Wyrok z 14 kwietnia 2026, sygn. I C 2/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 14 kwietnia 2026 r.

Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący: sędzia Lidia Grzelak

Protokolant sądowy Judyta Malinowska

po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2026 r. w V.

na rozprawie

sprawy z powództwa I. U. (1)

przeciwko Gminie Miejskiej V. oraz (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w V.

o zadośćuczynienie w kwocie 35000,00 zł oraz zwrot kosztów opieki w kwocie 4941,00 zł

I powództwo oddala;

II zasądza od powódki I. U. (1) na rzecz pozwanego Gminy Miejskiej V. kwotę 3600,00 zł ( trzy tysiące sześćset złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty;

III zasądza od powódki I. U. (1) na rzecz pozwanego Przedsiębiorstwa Usług (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w V. kwotę 3600,00 zł ( trzy tysiące sześćset złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty;

IV nakazuje ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa od powódki I. U. (1) kwotę 244,72 zł ( dwieście czterdzieści cztery złote siedemdziesiąt dwa grosze ) tytułem uzupełnienia kosztów procesu orzeczonych prawomocnym postanowieniem z dnia 25 lipca 2025 r.

sędzia Lidia Grzelak

Sygn. akt I C 2/25

UZASADNIENIE

Powódka I. U. (1) wniosła w dniu 31 grudnia 2024 r. pozew przeciwko Gminie Miejskiej V. oraz (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w V. żądając zasądzenia na swoją rzecz od pozwanego Gminy Miejskiej V. kwoty 39941,00 zł, w tym kwoty 35000,00 zł tytułem zadośćuczynienia wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia doręczenia pozwanemu odpisu pozwu do dnia zapłaty oraz kwotę (...),00 zł tytułem skapitalizowanej renty z tytułu zwiększonych potrzeb wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia doręczenia pozwanej odpisu pozwu. Ewentualnie wnosiła o zasądzenia od pozwanego Przedsiębiorstwa (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w V. kwoty (...),00 zł, w tym kwoty 35000,00 zł tytułem zadośćuczynienia wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia doręczenia pozwanemu odpisu pozwu do dnia zapłaty oraz kwotę (...),00 zł tytułem skapitalizowanej renty z tytułu zwiększonych potrzeb wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia doręczenia pozwanemu odpisu pozwu. Ponadto I. U. (1) wnosiła o zasądzenie na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Na rozprawie w dniu 7 maja 2025 r. powódka I. U. (1) sprecyzowała, iż dochodzona kwota (...),00 zł z tytułu skapitalizowanej renty z tytułu zwiększonych potrzeb oznacza zwrot kosztów z tytułu opieki osób trzecich nad powódką.

Pozwany Gmina Miejska V. wnosił o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powódki na swoją rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pozwany Gmina Miejska V. kwestionował swoją odpowiedzialność za szkodę na skutek zdarzenia opisanego w pozwie.

Pozwany Przedsiębiorstwo Usług (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w V. wnosił o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powódki na swoją rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Pozwani wnosili ponadto o zawiadomienie o toczącym się postępowaniu i wezwanie do udziału w sprawie Towarzystwa (...) w M. oraz (...) Towarzystwo (...) Spółka (...) w M. jako własnych ubezpieczycieli ( przypozwanie w trybie art. 84 kpc ). Ubezpieczyciele pozwanych nie zgłosili swojego udziału w prawie. Strony wskazały, że szkoda nie została zgłoszona do żadnego z ubezpieczycieli pozwanych.

W toku procesu strony podtrzymywały swoje dotychczasowe stanowiska.

Sąd ustalił co następuje:

W dniu 30 stycznia 2021 r. około godz. 13:00 na ul. (...) w V. przy posesji oznaczonej nr (...) I. U. (1) wysiadając z samochodu poślizgnęła się na pokrytej cienką warstwą śniegu nawierzchni i upadła na jezdnię. I. U. (1) wróciła od swojej matki, którą się na stałe opiekuje. Kierowcą był jej mąż C. U.. Nie wjechał samochodem na posesję, zaparkował go na ulicy, gdyż planowali około godz. 14.00 ponownie jechać do matki I. U. (1). Zatrzymał pojazd pośrodku jezdni, aby żonie było łatwiej wysiąść. Gdy wracali, zaczął padać drobny śnieg. Ulica (...) w V. jest drogą o utwardzonej nawierzchni ( tłuczniowa, potrójnie utrwalona ), nie posiada chodnika, jest drogą gminną, która podlega zarządowi Gminy Miejskiej V.. Ulica służy mieszkańcom zamieszkującym w budynkach mieszkalnych położonych po obydwu stronach w dojeździe do ulicy (...). Jest ulicą jednokierunkową. Zdarzenie miało miejsce około godz. 13:00. I. U. (1) wyjechała wraz z mężem do swojej matki około 9:00 rano. Jechali własnym samochodem, który w nocy był zaparkowany w garażu. Rano C. U. wystawił samochód z garażu na ul. (...) w pobliże bramki prowadzącej na posesję na wysokości budynku mieszkalnego, pomimo, że pomiędzy garażem a bramą wjazdową na posesję jest duży plac parkingowy. Przejście do garaży znajdujących się poza budynkiem mieszkalnym znajduje się na posesji na tyłach budynku mieszkalnego ( dokumentacja zdjęciowa k. 45 – 54, protokół oględzin wraz ze zdjęciami k. 254 – 268, zeznania świadka C. U. k. 245 - 247, zeznania powódki I. U. (1) k. 249 – 250, 301 – 302 ).

Na miejsce zdarzenia przyjechał Zespół (...), który przetransportował I. U. (1) do (...) Szpitala (...) w V.. Wskutek przedmiotowego zdarzenia I. U. (1) doznała obrażeń ciała w postaci mnogiego złamania podudzia, złamania nasady dalszej prawej kości strzałkowej ze zwichnięciem w prawym stawie skokowo – goleniowym. W tym samym dniu została przyjęta na oddział chirurgii urazowo – ortopedycznej. Kończyna dolna została unieruchomiona w opatrunku gipsowym. W dniu 2 lutego 2021 r. została poddana zabiegowi operacyjnemu, polegającemu na otwartej repozycji i zespoleniu kostki bocznej tytanową płytką anatomiczną U. Z. 2 S., a także otwartej repozycji i zespolenia złamania kostki przyśrodkowej 2 śrubami kaniulowanymi U. F.. I. U. (1) po przebytym zabiegu operacyjnym została wypisana z oddziału w dniu 3 lutego 2021 r. z zaleceniem chodzenia o kulach łokciowych bez obciążania operowanej kończyny, a także kontynuowania ćwiczeń nauczonych na oddziale. Leczenie ortopedyczne zostało zakończone w dniu 14 lipca 2021 r. Następnie I. U. (1) poddawana była zabiegom rehabilitacyjnym w Państwowym Instytucie Medycznym MSWiA w M. ( Przychodni (...) w V. ) oraz zabiegom rehabilitacyjnym komercyjnym w miejscu zamieszkania ( dokumentacja medyczna k. 11 – 24, dokumentacja leczenia rehabilitacyjnego 25 - 34, historia choroby k. 95 - 145, historia leczenia rehabilitacyjnego k. 147 - 164, dokumentacja medyczna przygodni (...) Grupa (...) w V. k. 168 - 217 ).

Przed zdarzeniem z dnia 30 stycznia 2021 r. I. U. (1) nie miała problemów z poruszaniem się. Przebywała na rencie z powodu choroby onkologicznej. Od pięciu lat zajmowała się chorą matką, codziennie jeździła do niej pomagając w czynnościach życia codziennego. Po wyjściu ze szpitala korzystała z pomocy osób trzecich. Spała na łóżku rehabilitacyjnym na parterze domu, gdyż nie mogła samodzielnie wejść na piętro budynku. Opiekowała się nią córka przez okres około 2-3 miesięcy. pomagając w czynnościach życia codziennego: przygotowywania posiłków, mycie się, korzystanie z toalety. Córkę wspierał mąż I. U. (1) po powrocie z pracy. Oni zajmowali się także matką I. U. (1) w okresie, gdy ona tych czynności nie mogła wykonywać z powodu doznanego urazu. Przez okres rekonwalescencji I. U. (1) przyjmowała leki przeciwbólowe oraz uczęszczała na rehabilitację, zarówno w ramach NFZ, jak i prywatnie, gdyż terminy komercyjne były mniej odległe. Noga po wypadku nie wróciła do pełnej sprawności, I. U. (1) nadal odczuwa dolegliwości bólowe, wykonuje samodzielnie ćwiczenia, a także uczęszcza na zabiegi rehabilitacyjne ( zeznania świadków C. U. k. 245 - 247, J. U. k. 247, zeznania świadka W. O. k. 248 - 249, zeznania powódki I. U. (1) k. 249 – 250, 301 - 302 ).

I. U. (1) w wyniku przedmiotowego zdarzenia doznała poważnego złamania nogi. Obecnie nadal utrzymuje się niewielki stopień dysfunkcji stawu skokowego, który nie istotnego wpływu na wydolność chodu. W ostatnim badaniu pojawiły się pourazowe zmiany zwyrodnieniowe stawu skokowego umiarkowanego stopnia, które mogą być przyczyną dolegliwości bólowych. Zespolenia metalowe założone podczas zabiegu operacyjnego są praktycznie niemożliwe do usunięcia. Obecnie I. U. (1) nie wymaga rehabilitacji, odczuwała trwale dolegliwości bólowe przez okres trzech miesięcy po wypadku. Skutkiem przebytego urazu przez I. U. (1) jest stwierdzony 10 % trwały uszczerbek na zdrowiu ( opinia biegłego sądowego z zakresu ortopedii i traumatologii K. T. k. 273 ).

Ulica (...) w V. jest drogą gminną. Obowiązek utrzymania tej drogi w należytym stanie technicznym spoczywa na zarządcy drogi. Gmina Miejska V. ( zarządca drogi ) zawarła w dniu 4 stycznia 2021 r. porozumienie wykonania nr (...).(...).1.1.2021 z Przedsiębiorstwem (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w V., którego przedmiotem było: wykonanie prac związanych z odśnieżaniem i zwalczaniem śliskości dróg, chodników, parkingów i placów publicznych, będących z zarządzie Prezydenta Miasta V. ( polecenie wykonania k. 73 - 76, raport w zakresie zimowego utrzymania dróg gminnych k. 77 ).

Gmina Miejska V. w dniu 30 stycznia 2021 r. posiadała ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej w (...) Towarzystwo (...) S.A(...) w M.. Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w V. w dniu 30 stycznia 2021 r. posiadało ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej w Towarzystwie (...) w M.. Szkoda powstała wskutek wypadku z dnia 30 stycznia 2021 r. nie została zgłoszona żadnemu z ubezpieczycieli ( bezsporne ).

Pismem z dnia 17 grudnia 2024 r. I. U. (1) wezwała Prezydenta Miasta V. – Urząd Miasta V. do zapłaty kwoty 60000,00 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę i cierpienia oraz odszkodowania za szkody, jakich doznała w wyniku zdarzenia z dnia 30 stycznia 2021 r. na drodze gminnej na ulicy (...) w V.. Wezwanie do zapłaty Gmina Miejska V. przekazała Przedsiębiorstwu (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w V. jako odpowiedzialnemu za prawidłowe utrzymanie stanu dróg gminnych ( bezsporne ).

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zebranych w sprawie dokumentów wskazanych powyżej, w tym: dokumentacji zdjęciowej ( k. 45-54 ), dokumentacji medycznej i rehabilitacyjnej ( k. 11-24, 25-34, 95-145, 147-164, 168-217 ) zeznań świadków C. U. ( k. 245-247 ), J. U. ( k. 247), W. O. ( k. 248-249 ), zeznań powódki I. U. (1) ( k. 249-250, 301 – 302 ) oraz opinii biegłego sądowego z zakresu ortopedii i traumatologii K. T. ( k. 273 ) , a także pozostałych dokumentów przedłożonych do akt sprawy.

Spór w niniejszej sprawie dotyczył ustalenia odpowiedzialności pozwanych za skutki zdarzenia z dnia 30 stycznia 2021 r., w którym ucierpiała I. U. (1), a w przypadku uznania odpowiedzialności za zdarzenie któregokolwiek z pozwanych: wysokości należnego jej zadośćuczynienia oraz kosztów opieki sprawowanej przez osoby trzecie. Okoliczności przebiegu zdarzenia, zakres odpowiedzialności pozwanych, a także stan zdrowia powódki po doznanym urazie, przebieg leczenia i rehabilitacji, Sąd ustalił na podstawie dołączonych do akt sprawy dokumentów wymienionych powyżej. Moc dowodowa tych dokumentów nie była kwestionowana przez żadną ze stron.

Wskazać należy, że zarówno zeznania świadków, jak i powódki są zasadniczo wiarygodne, znajdują potwierdzenie w dokumentacji medycznej powódki. Sąd nie dał wiary zeznaniom powódki oraz świadka C. U. co do jednego faktu, że w dniu 30 stycznia 2021 r. ulica (...) w V., na wysokości ich posesji była oblodzona. Zdaniem Sądu, przeczą temu nawet zdjęcia złożone przez powódkę wraz z pozwem ( k. 45 – 54 ), na których widać, że jezdnia jest przyprószona śniegiem, widoczne są ślady opon samochodów, nie widać natomiast oblodzenia jezdni. Na skraju ulicy, przy posesjach, widoczne są ślady wcześniejszych opadów śniegu. Nie ma to jednak znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż świadek C. U. i powódka wskazali, że samochód stał na środku jezdni, żeby powódce było łatwiej wysiadać. Powódka nie wykazała, aby warunki pogodowe w poprzednich dniach spowodowały oblodzenie jezdni w dniu 30 stycznia 2021 r. Natomiast jeśli tak było, to niezrozumiałym jest dlaczego oblodzenie nie jest widoczne na zdjęciach załączonych do pozwu, które zostały wykonane około godz. 15.00 – 16.00 tego dnia.

Opinia biegłego sądowego dotycząca skutków urazu doznanego przez powódkę w dniu 30 stycznia 2021 r. na stan jej zdrowia, wysokość trwałego uszczerbku na zdrowiu oraz przebieg leczenia, w ocenie Sądu, została sporządzona w sposób prawidłowy, rzetelny, zgodny z posiadaną wiedzą i doświadczeniem. Dodatkowym walorem dowodowym jest fakt, że opinia opiera się na przeprowadzonym przez biegłego badaniu lekarskim I. U. (1). Żadna ze stron nie kwestionowała jej mocy dowodowej. W związku z powyższym Sąd przyjął wnioski w niej zawarte za własne.

Sąd zważył, co następuje:

W ocenie Sądu, roszczenie powódki I. U. (1) nie zasługuje na uwzględnienie, a zatem podlega oddaleniu.

Odnosząc się do kwestii odpowiedzialności pozwanych za szkodę należy ocenić ją w stosunku zarówno do Gminy Miejskiej V., jak i Przedsiębiorstwa (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w V.. Zdaniem Sądu, ustalone okoliczności sprawy uzasadniają przyjęcie, że żaden z pozwanych podmiotów nie ponosi odpowiedzialności za skutki zdarzenia z dnia 30 stycznia 2021 r., w wyniku którego ucierpiała I. U. (1).

Zgodnie z art. 415 kc, kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia.

Do przesłanek odpowiedzialności deliktowej należą: zdarzenie, z którym system prawny wiąże odpowiedzialność na określonej zasadzie, oraz szkoda i związek przyczynowy między owym zdarzeniem a szkodą. Przy ustalaniu odpowiedzialności z tytułu czynów niedozwolonych znajdują zastosowanie przepisy ogólne dotyczące związku przyczynowego, szkody i sposobów jej naprawienia ( art. 361–363 kc ).

Bezspornym jest w niniejszej sprawie, że w dniu 30 stycznia 2021 r. powódka I. U. (1) wysiadając z samochodu upadła i doznała skomplikowanego złamania nogi. Podkreślić należy, że pomimo wykonania zdjęć ulicy około 2 -3 godzin po zdarzeniu, oględzin ulicy w dniu 21 maja 2025 r., powódka I. U. (2) nie wykazała, w którym dokładnie miejscu doszło do jej upadku, choć niewątpliwie miało to miejsce w granicach ulicy (...). Tym niemniej, podnoszone przez pozwanego Przedsiębiorstwo Usług (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w V. zarzuty, że zdarzenie miało miejsce na posesji, jak wynika to z karty zlecenia, nie mogą wprost prowadzić do oddalenia powództwa. W karcie zlecenia wyjazdu znajduje się rubryka „adres lub nazwa miejsca zdarzenia”. Oczywistym jest, że w przypadku miasta, najprościej jest określić miejsce zdarzenia adresem: ulica i numer budynku, co miało miejsce w tej sprawie. W ocenie sądu, wyciąganie z takiego zapisu oznaczenia miejsca zdarzenia wniosku, że było do na posesji a nie na jezdni przed posesją jest zbyt daleko idące.

Wskazać należy, że nawet ustalenie, że do upadku doszło na jezdni ul. (...), a nie na posesji, stanowiącej własność powódki, nie może prowadzić do uwzględnienia powództwa.

Gmina Miejska V. jako właściciel drogi publicznej ( gminnej ) – ulicy (...) w V. w dniu 4 stycznia 2021 r. zawarł porozumienie wykonania z (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w V., którego przedmiotem było wykonanie prac związanych z odśnieżaniem i zwalczaniem śliskości dróg, chodników, parkingów publicznych, będących w zarządzie Prezydenta Miasta V..

Powódka wskazywała, że bezpośrednią przyczyną wypadku był nienależyty stan drogi publicznej pozostającej w zarządzie gminy V.. I. U. (1) wskazywała, że na drodze było bardzo ślisko, występowało oblodzenie i pokrycie niewielką ilością śniegu. Na podstawie dołączonych do akt sprawy fotografii można faktycznie stwierdzić, że droga pokryta była niewielką ilością śniegu. Jak wskazywała powódka taki stan drogi miał miejsce już w godzinach porannych, gdy wyjeżdżali z posesji. W późniejszych godzinach stan ten się jeszcze pogorszył. Jak wskazano powyżej, brak jest dowodów potwierdzających, że istniejące warunki pogodowe spowodowały powstanie oblodzenia nawierzchni jezdni, w szczególności na wysokości posesji powódki.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, obowiązki utrzymania czystości i porządku na drogach publicznych należą do zarządu drogi. Stosownie zaś do art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg wewnętrznych oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym zlokalizowania jest droga, a w przypadku jego braku – do właściciela tego terenu.

Niewątpliwie, wskazując na obowiązki zarządcy drogi, należy także mieć na uwadze, że często nie jest możliwe, aby podmiot ten natychmiastowo reagował na dynamicznie zachodzące zmiany w infrastrukturze drogowej. Problem egzoneracji został zauważony w orzecznictwie Sądu Najwyższego ( wyrok z dnia 22 października 1970 r. w sprawie I CR 550/70 ), w którym podjęto próbę wskazania linię demarkacyjną pomiędzy zakresem należytej staranności w powierzonych zarządcy obowiązkach a okolicznościami, które pomimo zaistnienia szkody nie pozwalają w pełni obciążyć winą zarządcę drogi. Istnieją takie stany faktyczne, gdzie zarządca drogi, wykonując swoje obowiązki, napotyka trudności uniemożliwiające wykonywanie powierzonych zadań w taki sposób, w jaki oczekiwaliby tego użytkownicy drogi. W powołanym powyżej wyroku Sąd Najwyższy wskazał, że jak powszechnie wiadomo, w okresie ciężkich warunków atmosferycznych w porze zimowej ( śnieżycy, zawiei, gołoledzi ) utrzymanie wszystkich dróg publicznych w stanie całkowitego bezpieczeństwa jest technicznie niemożliwe. Osoba poruszająca się po drodze musi mieć świadomość, że na pewnych odcinkach należy zachować szczególną ostrożność. W tych warunkach stwierdzenie istnienia w konkretnym momencie czasu takiego nie zabezpieczonego odcinka drogi nie uzasadnia jeszcze domniemania, że funkcjonariusze służby drogowej zaniedbali swoje obowiązki. Dlatego też w każdym wypadku należy wyjaśnić i ustalić, czy przyczyną złego stanu drogi były zaniedbania służby drogowej. Podstawą przypisania tego typu odpowiedzialności jest fakt, że zarządca drogi ma wykonywać przeglądy i sprawdzać stan techniczny drogi.

Podkreślić należy, że aby mówić, że dane zachowanie jest zawinione należy badać nie tylko, czy jest ono obiektywnie bezprawne, lecz również, czy sprawca dochował należytej staranności od niego wymaganej, a jeżeli tego nie uczynił, to z jakich przyczyn ( wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 19 czerwca 2013 r. w sprawie I ACa 368/13 ).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że Przedsiębiorstwo Usług (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w V., wykonując prace związane z należytym utrzymaniem nawierzchni dróg, których właścicielem jest Gmina Miejska V., działało w sposób prawidłowy. Na podstawie zgromadzonego stanu faktycznego, okoliczności wskazanych przez samą powódkę, nie sposób jest zrozumieć, dlaczego tego dnia powódka wysiadała z samochodu na drodze, na której – jak wskazała - już rano było ślisko, a nie na własnej posesji czy wręcz w garażu. Nie wykazała także, kiedy służby wykonały swoje obowiązki dbania o prawidłowy stan drogi, czy też, że stan drogi wymagał interwencji, że strony służb. Samo stwierdzenie, że powódka wraz z mężem nie widzieli, aby służby dbały o stan dróg nie pozwala na jednoznaczne stwierdzenie tego faktu; powódki lub jej męża mogło przecież wówczas nie być w domu, gdyż jak przyznali sami, znaczną część dnia spędzali u matki powódki w związku zo sprawowaniem nad nią opieki. I. U. (1) nie złożyła żadnych wniosków dowodowych w zakresie ustalenia sytuacji pogodowej w dniach poprzedzających zdarzenie, a – jak wskazano powyżej – ze zdjęć przedstawionych przez powódkę, wykonanych w kilka godzin po zdarzeniu, nie wynika, aby stan drogi wymagał szybkiej interwencji. Brak jest zatem dowodów wskazujących jaka panowała pogoda w dniach poprzednich, jaka pokrywa śniegu spadła w okresie kilku dni przed 30 stycznia 2021 r. i w tym dniu przed godziną 13:00, jaka była temperatura, a co tym idzie, czy na drodze występowało oblodzenie. Podkreślić należy, że ciężar udowodnienia faktów w tym zakresie obciąża – zgodnie z art. 6 kc – powódkę I. U. (1). Niezrozumiałe zdaje się być zachowanie powódki w kontekście jej zeznań o złym stanie drogi, która pomimo tego wysiadała z pojazdu na środku drogi publicznej, a nie na własnej posesji czy w garażu. Skoro, jak twierdzi, stan pogody i drogi uległ pogorszeniu, to dla własnego bezpieczeństwa należało zaparkować samochód i z niego wysiadać w miejscu zwiększającym bezpieczeństwo, nawet kosztem poświęcenia na to kilku dodatkowych minut, czy przejścia na własnej posesji z garażu do budynku mieszkalnego dłuższą nieco drogą niż z ulicy przez bramkę wejściową do budynku mieszkalnego.

Niewątpliwie w wyniku zdarzenia z dnia 30 stycznia 2021 r. I. U. (1) doznała krzywdy, potwierdzone to zostało również we wnioskach zawartych w opinii biegłego sądowego, trwały uszczerbek na zdrowiu powódki wynosi 10 %. Sąd jednak biorąc pod uwagę okoliczności niniejszej sprawy, nie ustalał rozmiaru szkody, wobec tego że okazało się, że brak jest podstaw do uznania winy pozwanych oraz związku przyczynowo – skutkowego pomiędzy zachowanie ( zaniechaniem ) Gminy Miejskiej V. i Zakładu Usług (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w V., a krzywdą której doznała I. U. (1).

W zakresie odpowiedzialności Gminy Miejskiej V., zgodzić się należy podnoszonym przez tego pozwanego zarzutem zwolnienia się z odpowiedzialności wobec powierzenia czynności w zakresie utrzymania czystości i porządku na drogach publicznych w sezonie zimowym drugiemu z pozwanych tj. Przedsiębiorstwu (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w V.. Zgodnie bowiem z art. 429 kc, kto powierza wykonanie czynności drugiemu, ten jest odpowiedzialny za szkodę wyrządzoną przez sprawcę przy wykonywaniu powierzonej mu czynności, chyba że nie ponosi winy w wyborze albo że wykonanie czynności powierzył osobie, przedsiębiorstwu lub zakładowi, które w zakresie swej działalności zawodowej trudnią się wykonywaniem takich czynności. Odpowiedzialność jest zatem wyłączona, gdy wykonawcą jest profesjonalista. Powierzenie wykonania czynności takiemu podmiotowi oznacza zatem, że powierzający zachował się z należytą starannością Przedsiębiorstwo gospodarki komunalnej może zwolnić zarządcę nieruchomości z określonych w ustawie obowiązków jedynie w przypadku umownego powierzenia temu przedsiębiorstwu przez zarządcę nieruchomości wykonywania tych czynności w zakresie utrzymania czystości i porządku, do jakich sam jest zobowiązany, byłoby to bowiem powierzenie czynności przedsiębiorstwu, które trudni się ich wykonywaniem w zakresie swej działalności zawodowej (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 sierpnia 1976 r.w sprawie II CR 283/76 ).

Brak jest również w niniejszej sprawie dowodów wskazujących, że Przedsiębiorstwo Usług (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w V. pomimo podpisanego porozumienia z Gminą Miejską V. nie wywiązywało się należycie ze swoich obowiązków dotyczących utrzymania należytej nawierzchni na drodze, którą poruszała się powódka. Obowiązek należytego utrzymania drogi publicznej w stanie zapewniającym bezpieczeństwo ruchu musi być oceniany w rozsądnych granicach w świetle zasada doświadczenia życiowego ( wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1975 r. w sprawie II CR 588/74 ).

W związku z powyższym sąd powództwo oddalił. W ocenie sądu, brak jest okoliczności wskazujących na zawinienie któregokolwiek z pozwanych; powódka nie wykazała aby zaistniał związek przyczynowo – skutkowy pomiędzy wykonaniem obowiązku przez zarządcę drogi ( podmiot, któremu powierzono wykonywanie czynności ), a doznaniem urazu przez powódkę. Tym samym, żadne z roszczeń powódki tj. zadośćuczynienie i zwrot kosztów opieki osób trzecich, nie zasługuje na uwzględnienie. Na marginesie wskazać należy, że, zarówno z dokumentacji medycznej ( wypis ze szpitala ), jak i opinii biegłego sądowego w zakresie ortopedii traumatologii nie wynika, aby powódka musiała korzystać z pomocy osób trzecich. Powódka została wypisana ze szpitala w dniu 3 lutego 2021 r. z zaleceniem chodzenia o kulach bez obciążania operowanej kończyny. Nawet jeśli nie mogła wchodzić na piętro budynku, to mogła samodzielnie poruszać się po parterze budynku, gdzie stało łóżko ortopedyczne; miała też zapewniony dostęp do łazienki i kuchni.

Zgodnie z art. 98 kpc, strona przegrywająca proces jest zobowiązana zwrócić stronie przeciwnej koszty procesu. Sąd oddalił powództwo w całości, a zatem powódka zobowiązana jest zwrócić pozwanym Gminie Miejskiej V. oraz Przedsiębiorstwu (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w V. poniesione przez nich koszty procesu. W związku z powyższym w pkt II wyroku Sąd zasądził od powódki na rzecz pozwanego Gminy Miejskiej V. kwotę 3600,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Natomiast w pkt III Sąd zasądził od powódki I. U. (1) na rzecz pozwanego Przedsiębiorstwa Usług (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w V. kwotę 3600,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Koszty zastępstwa procesowego ustalone zostały stosownie do przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, przy uwzględnieniu wskazanej wartości przedmiotu sporu.

Ponadto Sąd nakazał ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa od powódki I. U. (1) kwotę 244,72 zł tytułem uzupełnienia kosztów procesu orzeczonych prawomocnym postanowieniem z dnia 25 lipca 2025 r. ( art. 83 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z art. 113 cyt. ustawy ).