Wyrok z 25 lutego 2026, sygn. IV U 609/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Wrocław, dnia 25 lutego 2026 roku

Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w następującym składzie:

Przewodniczący: Asesor Sądowy Krzysztof Trnka

Protokolant: Adriana Szczuraszyk

po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2026 roku we Wrocławiu na rozprawie

sprawy z odwołania W. H.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału we J.

o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy

I.  zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału we J. z dnia 1 kwietnia 2025 roku znak (...) w ten sposób, że w miejsce zawartego tam rozstrzygnięcia przyznaje ubezpieczonemu W. H. prawo do jednorazowego odszkodowania w wysokości 25% (dwudziestu pięciu procent) długotrwałego uszczerbku na zdrowiu będącego skutkiem wypadku przy pracy z dnia 16 sierpnia 2024 roku w kwocie 40.900,00 złotych (czterdziestu tysięcy dziewięciuset złotych i zera groszy);

II.  w pozostałym zakresie oddala odwołanie;

III.  nieuiszczone koszty sądowe zalicza na rachunek Skarbu Państwa-Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu.

UZASADNIENIE

Ubezpieczony W. H. pismem z dnia 16 maja 2025 roku wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we J. z dnia 1 kwietnia 2025 roku znak (...) orzekającej w przedmiocie przyznania prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy w dniu 16 sierpnia 2024 roku.

Ubezpieczony żądał zmiany zaskarżonej decyzji poprzez ustalenie większego uszczerbku na zdrowiu, niż uczynił to organ rentowy.

W odpowiedzi na odwołanie z dnia 5 czerwca 2025 roku (data wpływu, k. 5) Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o oddalenie odwołania z uwagi na brak podstaw prawnych do jego uwzględnienia.

Uzasadniając swoją decyzję organ rentowy wskazał, że celem określenia procentowego uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami wypadku, wnioskodawca został skierowany na badanie do lekarza orzecznika ZUS. Lekarz Orzecznik ustalił 21 % uszczerbek na zdrowiu, a jego orzeczenie następnie podtrzymała Komisja Lekarska ZUS. W związku z powyższym Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia 1 kwietnia 2025 roku, przyznał wnioskodawcy prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu stałego uszczerbku na zdrowiu będącego następstwem wypadku przy pracy z dnia 16 sierpnia 2024 roku w wysokości 34 356 zł (21 × 1 636 zł).

Na rozprawie w dniu 25 lutego 2026 roku pełnomocnik organu rentowego oświadczył, że nie składa zastrzeżeń do opinii biegłego, ponieważ zgodnie ze stanowiskiem Komisji Lekarskiej ZUS, brak jest podstaw do kwestionowania wniosków biegłych.

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

Ubezpieczony W. H. urodzony (...) był zatrudniony na stanowisku Inżyniera Elektryka w (...) Sp. z o.o.

Dowód: protokół nr (...) ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy z dnia 11.10.2024 r., w aktach ZUS.

W dniu 16 sierpnia 2024 roku ubezpieczony rozpoczął pracę o godzinie 7:30, w ramach pełnionej funkcji Inspektora Robót Elektrycznych na inwestycji – „Budowa budynku magazynowego wraz z przebudową budynku magazynowanego A9 oraz niezbędną infrastrukturą na terenie zakładu produkcyjnego (...) przy ul. (...) we J. na terenie (...) Sp z o.o. ul. (...), (...)-(...) J.”. Zadaniem ubezpieczonego była kontrola poprawności wykonanych prac przez firmę (...) mających na celu namierzenie kabli w celu ich odpowiedniego sfazowania i założenia muf. W trakcie realizowanych obowiązków przebywając w obrębie budynku (...) przy którym prowadzone były prace przez pracowników firmy (...). Około godziny 9:40 nastąpiło zdarzenie.

Ubezpieczony pracuje jako inspektor nadzoru budowlanego. Jego zadaniem było zweryfikowanie, czy kierownik budowy i wykonawca prawidłowo realizowali roboty. Do wypadku doszło w ten sposób, że na placu budowy wykonawca częściowo wyłączył zabezpieczenia sieci elektrycznej, bo przedłużał kable. Ubezpieczony wtedy sprawdzał rozdzielnicę w innym miejscu. Był huk, ubezpieczonego odrzuciło na kilka metrów, zapaliło się na nim ubranie. Został trafiony łukiem elektrycznym. Przyjechało po niego pogotowie. Ratownicy obłożyli go hydrożelem. W szpitalu był 6 tygodni- 3 tygodnie na oddziale chirurgii i 3 tygodnie na rehabilitacji. Ubezpieczony nadal odczuwa ból w barku. Ma blizny.

Zgodnie z protokołem nr (...) z 11 października 2024 roku sporządzonym przez pracodawcę ustalono, że zdarzenie z dnia 16 sierpnia 2024 roku stanowiło wypadek przy pracy.

Dowód: pisemne wyjaśnienia poszkodowanego z 1.10.2024 r., w aktach ZUS;

protokół nr (...) z 11.10.2024 r., w aktach ZUS.;

przesłuchanie ubezpieczonego, k. 35v.

Wnioskiem z 13 listopada 2024 roku, ubezpieczony wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we J. o przyznanie prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy.

Lekarz orzecznik ZUS w dniu 26 lutego 2025 roku wydał orzeczenie w sprawie procentowego uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami wypadku, w którym ustalił 21 % długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.

Komisja lekarska ZUS w orzeczeniu z 24 marca 2025 roku uznała, że stały uszczerbek na zdrowiu, który powstał u ubezpieczonego w wyniku wypadku przy pracy wyniósł 21 %, w tym:
- nr pozycji tabeli: 19a – 1 %;

- nr pozycji tabeli: 19b – 12 %;

- nr pozycji tabeli: 10a – 8 %,

łącznie 21 %.

Decyzją z dnia 1 kwietnia 2024 roku, znak: (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we J., działając na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych oraz rozporządzeń wykonawczych, przyznał ubezpieczonemu jednorazowe odszkodowanie za wypadek przy pracy w wysokości 34.356 zł (21 × 1.636 zł).

Dowód: wniosek o wypłatę jednorazowego odszkodowania z 13.11.2024 r., w aktach ZUS;

orzeczenie lekarza orzecznika z 26.02.2025 r., w aktach ZUS;

orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z 24.03.2025 r., w aktach ZUS;

Decyzja ZUS z 1.04.2025 r., w aktach ZUS.

U ubezpieczonego został rozpoznany stan po oparzeniu łukiem elektrycznym II/III stopnia głowy, szyi, barku i kończyny górnej lewej, ręki prawej, klatki piersiowej strona lewa – 28 % powierzchni ciała i stan po oparzeniu I/II stopnia tchawicy.

Stwierdzone naruszenia czynności organizmu spowodowały stały uszczerbek na zdrowiu w łącznej wysokości 25%, w tym poszczególne uszczerbki ustalone na podstawie tabeli (rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 roku w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania):

- poz. 19 tabeli, w wysokości 7 %, związany z utrzymującą się deformacją małżowiny usznej ze zmianą barwy skóry stanowiące wyraźny element szpecący;

- poz. 110 tabeli, w wysokości 5 %, związany z występującym w zakresie barku lewego rozległym przerośniętym zabliźnieniem skutkującym zaburzeniami czucia powierzchniowego;

- poz. 127 tabeli, w wysokości 5 %, związany z występującymi przerośniętymi rozległymi bliznami w obrębie przedramienia, skutkującymi zaburzeniami czucia powierzchniowego;

- poz. 127 tabeli w zw. z § 8 ust. 3 rozporządzenia, w wysokości 5 %, polegający na przerośniętych rozległych bliznach skutkujących zaburzeniami czucia powierzchniowego w zakresie ramienia lewego;

- poz. 141 tabeli, w wysokości 3 %, związany z występującymi przerośniętymi rozległymi bliznami w obrębie nadgarstka lewego, skutkującymi zaburzeniami czucia powierzchniowego.

Dowód: opinia z 17.11.2025 r. biegłego z zakresu chirurgii ogólnej U. F., k. 19-21v.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Odwołanie podlegało uwzględnieniu w części.

W niniejszej sprawie ubezpieczony wnosił o zmianę decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału we J. z dnia 1 kwietnia 2024 roku, znak: (...) w sprawie przyznania mu jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy, którego doznał w dniu 16 sierpnia 2024 roku, poprzez ustalenie wyższego uszczerbku na zdrowiu. Natomiast organ wnosił o oddalenie odwołania jako nie posiadającego uzasadnionych podstaw prawnych. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we J. nie kwestionował samego wypadku przy pracy jak i wynikającego dla ubezpieczonego uszczerbku na zdrowie. Sporna pozostawała jedynie ocena stopnia uszczerbku . Zakład Ubezpieczeń Społecznych po przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym ustalił, że w wyniku wypadku przy pracy w dniu 16 sierpnia 2024 roku stopień uszczerbku dla ubezpieczonego został określony na 21%.

Sąd dokonał ustaleń co do faktów na podstawie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy oraz aktach organu rentowego. Wiarygodność i autentyczność tych dokumentów nie była przez strony kwestionowana. Sąd również nie znalazł jakichkolwiek powodów, by odmówić im waloru wiarygodności i procesowej przydatności. Wskazać należy, że w myśl art. 243(2) k.p.c. dokumenty znajdujące się w aktach sprawy lub do nich dołączone stanowią dowody bez wydawania odrębnego postanowienia. Dotyczy to również dokumentów dołączonych do akt sądowych. Dokonując ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie Sąd posłużył się także dowodem z opinii biegłego sądowego z dnia 4 grudnia 2025 r., wydanej przez biegłego chirurga-ogólnego. Sąd w pełni podzielił i przyjął jako podstawę ustaleń faktycznych w sprawie wnioski wynikające z tej opinii. Opinia ta w ocenie Sądu była rzetelna, konsekwentna, została też logicznie i wyczerpująco uzasadniona. Należy też wskazać, że żadna ze stron nie wniosła wobec opinii zarzutów , tym samym nie kwestionując wynikających z niej wniosków.

Pełnomocnik organu rentowego wprost oświadczył na rozprawie, że nie sposób kwestionować poprawności wniosków biegłego.

Brak jest podstaw do dopuszczenia dowodu z uzupełniającej opinii biegłego albo opinii innego biegłego tej samej specjalności w sytuacji, w której żadna ze stron nie zgłasza zarzutów względem opinii biegłego, zaś Sąd z urzędu również nie dostrzega powodów, dla których uzyskanej opinii miałby odmówić przymiotu wiarygodności.

Postępowanie dowodowe uzupełnił dowód z przesłuchania ubezpieczonego W. H., któremu nie można było odmówić wiarygodności, choćby wziąwszy pod uwagę jego spójność z pozostałym materiałem dowodowym.

Zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (dalej również jako: ustawa wypadkowa) ubezpieczonemu, który wskutek wypadku przy pracy doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie (ust. 1). Za stały uszczerbek na zdrowiu uważa się takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu nierokujące poprawy (ust 2). Za długotrwały uszczerbek na zdrowiu uważa się takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu na okres przekraczający 6 miesięcy, mogące ulec poprawie (ust. 3). Oceny stopnia uszczerbku na zdrowiu oraz jego związku z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową dokonuje się po zakończeniu leczenia i rehabilitacji (ust. 4). Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu oraz tryb postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku i wypłacaniu jednorazowego odszkodowania, kierując się koniecznością zapewnienia ochrony interesów ubezpieczonego oraz koniecznością przejrzystości i sprawności postępowania w sprawie
o jednorazowe odszkodowanie (ust. 5).

Stan faktyczny w niniejszej sprawie był w dużej mierze bezsporny. Jak już wyżej wskazano, nie było sporne pomiędzy stronami, że zdarzenie z dnia 16 sierpnia 2024 r. stanowiło wypadek przy pracy. Sporne było jedynie to w jakiej wysokości ubezpieczony doznał uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami owego wypadku.

W niniejszej sprawie stwierdzenie okoliczności istotnych dla rozpoznania sprawy wymagało uzyskania wiadomości specjalnych, jakimi nie dysponował Sąd z urzędu i musiało znaleźć oparcie w dowodzie z opinii biegłego chirurga.

Biegły sądowy w treści swojej opinii rozpoznał u ubezpieczonego stan po oparzeniu łukiem elektrycznym II/III stopnia głowy, szyi, barku i kończyny górnej lewej, ręki prawej, klatki piersiowej strona lewa – 28 % powierzchni ciała. Stan po oparzeniu I/II stopnia tchawicy.

Dalej biegły wskazał, że stały uszczerbek na zdrowiu u ubezpieczonego związany z wypadkiem przy pracy oceniać należało w świetle poszczególnych pozycji tabeli stanowiącej załącznik do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 roku w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu (dalej „tabela uszczerbkowa”), trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania, w tym:

- pozycji 19 tabeli – określającej wysokość uszczerbku na zdrowiu w przypadku „uszkodzenia powłok twarzy (blizny i ubytki): a) oszpecenia bez zaburzeń funkcji – w zależności od rozmiaru blizn i ubytków w powłokach twarzy 1-10%; b) oszpecenia z miernymi zaburzeniami funkcji – w zależności od rozmiaru blizn i ubytków w powłokach twarzy oraz stopnia zaburzeń funkcji 10-30%; c) oszpecenia połączone z dużymi zaburzeniami funkcji (przyjmowanie pokarmów, zaburzenia oddychania, mowy, ślinotok i zaburzenia funkcji powiek itp.) – w zależności od rozmiarów blizn i ubytków w powłokach twarzy oraz stopnia zaburzeń funkcji 30-60%. W przypadku ubezpieczonego w następstwie oparzenia utrzymuje się deformacja małżowiny usznej ze zmianą barwy skóry stanowiące wyraźny element szpecący i dlatego biegły uznał, że 7 % długotrwałego uszczerbku na zdrowiu stanowi wartość adekwatną do stwierdzonych zmian – przy zastosowaniu pozycji 19a tabeli uszczerbkowej;

- pozycji 110 tabeli – określającej wysokość uszczerbku na zdrowiu w przypadku: uszkodzenia barku powikłane przewlekłym zapaleniem kości, obecnością ciał obcych, przetokami i zmianami neurologicznymi – w zależności od stopnia powikłań i upośledzenia funkcji prawy 5-35% lewy 5-25%. W przypadku ubezpieczonego występuje w zakresie barku lewego rozległe przerośnięte zabliźnienie skutkujące zaburzeniami czucia powierzchniowego, co stanowi 5% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.

- pozycji 127 tabeli – określającej wysokość uszczerbku na zdrowiu w przypadku: uszkodzenia przedramienia powikłane przewlekłym zapaleniem kości, przetokami, obecnością ciał obcych, ubytkiem tkanki kostnej i zmianami neurologicznymi w zależności od stopnia powikłań 5-15 %. Biegły uznał, że pozycja ta jest najbliższa stwierdzonym zmianom w obrębie przedramienia lewego: przerośnięte rozległe blizny skutkują zaburzeniami czucia powierzchniowego i uzasadniają orzeczenie 5 % długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.

Biegły w tym wypadku wskazał, że wobec braku stosownych zapisów dla ramienia pozycja 127 tabeli również w sposób najbardziej zbliżony opisuje zmiany stwierdzane u ubezpieczonego w zakresie ramienia lewego: przerośnięte rozległe blizny skutkujące zaburzeniami czucia powierzchniowego i uzasadniające orzeczenie 5 % długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.

- pozycji 141 tabeli – określającej wysokość uszczerbku na zdrowiu w przypadku: wszelkich innych uszkodzeń w obrębie palców III, IV, V i odpowiednich kości śródręcza (blizny, uszkodzenia ścięgien, zniekształcenia, przykurcze stawów, zesztywnienia, zmiany troficzne, czuciowe itp.) – powodujące: a) ograniczenie funkcji palca – w zależności od stopnia prawy 2% lewy 1%; b) znaczne ograniczenie funkcji palca – w zależności od stopnia prawy 4% lewy 3%; c) bezużyteczność palca granicząca z utratą prawy 7% lewy 5%. Biegły uznał, że pozycja ta jest najbliższa stwierdzanym zmianom w obrębie nadgarstka i śródręcza lewego. Obszar uszkodzenia skóry obejmuje zakres trzech kości śródręcza dlatego biegły uznał, że przerośnięte rozległe blizny powierzchni grzbietowej nadgarstka i ręki lewej skutkują zaburzeniami czucia powierzchniowego i uzasadniają orzeczenie 3% (3x1%) długotrwałego uszczerbku na zdrowiu przy zastosowaniu pozycji 141a tabeli uszczerbkowej.

Wobec powyższego, całkowity uszczerbek na zdrowiu stanowi sumę poszczególnych uszczerbków i wynosi 25 % (7% + 5% + 5% + 5% + 3%).

W myśl § 8 ust. 3 rozporządzenia, jeżeli w ocenie procentowej brak jest odpowiedniej pozycji dla danego przypadku, lekarz orzecznik ocenia ten przypadek według pozycji najbardziej zbliżonej . Można ustalić stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w procencie niższym lub wyższym od przewidywanego w danej pozycji, w zależności od różnicy występującej między ocenianym stanem przedmiotowym a stanem przewidzianym w odpowiedniej pozycji oceny procentowej.

Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia, jeżeli wypadek przy pracy lub choroba zawodowa spowodowały uszkodzenie kilku kończyn, narządów lub układów, ogólny stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu równa się sumie procentów uszczerbku ustalonych za poszczególne uszkodzenie, w sposób określony w ocenie procentowej, z ograniczeniem do 100%.

Zgodnie z art. 233 § 1 k.p.c. sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważania zebranego materiału.

Sąd Najwyższy w swoim wyroku z dnia 19 grudnia 1990 roku (sygnatura akt I PR 148/90) stwierdził, że „Sąd może oceniać opinię biegłego pod względem fachowości, rzetelności czy logiczności. Może pomijać oczywiste pomyłki czy błędy rachunkowe. Nie może jednak nie podzielać poglądów biegłego, czy w ich miejsce wprowadzać własnych stwierdzeń”.

Dowód z opinii biegłego pozwolił Sądowi ustalić skutki wypadku przy pracy
i rozmiar uszczerbku na zdrowiu, jakiego doznał ubezpieczony wskutek zdarzenia z dnia
3 października 2023 r. Opinia biegłego sądowego była rzetelna i zupełna. Została sporządzona przez biegłego lekarza specjalistę, posiadającego fachową wiedzę z zakresu medycyny. Sąd stwierdził, że biegły odpowiedział na wszystkie pytania Sądu w sposób jasny i stanowczy. Dokonał badania ubezpieczonego oraz analizy całej dokumentacji medycznej zgromadzonej
w aktach sprawy i aktach organu rentowego.

W sporządzonej przez siebie opinii biegły wskazał podstawy swoich ustaleń oraz
w sposób dokładny, zrozumiały i wyczerpujący uzasadnił swoje stanowisko. W sposób konkretny wskazał, w jakiej wysokości ubezpieczony doznała uszczerbku na zdrowiu oraz
w oparciu o którą pozycję z tabeli stanowiącej załącznik do rozporządzenia
z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym i długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę tego odszkodowania dokonywał ustaleń. Biegły wyjaśnił mechanizm powstania uszczerbku na zdrowiu ubezpieczonego i jego skutki. Z tego względu Sąd uznał opinię biegłego sądowego za kompletną, jasną, rzetelną i dlatego dokonał na jej podstawie ustaleń faktycznych. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego i stanowiska biegłego Sąd uznał wydaną przez niego opinię za wystarczające do dokonania ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy wypadkowej jednorazowe odszkodowanie przysługuje w wysokości 20% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Stosownie do ustępu 5 przywołanego przepisu art. 12 ustawy wypadkowej, do ustalenia wysokości jednorazowego odszkodowania, o którym mowa a ust. 1-4, przyjmuje się przeciętne wynagrodzenie obowiązujące w dniu wydania decyzji, o której mowa w art. 15.

W myśl art. 14 ust. 9 ww. ustawy minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej ,,Monitor Polski’’ wysokość kwot jednorazowych odszkodowań, o których mowa w art. 12. Zgodnie z obwieszczeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 lutego 2025 roku w sprawie wysokości kwot jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej począwszy od dnia 1 kwietnia 2025 roku do dnia 31 marca 2026 roku kwoty jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej wynoszą 1.636 złotych za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.

Przy ustalaniu kwoty odszkodowania za uszczerbek na zdrowiu, Sąd przyjął za 1% uszczerbku na zdrowiu kwotę 1.636 zł, to jest kwotę w wysokości obowiązującej w dniu wydania zaskarżonej decyzji . Jest to zgodne ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w uchwale z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt I UZP 2/09, publik. w lex nr 487994, które Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela.

Mając powyższe na względzie Sąd w punkcie I sentencji wyroku, na mocy przepisu
art. 477(14) § 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału we J. z dnia 1 kwietnia 2025 roku, znak: (...) w ten sposób, że w miejsce zawartego tam rozstrzygnięcia przyznaje ubezpieczonemu W. H. prawo do jednorazowego odszkodowania w wysokości 25% (dwudziestu pięciu procent) długotrwałego uszczerbku na zdrowiu będącego skutkiem wypadku przy pracy z dnia 16 sierpnia 2024 roku w kwocie 40.900 zł.

W punkcie II wyroku Sąd oddalił dalej idące roszczenie, albowiem brak było podstaw do uwzględnia żądania w odniesieniu do uszczerbku na zdrowiu w stopniu wyższym niż ustalone w toku niniejszego postępowania, tj. ponad 25% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.

W punkcie III sentencji wyroku Sąd orzekł o kosztach sądowych zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa, gdyż zarówno ubezpieczony, jak i organ rentowy byli zwolnieni od obowiązku ich uiszczenia, odpowiednio na mocy art. 96 ust. 1 pkt 4 u.k.s.c. (ubezpieczony) oraz art. 114 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (organ rentowy).

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.