Wyrok z 21 kwietnia 2026, sygn. I C 183/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 kwietnia 2026 r.

Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący: sędzia Lidia Grzelak

Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Wojciechowska

po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2026 r. w R.

na rozprawie

sprawy z powództwa (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka jawna w G.

przeciwko Polskiemu Biuru Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w T.

o zapłatę 2763,91 zł

I powództwo oddala;

II zasądza od powoda (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka jawna w G. na rzecz pozwanego Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w T. kwotę 917,00 zł ( dziewięćset siedemnaście złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty;

III nakazuje ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa od powoda (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka jawna w G. kwotę 418,00 zł ( czterysta osiemnaście złotych ) tytułem uzupełnienia kosztów procesu orzeczonych prawomocnym postanowieniem z dnia 28 stycznia 2026 r.

sędzia Lidia Grzelak

Sygn. akt I C 183/25

UZASADNIENIE

Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka jawna w G. wniósł w dniu 14 kwietnia 2025 r. ( data stempla operatora pocztowego ) do Sądu Rejonowego w Ciechanowie pozew przeciwko pozwanemu Polskiemu Biuru Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w T. żądając zasądzenia na swoją rzecz kwoty 2763,91 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwoty 2463,91 zł od dnia 1 marca 2025 r. do dnia zapłaty oraz od kwoty 300,00 zł od dnia 14 kwietnia 2025 r. do dnia zapłaty. Ponadto powód domagał się zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Pozwany Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w T. wnosił o oddalenie powództwa w całości, nadto o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W toku procesu strony podtrzymywały swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 12 stycznia 2025 r. doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzeniu uległ samochód osobowy marki L. o numerze rejestracyjnym (...), stanowiący własność M. H.. Pojazd należący do sprawcy kolizji ( pojazd nr rej. (...) zarejestrowany w Danii ) w dacie zdarzenia drogowego objęty był ochroną ubezpieczeniową w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w (...). Korespondentem słowackiego ubezpieczyciela na terenie Polski było Towarzystwo (...) Spółka Akcyjna w T. ( bezsporne ).

Szkoda została zgłoszona przez poszkodowanego ubezpieczycielowi Towarzystwu Ubezpieczeń (...) Spółka Akcyjna w T. i została zarejestrowana pod numerem (...) ( formularz zgłoszenia k. 81-82, potwierdzenie przyjęcia zgłoszenia szkody k. 84 ).

Decyzją z dnia 30 stycznia 2025 r. Towarzystwo (...) Spółka Akcyjna w T. zajmujące się sprawą w imieniu (...) przyznało poszkodowanemu odszkodowanie w wysokości 2697,55 zł brutto. Ustalone odszkodowanie zostało oparte o sporządzony kosztorys naprawy. Zaproponowano także poszkodowanemu skorzystanie z usług sieci naprawczych współpracujących z ubezpieczycielem ( decyzja k. 112, kalkulacja naprawy k. 113-116 ).

W tym samym dniu, tj. 30 stycznia 2025 r. poszkodowany M. H. zawarł z (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka jawna w G. umowę przelewu wierzytelności. Na mocy przedmiotowej umowy M. H. przeniósł na rzecz (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka jawna w G. wierzytelność z tytułu odszkodowania należnego w związku ze szkodą komunikacyjną z dnia 12 stycznia 2025 r. z polisy OC sprawcy powstałą w pojeździe marki (...) o numerze rejestracyjnym (...) likwidowaną przez Towarzystwo (...) Spółka Akcyjna w T. pod numerem szkody (...). W pkt 5 umowy wskazano, że w przypadku jeśli okaże się, iż podmiotem zobowiązanym do wypłaty odszkodowania jest inny podmiot ( w szczególności Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych lub Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny ) niż dłużnik wskazany w umowie cesji, dokonany przelew wierzytelności obejmuje także wierzytelność wobec takiego podmiotu w zakresie wskazanym w przedmiotowej umowy, bez konieczności dokonywania jakichkolwiek dodatkowych czynności. W tym samym dniu nowy wierzyciel zawiadomił towarzystwo ubezpieczeń o przelewie wierzytelności. ( umowa sprzedaży wierzytelności k. 20-22, zawiadomienie k. 121 ).

W dniu 4 lutego 2025 r. (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka Jawna w T. złożył odwołanie od decyzji ubezpieczyciela wraz z wezwaniem do zapłaty kwoty (...),80 zł z tytułu poniesionej w dniu 12 stycznia 2025 r. szkody. W uzasadnieniu reklamacji wskazano, ze wypłacona kwota odszkodowania jest rażąco zaniżona. Poszkodowany nie zgadzał się z kwota wypłaconego odszkodowania i zlecił za pośrednictwem (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka Jawna w T. sporządzenie prywatnej kalkulacji naprawy. Ze sporządzonej kalkulacji wynika, że całkowity koszt przywrócenia przedmiotowego pojazdu do stanu sprzed szkody wynosi 5855,35 zł. Podmiot sporządzający prywatną ekspertyzę (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w T. wystawił fakturę za jej sporządzenie w kwocie 300,00 zł ( reklamacja k. 23, prywatna ekspertyza k. 125-128, faktura k. 26 ).

Decyzją z dnia 25 lutego 2025 r. Towarzystwo (...) Spółka Akcyjna w T. przyznał (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka Jawna w T. dopłatę do dotychczas wypłaconego odszkodowania w kwocie 693,89 zł. Przyznana kwota odszkodowania wyniosła łącznie 3391,44 zł. Po złożonej reklamacji zakład ubezpieczeń zweryfikował stawkę roboczogodziny do poziomu stosowanego przez warsztat rekomendowany T., działający na rynku lokalnym. W ocenie ubezpieczyciela przyznana ostatecznie kwota odszkodowania pozwala na przywrócenie pojazdu do stanu sprzed szkody. W uzasadnieniu decyzji wskazano także, że odwołanie od niniejszej decyzji podmiot uprawniony może złożyć do Sądu przeciwko Polskiemu Biuru Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w T. ( decyzja o przyznaniu dopłaty do odszkodowania k. 24 ).

Pojazd został naprawiony przez znajomego córki poszkodowanego. Naprawa nie odbywała się w warsztacie, mechanik który ją wykonywał nie prowadzi działalności gospodarczej. W uszkodzonym pojeździe wymieniane było nadkole, zakupiony został nowy błotnik, który został pomalowany. Porysowane drzwi zostały także pomalowane, a także wyprostowana skrzywiona felga ( zeznania świadka M. H. k. 73-74 ).

W wyniku zdarzenia z dnia 12 stycznia 2025 r. w pojeździe marki L. o numerze rejestracyjnym (...) uszkodzone zostały następujące elementy: błotnik przedni lewy i zderzak przedni. Dodatkowo te części zostały zakwalifikowane do lakierowania. Koszt naprawy uszkodzonego pojazdu przywracający pojazd do stanu sprzed szkody wynosił 5038,68 zł brutto ( opinia biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej Z. X. k. 168-180 ).

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zebranych w sprawie dowodów, a w szczególności akt szkody ( k. 80-164 ), zeznań świadka M. H. ( k. 73-74 ), umowy przelewy wierzytelności wraz z prywatną ekspertyzą i fakturą VAT ( k. 20-22, 125-128, k. 26 ), reklamacji ( k. 23 ) oraz opinii biegłego sądowego Z. X. ( k. 168-180 ).

Okoliczności związane przebiegiem zdarzenia drogowego oraz zakresem uszkodzeń w pojeździe M. H. oraz odpowiedzialność Towarzystwo (...) Spółka Akcyjna, a w następstwie odpowiedzialność Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych za szkody powstałe w pojeździe, a będące wynikiem zdarzenia drogowego z dnia 12 stycznia 2025 r. oraz wysokość uznanej i wypłaconej kwoty odszkodowania nie budzą wątpliwości sądu; wynikają wprost z akt szkody i niespornych twierdzeń stron. W zakresie zarzutów dotyczących legitymacji biernej pozwanego wskazać należy na zapisy umowy cesji wierzytelności.

Zakres uszkodzeń oraz wysokość hipotetycznych kosztów naprawy uszkodzeń samochodu osobowego marki (...) o numerze rejestracyjnym (...) będących skutkiem zdarzenia drogowego z dnia 12 stycznia 2025 r., Sąd ustalił na podstawie akt szkody, a także opinii biegłego sądowego Z. X.. Strony nie składały zastrzeżeń do przedmiotowej opinii, Sąd uznał że została ona sporządzona w sposób rzetelny, fachowy i zgodnie z posiadają przez biegłego wiedzą i doświadczeniem. Wskazać jednak należy, że poszkodowany M. H. naprawił uszkodzony pojazd lecz nie przedstawił żadnych dowodów za jaką kwotę oraz czy pojazd został przywrócony do stanu sprzed szkody. Okoliczności tych nie wykazał powód, do czego jest zobowiązany z mocy art. 6 kc.

Sąd zważył, co następuje:

W ocenie Sądu, roszczenie powoda (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka jawna w G. nie zasługuje na uwzględnienie, a zatem podlega oddaleniu w całości.

Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka Jawna w T. dochodzi swego roszczenia na zasadach ogólnych, wynikających z art. 361 - 363 kc. Szkoda objęta odpowiedzialnością ubezpieczyciela podlega bowiem naprawieniu właśnie według tych ogólnych zasad. Wynika to z treści art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, zgodnie z którym z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia. Zgodnie zaś z art. 36 ust. 1 cyt. ustawy odszkodowanie ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem mechanicznym, najwyżej jednak do ustalonej w umowie ubezpieczenia sumy gwarancyjnej.

Z powyższego wynika, że dla oceny roszczeń odszkodowawczych powoda z tytułu uszkodzenia jego pojazdu, należało określić - według ogólnych zasad prawa cywilnego - do jakich świadczeń byłby zobowiązany posiadacz lub kierowca samochodu, z którego winy nastąpiła kolizja. W niniejszej sprawie, z uwagi na fakt, że odpowiedzialność sprawcy kolizji nie była kwestionowana, należało rozstrzygnąć jedynie zakres odpowiedzialności pozwanego, w ramach jego odpowiedzialności gwarancyjnej wynikającej z umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody.

W myśl art. 363 § 1 kc, naprawienie szkody powinno nastąpić według wyboru poszkodowanego: bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej.

Odpowiedzialność pozwanego Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w T., co do zasady, wynika w przepisów ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, a w szczególności art. 19 ust. 3 ustawy w zw. z art. 123 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy.

W ramach postępowania prowadzonego w zakresie likwidacji szkody zakład ubezpieczeń, ustalił, że ogólna wartość odszkodowania wynieść powinna 3391,44 zł Taką też kwotę wypłacono (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka jawna w G., który nabył przedmiotową wierzytelność w drodze umowy cesji wierzytelności.

W razie cesji wierzytelności, na nabywcę przechodzi ogół uprawnień przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi, wszystkie właściwości, przywileje i braki, a więc ustawodawca zakłada identyczność wierzytelności cesjonariusza z wierzytelnością cedenta ( art. 509 § 2 kc ).

Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka jawna w G. nabył przedmiotową wierzytelność od poszkodowanego M. H.. Potwierdzeniem przejścia jest dołączona do akt sprawy umowa sprzedaży wierzytelności, w której szczegółowo wskazany został przedmiot umowy. Nie ulega wątpliwości, zdaniem sądu, że strona powodowa nabyła wierzytelność z tytułu odszkodowania należnego w związku ze szkodą z dnia 12 stycznia 205 r. z OC polisy sprawcy powstałą w pojeździe (...) nr rej. (...) likwidowaną przez Towarzystwo (...) Spółka Akcyjna w T. jako korespondenta ubezpieczyciela słowackiego, w którym pojazd sprawy szkody posiadał ubezpieczenie OC. Wbrew twierdzeniom strony pozwanej, w umowie zastrzeżono, że w przypadku gdy podmiotem zobowiązanym do wypłaty odszkodowania będzie Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych umowa cesji obejmuje także wierzytelności wobec tego podmiotu w zakresie wskazanym w przedmiotowej umowie bez konieczności dokonywania jakichkolwiek innych czynności. Sąd oceniając ten zapis stoi na stanowisku, że umowa ta potwierdza skuteczne nabycie wierzytelności przysługującej w stosunku do pozwanego i legitymację czynną powoda w niniejszej sprawie. Ponadto wskazać należy, że ostatecznej decyzji ubezpieczyciela wskazano ( na co powoływała się strona powoda ), iż zgodnie z dyspozycją ustawową z roszczeniem do sądu powód powinien wystąpić przeciwko Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.

Zgodnie z art. 19 ust. 3 w zw. z art. 123 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Poszkodowany może dochodzić roszczeń bezpośrednio od Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w przypadkach, o których mowa w art. 83e i art. 123. Biuro odpowiada za szkody będące następstwem wypadków, które miały miejsce na terytorium:

1)Rzeczypospolitej Polskiej i powstały w związku z ruchem pojazdów mechanicznych, zarejestrowanych w państwach, których biura narodowe są sygnatariuszami Porozumienia Wielostronnego;

2)Rzeczypospolitej Polskiej i powstały w związku z ruchem pojazdów mechanicznych, zarejestrowanych w państwach, których biura narodowe podpisały z Biurem umowy o wzajemnym uznawaniu dokumentów ubezpieczeniowych i zaspokajaniu roszczeń, pod warunkiem istnienia ważnej E. Karty wystawionej przez zagraniczne biuro narodowe.

Na skutek przelewu wierzytelności doszło więc do zmiany strony stosunku zobowiązaniowego po stronie wierzyciela, a zatem powód jest legitymowany czynnie do występowania w niniejszym procesie. Znajdujące się w aktach sprawy dokumenty potwierdzają w myśl art. 511 kc, że do zawarcia umowy doszło.

Następca prawny poszkodowanego nie zgadzał się z ustaloną w ten sposób wysokością odszkodowania. Wskazywał, że ubezpieczyciel zaniżył rzeczywistą wysokość poniesionej szkody, powołując się na prywatną ekspertyzę, w której koszty naprawy uszkodzonego pojazdu ustalone zostały na kwotę 5855,35 zł.

Zgodnie z powszechnie przyjętym poglądem, szkodą jest uszczerbek, jakiego doznała określona osoba w swych dobrach lub interesach. W efekcie owo naprawienie szkody ma zmierzać do odwrócenia w dobrach poszkodowanego skutków zdarzenia wyrządzającego mu szkodę i przywrócenia - w znaczeniu prawnym - stanu, jaki by istniał gdyby owo zdarzenie nie nastąpiło ( por. Kodeks Cywilny Tom I „Komentarz do artykułów 1 – 534” pod redakcją prof. E. Gniewka C.H. BECK Warszawa 2004, str. 838 ). Przenosząc te uwagi na grunt niniejszej sprawy, trzeba opowiedzieć się za takim sposobem ustalenia odszkodowania, które zapewni poszkodowanemu uzyskanie świadczenia umożliwiającego przywrócenie uszkodzonego samochodu do stanu sprzed wypadku. Dopiero wówczas dojdzie do pełnego odwrócenia skutków kolizji, za którą odpowiada ubezpieczyciel w ramach swej odpowiedzialności gwarancyjnej.

Skoro szkoda w tym wypadku polegała na uszkodzeniach samochodu, awarii pewnych elementów, to siłą rzeczy naprawienie szkody musi doprowadzić do usunięcia tych uszkodzeń i naprawienia lub wymiany zepsutych elementów i urządzeń. W niniejszej sprawie poszkodowany nie zdecydował się na naprawę pojazdu, lecz na sprzedaż auta w stanie uszkodzonym. Ubezpieczyciel oszacował, że uzasadniony koszt naprawy pojazdu przywracający samochód do stanu sprzed szkody wynieść powinien łącznie 3391,44 zł ( 2697,55 zł + 693,89 zł ). Z zeznań świadka – poszkodowanego wynika, że uszkodzony pojazd został naprawiony przez znajomego jego córki. Świadek M. H. nie wskazał, czy przyznane odszkodowanie wystarczyło na naprawienie pojazdu, nie posiada on żadnych dowodów potwierdzających jaki był faktyczny koszt naprawienia pojazdu.

Mając na uwadze cały materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie, Sąd uznał, że w toku postępowania likwidacyjnego prowadzonego przez zakład ubezpieczeń doszło do pełnej kompensacji szkody. Co prawda z ustaleń dokonanych w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, a przede wszystkim wnioski zawarte w opinii biegłego sądowego Z. X. wynika, że hipotetyczne koszty naprawy uszkodzonego pojazdu w celu przywrócenia pojazdu do stanu sprzed szkody wynieść powinny – 5038,68 zł, jednak Sąd przede wszystkim kierował się zeznaniami świadka ( poszkodowanego w zdarzeniu z dnia 12 stycznia 2025 r. ). M. H. wskazał bowiem jednoznacznie, że pojazd został naprawiony i obecnie jest użytkowany. Zatem przyjąć należy, że jest sprawny technicznie i został przywrócony do stanu sprzed szkody. Ponadto zakres napraw dokonanych przez poszkodowanego przekracza ten wskazany przez biegłego sądowego w opinii, co pozwala tym bardziej uznać, że wypłacona przez ubezpieczyciela kwota była wystarczająca, aby naprawić pojazd i przywrócić go do stanu sprzed szkody. Podkreślić należy, że to na powodzie spoczywał obowiązek wykazania, jakie koszty naprawy zostały poniesionej, jak również czy naprawa pojazdu przywróciła go do stanu sprzed szkody.

Sąd podziela pogląd wyrażony w uchwale składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z 11 września 2024 r. wydana w sprawie III CZP 65/23, że jeżeli naprawa pojazdu przez poszkodowanego stała się niemożliwa, w szczególności w razie zbycia lub naprawienia pojazdu, nie jest uzasadnione ustalenie wysokości odszkodowania z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych jako równowartości hipotetycznych kosztów naprawy. Uchwała ta została podjęta na skutek wniosku Rzecznika Finansowego wobec pojawiających się rozbieżności w orzecznictwie sądów powszechnych, jak i Sądu Najwyższego. W dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego dominowało stanowisko, zgodnie z którym powstanie roszczenia z tytułu kosztów przywrócenia uszkodzonego pojazdu do stanu pierwotnego, a tym samym zakres odszkodowania, nie zależą od tego, czy poszkodowany dokonał restytucji i czy w ogóle ma taki zamiar oraz, czy sprzedał pojazd uszkodzony lub po naprawie. Przyjmowano, że należne odszkodowanie powinno odpowiadać niezbędnym i ekonomicznie uzasadnionym kosztom naprawy. Przeciwny nurt, zgodny z przywołaną wyżej uchwałą, kwestionujący możliwość ustalania odszkodowania na podstawie hipotetycznych kosztów naprawy, zainicjowało postanowienie Sądu Najwyższego z 17 lipca 2020 r. w sprawie V (...) 43/19. Nie ulega wątpliwości, że od chwili powstania szkody do momentu jej naprawienia zmianie może uleć postać i wielkość doznanego uszczerbku. Zgodnie z zasadą kompensacji szkody odszkodowanie nie może przerastać wielkości szkody. Ustalając wysokość szkody, w celu określenia adekwatnego odszkodowania, należy uwzględniać stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy ( art. 316 kpc ). Faktem istotnym jest, czy w chwili orzekania przywrócenie stanu poprzedniego jest w ogóle możliwe ( wyłączają je m.in. naprawa pojazdu albo jego zbycie ). W sytuacji, w której poszkodowany dokonał już naprawy pojazdu, wysokość szkody jest już w zasadzie znana i wyraża się w kosztach, jakie poszkodowany poniósł na dokonanie naprawy oraz dodatkowo ewentualnej utracie wartości rynkowej pojazdu po naprawie. Wykazanie szkody w takiej sytuacji także nie powinno nastręczać poszkodowanemu nadmiernych trudności, gdyż często ogranicza się do przedstawienia dokumentów wskazujących na poniesione koszty lub dowodzących ceny sprzedaży. Ustalając rozmiar szkody, należy zatem wziąć pod uwagę wszelkie następstwa zdarzenia szkodzącego dla majątku poszkodowanego oraz uwzględnić dynamiczny charakter szkody. Sąd Najwyższy wskazał, że wypłata odszkodowania w kwocie przekraczającej wartość środków faktycznie wydatkowanych na naprawę pojazdu prowadziłaby do niesłusznego wzbogacenia poszkodowanego. Dlatego skuteczne żądanie zapłaty odszkodowania obliczonego jak równowartość nieponiesionych kosztów przyszłej naprawy pojazdu jest wykluczone, gdy naprawa jest już niemożliwa, co ma miejsce np. w razie zbycia pojazdu w stanie uszkodzonym lub jego uprzedniego naprawienia.

W związku z powyższym Sąd w pkt I oddalił powództwo w całości.

O zwrocie kosztów procesu przez powoda na rzecz pozwanego Sąd orzekł stosownie do art. 98 kpc, zgodnie z wynikiem procesu. Sąd w pkt II wyroku zasądził od powoda (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka jawna w G. na rzecz pozwanego Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych tytułem zwrotu kosztów procesu kwotę 917,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Wysokość tych kosztów, Sąd ustalił na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Dodatkowo zaliczona została opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17,00 zł.

Ponadto w pkt III wyroku Sąd nakazał ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa od powoda (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka jawna w G. kwotę 418,00 zł tytułem uzupełnienia kosztów procesu orzeczonych prawomocnym postanowieniem z dnia 28 stycznia 2026 r. ( art. 83 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z art. 113 cyt. ustawy ).