Wyrok z 5 marca 2026, sygn. V U 80/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 marca 2026 roku

Sąd Rejonowy w Rybniku, V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący: sędzia Wiesław Jakubiec

Protokolant : osobiście

po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2026 roku w Rybniku

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z odwołania N. K.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G.

z dnia 10 marca 2025 roku nr (...)

o zasiłek chorobowy

1.  zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonej N. K. prawo do zasiłku chorobowego za okres od dnia 5.08.2023 r. do 8.09.2023 r. z ubezpieczenia chorobowego z tytułu zatrudnienia u płatnika (...) SP. Z O.O. i zwalnia ubezpieczoną z obowiązku zwrotu pobranego zasiłku chorobowego za ww. okres;

2.  zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. na rzecz ubezpieczonej kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sygn. akt V U 80/25

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 10 marca 2025 roku, nr (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił ubezpieczonej N. K. prawa do zasiłku chorobowego za okres od 5 sierpnia 2023 roku do 8 września 2023 roku z ubezpieczenia chorobowego z tytułu zatrudnienia u płatnika (...). Sp. z o.o. i zobowiązał ją do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku wraz z odsetkami w łącznej kwocie 18 734, 58 zł.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zwolnienie lekarskie w ww. okresie wykorzystała ubezpieczona niezgodnie z jego przeznaczeniem, gdyż w dniu 17 sierpnia 2023 r. pojechała na podpisywanie aktu notarialnego. Podniósł, że niezależnie od wskazań lekarskich, ubezpieczony niezdolny do pracy z powodu choroby może wykonywać jedynie zwykłe czynności życia codziennego.

W odwołaniu ubezpieczona nie zgodziła się z wydaną decyzją organu rentowego. Przyznała że podczas zwolnienia lekarskiego udała się do swojej rodziny (matki) w J., gdzie 17.08.2023 r. uczestniczyła w akcie darowizny w formie aktu notarialnego, na podstawie którego jej babcia darowała jej na własność działkę rekreacyjną. Przy czym wskazała, że zwolnieni było z kodem „2” i skonsultował ten wyjazd z lekarzem prowadzącym. W tym okresie była w ciąży i miała depresję okołoporodową oraz duży stres związany z pracą i z sytuacją w rodzinie. Dodała, że wyjazd ten był zgodny z zaleceniami lekarza, który kazał jej unikać zanieczyszczonego powietrza i stresu.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie i podtrzymał wcześniejsze twierdzenia.

Sąd ustalił co następuje:

Ubezpieczona N. K. (mieszkająca w B.) była zatrudniona od 2012 r. do kwietnia 2025 r. u płatnika (...) Sp. z o.o. w B. na stanowisku kierownik rozwoju nowych produktów i z tego tytułu podlegała ubezpieczeniu chorobowemu. Praca ubezpieczonej była ciężka, była pod ciągłą presją wyników i miała duży stres. W marcu 2023 r. powódka zaszła w drugą ciążę i lekarz prowadzący wiedząc o jej sytuacji zalecił jej udanie się na zwolnienie lekarskie, prowadzenie spokojnego i bezstresowego życia. Podczas wizyty w dniu 15.03.2025 r., lekarz zapisał w karcie wizyty: „pogotowie alarmowe depresji okołoporodowej” oraz duży stres związany z sytuacją rodzinną. Ciążę określono jako wysokiego ryzyka, bo wcześniej miała 2 poronienia i przebiegała z dolegliwościami niedoczynności tarczycy, dusznościami i złym samopoczuciem. Podczas jednej z kolejnych wizyt lekarz zlecił aby ubezpieczona zmieniła otoczenie z uwagi na pogarszający się jej stan psychiczny i smog. Ubezpieczona po konsultacji z lekarzem na wizycie 4.08.2023 r. postanowiła udać się do swojego domu rodzinnego w J. (na J.). Samochód całą drogę prowadził jej mąż, miała zabezpieczenie na pas. Podczas tego 2- tygodniowego pobytu jej mama odciążała ją w codziennych obowiązkach i wzmacniała psychicznie. Podczas tego pobytu zrodził się pomysł na darowiznę dla ubezpieczonej. W dniu 17.08.2023 r. ubezpieczona została zawieziona przez matkę do oddalonej o 5 minut drogi kancelarii notarialnej, w której przyjęła od swojej babci darowiznę własności działki rekreacyjnej. Wizyta u notariusz trwała kilka minut. Pobyt w J. wpłynął pozytywnie na ubezpieczoną i ciążę, wykazana został poprawa stanu klinicznego. Po powrocie do domu w związku z uświadomieniem sobie, że w miejscu swojego zamieszkania znów ze wszystkim będzie sama, ubezpieczoną ponownie dotknęła depresji okołoporodowej i lekarz prowadzący ciążę podczas wizyty w dniu 8.09.2025 r. zalecił ubezpieczonej relaksujący tryb życia i do rozważenia zmianę otoczenia celem zmniejszenia stresu.

Ubezpieczona była niezdolna do pracy od 23.01.2023 r. najpierw z kodem (...), potem (...) , a od 10.05.2023 r. z kodem (...) a od 9.09.2023 r. z kodem (...). W tym okresie ubezpieczona nie mogła pracować z uwagi na wcześniejsze poronienia, złe samopoczucie ciążowe i ciężkie warunki w pracy (stres).

Decyzją z dnia 10 marca 2025 roku, nr (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił ubezpieczonej N. K. prawa do zasiłku chorobowego za okres od 5 sierpnia 2025 roku do 8 września 2025 roku z ubezpieczenia chorobowego z tytułu zatrudnienia u płatnika (...). Sp. z o.o. i zobowiązał ją do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku wraz z odsetkami w łącznej kwocie 18 734, 58 zł.

Dowód: akta organu rentowego: zestawienie zaświadczeń, zgłoszenie „nadużyć” przez pracodawcę, pierwsza strona aktu notarialnego, wyjaśnienia ubezpieczonej, zaświadczenie lekarskie, pismo ubezpieczonej , decyzja ZUS z 10.03.2025 r. +protokół;

- karty wizyt k. 11, 46-54,

- opinia biegłego ginekologa Z. H. k. 58

- przesłuchanie ubezpieczonej k. 41.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci w/w dokumentów, których prawdziwości strony nie kwestionowały, a także w oparciu o dowód z przesłuchania ubezpieczonej i opinii biegłego, które wraz z pozostałymi dowodami tworzyły spójny i logiczny obraz przedstawiający stan faktyczny sprawy.

Sąd zważył co następuje:

Odwołanie zasługuje na uwzględnienie.

Jak stanowi przepis art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2025 r., poz. 501 j.t. ze zm.) zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego.

Jednakże, zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej ubezpieczony wykonujący w okresie orzeczonej niezdolności do pracy pracę zarobkową lub wykorzystujący zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia.

Zachowaniem niezgodnym z celem zwolnienia nazwać można takie postępowanie, które w powszechnym odczuciu jest nieodpowiednie dla osoby chorej i może nasuwać wątpliwości co do rzeczywistego stanu zdrowia ubezpieczonego. Tę wiarygodność mogą podważyć szczególnie takie zachowania pracownika, jak: wyjazd w celach turystycznych, podejmowanie innej pracy zarobkowej lub wykonywanie różnych robót w zakresie własnym, np. budowa domu, praca w ogródku czy w obejściu ( I. Jędrasik-Jankowska, Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych. Omówienie (w:) Prawo socjalne Komentarze, art. 17). Wykorzystywaniem zwolnienia od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia jest zawsze wykonywanie czynności mogących przedłużyć okres niezdolności do pracy. Celem zwolnienia od pracy jest zaś odzyskanie przez ubezpieczonego zdolności do pracy, stąd w jego osiągnięciu przeszkodą mogą być wszelkie zachowania ubezpieczonego utrudniające proces leczenia i rekonwalescencję ( por. wyrok Sądu Najwyższego z 14.12.2005 r., III UK 120/05, OSNP 2006, nr 21-22, poz. 338).

W związku ze stanem zdrowia związanym z okresem ciąży ubezpieczona przebywała na zwolnieniu lekarskim. ZUS nie kwestionował samej zasadności wystawienia zwolnienia lekarskiego, podnosił jednak, że ubezpieczona wykorzystywała zwolnienie lekarskie niezgodnie z jej celem.

Jednakże żaden dowód nie potwierdził, aby ubezpieczona w czasie zwolnienia lekarskiego dokonywała czynności sprzecznych z jego treścią lub mogących spowodować skutki polegające na pogorszeniu się stanu jej zdrowia. Żaden z dowodów nie prowadzi do ustalenia, aby wyjazd ubezpieczonej do rodziny na J. wpłynął negatywnie na jej stan zdrowia lub jej poczętego dziecka. Pobyt na który zawiózł ją mąż, przy zwolnieniu lekarskim z adnotacją "chory może chodzić" i w jej stanie psychicznym nie doprowadziło do wykorzystania zwolnienia lekarskiego niezgodnie z jego przeznaczeniem. Pobyt pozytywnie wpłynął na jej samopoczucie i nie skutkował przedłużeniem zwolnienia – ubezpieczona urodziła dziecko w planowanym terminie. Ubezpieczona w momencie podpisywania aktu notarialnego była w 6 miesiącu ciąży (czyli w II jej trymestrze) a okres te uchodzi za bezpieczny. Z uwagi na wiek jej babci i zbliżający się u ubezpieczonej poród i związane z tym trudności, moment darowizny wydawał się koniecznością. Pomysł darowizny zrodził się podczas tego pobytu. Wyjazd , w tym to zdarzenie, wpłynęło pozytywnie na psychikę ubezpieczonej, zredukowało częściowo stres związany z jej sytuacją osobistą i z ciążą. Samo zdarzenie trwało bardzo krótko, ubezpieczona została na nie zawieziona i nie wymagało to od niej żadnego istotnego wysiłku .

Ustalając powyższe Sąd w pełni podzielił opinię biegłego z zakresu ginekologii Z. H. jako wydaną przez osobę będącą specjalistą w zakresie schorzeń występujących u ubezpieczonej. Opinia wydana przez biegłego jest szczegółowa, przystępna i zrozumiała dla osób nie dysponujących wiedzą medyczną, zaś wnioski sformułowane zostały jasno, czytelnie i jednoznacznie. Żadna ze stron nie złożyła do opinii zastrzeżeń. Opinia jest również zbieżna ze stanowiskiem lekarza prowadzącego ubezpieczoną.

W świetle powyższego uznać, że nie zaistniała żadna z przesłanek utraty prawa do zasiłku chorobowego, świadczenie to jest świadczeniem należnym i przysługuje ubezpieczonej. Na marginesie Sąd wskazuje, że organ rentowy nie podjął próby dowodzenia swych twierdzeń, chociaż to na nim spoczywał ciężar dowodowy.

Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 477 ¹⁴ § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonej N. K. prawo do zasiłku chorobowego za okres od 5 sierpnia 2023 roku do 8 września 2023 roku z ubezpieczenia chorobowego z tytułu zatrudnienia u płatnika (...). Sp. z o.o. i zwolnił ją z obowiązku zwrotu pobranego zasiłku za ww. okres (pkt 1 wyroku).

Z kolei na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 98 §1 ¹ k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. i § 9 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych w brzmieniu obowiązującym w dacie wszczęcia postępowania Sąd zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. na rzecz ubezpieczonej kwotę 360 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienie się orzeczenia (pkt 2 wyroku).