Zarządzenie z 25 lutego 2026, sygn. XI GC 21/26

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 9 października 2025 r. X. T. wniósł przeciwko L. R. o zapłatę kwoty 22 722 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od kwoty 21 000 zł od dnia 21 lutego 2025 r. do dnia zapłaty oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwoty 1.722,00 zł od dnia 9 października 2025 r. do dnia zapłaty, jak również wniósł o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.

Na uzasadnienie żądania pozwu powód wskazał, iż strony łączyła umowa o współpracy, na mocy której pozwany zlecał powodowi wykonywanie prac wykończeniowych w ramach prowadzonych inwestycji. Powód wykonał umowę, wobec czego wystawił na rzecz pozwanego fakturę VAT, której pozwany nie uregulował w całości. Mimo wezwania do zapłaty, pozwany nie spełnił roszczenia. Nadto roszczeniem pozwu powód objął kwotę 294,21 zł tytułem rekompensaty oraz kwotę 1427,09 zł tytułem pozostałego kosztu poniesionych działań windykacyjnych świadczonych przez podmiot trzeci.

Nakazem zapłaty z dnia 16 października 2025 r. Sąd orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.

Pozwany wniósł sprzeciw od ww. nakazu zapłaty.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

X. T. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą (...) współpracował z L. R. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą (...) w zakresie wykonywania prac budowlanych, w tym wykończeniowych przez powoda.

Pozwany L. R. zlecił powodowi X. T. wykonanie prac wykończeniowych na terenie inwestycji - pomieszczeń warsztatowych (...) 3 w R..

Powód wykonał zlecone mu prace, wobec czego dnia 14 lutego 2025 r. wystawił na pozwanego fakturę VAT nr (...) na kwotę 25 830 zł brutto (21 000 zł netto) z terminem płatności do dnia 21 lutego 2025 r.

Przelewem z dnia 21 marca 2025 r. pozwany uiścił na rzecz powoda kwotę 4830 zł, tłumacząc brak płatności brakiem środków finansowych i deklarując spłatę pozostałej należności w niedługim czasie.

Bezsporne, a nadto dowód:

- faktura VAT k. 9;

- korespondencja SMS k. 13-17;

- historia rachunku k. 10-12;

Powód wielokrotnie bezskutecznie wzywał pozwanego do zapłaty, wobec czego zlecił prowadzenie dalszych działań windykacyjnych (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w R. wraz ze zbadaniem sytuacji majątkowej pozwanego, obejmującym ruchomości, nieruchomości, krąg kontrahentów pozwanego.

Pismem z dnia 25 sierpnia 2025 r. ww. spółka, działając w imieniu i na rzecz powoda, wezwała pozwanego do zapłaty pozostałej kwoty 21 000 zł, w terminie 5 dni.

Bezsporne, a nadto dowód:

- pismo z dnia 25 sierpnia 2025 r. k. 18;

- dowód nadania k. 18v.

Dnia 5 września 2025 r. (...) sp. z o.o. w R. wystawiła na rzecz powoda fakturę VAT nr (...) na kwotę 1722 zł brutto, tytułem kosztów odzyskiwania należności wobec L. R., z terminem płatności do dnia 9 września 2025 r.

Przelewem z dnia 16 września 2025 r. powód uiścił na rzecz (...) sp. z o.o. w R. kwotę 1722 zł.

Bezsporne, a nadto dowód:

- faktura VAT k. 19;

- potwierdzenie przelewu k. 19v.;

Dnia 17 września 2025 r. powód wystawił na rzecz pozwanego notę obciążeniową nr 1/01 na kwotę 1722 zł, z terminem wynoszącym 5 dni.

Dowód:

- nota obciążeniowa k. 20;

- dowód nadania k. 20v.

Stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o niesporne twierdzenia powoda poparte materiałem dokumentarnym.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.

Stosunek prawny stron, zgodnie z którym pozwany zlecał powodowi wykonywanie prac wykończeniowych w ramach prowadzonych inwestycji budowalnych, należy zakwalifikować jako umowę o dzieło. Stosownie do art. 627 k.c. przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia.

Mając na uwadze cały zebrany w sprawie materiał dowodowy oraz niekwestionowane twierdzenia pozwu, stwierdzić należy, że powód udźwignął ciężar dowodowy wyrażony w art. 6 k.c., zgodnie z którym, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Pozwany w sprzeciwie nie podniósł bowiem żadnych zarzutów przeciwko twierdzeniom pozwu, nie naprowadził żadnych dowodów, działania pozwanego ograniczyły się do złożenia sprzeciwu obejmującego jedno zdanie.

Tym samym, w świetle niekwestionowanych twierdzeń pozwu popartych przedłożonymi przez powoda dowodami w postaci faktur VAT, noty obciążeniowej, historii rachunku bankowego oraz przedłożonej korespondencji SMS stron, przyjąć należało, iż powód wykonał na rzecz pozwanego zlecone prace wykończeniowe objęte umową o dzieło. Pozwany nie kwestionował wystawionej przez powoda z tego tytułu faktury VAT na kwotę 25 830 zł, którą pozwany opłacił jedynie w części tj. co do kwoty 4830 zł, deklarując spłatę, co nie nastąpiło. Wobec czego do zapłaty pozostała kwota 21 000 zł z tytułu należnego powodowi wynagrodzenia za wykonane prace.

Orzeczenie o odsetkach za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonych od kwoty 21 000 zł od dnia 21 lutego 2025 r. do dnia zapłaty znajduje podstawę prawną w treści art. 7 ust. 1 w zw. z art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 roku o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 403 ze zm.). Zgodnie z nim w transakcjach handlowych - z wyłączeniem transakcji, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny - wierzycielowi, bez wezwania, przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych, chyba że strony uzgodniły wyższe odsetki, za okres od dnia wymagalności świadczenia pieniężnego do dnia zapłaty, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:

1) wierzyciel spełnił swoje świadczenie;

2) wierzyciel nie otrzymał zapłaty w terminie określonym w umowie,

co miało miejsce w niniejszej sprawie.

Roszczeniem pozwu objęto kwotę 1722 zł tytułem poniesionych i wykazanych przez powoda kosztów windykacji, z uwzględnieniem równowartości kwoty 70 euro, tj. kwoty 294,21 zł. Zgodnie z poczynionymi ustaleniami w związku z brakiem płatności, powód skorzystał z usług (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R., która podjęła działania windykacyjne wobec pozwanego, m.in. skierowała do pozwanego wezwanie do zapłaty oraz podjęła również inne czynności mające na celu zbadanie sytuacji majątkowej pozwanego. Ww. spółka wystawiła na rzecz powoda fakturę VAT na kwotę 1722 zł, którą powód uregulował, obciążając tym kosztem na podstawie wystawionej noty obciążeniowej pozwanego.

Podstawą prawną zwrotu kosztów odzyskiwania należności jest art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. Zgodnie z nim wierzycielowi, od dnia nabycia uprawnienia do odsetek, o których mowa w art. 7 ust. 1 lub art. 8 ust. 1, przysługuje od dłużnika, bez wezwania, rekompensata za koszty odzyskiwania należności, stanowiąca równowartość kwoty 70 euro - gdy wartość świadczenia pieniężnego jest wyższa niż 5000 złotych, ale niższa niż 50 000 złotych. Równowartość kwoty rekompensaty, o której mowa w ust. 1, jest ustalana przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym świadczenie pieniężne stało się wymagalne (ust. 1a).

Z kolei w myśl ust. 2 oprócz kwoty, o której mowa w ust. 1, wierzycielowi przysługuje również zwrot, w uzasadnionej wysokości, poniesionych kosztów odzyskiwania należności przewyższających tę kwotę.

O odsetkach ustawowych za opóźnienie liczonymi od kwoty 1722 zł od dnia 9 października 2025 r. do dnia zapłaty orzeczono na podstawie art. 481 § 1 k.c. ( jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi).

Z tych przyczyn orzeczono jak w pkt I sentencji.

Rozstrzygnięcie o kosztach procesu zawarte w pkt II wyroku, znajduje podstawę prawną w art. 98 § 1 i §1 ¹ k.p.c. Powód wygrał sprawę w całości, wobec czego pozwany zobowiązany jest do zwrotu poniesionych przez powoda kosztów procesu. Na koszty poniesione przez powoda składają się opłata o pozwu 1137 zł, opłata od pełnomocnictwa 17 złotych oraz wynagrodzenie pełnomocnika – radcy prawnego 3600 złotych. Łącznie zasądzono na rzecz powoda kwotę 4.754,00 tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.

ZARZĄDZENIE

1.  (...)

2.  (...)

3.  (...)

4.  (...)