Wyrok z 18 lutego 2026, sygn. I C 356/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 18 lutego 2026 r.

Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący: sędzia Magdalena Łukaszewicz

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 lutego 2026 roku

sprawy z powództwa E. S. i J. S.

przeciwko (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w H.

o zapłatę

o r z e k a:

I.  Zasądza od pozwanego (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w H. na rzecz powodów E. S. i J. S. kwotę 76 273,55 zł (siedemdziesiąt sześć tysięcy dwieście siedemdziesiąt trzy złote 55/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 06.06.2025r. do dnia zapłaty.

II.  Zasądza od pozwanego (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w H. na rzecz powodów E. S. i J. S. kwotę 6 434,00 zł (sześć tysięcy czterysta trzydzieści cztery złote) tytułem zwrotu kosztów procesu z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za czas od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty.

sędzia Magdalena Łukaszewicz

Sygn. akt I C 356/25

UZASADNIENIE

E. S. oraz J. S. wystąpili z powództwem przeciwko (...) Bank (...) Spółce Akcyjnej o zapłatę kwoty 76 273,55 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, liczonymi od 6 czerwca 2025 roku do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu pozwu powodowie wskazali, że 18 lipca 2008 roku zawarli kredyt z (...) Spółką Akcyjną, którego następcą prawnym jest (...) Spółka Akcyjna, umowę kredytu (...),

Wyrokiem z 16 grudnia 2022 roku, wydanym przez Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie sygn. akt XXVIII C 1390/21, stwierdzono nieważność wskazanej umowy kredytu. Jednocześnie zasądzono od (...) S.A. na rzecz E. S. i J. S. łącznie kwotę 29 340,05 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od 11 sierpnia 2020 roku do dnia zapłaty.

Od powyższego roku apelację wniósł pozwany. Postępowanie apelacyjne toczy się pod sygn. akt I ACa 1253/23.

Pomimo braku prawomocnego zakończenia postępowania dotyczącego ustalenia nieważności umowy, bank podjął działania zmierzające do rozliczenia umowy traktowanej jako nieważna. W tym celu wytoczył przeciwko E. S. i J. S. powództwo o zwrot kapitału kredytu, które nie zostało poprzedzone wezwaniem do zapłaty. Spawa jest rozpoznawana przez Sąd Okręgowy w Olsztynie pod sygn. akt I C 2174/23.

Pismem z 5 kwietnia 2024 roku powodowie wezwali pozwanego do zapłaty kwoty 150 000 zł tytułem zwrotu części sumy prowizji, rat kapitałowo-odsetkowych i odsetek karnych uiszczonych w okresie od 25 lipca 2008 roku do 15 listopada 2019 roku w zakresie jakim nie została objęta żądaniem pieniężnym zgłoszonym w toku postępowania toczącego się przed Sądem Okręgowym w Warszawie pod sygn. akt XXXVIII C 1390/21 w terminie 7 dni, powołując się na nieważność umowy.

Pismem z 17 kwietnia 2024 roku powodowie złożyli pozwanemu oświadczenie o potrąceniu wierzytelności przysługującej im wobec pozwanego w wysokości 150 000 zł obejmującej część sumy prowizji, rat kapitałowo-odsetkowych i odsetek karnych uiszczonych w okresie od 25 lipca 2008 roku do 15 listopada 2019 roku.

Następnie pismem z 27 maja 2025 roku powodowie wezwali pozwanego do zapłaty kwoty 76 273,55 zł tytułem nienależnie uiszczonych rat kapitałowo-odsetkowych, obejmujących okres od 16 grudnia 2019 roku do 15 listopada 2023 roku. W wezwaniu wyznaczono siedmiodniowy termin na spełnienie świadczenia, liczony od dnia odebrania wezwania. Pozwany odebrał wezwanie 29 maja 2025 roku i do dnia wniesienia pozwu nie spełnił świadczenia.

W odpowiedzi na pozew pozwany (...) Bank (...) Spółka Akcyjna wniósł o oddalenie powództwa w całości.

W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew wskazał, że w przypadku unieważnienia przez Sąd umowy kredytu Bank poniósłby stratę finansową w łącznej wysokości co najmniej 224 188,51 zł. Z kolei kredytobiorcy w związku ze stwierdzeniem nieważności umowy kredytu przysługiwałyby korzyści w łącznej wysokości 542 124,46 zł.

W ocenie pozwanego pełne przywrócenie stanu sprzed zawarcia umowy uznanej za nieważną umowy kredytu polegać powinno na dokonaniu takich przesunięć majątkowych, które spowodują, że aktualny stan majątki rozliczających się stron kształtować się będzie w taki sposób, jakby doi przesunięć w przeszłości nie dochodziło. Przy założeniu obowiązku jedynie nominalnej kwoty kredytu stawia to konsumenta w sytuacji korzystniejszej niż w „braku unieważnionej Umowy”. Kredytobiorca zyskiwałby co najmniej podwójnie: na inflacji, która obniżyła realną (nabywczą) wartość kwoty nominalnej kredytu oraz na wzroście wartości nabytej z kredytu nieruchomości. Działanie to nie prowadzi do przywrócenia sytuacji kredytobiorcy, która istniałaby, gdyby nie zwarł spornej Umowy, implikując sytuację, w której spełniony jest cel Kredytobiorcy – nabycie własności nieruchomości – oraz dodatkowe doprowadzenie do nadmiernego wzbogacenia.

Postanowieniem z 19 sierpnia 2025 roku w sprawie I C 356/25 Sad Rejonowy w Piszu zawiesił postępowanie w sprawie na podstawie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. (k. 87).

Postanowieniem z 16 grudnia 2025 roku w sprawie sygn. akt I C 356/25 Sąd Rejonowy w Piszu podjął postępowanie w sprawie (k. 100)

Pozwany w piśmie z 16 lutego 2026 roku (data wpływu do tut. Sądu, k. 109-110) uznał powództwo w całości. Jednocześnie wniósł o zasądzenie od powodów na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, ewentualnie o nieobciążanie pozwanego obowiązkiem zwrotu kosztów procesu, z uwagi na fakt, iż uznanie powództwa nastąpiło niezwłocznie po wydaniu prawomocnego wyroku unieważniającego umowę kredytu i odjęciu zawieszonego postępowania, a pozwany nie dał powodu do wytoczenia powództwa.

Sąd ustalił, co następuje:

Na podstawie umowy kredytu na cele mieszkaniowe (...) nr (...) z 18 lipca 2008 roku został udzielony na rzecz E. S. i J. S. kredyt w kwocie 150 000 zł denominowany w walucie (...).

(dowód: zaświadczenie k. 26-29, umowa kredytu k. 84-85v)

Wyrokiem z 16 grudnia 2022 roku w sprawie sygn. akt XXVIII C 1390/21 Sąd Okręgowy w Warszawie ustalił, że umowa kredytu na cele mieszkaniowe (...) z 18 lipca 2008 roku jest nieważna.

Jednocześnie Sąd zasądził od (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w H. na rzecz E. S. i J. S. łącznie kwotę 29 340,04 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 11 sierpnia 2020 roku do dnia zapłaty.

(dowód: wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 16.12.2022r. sygn. akt XXVIII C 1390/21 k. 10)

Pismem z 5 kwietnia 2024 roku J. S. i E. S. wezwali (...) Bank (...) S. A. z siedzibą w H. do zapłaty kwoty 150 000 zł tytułem zwrotu części sumy prowizji, rat kapitałowo-odsetkowych i odsetek karnych uiszczonych w okresie od 25 lipca 2008 roku do 15 listopada 2019 roku w zakresie jakim nie została objęta żądaniem pieniężnym zgłoszonym w toku postępowania toczącego się przed Sądem Okręgowym w Warszawie pod sygn. akt XXXVIII C 1390/21.

Pismem z 17 kwietnia 2024 roku J. S. i E. S. złożyli (...) Bank (...) Spółce Akcyjnej oświadczenie, że potrącają przysługującą im wierzytelność wobec banku w wysokości 150 000 zł z wierzytelnością przysługującą Bankowi w wysokości 150 000 zł, której źródłem jest również nieważna umowa kredytu.

Pismem z 27 maja 2025 roku E. S. i J. S. wezwali (...) Bank Spółkę Akcyjną do zapłaty kwoty 76 273,55 zł tytułem zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych uiszczonych w okresie od 16 grudnia 2019 roku do 15 listopada 2023 roku.

(dowód: pismo z 5.04.2024r. k. 30-32, oświadczenie k. 33-35, pismo z 27.05.2025r. k. 46-48, potwierdzenie nadania k. 49, wydruk śledzenia przesyłek k. 50-52)

Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z 12 listopada 2025 roku w sprawie (...) w sprawie z powództwa E. S. i J. S. przeciwko (...) Bank (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w H. na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 16 grudnia 2022 roku sygn. akt XXXVII C 1390/21 oddalił apelację

(dowód: wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 12.11.2025r. w sprawie sygn. akt I (...)23 k. 93)

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie wobec uznania roszczenia przez pozwanego. Należało zatem zasądzić od pozwanego (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w H. na rzecz powodów E. S. i J. S. kwotę 76 273,55 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 6 czerwca 2025 roku do dnia zapłaty.

Zgodnie z art. 213 § 2 k.p.c. sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Uznanie powództwa jest aktem dyspozycyjności materialnej pozwanego, który za zasadne uznaje zarówno roszczenie powoda, jak i przyznaje uzasadniające je przytoczone przez powoda okoliczności faktyczne, a w konsekwencji godzi się na wydanie wyroku uwzględniającego żądanie pozwu. Nie jest uznaniem powództwa uznanie żądania przy równoczesnym zaprzeczeniu jego podstawy faktycznej.

W ocenie Sądu uznanie przez pozwanego powództwa nie było ani sprzeczne z prawem, ani sprzeczne z zasadami współżycia społecznego ani też nie zmierzało do obejścia prawa. Powództwo zasługiwało zatem na uwzględnienie. Mając na względzie powyższe należało orzec jak w punkcie 1 sentencji wyroku.

O kosztach procesu Sąd orzekł w punkcie 2 sentencji wyroku stosownie do dyspozycji art. 98 § 1 i 3 k.p.c. , zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Należało zatem zasądzić od pozwanego na rzecz powodów (jako wygrywających sprawę w 100%) poniesione przez nich w toku postępowania koszty procesu w łącznej wysokości 6 434 zł, na które składały się: opłata sądowa od pozwu w wysokości 1000 zł, opłaty skarbowe od pełnomocnictw w wysokości 34 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 5.400,00 zł (ustalone na podstawie § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie). Sąd nie znalazł uzasadnienia dla przychylenia się do wniosku pozwanego Banku dotyczącego zasądzenia od powodów na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu, jak również dotyczącego nieobciążania go kosztami postępowania.

sędzia Magdalena Łukaszewicz