Wyrok z 21 kwietnia 2026, sygn. IV P 106/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21/04/2026 r.

Sąd Rejonowy w Człuchowie IV Wydział Pracy

w składzie następującym:

Przewodniczący: Ławnicy:	Sędzia Marek Osowicki Jolanta Woźniak Ewa Połom
Protokolant:	kierownik sekretariatu G. P.

po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2026 r. w L.

sprawy z powództwa B. S.

przeciwko Urząd Gminy H.

o odszkodowanie

1.  Oddala powództwo

2.  Zasądza od powódki B. S. na rzecz pozwanego Urzędu Gminy H. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, tytułem kosztów procesu

(-) D. B. (-) S. X. (-) N. H.

Sygn. akt IV P 106/25

UZASADNIENIE

Powódka B. S. wniosła przeciwko Urzędowi Gminy w H. o zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki odszkodowania w wysokości 14.550 zł z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem oraz zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki kosztów postępowania. W uzasadnieniu pozwu wskazała, że była zatrudniona w pozwanym urzędzie od 2.07.2024 r. na czas określony do zakończenia usprawiedliwionej nieobecności w pracy pracownika zatrudnionego na stanowisku ds. pozyskiwania środków zewnętrznych. Powódka wskazała, iż od 11 08.2025 r. do 9.09.2025 r. korzystała z urlopu wypoczynkowego a od 10.09.2025 r. do 9.10.2025 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim. Powódka 14.10.2025 r. otrzymała oświadczenie pozwanego urzędu o wypowiedzeniu umowy o pracę z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia. Jako przyczynę wypowiedzenia wskazano likwidację zajmowanego stanowiska pracy podinspektora ds. pozyskiwania środków zewnętrznych. W ocenie powódki przyczyna wskazana w wypowiedzeniu jest nieprawdziwa, gdyż w rzeczywistości nie doszło do faktycznej likwidacji zajmowanego przez nią stanowiska. Początkowo powódka była pozytywnie oceniana przez przełożonych ale po pięciu miesiącach pracodawca zaczął kierować w stosunku do powódki nieuzasadnione zarzuty dotyczące rzekomo nieprawidłowo sporządzonych projektów, w sposób nadmiernie krytyczny oceniał wykonywane przez nią czynności służbowe oraz wytykał jej błędy przy każdej okazji. Pytanie bezpośredniej przełożonej powódki z 2.09.2025 r. o termin jej powrotu do pracy, wskazuje że w tamtym czasie jej stanowisko nie było przeznaczone do likwidacji.

Pełnomocnik pozwanego urzędu gminy w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew podniósł, iż powódka w okresie od 28.07.2025 r. do 10.08.2025 r. przebywała na urlopie wypoczynkowym a od 11.08.2025 r. do 9.10.2025 r. na zwolnieniu lekarskim. Po powrocie powódki ze zwolnienia 14.10.2025 r. jej stanowisko zostało zlikwidowane zarządzeniem nr 111.2025 Wójta Gminy H. z 14.01.2025 r. w sprawie zmiany w Regulaminie organizacyjnym Urzędu Gminy H. a powódka otrzymała wypowiedzenie umowy o pracę. Wbrew twierdzeniom powódki likwidacja stanowiska ds. pozyskiwania środków zewnętrznych, była faktyczna i wynikała z realnych potrzeb organizacyjnych urzędu oraz została poprzedzona analizą rzeczywistego zakresu obowiązków realizowanych na tym stanowisku w okresie nieobecności powódki. Przebieg ponad dwóch miesięcy nieobecności powódki w pracy unaocznił, że zadania, które dotychczas realizowała, mogą być wykonywane w sposób prawidłowy i terminowy przy pomocy innych osób, przy czy znaczna ich część była wykonywana samodzielnie przez panią wójt, bez konieczności angażowania dodatkowego pracownika. Jednocześnie urząd dostrzegł nowe potrzeby związane z promocją gminy, rozwojem lokalnym, współpracą z sektorem turystycznym. Nowe stanowisko tylko w niewielkiej technicznej części obejmuje czynności związane z przygotowaniem dokumentów dotyczących finasowania ze źródeł zewnętrznych i są to obowiązku dotyczące wsparcia wójta gminy.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powódka B. S. była zatrudniona w pozwanym Urzędzie Gminy w H. od 2.07.2024 r. do 30.11.2025 r. na czas określony do zakończenia usprawiedliwionej nieobecności w pracy pracownika zatrudnionego na stanowisku podinspektora ds. pozyskiwania środków zewnętrznych.

(dowód: akta osobowe powódki cz. C świadectwo pracy k.2).

Powódka otrzymała pisemny zakres czynności i odpowiedzialności, z którego wynika między innymi, że do jej obowiązków należało gromadzenie informacji i analiza przedsięwzięć proponowanych przez komórki i jednostki organizacyjne pod kątem możliwości pozyskania środków ze źródeł zewnętrznych na współfinansowanie zadań gminy, merytoryczne przygotowanie projektów wniosków aplikacyjnych gminy do programów finansowanych ze środków zewnętrznych, koordynacja realizacji zadań współfinasowanych ze źródeł zewnętrznych, przygotowanie sprawozdań, wniosków o płatność oraz rozliczanie zadań realizowanych ze źródeł zewnętrznych.

(dowód: akta osobowe powódki cz. B zakres czynności i odpowiedzialności k.12).

Stanowisko powódki podinspektora ds. pozyskiwania środków zewnętrznych było jedynym takim stanowiskiem w Referacie (...) Komunalnej Przestrzennej i Inwestycji. (dowód: schemat organizacyjny Urzędu Gminy H. do zarządzenia Wójta Gminy H. nr 5.2025 z 20.01.2025 r. dołączony do akt sprawy).

Powódka w okresie od 28.07.2025 r. do 10.08.2025 r. przebywała na urlopie wypoczynkowym a od 11.08.2025 r. do 9.10.2025 r. oraz od 20.11.2025 r. do 19.12.2025 r. na zwolnieniu lekarskim.

(dowód: wniosek urlopowy powódki oraz dokumenty (...) dołączone do akt sprawy).

W okresie nieobecności powódki jej obowiązki przejął O. X., D. B. i Wójt Gminy H..

(niesporne).

Zarządzeniem nr 111.2025 Wójta Gminy H. z 14.01.2025 r. w sprawie zmiany w Regulaminie organizacyjnym Urzędu Gminy H. zostało zlikwidowane stanowisko podinspektora ds. pozyskiwania środków zewnętrznych a utworzono stanowisko ds. rozwoju gminy.

(dowód: Zarządzenie nr 111.(...) Wójta Gminy H. z 14.01.2025 r. dołączone do akt sprawy).

Pozwany Urząd Gminy w H. pismem z 14.10.2025 r. doręczonym powódce tego samego dnia, wypowiedział jej łączącą strony umowę o pracę z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia, jako przyczynę wskazując likwidację zajmowanego stanowiska pracy podinspektora ds. pozyskiwania środków zewnętrznych, związaną z reorganizacją zakładu pracy.

(dowód: akta osobowe powódki cz. C, wypowiedzenie umowy o pracę z 14.10.2025 r. k. 1).

W zakresie obowiązków O. X. na stanowisku do spraw projektów inwestycyjnych należy między innymi złożenie wniosków o dofinasowanie inwestycji ze środków pomocowych.

(dowód: zakres czynności i odpowiedzialności stanowiska do spraw projektów inwestycyjnych k.60).

Do zakresu czynności i odpowiedzialności stanowiska inspektora do spraw rozwoju należy między innymi, inicjowanie, planowanie i koordynowanie działań służących zrównoważonemu rozwojowi gminy, w tym wspieranie przedsięwzięć inwestycyjnych, gospodarczych, społecznych i promocyjnych, przygotowanie informacji i materiałów promujących gminę w kontekście możliwości inwestycyjnych, gospodarczych i turystycznych, współorganizowanie wydarzeń promujących gminę (targi, konferencje, spotkania, kampanie wizerunkowe), wspieranie inicjatyw lokalnych, obywatelskich i partnerskich przyczyniających się do aktywizacji społeczności lokalnej i rozwoju gminy, prowadzenie zadań z zakresu promocji gminy, aktualizowanie informacji o gminie na stronie internetowej oraz w mediach społecznościowych, współpraca z mediami lokalnymi, sołectwami, organizacjami pozarządowymi i partnerami prywatnymi, udział w opracowaniu, aktualizacji i monitorowaniu Strategii (...) Gminy oraz współudział w opracowywaniu wniosków, porozumień, umów oraz sprawozdań związanych z pozyskiwaniem i wykorzystaniem środków zewnętrznych a także w monitorowaniu przebiegu przedsięwzięć i przygotowywaniu dokumentacji rozliczeniowej oraz raportów rzeczowo - finansowych.

(dowód: zakres czynności i odpowiedzialności stanowiska inspektora do spraw rozwoju k.57-59).

Średnie miesięczne wynagrodzenie brutto powódki wynosiło 5350 zł .

(dowód: zaświadczenie k. 29).

Sąd zważył co następuje:

Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepisy prawa pracy wymagają by wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony: po pierwsze nie naruszało przepisów o wypowiadaniu umów o pracę, po drugie by było uzasadnione - dyspozycja art. 45 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 roku Kodeks Pracy (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 277 ze zm.).

Obowiązujące prawo pracy kształtuje powszechną ochronę przed wypowiedzeniem umowy o pracę na czas nieokreślony (art. 45 k.p.). Decyzję w sprawie rozwiązania z pracownikiem umowy o pracę z zachowaniem przepisów podejmuje pracodawca. Pracownicy chronieni są jednak przed samowolnym wypowiadaniem umów o pracę, albowiem oświadczenie woli pracodawcy w tym zakresie może być dokonane tylko z uzasadnionych powodów (tak: prof. F. V. w Kodeks Pracy. Komentarz pod red. prof. Tadeusza Zielińskiego , Dom Wydawniczy ABC , W-wa 2003 , s.346-348).

Zgodnie z przepisem art. 30 § 4 k.p., w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu pracownikowi umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie, przy czym wbrew literalnemu brzmieniu przepisu, wskazanie przyczyny jest nie tylko powinnością pracodawcy, lecz jego obowiązkiem. Ponadto przyczyna rozwiązania umowy o pracę musi być rzeczywista i konkretna.

Przy ocenie obowiązku pracodawcy przewidzianego w art. 30 § 4 k.p. nie można pominąć celu, dla którego przepis ten został wprowadzony. Chodzi mianowicie o to, by pracownik wiedział, czy i jakie zarzuty stawia mu pracodawca lub czym kierował się przy podejmowaniu określonej decyzji personalnej, a sąd pracy - żeby badał i oceniał te fakty i okoliczności, które zadecydowały o wypowiedzeniu umowy.

Postępowanie przed sądem pracy toczy się w granicach zakreślonych przyczyną podaną w wypowiedzeniu. Sąd powinien dokonać oceny zasadności przyczyny wypowiedzenia w granicach przyczyn podanych pracownikowi przez pracodawcę (wyrok SN z 10.11.1998 r., I PKN 434/98, OSNAPiUS Nr 21/1999, poz. 688.).

Sąd podziela stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w wyroku z 19 lutego 1999 r. (I PKN 571/98 , OSNP 2000/7/266), iż pracodawca nie może wykazać zasadności wypowiedzenia umowy o pracę w oparciu o inną przyczynę, niż wskazaną w wypowiedzeniu (art. 30 § 4 k.p.).

Ciężar udowodnienia zasadności przyczyny stanowiącej podstawę wypowiedzenia obciąża pracodawcę, a pracownika natomiast obciąża dowód istnienia okoliczności przytoczonych przez niego w celu wykazania, że wypowiedzenie jest nieuzasadnione (wyr. SN z 8.9.1977 r., I PRN 17/77, PiZS 1978, Nr 5, s. 70).

Przedmiotowe wypowiedzenie powódce umowy o pracę pod względem formalnym nie naruszało dyspozycji przepisu art. 30 § 2 ¹ , 3, 4 i 5 k.p.

W rozpoznawanej sprawie jak wynika z oświadczenia pracodawcy z 14.10.2025 r. doręczonym powódce tego samego dnia, wypowiedział jej łączącą strony umowę o pracę z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia, jako przyczynę wskazując likwidację zajmowanego stanowiska pracy podinspektora ds. pozyskiwania środków zewnętrznych, związaną z reorganizacją zakładu pracy.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego likwidacja stanowiska pracy w ramach rzeczywistych zmian organizacyjnych, polegających na zmniejszeniu zatrudnienia, uzasadnia wypowiedzenie pracownikowi umowy o pracę, bez potrzeby oceny kwalifikacji, stażu pracy i innych okoliczności ochronnych dotyczących zwalnianego pracownika i porównywania go z innymi pracownikami; w wyniku bowiem likwidacji stanowiska następuje nie tylko ilościowe zmniejszenie tych stanowisk, ale również jakościowa zmiana struktury organizacyjnej zakładu, której następstwem jest konieczność zwolnienia pracowników zajmujących te właśnie likwidowane stanowiska a sąd pracy nie może ingerować w celowość i zasadność przeprowadzanych zmian organizacyjnych (vide : OSNAP z 1998 r. nr 18, poz.542, wyrok Sądu Najwyższego - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 1982-09-17, I PRN 64/82,X.: Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Cywilna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych rok 1983, Nr 4, poz. 61, teza IX uchwały pełnego składu Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z 27 czerwca 1985 r., III PZP 10/85, OSNCP 1985, Nr 11, poz. 164).

W orzecznictwie uznaje się za dopuszczalne dokonanie wypowiedzenia z pewnym wyprzedzeniem czasowym, np. w czasie trwania przeprowadzanych zmian, a nie dopiero po ich zakończeniu (tak: wyroki Sądu Najwyższego z 15.09.2006, I PK 96/06, i z 13 października 1999 r., I PKN 290/99, OSNAPiUS 2001, Nr 4, poz. 110 oraz wyrok z 20 października 1998 r., I PKN 393/98, OSNAPiUS 1999, Nr 23, poz. 746.).

Sąd pracy nie jest uprawniony do badania ekonomicznych przesłanek likwidacji stanowiska pracy i oceny tej decyzji.

To pracodawca decyduje o tym, w jakiej strukturze organizacyjnej chce dalej prowadzić swoją działalność i realizować cele tej działalności i to on ponosi ryzyko wadliwych decyzji w tym zakresie. Reorganizacja może zaś polegać na całkowitej likwidacji konkretnych stanowisk pracy i tworzeniu w to miejsce nowych. Może też przybrać postać merytorycznych przekształceń istniejących już stanowisk pracy w drodze częściowego rozdziału i łączenia w odmienny niż dotychczas sposób zadań przypisanych do poszczególnych stanowisk. Proces ten z reguły wymusza na pracodawcy analizę, którzy z zatrudnionych w zakładzie lub jego reorganizowanej komórce pracownicy najlepiej sprostają obowiązkom na tak przekształconych stanowiskach, a konsekwencją tej oceny bywa konieczność dokonania stosownych przesunięć kadrowych (por.: postanowienie SN z 13 września 2022 r., II PSK 349/21).

Natomiast sąd pracy jest uprawniony do badania i ustalenia, czy zmniejszenie zatrudnienia i w konsekwencji likwidacja stanowisk pracy jest autentyczna, czy też ma charakter pozorny (fikcyjny), mający na celu jedynie uzasadniać rozwiązanie umowy o pracę z konkretnym pracownikiem.

W przedmiotowej sprawie pracodawca wypowiedział powódce umowę o pracę z powodu likwidacji obecnie zajmowanego stanowiska pracy powódki.

Niespornym było, że stanowisko powódki podinspektora ds. pozyskiwania środków zewnętrznych było jedynym takim stanowiskiem w Referacie (...) Komunalnej Przestrzennej i Inwestycji, co potwierdza schemat organizacyjny Urzędu Gminy H. do zarządzenia Wójta Gminy H. nr 5.2025 z 20.01.2025 r.

W ocenie sądu pozwany urząd w sposób zrozumiały i jasny wskazał przyczyny wypowiedzenia powódce umowy o pracę, to jest likwidację jej stanowiska pracy.

W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że na skutek zarządzenia nr 111.2025 Wójta Gminy H. z 14.01.2025 r. w sprawie zmiany w Regulaminie organizacyjnym Urzędu Gminy H. zostało zlikwidowane stanowisko podinspektora ds. pozyskiwania środków zewnętrznych a utworzono stanowisko ds. rozwoju gminy.

Obowiązki powódki zostały rozdzielone w częściach na dwóch pracowników tj. pracownika zatrudnionego na stanowisku do spraw projektów inwestycyjnych oraz inspektora do spraw rozwoju gminy a częściowo te obowiązki przejęła też sama Wójt Gminy H., która od 2003r. pracowała przy środkach unijnych.

Powyższe okoliczności potwierdza schemat organizacyjny Urzędu Gminy H. będący załącznikiem do Zarządzenia nr 111.2025 Wójta Gminy H. z 14.01.2025 r. w sprawie zmiany w Regulaminie organizacyjnym Urzędu Gminy H. oraz zakresy czynności i odpowiedzialności pracownika zatrudnionego na stanowisku do spraw projektów inwestycyjnych oraz inspektora do spraw rozwoju gminy.

Zaznaczyć należy, że do zakresu czynności na nowym stanowisku inspektora do spraw rozwoju gminy, głownie należą obowiązki związane z szeroko rozumianą promocją gminy i współpracą z lokalnymi mediami zaś obowiązki związane z współudziałem w pozyskiwaniu i wykorzystaniu środków zewnętrznych są tylko niewielką częścią obowiązków.

W przeciwieństwie do byłego stanowiska powódki podinspektora ds. pozyskiwania środków zewnętrznych nie należą one do podstawy obowiązków inspektora do spraw rozwoju gminy i nie są one wykonywane samodzielnie.

W ocenie sądu podział obowiązków, na byłym stanowisku powódki podinspektora ds. pozyskiwania środków zewnętrznych, pośród innych pracowników urzędu gminy świadczy o faktycznej i rzeczywistej likwidacji jej stanowiska pracy.

Zdaniem sądu powyższe okoliczności wskazują, iż pozwany wykazał dowodami z przedłożonych dokumentów, że przyczyna wypowiedzenia jest prawdziwa i w świetle przywołanego wyżej orzecznictwa Sądu Najwyższego uzasadnia wypowiedzenie powódce umowy o pracę.

Sama faktyczna likwidacja stanowiska pracy jest reorganizacją zakładu pracy (vide: wyrok SN - Izba Pracy z 20.05.2014 r., I PK 271/13).

Sąd pominął wnioski dowodowe zgłoszone przez pełnomocnika powoda w piśmie z 3,03.2026 r. jako nieistotne dla rozstrzygnięcia sporu, gdyż kwestia, że nie doszło do ograniczenia działań urzędu w zakresie pozyskiwania środków zewnętrznych nie była sporna a ponadto te obowiązki są ujęte w zakresach czynności i odpowiedzialności pracownika zatrudnionego na stanowisku do spraw projektów inwestycyjnych oraz inspektora do spraw rozwoju. Również nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy jest czy N. L. korzystała z urlopu macierzyńskiego. W ocenie sądu niedopuszczalny jest zaś dowód z nielegalnego nagrania, bez uprzedzenia o nagrywaniu rozmowy telefonicznej i uzyskaniu zgody na nagranie, za pośrednictwem aplikacji (...) z pracownikiem urzędu oraz filmiku z wybierania numeru telefonicznego z 6.11.2025 r., a ponadto te nagrania nie są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy.

Z uwagi na fakt wyjaśnienia istotnych okoliczności do rozstrzygnięcia sprawy przedłożonymi do sprawy dokumentami, sąd nie uznał za konieczne przeprowadzenie subsydiarnego dowodu z przesłuchania stron.

Zdaniem sądu pozwany Urząd Gminy w H. nie naruszył przepisów kodeksu pracy o wypowiedzeniu umowy o pracę art. 30 k.p. i wykazał zasadność wypowiedzenia, w rozumieniu przepisu art. 45 k.p.

W ocenie sądu zmiany organizacyjne w pozwanym urzędzie i likwidacja stanowiska powódki są rzeczywiste i uzasadniają wypowiedzenie powódce umowy o pracę w rozumieniu art. 45 k.p.

Mając na uwadze powyższe rozważania sąd na podstawie art. 45 k.p. a contrario oddalił powództwo.

O kosztach procesu sąd orzekł stosownie do treści 98 k.p.c. i § 9 ust. 1 pkt. 1 w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z 22 października 2015 r. (Dz.U. z 2023 r. poz. 1964 ze zm.), zasadzając od powódki na rzecz pozwanego kwotę 360 zł tytułem kosztów procesu.

(-) S. X.