Wyrok z 23 kwietnia 2026, sygn. I C 29/26

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 kwietnia 2026 r.

Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący: sędzia Lidia Grzelak

Protokolant sądowy Judyta Malinowska

po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2026 r. w T.

na rozprawie

sprawy z powództwa Skarbu Państwa – Starosty (...)

przeciwko Ł. V. i F. V.

o zapłatę 57048,75 zł

I zasądza od pozwanych Ł. V. i F. V. solidarnie na rzecz powoda Skarbu Państwa – Starosty (...) kwotę 40413,28 zł (czterdzieści tysięcy czterysta trzynaście złotych dwadzieścia osiem groszy) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 1 kwietnia 2025 r. do dnia zapłaty;

II w pozostałym zakresie postępowanie umarza;

III zasądza od pozwanych Ł. V. i F. V. solidarnie na rzecz powoda Skarbu Państwa – Starosty (...) kwotę 3600,00 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

IV nakazuje ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa solidarnie od pozwanych Ł. V. i F. V. kwotę 2021,00 zł (dwa tysiące dwadzieścia jeden złotych) tytułem opłaty sądowej od pozwu.

sędzia Lidia Grzelak

Sygn. akt I C 29/26

UZASADNIENIE

wyroku w zakresie pkt I, III i IV

Powód Skarb Państwa – Starosta (...) wniósł o zasądzenie od pozwanych Ł. V. i F. V. solidarnie kwoty 57048,75 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 1 kwietnia 2025 r. do dnia zapłaty. Wnosił ponadto o obciążenie pozwanego kosztami procesu, w tym zasądzenie na rzecz powoda zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Nakazem zapłaty z dnia 9 września 2025 r. wydanym w postępowaniu upominawczym Sąd Rejonowy w Ciechanowie w sprawie I Nc 476/25 uwzględnił powództwo w całości.

Pozwani Ł. V. i F. V. wnieśli w ustawowym terminie sprzeciw od nakazu zapłaty, wnosząc o oddalenie powództwa. Wnieśli ponadto o zasądzenie od powoda na ich rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Pismem procesowym z dnia 11 marca 2026 r. powód cofnął pozew ze zrzeczenie się roszczenia co do kwoty 16635,47 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 1 kwietnia 2025 r., podtrzymując powództwo w pozostałym zakresie tj. co do kwoty 40413,28 zł.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Ł. V. i F. V. są wieczystym użytkownikami nieruchomości położonych w T., stanowiących: działkę oznaczoną (...) oraz właścicielami budynków i budowli, stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności, dla których Sąd Rejonowy w Ciechanowie VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi (...), działkę oznaczoną (...) oraz właścicielami budynków i budowli, stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności, dla których Sąd Rejonowy w Ciechanowie VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi (...) oraz działek oznaczonych (...), 4/68, 4/70, 4/96, 4/97, 4/98 oraz właścicielami budynków i budowli, stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności, dla których Sąd Rejonowy w Ciechanowie VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą (...). Użytkowanie wieczyste nabyli na mocy umowy sprzedaży zawartej z (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. z dnia 16 sierpnia 2021 r. Ich udział w prawie wieczystego użytkowania oraz prawie własności wynosi ¾ na zasadach małżeńskiej wspólności ustawowej ( bezsporne ).

Ugodą sądową z dnia 17 stycznia 2025 r. zawartą w sprawie I C 242/23 Ł. V. i F. V. oraz Skarb Państwa – Starosta (...) zgodnie ustalili wartość nieruchomości, dla których Sąd Rejonowy w Ciechanowie prowadzi (...) na 682600,00 zł, (...) na 1242100,00 zł oraz KW (...) na 614500,00 zł i wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego począwszy od dnia 1 stycznia 2023 r. odpowiednio na kwoty: 20478,00 zł, 37263,00 zł oraz 18435,00 zł ( bezsporne ).

Ł. V. i F. V. nie zapłacili opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości w łącznej wysokości 57048,75 zł za 2025 r. obliczonej od ustalonej w ugodzie wysokości opłaty rocznej przy uwzględnieniu udziału przysługującego im w prawie wieczystego użytkowania oraz prawie własności ( bezsporne ).

Decyzją ostateczna nr (...) z dnia 8 stycznia 2025 r. (...) Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków wpisano do rejestru zabytków nieruchomych województwa (...) historyczny zespół budowlany będący częścią fabryczną dawnej cukrowni w T. obejmujący część budynków produkcyjnych oraz teren położony przy ul(...) w T., w tym m. in. działki oznaczone (...)/68, 4/70, 4/96, 4/98. W związku z treścią decyzji Skarb Państwa – Starosta (...) udzielił bonifikaty odnośnie opłaty z tytułu użytkowania wieczystego w wysokości 50 % ze skutkiem od dnia 22 kwietnia 2025 r. Bonifikaty udzielono na część nieruchomości objętej użytkowaniem wieczystym zgodnie z decyzją o wpisie do rejestru zabytków tj. co do działki (...) w całości i części (...) 4/68, 4/70, 4/96, 4/98 oraz daty w jakiej decyzja nr (...) stała się ostateczna. Obniżenie opłaty wskutek udzielenia bonifikaty nastąpiło o kwotę 16635,47 zł ( bezsporne ).

Skarb Państwa – Starosta (...) nie wyraził zgody na zmianę terminu płatności opłaty z tytułu użytkowania wieczystego ( bezsporne ).

Powyższy stan faktyczny jest bezsporny między stronami, w tym wysokość opłaty rocznej z tytułu wieczystego użytkowania nieruchomości.

Sąd zważył, co następuje:

W ocenie Sądu, powództwo zasługuje na uwzględnienie co do kwoty 40413,28 zł tj. wysokości opłaty z tytułu użytkowania wieczystego obliczonej od udziału przysługującego pozwanym Ł. V. i F. V. w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości oraz prawie własności budynków z uwzględnieniem wysokości opłaty ustalonej ugodą sądową z dnia 17 stycznia 2025 r. zawartą w sprawie i C 242/23 oraz terminu, w jakim decyzja nr (...) z dnia 8 stycznia 2025 r. (...) Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków stała się ostateczna tj. z dniem 22 kwietnia 2025 r.

Prawidłowość wyliczenia tak ustalonej opłaty z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości nie była przez pozwanych kwestionowana.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że stosownie do art. 238 kc, wieczysty użytkownik uiszcza przez czas trwania swego prawa opłatę roczną.

Uznać zatem należy, że pozwani Ł. V. i F. V. zobowiązani byli solidarnie do zapłaty opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości za rok 2025 w wysokości 40413,28 zł.

Wskazać również należy, że pozwani złożyli wniosku w trybie art. 71 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami o ustalenie innego terminu zapłaty, zgodnie z którym, właściwy organ, na wniosek użytkownika wieczystego złożony nie później niż 14 dni przed upływem terminu płatności, może ustalić inny termin zapłaty, nieprzekraczający danego roku kalendarzowego. Wniosek ten, co bezsporne, nie został uwzględniony przez powoda Skarb Państwa – Starostę (...).

Zgodnie z art. 71 ust. 4 cyt. ustawy opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok. Brak jest zatem po stronie uprawnionego obowiązku do dodatkowego wzywania zobowiązanego do uiszczenia opłaty. Termin zapłaty opłaty rocznej jest ustalony ustawowo; uregulowanie to ma charakter bezwzględny, obwiązujący bez względu na wiedzę użytkownika wieczystego. Tym niemniej, wskazać należy, że wysokość opłaty rocznej została ustalona w ugodzie sądowej, zaś pismem z dnia 23 stycznia 2026 r. pozwani zostali zawiadomieni o udzielonej bonifikacie. Podkreślić należy, że wpisanie nieruchomości do rejestru zabytków nieruchomych województwa (...) na podstawie decyzji ostatecznej nr (...) nastąpiło już po upływie ustawowego terminu do uiszczenia opłaty z tytułu użytkowania wieczystego tj. po 31 marca 2025 r. W związku z powyższym żądanie powoda Skarbu Państwa – Starosty (...) zapłaty odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 1 kwietnia 2025 r. uznać należy za zasadne ( art. 481 kc w zw. z art. 455 kc ).

O zwrocie kosztów zastępstwa procesowego Sąd orzekł stosownie do art. 100 kpc. Sąd obciążył pozwanych solidarnie kosztami procesu poniesionymi przez powoda Skarb Państwa – Starostę (...) tj. zwrotem kosztów zastępstwa procesowego według stawki określonej w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, obliczonej od uwzględnionej wartości przedmiotu sporu.

Wskazać jednocześnie należy, że powód Skarb Państwa – Starosta (...), stosownie do art. 94 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nie ma obowiązku uiszczania opłat. W związku z powyższym Sąd nakazał ściągnąć od pozwanych solidarnie kwotę 2021,00 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu od uwzględnionej części powództwa ( art. 113 ust.1 cyt. ustawy w zw. z art. 98 kpc ).