Postanowienie z 16 kwietnia 2026, sygn. I Ns 350/25

POSTANOWIENIE

Dnia 16 kwietnia 2026 r.

Sąd Rejonowy w Brodnicy I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2026 r. w C. na rozprawie

sprawy z wniosku O. X. (3)

z udziałem O. X. (1) oraz Prokuratora Rejonowego w Brodnicy

o zobowiązanie osoby stosującej przemoc domową do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania, zakazu zbliżania się do mieszania oraz zakazu zbliżania się, zakazu skontaktowania się z osobami doznającymi przemocy

postanawia:

1.  nakazać uczestnikowi postępowania O. X. (1), PESEL: (...), natychmiastowe opuszczenie wspólnie zajmowanego z uczestniczką postępowania O. X. (3) mieszkania położonego pod adresem (...)-(...), ul. (...), i jego bezpośredniego otoczenia oraz zakazać zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia na odległość mniejszą niż 100 (sto) metrów,

2.  oddalić wniosek o pozostałym zakresie,

3.  uchylić zabezpieczenie udzielone postanowieniem Sądu Rejonowego w (...)z dnia 10 listopada 2025r., wydane w sprawie sygn. akt I Ns 350/25,

4.  stwierdzić, że postanowienie w punkcie 1. (pierwszym) jest wykonalne z chwilą ogłoszenia,

5.  ustalić, że wnioskodawczyni i uczestnicy postępowania ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.

/Sędzia /

O. V.

Sygn. akt I Ns 350/25

UZASADNIENIE

W dniu 10.11.2025 r. wnioskodawczyni O. X. (2) wystąpiła z wnioskiem o zobowiązanie O. X. (1) do opuszczenia zajmowanego wspólnie z nią mieszkania, położonego w C., przy ul. (...) i jego bezpośredniego otoczenia i zakazu zbliżania się do mieszkania i do niej na odległość mniejszą niż 200 m oraz zakazu kontaktowania. Wskazywała, że w dniu 28.10.2025 r. Policja wydała wobec uczestnika wskazane nakazy i zakazy i w jej ocenie zachodziły przesłanki do ich przedłużenia stosownie do przepisów ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej. Wskazała, że uczestnik stosował względem niej przemoc fizyczną i psychiczną oraz kierował groźby i w dalszym ciągu obawia się ona uczestnika (k. 2 - 8 akt).

Postanowieniem z dnia 10.11.2025 r. Sąd udzielił zabezpieczenia zgodnie z wnioskiem (k. 18 akt). Zażalenie na powyższe wniósł uczestnik, jednakże postanowieniem z dnia 01.04.2026 r. Sądu Okręgowego w(...)w sprawie o sygnaturze akt VIII Cz 89/26 zostało ono oddalone (k. 110 akt).

Zawiadomiony o postępowaniu Prokurator pismem z dnia 23.02.2026 r. wskazał, że w dniu 29.12.2025 r. wydał postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia w sprawie fizycznego i psychicznego znęcania się przez O. X. (1) nad O. X. (2) (k. 120 akt).

Na rozprawie w dniu 08.04.2026 r. wnioskodawczyni wniosła o utrzymanie nakazów i zakazów oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, zaś uczestnik wniósł o oddalenie wniosku i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania (k. 131 verte akt).

Sąd ustalił, co następuje:

Strony były małżeństwem od 2014 roku i miały wspólną 10 letnią córkę, E.. Mieszkali w X. przy ul. (...) od 3 lat. Uczestnik pracował w Norwegii, a wnioskodawczyni, zajmowała się domem i córką. Trzy lata wcześniej, uczestnik wrócił z Norwegii. Strony utrzymywały się z zasiłku z Norwegii, który uczestnik otrzymywał z uwagi na stan zdrowia, a także z zarobków uczestnika przy pracach budowalnych u jego ojca. Wnioskodawczyni rozpoczęła natomiast pracę w K..

Strony nie mogły dojść do porozumienia w zakresie opieki nad córką. Kwestią sporną były także finanse oraz wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego. Pomiędzy stronami często dochodziło do awantur. W czasie awantur obie strony były agresywne werbalnie, z obu padały wyzwiska, oblegi i słowa wulgarne.

Uczestnik podczas kłótni ciągnął żonę za włosy, następował jej na stopę, kopał, raz uderzył ją w twarz otwartą dłonią, a także popchnął ją na klamkę od drzwi. Wnioskodawczyni po takich zdarzeniach miała na ciele siniaki.

W dniu 28 października 2025r., po tym jak uczestnik uderzył ją telefonem w twarz, wnioskodawczyni wezwała Policję. Wobec uczestnika wydano wówczas nakaz opuszczenia mieszkania oraz zakazy: zbliżania się do mieszkania, zbliżania się do wnioskodawczyni oraz kontaktowania się z wnioskodawczynią. W dniu 31.10.2025 r. wnioskodawczyni udała się do lekarza. Stwierdzono wtedy u niej powierzchowne urazy klatki piersiowej i podudzia w postaci zasinień i podbiegnięć krwawych.

Wnioskodawczyni bała się uczestnika, obawiała się jego powrotu do domu.

Dowód:

- obdukcja lekarska i zdjęcia – k. 10 – 11 akt,

- protokoły ze zdarzenia z 28.10.2025 r. i notatka – k. 12 – 17, 47 akt,

- nagrania awantur – k. 54, 63 – 67, 96 – 97 akt,

- zdjęcia wiadomości i zrzuty ekranów z komunikatorów – k. 76 – 77, 81 – 88, 78 - 80 akt,

- zeznania wnioskodawczyni – k. 55 verte – 57 akt,

- zeznania uczestnika – k. 57 – 58 akt,

- zeznania świadka O. X. – k. 89 verte - 90 akt,

- zeznania świadka O. C. – k. 90 - 91 akt,

- zeznania świadka N. X. – k. 121 verte - 123 akt,

- zeznania świadka I. G. – k. 130 verte – 131 verte akt.

Sąd zważył, co następuje:

Sąd dał wiarę w przedłożone do wniosku dokumenty i nagrania, albowiem przedłożone dokumenty były obiektywne i brak było podstaw do kwestionowania ich autentyczności, jak również kwestionowania okoliczności w nich wskazanych.

Sąd dał wiarę również częściowo w zeznania stron i świadków, przy czym miał na uwadze fakt, iż były to zeznania rodzin stron, zatem mogły być one częściowo stronnicze. Jeżeli chodzi o zeznania stron to Sąd dał im wiarę jedynie częściowo, albowiem strony są w silnym konflikcie, pomiędzy stronami toczy się sprawa rozwodowa, a także strony nie mogą dojść do porozumienia co do opieki nad córką.

W tego rodzaju sprawach kluczowe są zeznania stron i z zeznań tych wynikało, iż dochodziło do sytuacji, w których uczestnik stosował przemoc wobec wnioskodawczyni, a również istniało podejrzenie, że może do takich sytuacji dochodzić potencjalnie w przyszłości. Sąd miał na uwadze tutaj to, że co prawda z zeznań świadka O. X. (4) wynikało, że wnioskodawczyni była agresywna słownie wobec uczestnika (podobne zachowania wnioskodawczyni dokumentują także dołączone przez uczestnika nagrania), tym niemniej nie stosowała wobec niego przemocy fizycznej. Zeznania uczestnika w tym zakresie nie zasługują na wiarę. Poza incydentem mającym miejsce na początku związku stron, brak było jakichkolwiek dowodów na to, żeby zachowania wnioskodawczyni wykraczały poza wyzwiska i obelgi. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że podczas kłótni obie strony odnosiły się do siebie w sposób wulgarny, a obelgi i wyzwiska padały z obu stron. Dołączone przez uczestnika nagrania dokumentowały właśnie taki przebieg awantur.

Zeznania świadków O. C. i N. X. nie wniosły wiele do sprawy, ponieważ ich kontakt ze stronami był ograniczony i żadna z nich nie miała możliwości zaobserwować jak w rzeczywistości układają się relacje między małżonkami. Do awantur pomiędzy stronami dochodziło przy tym w przeważającej mierze wyłącznie wtedy kiedy byli sami w domu. Kluczowe w sprawie okazały się więc zeznania świadka H. G., która najczęściej ze wszystkich krewnych odwiedzała wnioskodawczynię i uczestnika. Świadek widziała jak uczestnik ciągnął wnioskodawczynię za włosy, a następnie ją kopnął. Widziała także u wnioskodawczyni zasinienia i zaczerwieniania.

Mając powyższe na uwadze, Sąd nie miał wątpliwości, że uczestnik postępowania dopuszczał się wobec żony przemocy fizycznej i psychicznej.

Stosownie do art. 560 ⁷ § 1, 3 i 5 k.p.c., Sąd, uwzględniając wniosek o zobowiązanie osoby stosującej przemoc domową do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub o wydanie zakazu zbliżania się do wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, wskazuje w postanowieniu obszar, który osoba stosująca przemoc domową ma opuścić i na którym nie może przebywać, lub odległość od wspólnie zajmowanego mieszkania, którą osoba stosująca przemoc domową jest obowiązana zachować; Sąd, uwzględniając wniosek o wydanie zakazu zbliżania się do osoby doznającej przemocy domowej, wskazuje w postanowieniu wyrażoną w metrach odległość, na którą osoba stosująca przemoc domową nie może zbliżyć się do osoby doznającej tej przemocy; Postanowienia, o których mowa w § 1, 3 i 4, oraz postanowienie uwzględniające wniosek o wydanie zakazu wstępu na teren szkoły, placówki oświatowej, opiekuńczej lub artystycznej, lub obiektu sportowego, do których uczęszcza osoba doznająca przemocy domowej, miejsca pracy lub innego miejsca, w którym zwykle lub regularnie przebywa osoba doznająca przemocy domowej, i przebywania na tym terenie, są skuteczne i wykonalne z chwilą ogłoszenia. Postanowienia te mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.

Zgodnie z art. 560 ⁸ k.p.c., Sąd w postanowieniu w przedmiocie zobowiązania osoby stosującej przemoc domową do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub wydania zakazu zbliżania się do wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, lub zakazu zbliżania się do osoby doznającej przemocy domowej, lub zakazu kontaktowania się z osobą doznającą przemocy domowej, lub zakazu wstępu na teren szkoły, placówki oświatowej, opiekuńczej lub artystycznej, lub obiektu sportowego, do których uczęszcza osoba doznająca przemocy domowej, miejsca pracy lub innego miejsca, w którym zwykle lub regularnie przebywa osoba doznająca przemocy domowej, i przebywania na tym terenie, rozstrzyga również o zabezpieczeniu, jeżeli było udzielone.

Zgodnie z ustawą z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej, przemocą domową jest jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie, wykorzystujące przewagę fizyczną, psychiczną lub ekonomiczną, naruszające prawa lub dobra osobiste osoby doznającej przemocy domowej. Ustalenie, że w rodzinie stron dochodziło do występowania przemocy domowej wymaga przeprowadzenia odpowiednich dowodów, w tym przesłuchania wnioskodawczyni i uczestnika. Wskazać należy, że definicja przemocy domowej wskazana w art. 2 ww. ustawy nie ma charakteru zamkniętego, a wskazano jedynie zachowania stanowiące przemoc w szczególności. Oznacza to, że przemoc domową należy rozumieć szeroko i są nią zachowania również nie wskazane wprost w ustawie.

W niniejszej sprawie uczestnik w ocenie Sądu stosował względem wnioskodawczyni zachowania przemocowe, stanowiące zagrożenie dla zdrowia wnioskodawczyni. Obecnie uczestnik nie zamieszkuje w domu z rodziną. Wnioskodawczyni natomiast nie chce jego powrotu i się go obawia. W ocenie Sądu dalsze wspólne zamieszkiwanie stron nie jest możliwe, co jest spowodowane zawinionym zachowaniem ze strony uczestnika.

Z uwagi, na powyższe, uzasadnione było nakazanie uczestnikowi opuszczenia wspólnie zajmowanego lokalu oraz zakazanie zbliżania się do tego lokalu na odległość mniejszą niż 100 metrów – o czym Sąd orzekł w punkcie pierwszym postanowienia.

Jednocześnie pozostałe z zakazów, tj. zakaz zbliżania do wnioskodawczyni oraz zakaz kontaktowania z nią, w ocenie Sądu nie były konieczne, albowiem z zeznań stron wynikało, iż przyczyną wszystkich awantur były nieporozumienia związane ze wspólnym zamieszkiwaniem, a do kłótni dochodziło pomiędzy stronami wyłącznie w domu. W ocenie Sądu wystarczające na chwilę obecną będzie nakazanie stronom osobnego zamieszkiwania i w tym zakresie odizolowanie uczestnika od wnioskodawczyni. Natomiast, z uwagi na trudności we wspólnej opiece nad małoletnią córką, celowe będzie umożliwienie uczestnikowi kontaktu z wnioskodawczynią. Dotychczasowe zachowanie uczestnika nie wskazuje bowiem, aby miał ona stanowić dla wnioskodawczyni zagrożenie poza ich środowiskiem domowym.

Zabezpieczenie – jako bezprzedmiotowe z uwagi na wydanie niniejszego postanowienia – należało uchylić, o czym orzeczono w trzecim punkcie postanowienia.

W punkcie czwartym Sąd stosownie do ww. przepisów stwierdził, że postanowienie w zakresie wydanego nakazu i zakazu tj. pkt 1- jest skuteczne i wykonalne z chwilą jego ogłoszenia.

Orzeczenie o kosztach w punkcie piątym oparto o przepis art. 520 § 1 k.p.c.

/Sędzia

Magdalena Pniewska/

KLAUZULA WYKONALNOŚCI

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej, dnia 16/04/2026r.

Sąd Rejonowy w Brodnicy, Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym w Brodnicy stwierdza, że niniejszy tytuł uprawnia do egzekucji w całości / zakresie punktu 1 oraz poleca wszystkim organom, urzędom oraz osobom których to może dotyczyć, aby

postanowienia tytułu niniejszego wykonały, a gdy o to prawnie będą wezwane, udzieliły pomocy.

Orzeczenie podlega wykonaniu jako prawomocne / natychmiast wykonalne.

Tytuł wykonawczy wydano adw. M. C. na wniosek/ z urzędu.

Wierzyciel: O. X. (2) (...)

Dłużnik: O. X. (1) (...)

Sędzia Sądu Rejonowego / Referendarz Sądu Rejonowego

ZARZĄDZENIE

1.  odpis postanowienia doręczyć:

- Prokuratorowi Rejonowemu w Brodnicy,

- pełnomocnikowi wnioskodawczyni- adw. M. C. wraz z nadaną klauzulą wykonalności

- wnioskodawczyni i uczestnikowi z pouczeniem o apelacji (Pouczenie nr 14) oraz dodatkowym pouczeniem, że termin na złożenie wniosku o sporządzenie i doręczenie postanowienia z uzasadnieniem upływa z dniem 23 kwietnia 2026r.,

- pełnomocnikowi uczestnika- adw. O. U.

- KPP w C.,

- Zespołowi Interdyscyplinarnemu do Przeciwdziałań Przemocy w Rodzinie przy Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w C.,

- Wydziałowi Rodzinnemu i Nieletnich Sądu Rejonowego w Brodnicy

2.  doręczenie kierowane do wnioskodawczyni i uczestnika dokonać za pośrednictwem KPP w C. zlecając im te doręczenia na podstawie art. 560 ⁶ kpc,

3.  akta z wpływem lub za 7 dni.

C., 16 kwietnia 2026 roku.

/Sędzia/

O. V.