Wyrok z 5 marca 2026, sygn. IV U 982/25
Sygn. akt: IV U 982/25
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 marca 2026 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Agnieszka Chlipała - Kozioł
Protokolant: Przemysław Studziński
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2026 r. we Wrocławiu
sprawy z odwołania wnioskodawczyni D. O.
od decyzji strony pozwanej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we C.
z dnia 14.07.2025 r. znak: (...)
o odsetki od świadczenia rehabilitacyjnego
I. zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we C. z dnia 14.07.2025 r. znak: (...) w ten sposób, że przyznaje wnioskodawczyni D. O. prawo do odsetek od wypłaconego wnioskodawczyni świadczenia rehabilitacyjnego od następujących kwot i dat:
- od kwoty 3.536,00 zł od dnia 1 marca 2022 r. do dnia 14 lipca 2025 r., z tytułu odsetek od wypłaconego świadczenia rehabilitacyjnego należnego za okres od 7.01.2022 r. do 31.01.2022 r.;
- od kwoty 3.174,42 zł od dnia 1 kwietnia 2022 r. do dnia 14 lipca 2025 r., z tytułu odsetek od wypłaconego świadczenia rehabilitacyjnego należnego za okres od 1.02.2022 r. do 28.02.2022 r.;
- od kwoty 3.305,97 zł od dnia 1 maja 2022 r. do dnia 14 lipca 2025 r., z tytułu odsetek od wypłaconego świadczenia rehabilitacyjnego należnego za okres od 1.03.2022 r. do 31.03.2022 r.;
- od kwoty 3.159,30 zł od dnia 1 czerwca 2022 r. do dnia 14 lipca 2025 r., z tytułu odsetek od wypłaconego świadczenia rehabilitacyjnego należnego za okres od 1.04.2022 r. do 30.04.2022 r.;
- od kwoty 3.451,07 zł od dnia 1 lipca 2022 r. do dnia 14 lipca 2025 r., z tytułu odsetek od wypłaconego świadczenia rehabilitacyjnego należnego za okres od 1.05.2022 r. do 31.05.2022 r.;
- od kwoty 562,75 zł od dnia 1 sierpnia 2022 r. do dnia 14 lipca 2025 r., z tytułu odsetek od wypłaconego świadczenia rehabilitacyjnego należnego za okres od 1.06.2022 r. do 5.06.2022 r.;
II. w pozostałym zakresie oddala odwołanie;
III. orzeka, że koszty sądowe ponosi Skarb Państwa.
Sygn. akt IV U 982/25
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 14 lipca 2025 r., znak (...) organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we C. odmówił ubezpieczonej D. O. prawa do odsetek liczonych od daty wymagalności świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 7 stycznia 2022 r. do 5 czerwca 2022 r.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w dniu 10 stycznia 2022r. znak: (...) została wydana decyzja odmawiająca prawa do świadczenia rehabilitacyjnego ubezpieczonej. Od powyższego orzeczenia ubezpieczona wniosła sprzeciw. Komisja lekarska orzeczeniem z dnia 18 stycznia 2022 r. odmówiła prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. Decyzją z dnia 21 stycznia 2022r., znak (...) uchylono decyzję z dnia 10-01-2022r. znak: (...) i odmówiono ubezpieczonej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. Od powyższej decyzji ubezpieczona wniosła do Sądu. Wyrokiem tut. Sądu z dnia 30 kwietnia 2025r. , sygn. akt. IV U 196/22, zostało ubezpieczonej przyznane prawo do świadczenie rehabilitacyjne na okres 5 miesięcy począwszy od 7 stycznia 2022r. W sytuacji, w której Sąd zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, odsetki powinny zostać wypłacone, jeśli został przedstawiony nowy dowód w sprawie - od następnego dnia po upływie 30 dni licząc od dnia wpływu prawomocnego orzeczenia sądu do organu rentowego ( dzień złożenia ostatniego dokumentu niezbędnego do przyznania świadczenia) do dnia wypłaty. Organ rentowy wskazał, że Sąd swój wyrok oparł na opinii uzupełniającej biegłych . Opinia była nowym dowodem w sprawie. Ponadto w celu wypłaty świadczenia rehabilitacyjnego konieczne było pozyskanie nowych dowodów niezbędnych do przyznania prawa do świadczenia rehabilitacyjnego, to jest informacji o kwocie pobranego przez ubezpieczoną świadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy. Poświadczenie z Urzędu Pracy wpłynęło do Wydziału Zasiłków w dniu 27 czerwca 2025 r. Wydział Zasiłków wykonując wyżej wymieniony wyrok wypłacił świadczenie rehabilitacyjne za okres od 1 lipca 2022 do 5 czerwca 2022r. w dniu 14 lipca 2025r., a więc w terminie 30 dni od ostatniej okoliczności w sprawie którą było poświadczenie z Urzędu Pracy. Wobec powyższego został dochowany ustawowy termin na dokonanie wypłaty zasiłku.
Ubezpieczona D. O. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we C. z dnia 14 lipca 2025 r., znak (...), domagając zmiany zaskarżonej decyzji poprzez przyznanie jej odsetek od nieterminowej wypłaty świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 1 lipca 2022 do 5 czerwca 2022r. w dniu 14 lipca 2025r.
Uzasadniając swoje odwołanie ubezpieczona podniosła, że organ rentowy nie miał podstaw prawny do wydania decyzji odmownej.
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we C. wniósł o oddalenie odwołania z uwagi na brak podstaw prawnych do jego uwzględnienia.
W uzasadnieniu swojego stanowiska organ rentowy podtrzymał stanowisko zawarte uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto wskazał, że wyrok Sądu został oparty na nowym materiale dowodowym, tj. opiniach trzech składów biegłych sądowych z zakresu neurologii oraz chirurgii urazowej i ortopedii opinie biegłych sądowych: B. H. i O. C. z 23.05.2022r., G. C. i M. S. z 07.07.2023r., z 26.09.2023r oraz L. P. i H. E. z 29.07.2024r. oraz dodatkowej dokumentacji medycznej złożonej przez Wnioskodawczynię w postępowaniu sądowym. Ponadto, w celu wypłaty świadczenia rehabilitacyjnego konieczne było pozyskanie nowych dowodów niezbędnych do przyznania prawa do świadczenia rehabilitacyjnego, tj. informacji o kwocie pobranego przez Wnioskodawczynię świadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy. Poświadczenie z Urzędu Pracy wpłynęło do Wydziału Zasiłków w dniu 27 czerwca 2025r. Wydział Zasiłków wykonując prawomocny wyrok Sądu wypłacił świadczenie rehabilitacyjne za okres od 7 lipca 2022r. do 5 czerwca 2022r. w dniu 14 lipca 2025r., a więc w terminie 30 dni od ostatniej okoliczności w sprawie, którą był poświadczenie z Urzędu Pracy. Wobec powyższego należy stwierdzić został dochowany ustawowy termin na dokonanie wypłaty świadczenia.
W piśmie procesowym z dnia 11 grudnia 2025 r. (k. 18-18v) organ rentowy wskazał, że świadczenie rehabilitacyjne za okres od 07.01.2022r. do 05.06.2022r. w łącznej kwocie 21.723,31zł brutto zostałoby wypłacone ubezpieczonej następujących okresach:
-świadczenie rehabilitacyjne za okres od 07.01.2022r. do 31.01.2022r. zrealizowane byłoby do końca lutego2022r. w kwocie 3536,00 zł brutto,
-świadczenie rehabilitacyjne za okres od 01.02.2022r. do 28.02.2022r. zrealizowane byłoby do końca marca 2022r. w kwocie 3960,32 zł brutto,
- świadczenie rehabilitacyjne za okres od 01.03.2022r. do 31.03.2022r. zrealizowane byłoby do końca kwietnia 2022r. w kwocie 4546,77 zł brutto,
- świadczenie rehabilitacyjne za okres od 01.04.2022r. do 30.04.2022r. zrealizowane byłoby do końca maja 2022r. w kwocie 4400,10 zł brutto,
- świadczenie rehabilitacyjne za okres od 01.05.2022r. do 31.05.2022r. zrealizowane byłoby do końca czerwca 2022r. w kwocie 4546,77 zł brutto,
- świadczenie rehabilitacyjne za okres od 01.06.2022r. do 05.06.2022r. zrealizowane byłoby do końca lipca 2022r. w kwocie 733,35 zł brutto.
2) Organ rentowy dokonał wypłaty świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 07.01.2022r. do 05.06.2022r. w łącznej kwocie 17 189,51zł brutto (tj. po potrąceniu kwoty zasiłku z (...) z okres od 10.02.2022r. do 05.06.20222r. w wysokości 4533,80zł brutto):
- za okres od 07.01.2022r. do 31.01.2022r. w kwocie 3536,00 zł brutto (brak potrącenia z (...)),
- za okres od 01.02.2022r. do 28,02.2022r. w kwocie 3174,42 brutto po potrąceniu (...) (tj. 3960,32 zł brutto - 785,90 zł potrącenie (...) brutto za okres od 10.02.2022r. do 28.02.2022r.),
- za okres od 01.03.2022r. do 31.03.2022r. w kwocie 3305,97 zł brutto po potrąceniu (...) (tj. 4546,77 zł brutto - 1240,80zł potrącenie (...) brutto za okres od 01.03.2022r. do 31.03.2022r.),
- za okres od 01.04.2022r. do 30.04.2022r. w kwocie 3159,30 zł brutto po potrąceniu (...) (tj. 4400,10 zł brutto - 1240,80zł potrącenie (...) brutto za okres od 01.04.2022r. do 30.04.2022r.),
- za okres od 01.05.2022r. do 31.05.2022r. w kwocie 3451,07 zł brutto po potrąceniu (...) (tj. 4546,77 zł brutto - 1095,70zł potrącenie (...) brutto za okres od 01.05.2022r. do 31.05.2022r.),
- za okres od 01.06.2022r. do 05.06.2022r. w kwocie 562,75 zł brutto po potrąceniu (...) (tj. 733,35 zł brutto - 170,60zł potrącenie (...) brutto za okres od 01.06.2022r. do 05.06.2022r.).
Jednorazowa wypłata za łączny okres świadczenia rehabilitacyjnego od 07.01.2022r. do 05.06.2022r. została zrealizowana w dniu 14.07.2025r.
Łączna kwota świadczenia brutto bez potrącenia wyniosła 21.723,31 zł. Potrącenie (...) brutto wyniosło 4533,80 zł (za okres od 10.02.2022r. do 05.06.2022r.) U. kwota świadczenia brutto po potrąceniu wyniosła 17.189,51 zł.
Na rozprawie w dniu 19 lutego 2026 r. powódka oświadczyła, że nie kwestionuje ww. wyliczeń organu rentowego.
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
Ubezpieczona D. O. urodziła się w dniu (...) D. O. od kilku lat jest leczona z powodu zmian w narządzie ruchu, spowodowanymi m.in. obustronnym zespołem cieśni nadgarstka. W lipcu 2020 r. była
z tego powodu poddana operacji neurolizy nerwu pośrodkowego prawego. Ponadto D. O. od lat cierpi na dolegliwości kręgosłupa szyjnego z powodu wielopoziomowej dyskopatii szyjnej. W marcu 2021 r. doznała urazu barku prawego. W wykonanym w dniu 16 kwietnia 2021 r. badaniu (...) wykazano zmiany zwyrodnieniowe, uszkodzenie ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego oraz tendinopatię mięśnia nadgrzebieniowego, jak również stosowano zabiegi rehabilitacyjne oraz dokonywano wstrzyknięć dostawowych sterydów.
W dniu 30 sierpnia 2021 r. w wykonanym kontrolnym (...) tego samego stawu wykazano progresję tendinopatii. W dniach od 25 sierpnia 2021 r. do 21 września 2021 r. skarżąca była rehabilitowana w ramach prewencji rentowej ZUS, jak również została zakwalifikowana do leczenia operacyjnego - artroskopii barku.
Poza schorzeniami narządu ruchu ubezpieczona D. O. od lat jest leczona w (...) z powodu nasilonej nerwicy i nawracających zaburzeń depresyjnych, cierpi na wysiłkowe nietrzymanie moczu, była poszkodowana w wyniku wypadku komunikacyjnego w 2000 r, w wyniku którego doznała skręcenia kręgosłupa szyjnego i urazu głowy. W 2004 r. i w 2006 r. przeżyła upadki, w konsekwencji których doznała stłuczenia głowy i kręgosłupa piersiowego i lędźwiowego. Od 9 listopada 2022 r. ubezpieczona była osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym z symbolu 05-R. Orzeczenie obowiązywało do 30.06.2024 r.
Dowód:
- opinia wydana przez biegłych sądowych – chirurga ortopedę lek. med. M. S. oraz neurologa lek. Med. G. C. wraz ze sprostowaniem - w aktach sprawy o sygn. akt IVU 192/22 (załącznik);
- opinia biegłych sądowych ortopedy i neurologa – H. E. i L. P. w aktach sprawy o sygn. akt IVU 192/22 (załącznik).
D. O. do dnia 10 czerwca 2021 r. z powodu niezdolności do pracy pobierała zasiłek chorobowy przez 182 dni. W dniu 18 czerwca 2021 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa do świadczenia rehabilitacyjnego.
Decyzją z dnia 28 lipca 2021 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we C. przyznał ubezpieczonej prawo do świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 11.06.2021 r. do 08.10.2021 r.
W dniu 17 września 2021 r. ubezpieczona złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa do świadczenia rehabilitacyjnego
Decyzją z dnia 24.09.2021 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we C. w oparciu o przepisy art. 15 zc ust. 2 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem (...)19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych zmieniła decyzję Zakładu z dnia 28 lipca 2021 r. w ten sposób, że przyznał ubezpieczonej prawo do świadczenia rehabilitacyjnego do 06.01.2022 r.
Dowód:
- wnioski o świadczenie rehabilitacyjne – w aktach organu rentowego;
- decyzja ZUS z dn. 28.07.2021 r, – w aktach organu rentowego;
- decyzja ZUS z dn. 24.09.2021 r. – w aktach organu rentowego;
W dniu 7 grudnia 2021 r. ubezpieczona wystąpiła z wnioskiem o ponowne ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego.
W orzeczeniu z dnia 20 grudnia 2021 r. lekarz orzecznik stwierdził, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy i brak jest okoliczności uzasadniających ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego.
Decyzją z dnia 10 stycznia 2022 r. (...), organ odmówił ubezpieczonej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego.
Ubezpieczona wniosła sprzeciw od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z 20 grudnia 2021 r. W konsekwencji sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez komisję lekarską ZUS, która w orzeczeniu z dnia 18 stycznia 2022 r. uznała, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy i brak jest okoliczności uzasadniających ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego.
Zaskarżoną decyzją z dnia 21 stycznia 2022 r. organ uchylił zaskarżoną decyzję z dnia 10 stycznia 2022 r. i odmówił D. O. prawa do świadczenia rehabilitacyjnego, na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej z dnia 18.01.2022 r.
Dowód:
- wniosek o świadczenie rehabilitacyjne – w aktach organu rentowego;
- orzeczenie lekarza orzecznika z dnia 20 grudnia 2021 r. – w aktach organu rentowego;
- decyzja z dnia 10 stycznia 2022 roku – w aktach organu rentowego;
- sprzeciw od orzeczenia lekarza orzecznika – w aktach organu rentowego;
- orzeczenie komisji lekarskiej z dnia 18 stycznia 2022 r. – w aktach organu rentowego;
- decyzja z dnia 21 stycznia 2022 r. – w aktach organu rentowego.
D. O. odwołała się od powyższej decyzji, sprawa toczyła się przed tut. Sądem pod sygn. akt IV U 196/22. Do odwołania załączyła dokumentacje medyczną z 2021 r. i 2022 r.
Wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2025 r. tut. Sąd w punkcie I wyroku zmienił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we C. z dnia 21.01.2022 r. uchylającą zaskarżoną decyzję z dnia 10.01.2022 r. w ten sposób że przyznał wnioskodawczyni D. O. prawo do świadczenia rehabilitacyjnego od dnia 07.01.2022 r. na okres 5 miesięcy, w punkcie II oddalił dalej idące odwołanie, w punkcie III przekazał Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział we C. roszczenie wnioskodawcy o zapłatę odsetek ustawowych od przyznanego świadczenia rehabilitacyjnego, w punkcie IV koszty sądowe zaliczył na rachunek Skarbu Państwa.
Strony nie wniosły środka zaskarżenia od powyższego wyroku.
Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie Sąd oparł się przede wszystkim na dowodach z dokumentów, które zgromadzono w aktach sprawy (w tym także w aktach organu, dołączonych do niniejszego postępowania). Ponadto Sąd oparł się na sprostowanej opinii wydanej przez biegłych sądowych – chirurga ortopedę lek. med. M. S. oraz neurologa lek. Med. G. C. oraz opinia biegłych sądowych ortopedy i neurologa H. E. i L. P.. Istotnym źródłem dowodowym były także wyjaśnienia D. O..
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że ze sporządzonych opinii biegłych ortopedy i neurologa wynikało jednoznacznie, że wnioskodawczyni po wyczerpaniu 182 dni zasiłku chorobowego, jak również po kilku miesiącach przebywania na zasiłku rehabilitacyjnym, tj. po dniu 6 stycznia 2021 r. nadal była niezdolna do pracy na ostatnio zajmowanym stanowisku, a jej dalsze leczenie i rehabilitacja rokowały odzyskanie zdolności do pracy na tym stanowisku, w związku z czym powinna mieć przyznane prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres do 12 miesięcy.
Dowód:
okoliczności bezsporne, a ponadto:
- dokumenty zgromadzone w aktach sprawy IV U 196/22, w tym wyrok tut. Sądu z dn. 30.04.2025 r. wraz z uzasadnieniem;
-przesłuchanie ubezpieczonej – k. 15-15v, e-protokół z dn. 25.11.2025 r.
Świadczenie rehabilitacyjne za okres od 07.01.2022r. do 05.06.2022r. w łącznej kwocie 21.723,31zł brutto zostałoby wypłacone ubezpieczonej następujących okresach:
-świadczenie rehabilitacyjne za okres od 07.01.2022r. do 31.01.2022r. zrealizowane byłoby do końca lutego 2022r. w kwocie 3536,00 zł brutto,
-świadczenie rehabilitacyjne za okres od 01.02.2022r. do 28.02.2022r. zrealizowane byłoby do końca marca 2022r. w kwocie 3960,32 zł brutto,
-świadczenie rehabilitacyjne za okres od 01.03.2022r. do 31.03.2022r. zrealizowane byłoby do końca kwietnia 2022r. w kwocie 4546,77 zł brutto,
-świadczenie rehabilitacyjne za okres od 01.04.2022r. do 30.04.2022r. zrealizowane byłoby do końca maja 2022r. w kwocie 4400,10 zł brutto,
-świadczenie rehabilitacyjne za okres od 01.05.2022r. do 31.05.2022r. zrealizowane byłoby do koca czerwca 2022r. w kwocie 4546,77 zł brutto,
-świadczenie rehabilitacyjne za okres od 01.06.2022r. do 05.06.2022r. zrealizowane byłoby do końca lipca 2022r. w kwocie 733,35 zł brutto.
Organ rentowy dokonał wypłaty świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 07.01.2022r. do 05.06.2022r. w łącznej kwocie 17 189,51zł brutto (tj. po potrąceniu kwoty zasiłku z (...) z okres od 10.02.2022r. do 05.06.20222r. w wysokości 4533,80zł brutto):
-za okres od 07.01.2022r. do 31.01.2022r. w kwocie 3536,00 zł brutto (brak potrącenia z (...)),
-za okres od 01.02.2022r. do 28,02.2022r. w kwocie 3174,42 brutto po potrąceniu (...) (tj. 3960,32 zł brutto - 785,90 zł potrącenie (...) brutto za okres od 10.02.2022r. do 28.02.2022r.),
-za okres od 01.03.2022r. do 31.03.2022r. w kwocie 3305,97 zł brutto po potrąceniu (...) (tj. 4546,77 zł brutto - 1240,80zł potrącenie (...) brutto za okres od 01.03.2022r. do 31.03.2022r.),
-za okres od 01.04.2022r. do 30.04.2022r. w kwocie 3159,30 zł brutto po potrąceniu (...) (tj. 4400,10 zł brutto - 1240,80zł potrącenie (...) brutto za okres od 01.04.2022r. do 30.04.2022r.),
-za okres od 01.05.2022r. do 31.05.2022r. w kwocie 3451,07 zł brutto po potrąceniu (...) (tj. 4546,77 zł brutto - 1095,70zł potrącenie (...) brutto za okres od 01.05.2022r. do 31.05.2022r.),
-za okres od 01.06.2022r. do 05.06.2022r. w kwocie 562,75 zł brutto po potrąceniu (...) (tj. 733,35 zł brutto - 170,60zł potrącenie (...) brutto za okres od 01.06.2022r. do 05.06.2022r.).
Jednorazowa wypłata za łączny okres świadczenia rehabilitacyjnego od 07.01.2022r. do 05.06.2022r. została zrealizowana na dzień 14 lipca 2025r.
Łączna kwota świadczenia brutto bez potracenia wyniosła 21.723,31 zł. Potracenie (...) brutto wyniosło 4533,80 zł (za okres od 10.02.2022r. do 05.06.2022r.) Łączna kwota świadczenia brutto po potraceniu wyniosła 17.189,51 zł.
Dowód:
- pismo ZUS z dn. 11.12.2025 r. – k. 18-18v.
Decyzją z dnia 14 lipca 2025 r., znak (...), organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we C. odmówił ubezpieczonej D. O. prawa do odsetek liczonych od daty wymagalności świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 7 stycznia 2022 r. do 5 czerwca 2022 r.
W uzasadnieniu wskazano, że na podstawie prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego z dnia 30 kwietnia 2025 r. dokonano wypłaty ubezpieczonej świadczenia rehabilitacyjnego. Organ rentowy wskazał, że Sąd swój wyrok oparł na opinii uzupełniającej biegłych, a opinia była nowym dowodem w sprawie. Ponadto w celu wypłaty świadczenia rehabilitacyjnego konieczne było pozyskanie nowych dowodów, niezbędnych do przyznania prawa do świadczenia rehabilitacyjnego, to jest informacji o kwocie pobranego przez ubezpieczoną świadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy. Poświadczenie z Urzędu Pracy wpłynęło do Wydziału Zasiłków w dniu 27 czerwca 2025 r. Wydział Zasiłków wykonując wyżej wymieniony wyrok wypłacił świadczenie rehabilitacyjne za okres od 1 lipca 2022 do 5 czerwca 2022r. w dniu 14 lipca 2025r., a więc w terminie 30 dni od ostatniej okoliczności w sprawie którą było poświadczenie z Urzędu Pracy. Wobec powyższego został dochowany ustawowy termin na dokonanie wypłaty zasiłku.
Dowód:
- decyzja ZUS z dn. 14.07.2025 r. – akta organu rentowego (załącznik).
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonej zasługiwało na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie ubezpieczona D. O. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w 14 lipca 2025r., znak (...), domagając się zmiany zaskarżonej decyzji przez przyznanie jej odsetek ustawowych za opóźnienie w wypłacie świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 7 stycznia 2022 r. do 5 czerwca 2022 r. według wymagalności wskazanych w piśmie procesowym organu rentowego opatrzonym prezentatą Sądu z dnia 11 grudnia 2025 r. (k. 18-18v). Z kolei organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania w całości.
Stan faktyczny sprawy Sąd ustalił na podstawie powołanych powyżej dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy oraz dołączonych aktach organu rentowego. Wiarygodność i autentyczność dowodów z dokumentów nie była kwestionowana przez żadną ze stron, nie wzbudziła również wątpliwości Sądu. Uwzględnienie dowodów z dokumentów złożonych do akt oraz w dołączonych aktach organu rentowego nie wymagało przy tym wydawania postanowienia (art. 243 2 k.p.c.). Ponadto Sąd oparł się na dowodach z dokumentów zgromadzonych w aktach dołączonej sprawy tut. Sądu o sygn. akt IV U 196/22.
Sąd dał wiarę w całości także dowodowi z przesłuchania ubezpieczonej, gdyż szczerze i dokładnie opisała okoliczności związane z postępowaniem wyjaśniającym prowadzonym przez ZUS przed wydaniem zaskarżonych decyzji, konsekwencją której był brak wypłaty spornego świadczenia. Przesłuchanie ubezpieczonej korespondowało również z dowodami z dokumentów.
Podstawę materialnoprawną wypłaty odsetek przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych stanowi przepis art. 85 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych z dnia 13 października 1998 r. (Dz.U.2025.350 t.j.) – dalej jako ustawa systemowa, zgodnie z którym jeżeli Zakład - w terminach przewidzianych w przepisach określających zasady przyznawania i wypłacania świadczeń pieniężnych z ubezpieczeń społecznych lub świadczeń zleconych do wypłaty na mocy odrębnych przepisów albo umów międzynarodowych - nie ustalił prawa do świadczenia lub nie wypłacił tego świadczenia, jest obowiązany do wypłaty odsetek od tego świadczenia w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie określonych przepisami prawa cywilnego. Nie dotyczy to przypadku, gdy opóźnienie w przyznaniu lub wypłaceniu świadczenia jest następstwem okoliczności, za które Zakład nie ponosi odpowiedzialności.
Powołany przepis rozstrzyga o zasadach wypłaty odsetek przez organ rentowy w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych i w sposób kompleksowy reguluje przesłanki nabycia przez ubezpieczonego prawa do odsetek od świadczenia z ubezpieczeń społecznych, przyznanego lub wypłaconego przez organ rentowy z naruszeniem obowiązujących przepisów.
Odrębność tej regulacji polega przede wszystkim na powstaniu obowiązku zapłaty odsetek wyłącznie w wypadku opóźnienia kwalifikowanego, zachodzącego wtedy, gdy zobowiązany - mimo istniejącego obowiązku - nie spełnia świadczenia w terminie, przy czym niedotrzymanie terminu jest następstwem okoliczności, za które organ ponosi odpowiedzialność ( por. Wyrok SA w Białymstoku z 17.04.2018 r., III AUa 119/18, LEX nr 2546181).
Zgodnie zaś z art. 64 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa z dnia 25 czerwca 1999 r. (Dz.U.2023.2780 t.j.) – dalej jako ustawa zasiłkowa, płatnicy składek, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1, wypłacają zasiłki w terminach przyjętych dla wypłaty wynagrodzeń lub dochodów, a Zakład Ubezpieczeń Społecznych na bieżąco po stwierdzeniu uprawnień. Zasiłki te wypłaca się nie później jednak niż w ciągu 30 dni od dnia wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do ustalenia prawa do zasiłku. Jeżeli płatnikiem zasiłków jest ZUS ustawa stanowi, że zasiłki wypłaca się „bieżąco po stwierdzeniu uprawnienia”, co oznacza, że wypłata zasiłku powinna nastąpić od razu po stwierdzeniu uprawnienia ( wyrok Sądu Najwyższego z 7 lutego 2006 r., I UK 191/05).
Podkreślenia wymaga, że za uchybienie terminowi w rozumieniu tego przepisu uważa się zarówno niewydanie w ustawowo określonym czasie decyzji przyznającej prawo, jak i wydanie błędnej decyzji (odmawiającej owego prawa, mimo spełnienia przez wnioskodawcę warunków jego uzyskania lub przyznającej prawo w mniejszym zakresie niż uzasadniają to okoliczności sprawy), następnie zmienionej przez sąd w postępowaniu odwoławczym (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 12.08.1998 r., II UKN 171/98, OSNAPiUS 1999 nr 16, poz. 521; z dnia 09.03.2001 r., II UKN 402/00, OSNAPiUS 2002 nr 20, poz. 501).
Wskazać należy, że dla prawomocnego wyroku sądu ubezpieczeń społecznych przyznającego świadczenie i wpływ tego wyroku do organu rentowego nie mają znaczenia dla biegu terminu do wydania decyzji, od upływu którego ubezpieczonemu przysługują ustawowe odsetki ( vide: wyrok SA w Lublinie z 26 czerwca 2013 r., III AUA 208/13, Lex 1331074; wyrok SN z 7 kwietnia 2010 r., I UK 345/09, Lex 607445).
Organ rentowy jest zobowiązany do uiszczenia odsetek od należności głównej zarówno wtedy, gdy można przypisać mu winę w zaistniałym uchybieniu terminowi do ustalenia prawa lub wypłaty świadczenia, jak i wtedy, gdy opóźnienie jest konsekwencją zdarzeń od niego zależnych, choć niezawinionych (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 07.10.2004 r., II UK 485/03, OSNP 2005 nr 10, poz. 147 i z dnia 21.04.2009 r., I UK 345/08, LEX nr 551000). Przekroczenie terminu do ustalenia prawa lub wypłaty świadczenia może zaś być następstwem uchybień organu rentowego w zakresie wykładni lub stosowania prawa materialnego albo naruszenia przepisów postępowania.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż ubezpieczona była uprawniona do odsetek za zwłokę w wypłacie należnych świadczeń, gdyż w toku postępowania, zakończonego wydaniem w dniu 21 stycznia 2022 r. decyzji odmawiającej przyznania ubezpieczonej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego na kolejny okres, organ dysponował całym materiałem dowodowym - takim, jakim dysponował następnie tut. Sąd, wydając w dniu 30 kwietnia 2025 r. wyrok zmieniający ww. decyzję. Organ zobowiązany był ustalić zatem już wówczas, tj. w ustawowym terminie, że ubezpieczonej przysługuje prawo do świadczenia rehabilitacyjnego, a następnie winien był to świadczenie niezwłocznie wypłacić.
W toku postępowania IV U 196/22 Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych ortopedy i neurologa. Podkreślić jednak należy, że Lekarz orzecznik i Komisja Lekarska ZUS również mogli wezwać ubezpieczoną na bezpośrednie badania, zamiast podejmować decyzję na podstawie samej dokumentacji medycznej, co w ocenie Sądu mogło przyczynić się w znacznym stopniu do błędnej oceny stanu zdrowia ubezpieczonej dokonanej przez orzeczników organu rentowego. Po wtóre – za błędną opinię Lekarza orzecznika i Komisji Lekarskiej ZUS, nawet wydaną po bezpośrednim badaniu ubezpieczonego, ostatecznie odpowiedzialność ponosi organ rentowy.
Sąd w niniejszej sprawie nie podzielił stanowiska organu rentowego, że winien od dopiero na podstawie prawomocnego wyroku tut. Sądu z dnia 30 kwietnia 2025 r dokonać ubezpieczonej wypłaty świadczenia rehabilitacyjnego.
Wydanie prawomocnego wyroku sądu ubezpieczeń społecznych przyznającego świadczenie i wpływ tego wyroku do organu rentowego nie mają znaczenia dla biegu terminu do wydania decyzji, od upływu którego ubezpieczonemu przysługują ustawowe odsetki ( vide: wyrok SA w Lublinie z 26 czerwca 2013 r., III AUA 208/13, Lex 1331074; wyrok SN z 7 kwietnia 2010 r., I UK 345/09, Lex 607445).
Organ rentowy już na etapie postępowania orzeczniczego, tj. badania przeprowadzonego w wyniku złożonego przez ubezpieczoną sprzeciwu przez Komisję lekarską ZUS, miał możność podjęcia decyzji o przyznaniu jej prawa do dalszego świadczenia rehabilitacyjnego. Ubezpieczona leczyła się przede wszystkim na dolegliwości bólowe prawego barku, utrzymujące się od lutego 2021 r. Z tego powodu była pod opieką poradni ortopedycznej. Rozpoznano u niej entezopatię ścięgien stożka rotatorów oraz częściowe uszkodzenie ścięgien głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia. Dolegliwości bólowe ze strony barku były główną przyczyną niezdolności do pracy. Zarówno lekarze orzecznicy jak i Komisja lekarska ZUS, w swoich orzeczeniach stwierdzały zmiany patologiczne w zakresie barku prawego jednakże w ich ocenie nie były one na tyle nasilone, aby zakwalifikować ubezpieczoną do dalszych świadczeń rehabilitacyjnych. Podobnie orzekł pierwszy zespół biegłych sądowych.
Biegli sądowi, na których opinii oparł się Sąd orzekający w sprawie IV U 196/22, wskazali jednak, że ból, a szczególnie ból przewlekły, może objawiać się gniewem, frustracją, lękiem czy depresją powodując zmiany w zachowaniu oraz niepełnosprawność funkcjonalną. U każdego człowieka poziom jego odczuwania jest indywidualnie zmienny, a u osób szczególnie wrażliwych może wpływać negatywnie na zachowanie, zmieniając nawet niektóre cechy osobowościowe. Stąd bardzo łatwo o pochopne zakwalifikowanie takich osób jako wykorzystujących system świadczeń zasiłkowych, co najpewniej miało miejsce w niniejszym przypadku. Tymczasem, jak wskazali biegli, faktem jest, że badanie przedmiotowe i podmiotowe obiektywnie wskazują, że powódka po dniu 6 stycznia 2022 r. nadal nie był zdolna do podjęcia pracy. Biegli zaznaczyli, że uszkodzenia struktur anatomicznych tego stawu z całą pewnością mogły dawać silne odczucia bólowe u ubezpieczonej, a także traumatyzująco wpływać na jej stan psychiczny. Podkreślili jednak, że ubezpieczona po dniu 6 stycznia 2022 r. nadal była niezdolna do pracy na ostatnio zajmowanym stanowisku, a jej dalsze leczenie i rehabilitacja rokowały odzyskanie zdolności do pracy na tym stanowisku, w związku z czym powinna mieć przyznane prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres do 12 miesięcy.
W ocenie Sądu w dacie wydania orzeczenia przez komisję lekarską ZUS, przy uwzględnieniu stanu zdrowia ubezpieczonej i w świetle złożonych przez nią już wówczas dokumentów, istniały podstawy do uznania wnioskodawczyni za nadal niezdolną do pracy pod dniu po dniu 6 stycznia 2022 r. i rokującą powrót do zdrowia, co skutkowałoby wydaniem decyzji pozytywnej we właściwym, ustawowym terminie.
Podsumowując – to dzień wydania orzeczenia przez komisję lekarską ZUS, tj. 18 stycznia 2022 r. była ostatnią okolicznością niezbędną do wydania decyzji, gdyż już w tej dacie, po dokonaniu odpowiednich konsultacji medycznych, winny istnieć podstawy do wydania decyzji potwierdzającej, że po dniu 6 stycznia 2022r. ubezpieczona nadal była niezdolna do pracy.
Uwzględniając powyższe w ocenie Sądu uznać należało, że w niniejszej sprawie organowi rentowemu można przypisać odpowiedzialność za opóźnienie w przyznaniu i wypłaceniu ubezpieczonej świadczenia w postaci świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 7 stycznia 2022 r. do 5 czerwca 2022 r. bowiem odmowa przyznania świadczenia nastąpiła na skutek wydania przez organ rentowy błędnej decyzji z dnia 21 stycznia 2022 r. mimo, iż organ rentowy już na etapie postępowania kontrolnego miał niewątpliwie możliwość poczynienia wszelkich istotnych ustaleń co do stanu zdrowia ubezpieczonej. Posiadał dokumentacje medyczną wnioskodawczyni, miał możliwość jej przebadania. Nie miała również - co należy podkreślić - miejsca sytuacja, by organ, Lekarz orzecznik lub Komisja Lekarska wzywali wnioskodawczynię do przedłożenia jakichkolwiek dokumentów lub informacji, a ona odmówiła lub nie zareagowała na wezwanie. Nie sposób zatem winą za dokonanie błędnych ustaleń przez ZUS obciążać wnioskodawczynię.
W niniejszej sprawie organ rentowy, w wyniku braku wnikliwego i wszechstronnego zbadania okoliczności faktycznych, wydał błędną decyzję, której konsekwencją było wypłacenie należnego ubezpieczonej świadczenia za ww. okres dopiero w dniu 14 lipca 2025r.
Sąd Najwyższy w wyroku z 25 stycznia 2005 r., I UK 159/04 (OSNP Nr 19/2005, poz. 308) przyjął, że wydanie przez organ rentowy niezgodnej z prawem decyzji odmawiającej wypłaty świadczenia w sytuacji, gdy było możliwe wydanie decyzji zgodnej z prawem, zwłaszcza gdy ubezpieczony wykazał wszystkie przesłanki świadczenia, oznacza, że opóźnienie w spełnieniu świadczenia jest następstwem okoliczności, za które organ rentowy ponosi odpowiedzialność, choćby nie można było mu zarzucić niestaranności w wykładni i zastosowaniu prawa. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd Najwyższy podniósł, że wówczas, gdy organ rentowy w chwili wydania zaskarżonej decyzji miał wszystkie potrzebne dane pozwalające na wydanie decyzji zgodnej z prawem, a po stronie ubezpieczonego nie występował obowiązek wykazania żadnych innych okoliczności uzasadniających jego wniosek, to dla obowiązku zapłaty odsetek za opóźnienie w wypłacie świadczenia, nie mogą mieć znaczenia okoliczności dotyczące przebiegu postępowania sądowego, zwłaszcza gdy w tym postępowaniu nie ustalono żadnych przesłanek wypłaty świadczenia, których wykazanie ciążyło na ubezpieczonym, a które nie były znane (nie mogły być znane) organowi rentowemu. Podobnie orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z 14 września 2007 r., III UK 37/07 (OSNP Nr 21-22/2008, poz. 328).
Mając na uwadze powyższe rozważania, a także powołane orzecznictwo Sądu Najwyższego, które Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela, w świetle poczynionych ustaleń, należało uznać, że opóźnienie w wypłacie świadczenia za ww. okres jest następstwem okoliczności, za które organ rentowy ponosi odpowiedzialność.
Uznając zasadność odwołania Sąd w punkcie I wyroku działając na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję z dnia 14 lipca 2025 r., znak (...) w ten sposób, że przyznał ubezpieczonej D. O. prawo do odsetek od wypłaconego wnioskodawczyni świadczenia rehabilitacyjnego od następujących kwot i dat:
- od kwoty 3536,00 od dnia 1 marca 2022 r. do dnia 14 lipca 2025 r., tytułem odsetek od świadczenia rehabilitacyjnego należnego za okres od 07.01.2022r. do 31.01.2022r.;
- od kwoty 3174,42 od dnia 1 kwietnia 2022 r. do dnia 14 lipca 2025 r., tytułem odsetek od świadczenia rehabilitacyjnego należnego za okres za okres od 01.02.2022r. do 28. 02.2022r.;
- od kwoty 3305,97 od dnia 1 maja 2022 r. do dnia 14 lipca 2025 r., tytułem odsetek od świadczenia rehabilitacyjnego należnego za okres za okres od 01.03.2022r. do 31.03.2022r. ;
- od kwoty 3159,30 od dnia 1 czerwca 2022 r. do dnia 14 lipca 2025 r., tytułem odsetek od świadczenia rehabilitacyjnego należnego za okres za okres od 01.04.2022r. do 30.04.2022r. ;
- od kwoty 3451,07 od dnia 1 lipca 2022 r. do dnia 14 lipca 2025 r., tytułem odsetek od świadczenia rehabilitacyjnego należnego za okres za okres od 01.05.2022r. do 31.05.2022r.;
- od kwoty 562,75 od dnia 1 sierpnia 2022 r. do dnia 14 lipca 2025 r., tytułem odsetek od świadczenia rehabilitacyjnego należnego za okres za okres od 01.06.2022r. do 05.06.2022r.
Odsetki ustawowe są świadczeniem ubocznym, bezpośrednio powiązanym ze świadczeniem głównym, do których prawo powstaje tylko wówczas, gdy osoba zobowiązana do spełnienia świadczenia spóźnia się z jego realizacją. Świadczenie to należy się za okres od dnia wymagalności należności głównej do dnia zapłacenia tej należności. Jak wskazał organ rentowy, w przypadku, gdyby organ nie miał wątpliwości co do tego, że świadczenie jest wnioskodawczyni należne:
za okres od 07.01.2022r. do 31.01.2022r. zrealizowane byłoby do końca lutego 2022r.
za okres od 01.02.2022r. do 28.02.2022r. zrealizowane byłoby do końca marca 2022r.
za okres od 01.03.2022r. do 31.03.2022r. zrealizowane byłoby do końca kwietnia 2022r.
za okres od 01.04.2022r. do 30.04.2022r. zrealizowane byłoby do końca maja 2022r.
za okres od 01.05.2022r. do 31.05.2022r. zrealizowane byłoby do koca czerwca 2022r.
za okres od 01.06.2022r. do 05.06.2022r. zrealizowane byłoby do końca lipca 2022r.
Podkreślenia wymaga, że Sąd przyznał wnioskodawczyni odsetki od pomniejszonych kwot świadczenia, mając na uwadze potrącenie zasiłków wypłaconych przez Urząd Pracy. Z tego powodu w pozostałym zakresie, tzn. w zakresie żądania odsetek od pełnych kwot świadczenia rehabilitacyjnego, odwołanie zostało oddalone ( pkt II wyroku). Nie sposób jednak uznać, by data uzyskania informacji o wypłaconych wnioskodawczyni zasiłkach z (...) była ostatnią okolicznością, której ustalenie było konieczne przed wypłatą świadczenia rehabilitacyjnego wnioskodawczyni. Gdyby bowiem Komisja Lekarska w dniu 18.01.2022 r. wydała prawidłowe orzeczenie, wnioskodawczyni otrzymałaby w terminie pełne kwoty świadczenia rehabilitacyjnego, bez potrąceń z powodu otrzymania przez wnioskodawczynię zasiłku z (...). Brak zatem podstaw do przyjęcia, że okoliczność ta ma znaczenie dla terminu przyznania wnioskodawczyni prawa do odsetek, a tym bardziej – że uzasadnia ona wypłatę świadczenia rehabilitacyjnego wnioskodawczyni dopiero w dacie, w jakiej zostało ono ostatecznie wypłacone i skutkuje oddaleniem żądania odsetkowego.
W punkcie III sentencji wyroku, Sąd orzekł o kosztach sądowych zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa, gdyż zarówno ubezpieczona, jak i organ rentowy byli zwolnieni od obowiązku ich uiszczenia na mocy art. 96 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (ubezpieczona) oraz art. 114 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (organ rentowy). Zgodnie zaś z art. 98 ww. ustawy, w toku postępowania z zakresu ubezpieczeń społecznych wydatki ponosi Skarb Państwa.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.