Zarządzenie z 17 marca 2026, sygn. IX P 233/25

UZASADNIENIE

Pozwem wniesionym 7 maja 2025 r. powód I. H. wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Oddziału w S. kwoty 40.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia doręczenia pozwu do dnia zapłaty, tytułem odszkodowania za niezgodne z przepisami wypowiedzenie umowy o pracę na czas określony, a nadto o zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwu wskazano, że stosunek pracy powód nawiązał 1 września 2024 r. na stanowisku menadżera do spraw planowania. Umowa o pracę zawarta była na czas określony do 31 sierpnia 2025 r. W dniu 24 kwietnia 2025 r. powodowi wręczono oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę za wypowiedzeniem. Według oświadczenia pracodawcy, przyczyną rozwiązania stosunku pracy była zmiana organizacyjna w obrębie Supply Chain w (...) (...), region (...) powodujących zmniejszenie zatrudnienia z przyczyn ekonomicznych i likwidację stanowiska powoda. Powód w uzasadnieniu wskazał, że zmiany organizacyjne nie dotyczyły jednak funkcji planowania, struktura ds. planowania nie została objęta restrukturyzacją. Ponadto, w kwietniu powód prowadził spotkania rekrutacyjne i zatrudnił 2 osoby do zespołu planowania materiałowego, a kolejne 2 osoby oraz jeden stażysta zostały zatrudnione do działu planowania od 1 maja 2025 r. Według powoda, jego stanowisko nie uległo likwidacji a reorganizacja, nawet jeśli ma miejsce, to nie jest związana z redukcją zatrudnienia. Jak wynika bowiem z oficjalnej strony pozwanego od momentu wypowiedzenia umowy powodowi do chwili obecnej pozwany prowadził nabór na pięć stanowisk, w tym jedno na stanowisko lidera ds. planowania produkcji. Ponadto, powód zarzucił, że pozwany nie zaproponował innego stanowiska dla powoda ani nie prowadził żadnych innych negocjacji na temat stanowiska pracy powoda.

W odpowiedzi na pozew (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Oddział w S. wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz domagała się zasądzenia na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości dwukrotności stawki minimalnej i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, według norm przepisanych, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się przeczenia do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu wskazano, że likwidacja stanowiska pracy stanowi uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę pracownikowi, który takie stanowisko zajmował, a Sąd nie jest powołany do badania zasadności i celowości decyzji o zmianie struktury organizacyjnej zakładu pracy. Likwidacja stanowiska pracy powoda była elementem szerszego procesy optymalizacji struktury zarządzania w obszarze planowania i łańcucha dostaw. W nowym modelu organizacyjnym Zespół ds. (...) podlega bezpośrednio pod Managera ds. Supply Chain, co pozwoliło na ujednolicenie nadzoru, zwiększenie spójności procesów decyzyjnych, a także usprawnienie komunikacji wewnątrz zakładu pracy oraz obniżenie kosztów administracyjnych. Przyczyna wypowiedzenia powodowi umowy o pracę miała charakter rzeczywisty, konkretny oraz obiektywnie uzasadniony. Już w marcu 2025 r. kierownictwo zakładu pracy komunikowało zamiary reorganizacji struktury organizacyjnej, co miało na celu zapewnienie transparentności podejmowanych działań oraz umożliwienie pracownikom odpowiedniego przygotowania się do planowanych przekształceń. W następstwie tych działań podjęto decyzję o likwidacji stanowiska zajmowanego przez powoda. Realizowane dotychczas przez niego zadania zostały rozdzielone pomiędzy innych pracowników (Managera ds. Supply Chain oraz Liderów ds. Planowania) w sposób zapewniający ciągłość wykonywania obowiązków oraz prawidłowe funkcjonowanie zakładu pracy. Po wprowadzeniu zmian Liderzy ds. Planowania podlegają bezpośrednio Managerowi ds. Supply Chain. W analogiczny sposób podporządkowani są również członkowie zespołu planowania analitycznego i długoterminowych prognoz oraz Lider ds. Projektów Łańcucha Dostaw (Supply Chain). Na stanowisko zajmowane uprzednio przez powoda nie zatrudniono żadnego pracownika, co jednoznacznie potwierdza rzeczywisty charakter likwidacji tego stanowiska. Odnosząc się natomiast do prowadzonej rekrutacji na stanowisko Lidera ds. Planowania Produkcji, pozwany wskazuje, że stanowisko to funkcjonowało w strukturze organizacyjnej zakładu jeszcze przed reorganizacją i było przewidziane do dalszego funkcjonowania po zmianach strukturalnych. Co prawda powód prowadził rekrutację na to stanowisko, jednak ostatecznie nie zatrudniono osoby z zewnątrz, gdyż pozwany zdecydował się na obsadzenie go w drodze awansu wewnętrznego. Pozwany, w odniesieniu do zarzutów powoda dotyczących braku porozumienia z pozwaną po dokonaniu wypowiedzenia umowy o pracę, wskazała, że Kodeks pracy nie przewiduje przepisu uzależniającego możliwość wypowiedzenia umowy o pracę od uprzedniego zaproponowania pracownikowi innego stanowiska pracy odpowiadającego jego kwalifikacjom zawodowym, doświadczeniu lub stanowi zdrowia.

W piśmie procesowym z dnia 24 listopada 2025 r. powód podniósł, że przyczyna wskazana w Zarządzeniu Dyrektora (...) Sp. z o.o. Oddział w S.nr (...)/(...) z dnia 10 kwietnia 2025 r.: likwidacja stanowiska Manager ds. Planowania, ponieważ wskutek zmian organizacyjnych w strukturze Supply Chain powstały dwa stanowiska o podobnych zakresach obowiązków - jest potwierdzeniem pozorności formalnej przyczyny wskazanej w wypowiedzeniu umowy o pracę

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

I. H. zatrudniony był w (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością Oddziale w S. od dnia 1 września 2024 r. na podstawie umowy o pracę na czas określony, zawartej na okres do dnia 31 sierpnia 2025 r.

I. H. zajmował stanowisko Menagera ds. Planowania.

Bezpośrednim przełożonym powoda była Manager ds. Supply Chain – H. E..

Niesporne, a nadto dowód :

- umowa o pracę z 1 września 2024 r., k. 7-10 (także w aktach osobowych powoda),

- schemat struktury organizacyjnej Supply Chain k. 35v,

- przesłuchanie powoda R. J., k. 120-122, k. 128-129,

- zeznania świadka I. S., k. 123-126,

- przesłuchanie dyrektora pozwanego oddziału K. G., k. 126-128.

(...) Oddział spółki (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością był odrębnym pracodawcą dla zatrudnionych w nim pracowników. Dyrektor Oddziału K. G. był uprawniony do wykonywania czynności z zakresu prawa pracy w stosunku do pracowników oddziału.

Niesporne, a nadto dowód :

- uchwała Nr 1 (...) spółki z o.o. z 12.10.2020 r. w sprawie utworzenia oddziału, k. 57,

- zaświadczenie o numerze REGON i NIP, k. 58, k. 59,

- regulamin pracy, k. 60-79,

- regulamin (...), k. 80-89,

- pełnomocnictwo, k. 90-91,

- przesłuchanie dyrektora pozwanego oddziału K. G., k. 126-128.

Do jego obowiązków R. J. jako Menagera ds. Planowania należało: kontrola wskaźników związanych z planowaniem produkcji i zaopatrzeniem materiałowym, a także budowanie zespołu, prowadzenie rekrutacji nowych pracowników oraz dbanie o przestrzeganie dyscypliny pracy. Zarządzał on pracą dwóch działach: planowania produkcji oraz dziale planowania materiałowego, którymi kierowali liderzy ds. planowania produkcji oraz ds. planowania dostawców i zakupów. Liderzy odpowiadali za realizację zadań planistycznych w swoich obszarach. W obu działach powodowi podlegało 20 osób.

Niesporne, a nadto dowód :

- schemat struktury organizacyjnej Supply Chain, k. 35v,

- przesłuchanie powoda R. J., k. 120-122, k. 128-129,

- zeznania świadka I. S., k. 123-126,

- przesłuchanie dyrektora pozwanego oddziału K. G., k. 126-128.

Przełożoną powoda na stanowisku Managera ds. Supply Chain była H. E., której podlegał Zespół (...), w którym kierował powód. Zakres obowiązków Managera ds. Supply Chain miał szerszy charakter i obejmował nadzór nad funkcjonowaniem całego obszaru Supply Chain (Łańcucha Dostaw) w pozwanym oddziale, a ponadto reprezentowanie oddziału w kontaktach z innymi zakładami oraz władzami organizacji, a także prowadzenie projektów o charakterze strategicznym, np. projektami: transformacja smart, automatyzacja procesów czy globalne wdrażanie projektów związanych ze sprzedażą i planowaniem operacyjnym.

Managerowi ds. Supply Chain, poza Zespołem Planowana podlegał także Dział Logistyki i Transportu, którym kierował F. L.. Jemu z kolei podlegało w tym zespole około 200 pracowników. Ponadto E. K., jako Managerowi ds. Supply Chain podlegał Dział planowania analitycznego długoterminowych prognoz, którym to obszarem bezpośrednio zajmowały się Z. P. oraz M. S..

Powód nie zajmował się planowaniem analitycznym długoterminowych prognoz.

Dowód :

- schemat struktury organizacyjnej Supply Chain przed i po zmianach – k. 35v. – 36,

- przesłuchanie powoda I. H., k. 120-122, k. 128-129,

- zeznania świadka M. P., k. 123-126,

- przesłuchanie dyrektora pozwanego oddziału W. F., k. 126-128.

W dniu 24 marca 2025 r. Director Business Excellence Energy Business Unit D. R. wysłała pracownikom pozwanego wiadomość e-mail, informującą o planowanych zmianach w strukturze organizacyjnej w obszarze Supply Chain w regionie Europy, Bliskiego Wschodu i Afryki. Mail zawierał informacje o reorganizacji działów gospodarki magazynowej, transportu i logistyki oraz planowania, w tym zmianach w podporządkowaniu poszczególnych zespołów. Zmiany te miały polegać m.in. na podporządkowaniu operacji magazynowych bezpośrednio kierownikom zakładów (S. (...)) i przekazaniu gospodarki transportowej i logistyki strukturom regionalnym.

Niesporne, a nadto dowód:

- wydruk wiadomości e-mail, k. 33,

- przesłuchanie powoda I. H. k. 120-122, k. 128-129,

- zeznania M. P. k. 123-126,

- przesłuchanie dyrektora pozwanego W. F., k. 126-128.

Następnie w pozwanym oddziale, w związku z optymalizacją zatrudnienia, podjęto decyzję o spłaszczeniu struktury organizacyjnej i likwidacji stanowiska Menagera ds. Planowania, a co za tym idzie podporządkowaniu liderów działu ds. planowania produkcji i działu planowania materiałowego bezpośrednio Managerowi ds. Supply Chain, którzy dotychczas podlegali mu pośrednio.

Na mocy zarządzenia Dyrektora (...) sp. z o.o. Oddziału w Szczecinie nr (...) z dnia 10 kwietnia 2025 r. zlikwidowano stanowisko Managera ds. Planowania zajmowane przez I. H..

W zarządzeniu wskazano, że decyzja ta pozostaje w związku ze zmianą struktury całej organizacji (...), w wyniku której Zespół planowania miał podlegać dwóm przełożonym – Managerowi ds. Planowania oraz Managerowi ds. Supply Chain.

Dowód:

- zarządzenie Dyrektora (...) Sp. z o.o. Oddział w S.nr (...), z dnia 10 kwietnia 2025 r. – k. 32,.

- zeznania M. P., k. 123-126,

- przesłuchanie dyrektora pozwanego W. F., k. 126-128.

Na skutek wprowadzonych zmian organizacyjnych doszło do modyfikacji struktury organizacyjnej w obszarze Supply Chain w pozwanym oddziale. Zlikwidowano stanowisko Menagera ds. Planowania, zajmowane dotychczas przez powoda. Z zakresu odpowiedzialności E. K. (Managera ds. Supply Chain) wyłączono Dział logistyki i transportu, który wcześniej jej podlegał. Będący ich częścią obszar gospodarki magazynowej został podporządkowany bezpośrednio dyrektorowi oddziału, natomiast transport i logistyka zostały przeniesione do struktur regionalnych korporacji. W rezultacie wprowadzonych zmian, w podległości Managera ds. Supply Chain, zajmowanego przez E. K. pozostał Zespół Planowania, którym po likwidacji stanowiska powoda, zajmowała się ona bezpośrednio przy pomocy istniejących w strukturze, a wcześniej podległych powodowi, liderów działów ds. planowania produkcji oraz ds. planowania dostawców i zakupów.

Ponadto, po wprowadzeniu zmian organizacyjnych, Managerowi ds. Supply Chain nadal podlegał Dział planowania analitycznego długoterminowych prognoz oraz nowoutworzone stanowisko Supply Chain Project Leader, które objął N. Z.. Stanowisko to zostało utworzone z uwagi na dużą ilość prowadzonych projektów strategicznych, aby usprawnić ich zarządzanie i analizę danych. Czynnościami takimi jak nie zajmował się powód.

Po wprowadzeniu zmian organizacyjnych E. K. jako Menager ds. Supply Chain nadal zajmowała się prowadzeniem projektów strategicznych oraz reprezentowaniem oddziału w kontaktach z innymi zakładami oraz władzami organizacji. Była to duża część jej obowiązków.

Obowiązki na zlikwidowanym stanowisku Menagera ds. Planowania (zajmowanym dotąd przez powoda) zostały rozdzielone pomiędzy Managera ds. Supply Chain (E. K.) oraz dwóch liderów działów planowania, tj. lidera planowania produkcji oraz lidera planowania materiałowego.

W tym czasie prowadzona była rekrutacja na stanowisko lidera działu ds. planowania produkcji, na którym był wakat, a które ostatecznie w wyniku rekrutacji wewnętrznej objął G. C. (uprzednio pełniący obowiązki tego lidera a jednocześnie pracujący na stanowisku planisty produkcji).

Po likwidacji stanowiska Menagera ds. Planowania, E. K.przejęła zarządzanie Zespołem Planowania. Było to około 60-70 % obowiązków powoda. W ogóle obowiązków E. K.po zmianach obowiązki przejęte od powoda stanowiły zaś około 40-50% jej obowiązków. W pierwszym okresie po zmianach obowiązki przejęte przez nią od powoda były przy tym bardziej zajmujące, ponieważ przez jakiś czas był wakat na podległym stanowisku lidera działu ds. planowania produkcji. Obowiązki lidera działu ds. planowania produkcji wykonywał wtedy wprawdzie zastępczo G. C. jednakże nie wszystkie z uwagi na zajmowanie przez niego równolegle stanowiska planisty produkcji, co zmieniło się po wygranej przez niego rekrutacji wewnętrznej na stanowisko lidera działu ds. planowania produkcji.

Pozostałe zadania Menagera ds. Planowania (około 30-40 %) - o charakterze bieżącym i operacyjnym przejęli liderzy zespołów planowania – lider działu ds. planowania produkcji (G. C.) oraz lider planowania materiałowego (K. G.). Obejmowały one w szczególności codzienną współpracę z działem produkcji oraz udzielanie odpowiedzi na zapytania dotyczące dostępności wyrobów gotowych i terminów ich produkcji, które to zapytania pochodziły zarówno od klientów i innych oddziałów spółki.

W rezultacie zadania wykonywane wcześniej przez powoda (Menagera ds. Planowania) nie zostały powierzone w całości jednej osobie, lecz zostały rozdzielone pomiędzy Managera ds. Supply Chain oraz dwóch dotychczas podległych mu liderów. Stanowisko Managera ds. Planowania zajmowane przez powoda nie zostało odtworzone w nowej strukturze organizacyjnej pozwanej spółki.

Dowód :

- schemat struktury organizacyjnej Supply Chain przed i po zmianach – k. 35v. – 36,

- zeznania świadka M. P., k. 123-126,

- przesłuchanie dyrektora pozwanego oddziału W. F., k. 126-128.

Pracownicy pozwanego oddziału nie mieli pisemnych zakresów obowiązków.

Niesporne, a nadto dowód:

- przesłuchanie powoda I. H., k. 120-122, k. 128-129,

- zeznania M. P., k. 123-126,

- przesłuchanie dyrektora pozwanego W. F., k. 126-128.

W dniu 24 kwietnia 2025 r. Ivan Horinetskyy otrzymał wypowiedzenie umowy o pracę z skutkiem na dzień 31 maja 2025 r. (3 miesiące przed upływem terminu, na który zawarto umowę o pracę). Jako przyczynę wskazano w nim likwidację stanowiska pracy wynikającą ze zmian organizacyjnych w obrębie Supply Chain w B. E., region EMEA, powodujących zmniejszenie zatrudnienia z przyczyn ekonomicznych.

Oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę powodowi wręczała bezpośrednia przełożona powoda – E. K. oraz HR manager – M. P. W trakcie rozmowy ustnie wyjaśniono powodowi przyczyny wypowiedzenia, doprecyzowując okoliczności wskazane w oświadczeniu tj., że jego stanowisko pracy zostaje zlikwidowane w związku ze zmianami organizacyjnymi w obszarze Supply Chain w ramach jednostki biznesowej (...) (...) obejmującej region Europy, Bliskiego Wschodu i Afryki.

W związku z rozwiązaniem umowy o pracę z przyczyn dotyczących pracodawcy, powodowi wypłacono odprawę. Po wykorzystaniu urlopu wypoczynkowego, został on zwolniony z obowiązku świadczenia pracy.

Dowód :

- oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę za wypowiedzeniem – k. 11 (także w aktach osobowych powoda),

- przesłuchanie powoda I. H., k. 120-122, k. 128-129,

- zeznania świadka M. P., k. 123-126,

- przesłuchanie dyrektora pozwanego oddziału Wojciecha Furgi, k. 126-128.

Stanowisko Menagera ds. Planowania zostało faktycznie zlikwidowane i nikt nie został zatrudniony na jego miejsce. Likwidacja stanowiska nastąpiła w kwietniu 2025 r., bezpośrednio po wręczeniu powodowi wypowiedzenia.

Dowód:

- schemat struktury organizacyjnej Supply Chain przed i po zmianach – k. 35v. – 36,

- zeznania świadka M. P., k. 123-126,

- przesłuchanie dyrektora pozwanego oddziału W. F., k. 126-128.

Zmiany organizacyjne nie dotyczyły wyłącznie oddziału w Szczecinie, lecz obejmowały także inne fabryki w ramach organizacji.

Dowód :

- zeznania świadka M. P., k. 123-126,

- przesłuchanie dyrektora pozwanego oddziału W. F., k. 126-128.

Miesięczne wynagrodzenie powoda, liczone według zasad jak ekwiwalent za urlop wynosi 20.000 zł.

Niesporne, a nadto dowód:

- zaświadczenie dotyczące wynagrodzenia, k. 37.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.

W myśl art. 30 § 4 k.p. W oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas określony lub umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy. Zgodnie z treścią art. 45 § 1 k.p. w razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę na czas określony lub umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy - stosownie do żądania pracownika - orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu.

Ugruntowane orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazuje, że ocena zasadności wypowiedzenia umowy o pracę powinna być dokonywana przez sąd w granicach przyczyn podanych pracownikowi przez pracodawcę (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 listopada 1998 r., I PKN 434/98, OSN 1999/21/688). Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 marca 2015 r. wskazał, iż artykuł 45 § 1 k.p. w związku z art. 30 § 4 k.p. nakłada na pracodawcę obowiązek wskazania prawdziwej przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę, czyli takiej, która faktycznie istnieje i uzasadnia rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem. Przyczyny takiej nie można uznać za prawdziwą, jeżeli z okoliczności konkretnej sprawy wynika, że została ona wskazana w wypowiedzeniu umowy o pracę wyłącznie po to, aby ukryć przyczynę rzeczywistą, której pracodawca nie mógł formalnie powołać ze względu na związane z tym ryzyko uznania jej bezzasadności w toku ewentualnego sporu sądowego z pracownikiem kwestionującym prawdziwość, zasadność lub zgodność z prawem ujawnionych mu przyczyn rozwiązania stosunku pracy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 marca 2015 r. I PK 183/14).

W niniejszej sprawie jako przyczynę wypowiedzenia wskazano likwidację stanowiska pracy powoda w związku ze zmianami organizacyjnymi polegającymi na spłaszczeniu struktury zarządzania w obszarze planowania oraz eliminacji pośredniego szczebla pomiędzy zespołem planowania a Managerem ds. Supply Chain.

Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego likwidacja stanowiska powoda w istocie miała miejsce. Potwierdzają ten fakt zarówno zeznania dyrektora pozwanego oddziału – W. F., jak i zeznania świadka M. P.. Nadto powyższe znajduje odzwierciedlenie w dokumentach zgromadzonych w aktach sprawy.

Z dowodów tych wynika, że stanowisko Managera ds. Planowania, zajmowane dotąd przez powoda, po wypowiedzeniu jego umowy o pracę, przestało istnieć w strukturze pozwanego oddziału i nie zostało w żaden sposób odtworzone. Po przeprowadzonej reorganizacji obowiązki powoda zostały rozdzielone na innych pracowników. E. K. (Manager ds. Supply Chain) przejęła większość dotychczasowych obowiązków powoda (około 60-70 %) związanych z bezpośrednim zarządzaniem Zespołem Planowania, który dotychczas podlegał jej pośrednio, przy czym w ogóle jej obowiązków po zmianach, obowiązki przejęte od powoda stanowiły około 40-50% jej obowiązków. Pozostałą część obowiązków powoda (30-40 %) - o charakterze bieżącym i operacyjnym - przejęli liderzy zespołów planowania – lider działu ds. planowania produkcji (G. C.) oraz lider planowania materiałowego (K. G.). Obowiązki te obejmowały w szczególności codzienną współpracę z działem produkcji oraz udzielanie odpowiedzi na zapytania dotyczące dostępności wyrobów gotowych i terminów ich produkcji, które to zapytania pochodziły zarówno od klientów i innych oddziałów spółki.

Zmiany organizacyjne w obszarze Supply Chain w regionie Europy, Bliskiego Wschodu i Afryki zostały zapowiedziane już marcu 2025 r., kiedy to w wiadomości mailowej Director Business Excellence Energy Business Unit – D. R., poinformowała pracowników pozwanego oddziału o reorganizacji działów gospodarki magazynowej, transportu i logistyki. Zmiany te miały polegać m.in. na podporządkowaniu operacji magazynowych bezpośrednio kierownikom zakładów (Plant Managers) i przekazaniu gospodarki transportowej i logistyki strukturom regionalnym.

Następnie w pozwanym oddziale, w związku z optymalizacją zatrudnienia, podjęto decyzję o spłaszczeniu struktury organizacyjnej i likwidacji stanowiska Menagera ds. Planowania, a co za tym idzie podporządkowaniu liderów działu ds. planowania produkcji i działu planowania materiałowego bezpośrednio Managerowi ds. Supply Chain, którzy dotychczas podlegali mu pośrednio. Konkretnie na mocy zarządzenia Dyrektora (...) sp. z o.o. Oddziału w Szczecinie nr (...) z dnia 10 kwietnia 2025 r. zlikwidowano stanowisko Managera ds. Planowania zajmowane przez Ivana Horinetskyyego.

Powód zarzucił, że w związku z treścią ww. zarządzenia powinien zostać dokonany dobór pracowników do zwolnienia pomiędzy nim a H. E., ponieważ jak wskazano w zarządzeniu było dwóch przełożonych w Zespole (...). Ponadto zarzucił, że w wiadomości mailowej z dnia 24 marca 2025 r. nie było wcale mowy o likwidacji stanowiska pracy powoda. Dodatkowo podniósł, iż jego stanowisko faktycznie nie uległo likwidacji, ponieważ stanowisko to, po zmianach, odpowiada stanowisku Managera ds. Supply Chain. Zarzucił też pozwanemu, że nie zaoferowano mu innego stanowiska w sytuacji likwidacji dotychczasowego miejsca pracy.

Odnosząc się do tych zarzutów należy wskazać, że w pozwanym oddziale, niespornie, było tylko jedno stanowisko Managera ds. Planowania. H. E. zajmowała inne stanowisko – Managera ds. Supply Chain. Była przełożoną powoda, a dodatkowo podlegał jej dział logistyki i transportu oraz dział planowania analitycznego długoterminowych prognoz. Miała też szereg dodatkowych obowiązków i charakterze strategicznym dla pozwanego oddziału - prowadzenie różnych projektów, reprezentowanie oddziału w kontaktach z innymi zakładami i władzami organizacji. Twierdzenie powoda o obowiązku dokonania doboru do zwolnienia spośród dwóch pracowników tylko z uwagi na fakt, iż w zarządzeniu dyrektora pozwanego oddziału nr (...) z dnia 10 kwietnia 2025 r. wskazano, że Zespół planowania podlega dwóm przełożonym – nie czyni obu stanowisk tożsamymi, a jedynie potwierdza niesporny fakt, że powód był bezpośrednim przełożonym dla pracowników Zespołu ds. planowania, a E. K. była bezpośrednim przełożonym dla powoda i pośrednim przełożonym dla jego podwładnych.

Wbrew twierdzeniom powoda, w niniejszej sprawie nie było zatem konieczne stosowanie kryteriów doboru pracownika do zwolnienia, gdyż likwidacja dotyczyła jednego, jedynego stanowiska obsadzanego przez powoda (Managera ds. Planowania). Nie było więc potrzeby porównywania kwalifikacji, wydajności ani innych cech pomiędzy pracownikami – decyzja miała charakter strukturalny i organizacyjny, a nie personalny. Przepisy kodeksu pracy oraz utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazują, iż obowiązek określenia kryteriów doboru pracownika do zwolnienia w oświadczeniu o wypowiedzeniu umowy o pracę powstaje w sytuacji, gdy likwidacja obejmuje kilka równorzędnych stanowisk, co wymaga dokonania wyboru pracowników, którzy mają zostać zwolnieni (tak Sąd Najwyższy w wyrokach: wyroku Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2008 r., I PK 85/08 z dnia 18 października 2011 r., II PK 45/11, z dnia 1 czerwca 2012 r., II PK 258/11, OSNP 2013 nr 11, poz. 128, z dnia 25 stycznia 2013 r., I PK 172/12, OSNP 2014 nr 4, poz. 52, z dnia 10 września 2013 r., I PK 61/13, z dnia 18 września 2013 r., II PK 5/13, z dnia 12 listopada 2014 r. I PK 73/14). W niniejszej sprawie likwidacja dotyczyła jednak jedynego stanowiska Managera ds. Planowania w Oddziale w S., zajmowanego wyłącznie przez Powoda. Nie było zatem innych pracowników zatrudnionych na tym samym stanowisku, wobec czego nie zachodziła konieczność stosowania kryteriów doboru ani dokonywania porównania z innymi osobami.

Zarzut powoda, dotyczący tego, że w wiadomości mailowej z dnia 24 marca 2025 r., skierowanej do pracowników pozwanego oddziału nie było mowy o likwidacji stanowiska pracy powoda także nie mógł podważyć prawidłowo dokonanego wypowiedzenia umowy o pracę. Po pierwsze wiadomość ta miała charakter ogólny, po drugie pracodawca, przed dokonaniem likwidacji stanowiska pracy zatrudnianego pracownika, nie ma obowiązku informowania o tym z wyprzedzeniem tego pracownika czy szerszej grupy pracowników. Przyczyny, jakie legły u podstaw podjęcia przez pracodawcę decyzji o likwidacji stanowiska pracy, zasadność i celowości wprowadzonych zmian organizacyjnych, leży wyłącznie w gestii pracodawcy.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest bowiem pogląd, zgodnie z którym kwestia, czy występuje potrzeba dokonania przez pracodawcę zmian organizacyjnych, w tym likwidacji stanowiska pracy, należy do autonomii zarządczej pracodawcy i nie podlega ocenie sądu pracy (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 2024 r., II PSKP 58/23, LEX nr 3713920 i powołane tam orzeczenia). Oznacza to, że sąd pracy nie ma kompetencji do badania racjonalności decyzji pracodawcy co do zmian organizacyjnych dokonywanych w zakładzie pracy, podobnie jak nie bada racjonalności decyzji gospodarczych lub innych decyzji związanych z zarządzaniem zakładem pracy. W szczególności zmniejszenie stanu zatrudnienia w zakładzie pracy stanowi uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę, a organ rozpatrujący spory pracownicze nie jest powołany do badania zasadności i celowości zmniejszenia stanu zatrudnienia (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 16 października 1992 r., I PRN 40/92, LEX nr 14962; z dnia 27 listopada 1997 r., I PKN 401/97, OSNAPiUS 1998 Nr 18, poz. 542 oraz z dnia 3 listopada 2010 r., I PK 93/10, LEX nr 707852).

Jednocześnie utrwalony jest pogląd, że to, iż sąd pracy nie jest powołany do badania zasadności, celowości i racjonalności decyzji pracodawcy o zmniejszeniu stanu zatrudnienia, nie oznacza, że nie może badać, jakie były rzeczywiste przyczyny zwolnienia pracownika (wypowiedzenia mu umowy o pracę), w szczególności czy likwidacja nie była pozorna albo czy pod pozorem likwidacji stanowiska pracy nie kryła się inna motywacja pracodawcy (zob. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 17 września 1982 r., I (...) 64/82, OSNCP 1983 z 4, poz. 61; z dnia 20 maja 2014 r., I PK 271/13, LEX nr 1483570).

Tego dotyczył kolejny zarzut powoda, a mianowicie, powód twierdził, że jego stanowisko faktycznie nie uległo likwidacji, ponieważ stanowisko to, po zmianach, odpowiada stanowisku Managera ds. Supply Chain.

Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że i ten zarzut powoda nie jest trafny.

Podkreślenia wymaga, że likwidacja stanowiska pracy nie traci swojego rzeczywistego charakteru tylko dlatego, że część dotychczas wykonywanych na nim zadań zostaje powierzona innym pracownikom. Dopuszczalne jest bowiem takie przeorganizowanie pracy zakładu, w którym zadania zlikwidowanego stanowiska zostają rozdzielone pomiędzy inne osoby, o ile nie dochodzi do faktycznego odtworzenia zlikwidowanego stanowiska. Sąd Najwyższy uznaje za dopuszczalne i niczym nieograniczone prawo pracodawcy do podjęcia decyzji o tym, że czynności (zadania) wykonywane przez pracownika na likwidowanym stanowisku mogą być powierzone innym pracownikom (na innych stanowiskach pracy), a nawet osobom (podmiotom) niepozostającym w stosunku pracy. Dochodzi wówczas do likwidacji stanowiska pracy, mimo że nadal określone zadania są wykonywane na rzecz pracodawcy (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 12 lipca 2001 r., I PKN 541/00, OSNP 2003 Nr 11, poz. 268; z dnia 12 grudnia 2001 r., I PKN 733/00, OSNP 2003 Nr 23, poz. 569; z dnia 4 grudnia 2013 r., II PK 67/13, LEX nr 1418806; z dnia 20 czerwca 2018 r., I PK 48/17, LEX nr 2508183; z dnia 13 maja 2021 r., III PSKP 18/21, OSNP 2022 Nr 4, poz. 34).

W realiach niniejszej sprawy nie miało miejsca odtworzenie stanowiska powoda pod inną postacią. Obowiązki powoda zostały podzielone pomiędzy kilka osób, a zakres zadań Managera ds. Supply Chain choć przejęła ona dużą część jego zadań (około 60-70 %), nie był on tożsamy z zakresem obowiązków powoda. Sąd opierał się tu w głównej mierze na spójnych i logicznych zeznaniach dyrektora pozwanego oddziału– W. F. oraz pracownika pionu operacyjnego HR – M. P.. Oboje potwierdzili, że po odejściu powoda jego obowiązki uległy faktycznemu rozproszeniu i nie zostały powierzone jednej osobie. Z ich zeznań wynika, że około 60-70 % zadań powoda (związanych z zarządzaniem Zespołem ds. Planowania) przejęła jego dotychczasowa przełożona - E. K. (Manager ds. Supply Chain), natomiast pozostałe 30-40 % zadań o charakterze operacyjnym i bieżącym rozdzielono pomiędzy liderów zespołów – G. C. oraz K. G., którzy odtąd bezpośrednio współpracowali z E. K. z pominięciem stanowiska Managera ds. Planowania, które wcześniej umiejscowione było pomiędzy tymi stanowiskami (doszło do spłaszczenia struktury).

Sąd zważył, że stanowisko powoda nie zostało w sposób tożsamy przejęte przez E. K.. Zakres jej obowiązków zarówno przed, jak i po zmianach, był znacznie szerszy i jakościowo odmienny od zakresu obowiązków powoda. Manager ds. Supply Chain, poza nadzorem nad obszarem Supply Chain (łańcuchem dostaw), w zakresie obowiązków miała kontakty z władzami organizacji, jak z innymi zakładami. Jej stanowisko miało charakter strategiczny (przed i po zmianach). Zajmowała się ona także prowadzeniem projektów o charakterze strategicznym, takich jak transformacja smart, automatyzacja procesów czy globalne wdrażanie projektów związanych ze sprzedażą i planowaniem operacyjnym. Dodatkowo, po wprowadzeniu zmian organizacyjnych, Managerowi ds. Supply Chain nadal podlegał Dział planowania analitycznego długoterminowych prognoz (czym nie zajmował się powód) oraz nowoutworzone stanowisko Supply Chain Project Leader, które objął N. Z. (utworzone z uwagi na dużą ilość prowadzonych projektów strategicznych, aby usprawnić ich zarządzanie i analizę danych, przy czym czynnościami takimi jak nie zajmował się powód).

Zakres obowiązków powoda miał zatem przede wszystkim charakter operacyjny i koncentrował się na bieżącym planowaniu produkcji i materiałów oraz zarządzaniu Zespołem Planowania. Natomiast zakres obowiązków E. K. obejmował zadania o charakterze bardziej strategicznym i przekrojowym dla całego obszaru Supply Chain. Jak wynika z zeznań W. F. o M. P. w pierwszym okresie po zmianach obowiązki przejęte przez E. K. od powoda były bardziej zajmujące, ponieważ przez jakiś czas był wakat na podległym stanowisku lidera działu ds. planowania produkcji. Obowiązki lidera działu ds. planowania produkcji wykonywał wtedy wprawdzie zastępczo C. Ł., jednakże nie wszystkie z uwagi na zajmowanie przez niego równolegle stanowiska planisty produkcji, co zmieniło się po wygranej przez niego rekrutacji wewnętrznej na stanowisko lidera działu ds. planowania produkcji.

W rezultacie, mimo tego, że duża część obowiązków powoda została przejęta przez Managera ds. Supply Chain, to nie doszło do przejęcia całego stanowiska ani do jego odtworzenia w strukturze organizacyjnej spółki. Nie zmienia tego fakt, że w związku ze zmianami Ewie Kapuściak przestał podlegać Dział Logistyki i Transportu, którym kierował F. L. i w związku z tym odeszła część jej dotychczasowych obowiązków. Ocenie podlega bowiem całokształt obowiązków E. K., które jak wskazano wyżej jakościowo i ilościowo były odmiennie od obowiązków powoda poza tą ich wspólną częścią, że E. K. przyjęła około 60-70 % obowiązków powoda związanych z zarządzaniem Zespołem ds. Planowania, przy czym w ogóle jej obowiązków po zmianach, obowiązki przejęte od powoda stanowiły około 40-50% jej obowiązków.

Odnosząc się do ostatniego zarzutu powoda, Sąd wskazuje, że przepisy kodeksu pracy nie nakładają na pracodawcę obowiązku oferowania pracownikowi innego stanowiska w sytuacji likwidacji dotychczasowego miejsca pracy.

Konstruując stan faktyczny w sprawie Sąd oparł się na niekwestionowanych przez strony dokumentach zgromadzonych w sprawie (m.in. zarządzenie Dyrektora Oddziału o likwidacji stanowiska powoda; wiadomość mailowa informująca o zmianach w strukturze firmy, której treść, w związku ze zredagowaniem jej w języku angielskim, odtworzono przy pomocy zeznań stron i świadka; schemat struktury organizacyjnej Supply Chain przed i po zmianach). Ponadto ustalono go w oparciu o zeznania dyrektora pozwanego oddziału W. F. i świadka M. P.. Zeznania wyżej wymienionych w zasadniczej części niezbędnej dla rozstrzygnięcia były spójne, korespondowały ze sobą i pozwoliły wspólnie skonstruować ustalenia faktyczne w sprawie. Dowody w postaci zeznań W. F. i M. P. dawały obraz struktury organizacyjnej sprzed zmian i po zmianach. Sąd nie dopatrzył się żadnych powodów do uznania tych zeznań za niewiarygodne. Były one spójne, zgodne i konsekwentne.

W świetle przedstawionych dowodów Sąd doszedł do przekonania, że przyczyna wypowiedzenia umowy powoda miała miejsce w rzeczywistości i stanowiła uzasadnioną przyczynę zakończenia stosunku pracy.

Z tych względów powództwo podlegało oddaleniu w pkt I wyroku.

Na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 9 pkt 1 podpunkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015 r. rozstrzygnięto o kosztach procesu, kierując się zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania, które powód przegrał. Na koszty te składa się wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego w wysokości 360 złotych. Od zasądzonej kwoty Sąd zasądził pozwanemu odsetki w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, liczonymi od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, zgodnie z art. 98 § 1 ¹ k.p.c. Pełnomocnik pozwanego wnosił o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości dwukrotności stawki minimalnej. Sąd nie znalazł jednak podstaw do uwzględnienia tego wniosku. W sprawie pełnomocnik pozwanego sporządził jedynie odpowiedź na pozew oraz pisma uzupełniające jej braki formalne. Ponadto odbyła się tylko jedna rozprawa, na której przesłuchano jednego świadka oraz strony. W związku z powyższym, nakład pracy pełnomocnika pozwanego nie uzasadniał przyznania wynagrodzenia w wysokości wyższej niż stawka minimalna.

Sąd nie uwzględnił również wniosku pełnomocnika pozwanego o zwrot kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Opłata taka nie wchodzi w skład niezbędnych kosztów procesu, o których mowa w art. 98 § 1 k.p.c. Opłata skarbowa od pełnomocnictwa, byłaby wydatkiem pełnomocnika tej strony i wchodziłaby w skład kosztów procesu, gdyby obowiązek jej uiszczenia wynikał z przepisów obowiązującego prawa. Stosownie jednak do art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. f ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2006 r. Nr 225, poz. 1635 z późn. zm.), nie podlega opłacie skarbowej złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa albo jego odpisu, wypisu lub kopii "w sprawie zatrudnienia, wynagrodzenia za pracę."

W konsekwencji, sąd orzekł jak w punkcie II wyroku.

ZARZĄDZENIE

1.  (...).

2.  (...),

3.  (...),

4.  (...).

5.  (...).

17 marca 2026 r.