Postanowienie SN z 26 kwietnia 2012, sygn. III CNP 8/12
Data orzeczenia
26 kwietnia 2012
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Dariusz Dończyk
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 26 kwietnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Dończyk
w sprawie z powództwa U. K. i in. , przeciwko Gminie Miejskiej K.
o ustalenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 kwietnia 2012 r.,
na skutek skargi powodów
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.
z dnia 3 grudnia 2010 r.,
1) odrzuca skargę;
2) oddala wniosek pozwanej o zasądzenie od powodów
zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.
Uzasadnienie
2
Powodowie wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 grudnia 2010 r. Wyrokiem
tym oddalono apelację powodów od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 26
lutego 2010 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem
w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia
warunki przewidziane w art. 4245
§ 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi
„wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków
prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 4245
§ 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego
warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy
prawnej przepisów dotyczących środków prawnych, których zastosowanie –
w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych
przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem
wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie
przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie
zaskarżonego orzeczenia. Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 4245
§ 1 pkt
5 k.p.c., skarżący musi „wykazać” (nie tylko „wskazać”), iż wzruszenie
zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest
możliwe. Musi więc ujawnić i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób
wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu
dowieść jej istnienia (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 sierpnia
2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 17, z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP
28/05, nie publ., z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz.
140). Zawarta w niniejszej skardze argumentacja, ograniczona jedynie do
wskazania, że ze względu na niską wartość przedmiotu zaskarżenia nie było
dopuszczalne zaskarżenie prawomocnego wyroku skargą kasacyjną, nie może
być uznana za prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego
w art. 4245
§ 1 pkt 5 k.p.c.
3
Skarga dotknięta wskazanymi wyżej brakami podlegała odrzuceniu na
podstawie art. 4248
§ 1 k.p.c. Ponieważ pisemna odpowiedź na skargę została
wniesiona przez pozwaną z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 3987
§ 1
w zw. z art. 42412
k.p.c. uzasadniało to oddalenie zawartego w niej wniosku
o zasądzenie od powodów na rzecz pozwanej zwrotu kosztów postępowania
wywołanego wniesioną skargą.
jw