Wyrok z 12 marca 2026, sygn. VIII K 17/26

Formularz UWŁ

Sygnatura akt

VIII K 17/26

Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, wypełnić część 3–8 formularza

USTALENIE FAKTÓW

Wyroki wydane wobec skazanego

Lp.

Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny

Data wyroku albo wyroku łącznego

Sygnatura akt sprawy

1.1.1.

Sądu Rejonowego w Toruniu

20 grudnia 2023 roku

VIII K 646/23

1.1.2.

Sądu Rejonowego w Toruniu

20 marca 2025 roku

VIII K 1615/24

1.1.3

Sądu Rejonowego w Toruniu

27 listopada 2025 roku

II K 905/24

1.1.4

Sądu Rejonowego w Toruniu

13 stycznia 2026 roku

II K 146/25

Inne fakty

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.2.1.1.

1.  U. G. został skazany wyrokiem w sprawie VIII K 646/23 SR w Toruniu z dnia 20 grudnia 2023r. za przestępstwo z art. 209§ 1 kk. popełnione w dniu 4 czerwca 2019 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

dane dot. karalności

Opinia o skazanym

Akta sprawy VIII K 646/23

1.2.1.2.

2.  U. G. został skazany wyrokiem w sprawie VIII K 1615/24 SR w Toruniu z dnia 20 marca 2025 r. za przestępstwa z art. 209§1 kk popełnione w okresie od 12 lipca 2022 roku do dnia 28 lutego 2024 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności,

dane dot. karalności

Opinia o skazanym

Akta sprawy VIII K 1615/24

1.2.1.3

3. U. G. został skazany wyrokiem w sprawie II K 905/24 SR w Toruniu z dnia 27 listopada 2025 r. za przestępstwo z art. 209§1a kk popełnione w okresie od 13 maja 2021 roku do dnia 11 lipca 2022 roku na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności,

dane dot. Karalności, opinia o skazanym, wyrok II K 905/24

1.2.1.4

4. U. G. został skazany wyrokiem w sprawie II K 146/25 SR w Toruniu z dnia 13 stycznia 2026r. za przestępstwo z art. 286§1 kk popełnione w dniu 5 października 2021 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,

dane dot. Karalności, opinia o skazanym, wyrok II K 146/25

Fakty uznane za nieudowodnione

Akta sprawy II K 1660/22

Dowód

1.2.2.1.

Ocena Dowodów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.2.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Podstawę ustaleń faktycznych poczynionych w toku postępowania w przedmiocie wyroku łącznego stanowiły prawomocne wyroki skazujące wydane wobec skazanego, a także informacje z systemu (...), opinia o skazanym a także karta karna. Są to dokumenty urzędowe, których prawdziwość nie była kwestionowana przez żadną ze stron i nie budzi wątpliwości Sądu.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ

Lp.

Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy

Kary lub środki karne podlegające łączeniu

1.

Sąd Rejonowy w Toruniu - VIII K 646/23

Kara 6 miesięcy pozbawienia wolności

2.

Sąd Rejonowy w Toruniu – VIII K 1615/24

kara 1 roku pozbawiania wolności

3.

Sąd Rejonowy w Toruniu – II K 905/24

kara 8 miesięcy pozbawienia wolności

4.

Sąd Rejonowy w Toruniu – II K 146/25

Kara 6 miesięcy pozbawienia wolności

Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej

Obecny art. 85§1 kk pozwala na połączenie kar wyłącznie „ jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw”. Wówczas Sąd „orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa”. Warto też zauważyć, że obecnie zgodnie z art. 86§1 kk „Sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności. Jeżeli najwyższą z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa jest kara 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności, dolną granicę kary łącznej przyjmuje się w tej wysokości. Karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach”. Mając na uwadze cytowane przepisy oraz wyżej wymienione w uzasadnieniu wyroki należy stwierdzić, iż spełnione zostały przesłanki do wydania wyroku łącznego obejmującego trzy wyroki : VIII K 646/23 , II K 905/24, II K 1465/25

WYMIAR KARY

Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej

Kara łączna pozbawienia wolności mogła więc być orzeczona, w granicach od 9 miesięcy do 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności (przy zastosowaniu pełnej kumulacji).

Orzekając karę łączną, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Zgodnie z utrwalonym w tym względzie stanowiskiem doktryny i judykatury sąd wydając wyrok łączny może wymierzyć karę łączną stosując zasadę maksymalnej absorpcji jak i zasadę pełnej kumulacji biorąc dodatkowo pod uwagę „czy pomiędzy poszczególnymi czynami, za które wymierzono te kary, istnieje ścisły związek podmiotowy lub przedmiotowy, czy też związek ten jest dość odległy lub w ogóle go brak, a ponadto(…) czy okoliczności, które zaistniały już po wydaniu poprzednich wyroków( m.in. zachowanie się skazanego po wydaniu poszczególnych wyroków jednostkowych), przemawiają za korzystnym lub niekorzystnym ukształtowaniem kary łącznej [Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 14 września 2006 r. sygn. akt II AKa 244/06]. Związek przedmiotowy zbiegających się realnie przestępstw ocenia się według tożsamości lub podobieństwa dóbr naruszonych poszczególnymi z nich oraz zwartości czasowej i miejscowej ich popełnienia. Związek podmiotowy rozumie się natomiast jako podobieństwo rodzaju winy i zamiarów. ( wyrok SA w Krakowie z 14.03.2007r., IIAka 44/07,KZS 2007/4/27).

Należy podkreślić, iż w judykaturze i piśmiennictwie wskazuje się, że absorpcję kar należy stosować bardzo ostrożnie biorąc pod uwagę negatywną – co do sprawcy- przesłankę prognostyczną, jaką jest popełnienie kilku przestępstw. Zasadę absorpcji stosuje się bowiem , gdy przestępstwa objęte realnym zbiegiem, wskazują na bliską więź podmiotową i przedmiotową, są jednorodzajowe i popełnione zostały w bliskim związku czasowym i miejscowym, stanowiąc jeden zespół zachowań sprawcy, objęty jednym planem działania, mimo godzenia w różne dobra osobiste.

Mając powyższe względy na uwadze Sąd orzekł wobec skazanego karę łączną w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności.

W tym miejscu należy zaakcentować, iż zdaniem Sądu w stosunku do skazanego nie zachodzą okoliczności mogące stanowić wystarczającą podstawę do zastosowania maksymalnie możliwej absorpcji. Redukowanie kar poprzez stosowanie maksymalnej absorpcji stanowiłoby nadużycie instytucji kary łącznej, która ma służyć bynajmniej nie ograniczaniu odpowiedzialności karnej sprawcy, lecz rzeczywistemu oddaniu zawartości kryminalnej czynów, jakich się sprawca dopuścił, by nie została wypaczona przez prostą arytmetykę kar.

W judykaturze podkreśla się, iż na ogół nie ma powodu, by orzekać karę łączną w dolnych granicach, tj. w wysokości najsurowszej ze zbiegających się kar. Popełnienie więcej niż jednego przestępstwa powinno raczej skłaniać do odstąpienia od absorpcji kar, niż za nią przemawiać. Wymierzenie takiej kary prowadziłoby do premiowania sprawcy popełniającego nie jedno, a więcej przestępstw, zatem prowadziłoby do praktycznej bezkarności innych zachowań zabronionych. Zatem jak wskazano wyżej całkowitą zasadę absorpcji stosować należy wyjątkowo albo wtedy, gdy wszystkie czyny wskazują na bliską więź podmiotową i przedmiotową albo orzeczone za niektóre czyny kary są tak minimalne, że w żadnym stopniu nie mogłyby rzutować na karę łączną albo też istnieją jakieś szczególne okoliczności dotyczące osoby skazanego (wyrok SA w Katowicach z 20.05.2008r. IIAKa 129/08).

Jakkolwiek przy wymiarze kary łącznej dopuszczalne jest stosowanie zarówno zasady maksymalnej absorpcji, jak i zasady pełnej kumulacji, to jednak są to rozstrzygnięcia skrajne, które znajdują zastosowanie w zupełnie wyjątkowych , nietypowych sytuacjach.

Reasumując należy zatem wskazać, iż zdaniem sądu w realiach przedmiotowej sprawy nie zachodziły przesłanki do zastosowania zasady maksymalnej absorpcji. Zatem ostatecznie wymierzona skazanemu kara łączna w wysokości 1 roku pozbawienia wolności jawi się jako kara w wymiarze najbardziej racjonalnym. U. G. był karany sądownie za przestępstwa niealimentacji oraz przeciwko mieniu. W stosunku do skazanego, w ocenie sądu nie zachodzą żadne wyjątkowe okoliczności, które uzasadniałyby skorzystanie w stosunku do niego z maksymalnej absorpcji.

Wydając wyrok łączny należy także uwzględnić w zakresie wymiaru kary te wszystkie okoliczności, które zaistniały także po wydaniu wyroków mogące świadczyć o przebiegu procesu resocjalizacji. Z aktualnej informacji administracji Zakładu Karnego w I. wynika, iż skazany odbywa karę pozbawienia wolności w systemie programowego oddziaływania. Był nagradzany 4 regulaminowo, raz był karany dyscyplinarnie. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż orzeczony wymiar kary łącznej pozbawienia wolności, jest adekwatny. Zdaniem Sądu orzeczony wymiary kary łącznej przy zastosowaniu bliskiej maksymalnej absorpcji będą z jednej strony stanowił dla skazanego dostateczną dolegliwość i spełni cele zarówno w zakresie prewencji indywidualnej, jak i generalnej, nie będzie bowiem w odczuciu społecznym postrzegany jako bezzasadne premiowanie wielokrotnych sprawców przestępstw.

Wymiar Środka karnego

Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym

Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II.

Zgodnie z treścią art. 577 kpk Sąd zaliczył na poczet orzeczonej kary łącznej okres odbytej już kary w połączonych wyrokach.

III.

sąd stwierdził, że w pozostałym zakresie rozstrzygnięcia zawarte w połączonych wyrokach podlegają odrębnemu wykonaniu.

IV.

Kara orzeczona wyrokiem w sprawie VIII K 1615/24 z uwagi na datę popełnienia czynu nie podlegała połączeniu z w/w wyrokami.

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V.

Sąd zasądził koszty obrony z urzędu zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu w sprawie opłat za czynności adwokata .

VI

Kosztami postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego, na podstawie art. 624 § 1 kpk, obciążono Skarb Państwa.

PODPIS