Wyrok z 24 lutego 2026, sygn. I C 1022/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 lutego 2026 roku

Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku I Wydział Cywilny

w składzie:

przewodniczący: sędzia Paweł Bocian

protokolant: sekretarz sądowy Dominika Leśko-Dębowska

po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2026 roku w Z.

na rozprawie

sprawy z powództwa B. A.

przeciwko (...) Spółce Akcyjnej
z siedzibą w J.

o zapłatę

I.  oddala powództwo;

II.  zasądza od powoda B. A. na rzecz pozwanego (...) Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w J. kwotę 7,38 zł (siedem złotych i trzydzieści osiem groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas
od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

sędzia Paweł Bocian

Sygn. akt I C 1022/24 upr.

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 16 maja 2024 r. powód B. A. wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w J. kwoty 1.493,16 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od
8 marca 2022 r. do dnia zapłaty oraz kosztami procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu powód wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą polegającą na osuszaniu zalanych budynków oraz lokalizacji wycieków wody. W dniu 12 stycznia 2022 r. powód zawarł z J. J. umowę cesji wierzytelności o odszkodowanie za zalanie lokalu przy (...) w Z., które miało miejsce w dniu 27 grudnia 2021 r. Powód wyjaśnił, że w okresie 4-31 stycznia 2022 r. osuszył zalany lokal. Koszt tych prac wyniósł 8.993,85 zł, z czego pozwany wypłacił 7.500,69 zł, a przedmiotem pozwu jest pozostała kwota.

(pozew, k. 3-7)

Nakazem zapłaty z dnia 13 czerwca 2024 r. wydanym w postępowaniu upominawczym referendarz sądowy orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.

(nakaz zapłaty, k. 43)

W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda kosztów procesu według norm przepisanych.

Pozwany zarzucił, że dochodzona kwota nie stanowi kosztu przywrócenia nieruchomości do stanu sprzed szkody, a wypłacone odszkodowanie w kwocie 7.500,69 zł obejmowało celowe i ekonomicznie uzasadnione koszty naprawy.

(sprzeciw od nakazu zapłaty, k. 50-52)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

B. A. prowadzi działalność gospodarczą pod firmą: (...) z siedzibą w Z., w ramach której zajmuje się m.in. osuszaniem zalanych budynków i lokalizacją wycieków wody.

(okoliczności bezsporne, nadto dowody: wydruk z CEIDG powoda, k. 10)

W dniu 27 grudnia 2021 r. doszło do awarii instalacji wodnej w lokalu mieszkalnym położonym przy ul. (...) w Z., w wyniku której doszło do zalania aneksu kuchennego, łazienki i garderoby w mieszkaniu przy ul. (...) w Z. należącego do J. J. i I. J..

Zalany lokal był ubezpieczony w (...) S.A. (dalej jako: (...)) na podstawie polisy nr (...) z okresem obowiązywania od dnia 8 kwietnia 2021 r. do dnia 7 kwietnia 2022 r. Umowa ubezpieczenia została zawarta na podstawie Ogólnych Warunków Ubezpieczenia o symbolu (...).

(okoliczności bezsporne, nadto dowody: protokół z kontroli, protokół szkody w aktach szkody – płyta, k. 58)

W okresie 4-31 stycznia 2022 r. B. A. na zlecenie J. J. wykonał kompleksowe osuszenie lokalu przy ul. (...) w Z..

W dniu 12 stycznia 2022 r. J. J. jako cedent zawarł z B. A. jako cesjonariuszem umowę cesji wierzytelności. W umowie wskazano, że: „F. na podstawie art. 509 §1 i §2 kc przelewa na rzecz Cesjonariusza swoją wierzytelność tj. prawo do żądania odszkodowania od ubezpieczyciela poszkodowanego tj. (...) z siedzibą w P. na podstawie Polisy (...) sp. z o.o. nr (...) […]”. Zgodnie z § 2 umowy „Wierzytelność wymieniona w § 1 wynika ze szkody w dniu 27.12.2021 w mieszkaniu ul. (...) w Z.; likwidacja szkody następuje z polisy ubezpieczeniowej wykonawcy”.

Po zakończeniu prac B. A. wystawił J. J. fakturę na kwotę 8.993,85 zł.

(dowody: faktura (...) k. 15; umowa cesji wierzytelności k. 17; kosztorysy i pisma w aktach szkody – płyta, k. 58; opinia techniczna dotycząca zawilgocenia lokalu na potrzeby wyceny prac osuszania, k. 18-23; raport z prac osuszania po zalaniu, k. 24-33; wykaz zastosowanych urządzeń, k. 35; protokół odbioru z zakończenia prac po zalaniu, k. 34; kosztorys, k. 36)

J. J. zgłosił szkodę do ubezpieczyciela dewelopera budynku (...) sp. z o.o. - (...) S.A. (dalej jako: (...) S.A.). Szkoda została zarejestrowana pod numerem (...).

W dniu 29 marca 2022 r. (...) S.A. odmówiła J. J. wypłaty odszkodowania.

(dowód: pismo z dnia 29 marca 2022 r. w aktach szkody – płyta, k. 58)

W dniu 27 kwietnia 2022 r. J. J. zgłosił szkodę (...) S.A., która w dniu 25 maja 2022 r. przyznała odszkodowanie w kwocie 15.656,10 zł, w tym 7.500,69 zł tytułem kosztów osuszania lokalu. Ubezpieczyciel nie uwzględnił m.in. kosztów ozonowania mieszkania.

W dniu 27 maja 2022 r. J. J. przekazał B. A. kwotę 7.500,69 zł otrzymaną od (...) S.A.

(dowody: potwierdzenie przelewu, k. 16; rachunek, k. 39, wiadomość e-mail z dnia 25 maja 2022 r. w aktach szkody – płyta, k. 58; decyzja z 25 maja 2022 r., k. 38)

Sąd zważył, co następuje:

Dokonując ustaleń w sprawie Sąd oparł się na dokumentach przywołanych w części uzasadnienia przedstawiającej stan faktyczny, w tym zawartych w aktach szkody pozwanego. Treść i prawdziwość tych dokumentów nie budziła wątpliwości Sądu ani nie była kwestionowana przez strony, dlatego należało uznać je za wiarygodne dowody.

Sąd pominął wniosek powoda o przeprowadzenie dowodu z jego przesłuchania z uwagi na jego nieusprawiedliwione niestawiennictwo na rozprawie w dniu 28 stycznia 2025 r. Ponadto, w dniu 24 lutego 2026 r. pominięto wniosek powoda o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego zgłoszony celem ustalenia rozmiaru szkód powstałych wskutek zalania nieruchomości, prac niezbędnych do wykonania celem przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego oraz okresu niezbędnego do wykonania tych prac i kosztów napraw. Z przyczyn przedstawionych poniżej Sąd uznał, że powód nie posiada legitymacji czynnej, dlatego fakty, które miały być wykazane za pomocą dowodu z opinii biegłego sądowego, były finalnie nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy.

Powództwo podlegało oddaleniu.

Bezsporne było, że w dniu 27 grudnia 2021 r. doszło do powstania szkody w lokalu przy (...) w Z., który był objęty ochroną ubezpieczeniową pozwanego na podstawie umowy ubezpieczenia zawartej z J. J.. Poza sporem było też, że pozwany uznał swoją odpowiedzialność za to zdarzenie i wypłacił poszkodowanemu odszkodowanie. Powód wywodził swoje roszczenie z umowy cesji wierzytelności z dnia 12 stycznia 2022 r.

Zgodnie z art. 509 § 1 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią, chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Z umowy z dnia 12 stycznia 2022 r. wynika, że przedmiotem cesji była wierzytelność J. J. o odszkodowanie wobec innego ubezpieczyciela niż pozwany, tj. (...) na podstawie polisy nr (...) posiadanej przez (...) sp. z o.o., tj. dewelopera budynku przy ul. (...) w Z.. Koresponduje z tym treść § 2 umowy cesji, w którym wskazano, że likwidacja szkody następuje z polisy ubezpieczeniowej wykonawcy, co prowadzi do wniosku, że intencją stron było przeniesienie wierzytelności przysługującej poszkodowanemu wobec ubezpieczyciela odpowiedzialnego za szkodę wyrządzoną przez podmiot trzeci, a nie wobec ubezpieczyciela mienia poszkodowanego. Potwierdzenie powyższego wniosku stanowi też sporządzona przez powoda opinia techniczna oraz protokół odbioru z zakończenia prac po zalaniu, w których w polu „Szkoda nr” wpisano: (...). Z tych dokumentów wynika więc, że przedmiotem cesji nie była wierzytelność wobec pozwanego, lecz w stosunku do innego podmiotu. Innymi słowy, powód zawierając umowę cesji z dnia 12 stycznia 2022 r. nie nabył wierzytelności o odszkodowanie od (...) S.A. Na marginesie należy zauważy, że powód nie wyjaśnił tej kwestii, mimo zobowiązania z dnia 2 lipca 2025 r. oraz pouczenia o prawdopodobnym wyniku sprawy w świetle zgłoszonych twierdzeń i dowodów. Z tych przyczyn Sąd uznał, że powód nie dysponuje legitymacją czynną, dlatego powództwo podlegało oddaleniu.

O kosztach procesu Sąd orzekł w punkcie II wyroku na podstawie art 98 § 1 k.p.c. Powód przegrał spór, dlatego jest zobowiązany zwrócić pozwanemu koszty procesu w łącznej kwocie 7,38 zł, na co złożyły się poniesione przez pozwaną koszty notarialne związane z poświadczeniem za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa. Na rzecz pozwanego zasądzono również odsetki zgodnie z art. 98 § 1 ¹ k.p.c.

sędzia Paweł Bocian

ZARZĄDZENIE

1.  (...);

2.  (...);

3.  (...)

(...)