Zarządzenie z 27 kwietnia 2026, sygn. XI GC 114/24

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 6 lutego 2023 r. (...) w Ł. na podstawie art. 344 § 1 k.c. wniosła przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w H. o:

1.1 nakazanie (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w H. przywrócenia (...) w Ł. posiadania części (...) z obrębu ewidencyjnego (...) O., położonej w Ł., poprzez wydanie ww. działek w posiadanie (...) w Ł.,

1.2 nakazanie (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w H. wstrzymania się od korzystania z części (...) z obrębu ewidencyjnego (...) O. położonej w Ł., w szczególności wykorzystywania jej jako drogi – w tym przejazdu i przechodu,

1.3 nakazanie (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w H. usunięcia wszelkich należących do niego ruchomości, w tym pojazdów i innych przeszkód ograniczających przejazd przez części (...) z obrębu ewidencyjnego (...) O., położonej w Ł..

Nadto domagała się zasądzenia kosztów procesu.

W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów procesu.

W toku procesu powódka pismem z dnia 16 grudnia 2024 rokuj dokonała rozszerzenia powództwa (k. 237 – 238).

Postanowieniem z dnia 7 lutego 2025 roku (k. 243) z uwagi na treść art. 458 ⁸ §1 k.p.c., a dodatkowo z uwagi na treść art. 505 ⁴§ 1 k.p.c. w zw. art. 458 ¹ §2 k.p.c. sąd uznał za niedopuszczalną w niniejszym postępowaniu gospodarczym, uproszczonym zmianę (rozszerzenie) powództwa dokonaną przez powódkę pismem z dnia 16 grudnia 2024 roku (pkt I sentencji).

Sąd na rozprawie w dniu 6 maja 2025 roku oddalił wniosek powódki o rozpoznanie sprawy z pominięciem przepisów o postępowaniu uproszczonym i w sprawach gospodarczych.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powódka (...) w Ł. (wynajmujący) dnia 4 kwietnia 2022 roku zawarła z pozwaną (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w H. (najemca) umowę najmu części nieruchomości należących do wynajmującego, tj. (...), obręb (...) O. oraz (...) O. o łącznej powierzchni 195m ² z przeznaczeniem na teren zaplecza budowy realizowanej przez najemcę na działce gruntu przy (...) w Ł. w ramach budowy budynku hotelowego (...) z garażem podziemnym. Umowa została zawarta na czas określony od dnia 11 kwietnia 2022 r. do dnia 30 kwietnia 2023 r. z możliwością jej przedłużenia (§ 1 ust. 3 umowy).

Najemca oświadczył, że wszelkie urządzenia postawione przez niego na nieruchomości powódki będą spełniały wszystkie wymogi przewidziane prawem. W związku z realizacją umowy ponosił pełną odpowiedzialność z a prawidłowe ustawienie pojazdów budowlanych wykorzystywanych w ramach praw i oświadczył, że uczyni to w sposób zapewniający bezpieczeństwo konstrukcji (§ 2 ust. 1 i 2 umowy). Najemca zobowiązał się do ponoszenia wszelkich kosztów związanych z ustawieniem i usunięciem elementów niezbędnych do przeprowadzenia prac (ust. 4).

Zgodnie z § 3 ust. 3 umowy powierzchnia nieruchomości zajęta przez najemcę nie mogła przekraczać powierzchni określonej w § 1 ust. 3 umowy.

Najemca nie był uprawniony do rozporządzania nieruchomością , w tym do oddania jej w podnajem ano do bezpłatnego używania osobom trzecim bez pisemnej zgody wynajmującego (ust. 6).

Do dnia wygaśnięcia bądź rozwiązania umowy z jakichkolwiek przyczyn najemca obowiązany był usunąć wszelkie elementy i urządzenia umieszone przez niego na terenie nieruchomości, uprzątnąć cały teren przekazany najemcy na podstawie umowy i doprowadzić go do stanu pierwotnego, istniejące w chwili jego wydania najemcy (§ 6 ust. 4).

W dniu 20 maja 2022 r. został zawarty aneks nr (...) do umowy najmu, na mocy którego powódka wynajęła pozwanej dodatkową część nieruchomości. Łączna powierzchnia najmowanej przez pozwaną nieruchomości wynosił 450 m ².

Dowód:

Umowa z dnia 4 kwietnia 2022 r. k. 25 – 30;

Aneks – k.31 – 36,

Zeznania za powódkę A. H. k. 231- 232.

Po zakończeniu najmu pozwana w dalszym ciągu zajmowała nieruchomość powódki. Pismem z dnia 2 października 2023 r. oraz z dnia 10 listopada 2023 r. wynajmujący wezwał do opuszczenia i zwrotu wynajętej nieruchomości z uwagi na brak współdziałania. Pisma te pozostały bez odpowiedzi ze strony najemcy, a pozwana w dalszym ciągu zajmowała nieruchomość.

Dowód:

Pisma powódki k. 38 – 40;

Zeznania za powódkę A. H. k. 231- 232.

W dniu 27 listopada 2023 r. powódka powzięła od mieszkańców (...) informacje o tym, że przez jej nieruchomość przejeżdża ciężki transport należący do pozwanej. Zostały przeprowadzone oględziny garażu wielostanowiskowego przy ul. (...) w Ł.. Przedmiotowy budynek był po przeprowadzonym niedawno remoncie bieżącym. W trakcie oględzin stwierdzono, że na podjazd garażu wielostanowiskowego przy ul. (...) w Ł. od strony budowy hotelu (...), podjeżdża ciężki transport, tj. samochody ciężarowe, betoniarki, transportowane są również zbrojenia.

Zaobserwowano, że na obu murach podjazdu (poziom górny) na wysokości dylatacji płyty podjazdu, wystąpiły liczne pęknięcia ok. 2-3 mm przez całą grubość murów oraz nastąpiło rozszczelnienie dylatacji płyt skutkujące silnym przeciekiem po ścianie. Na wskazaną okoliczność sporządzono protokół oględzin.

Powyższe uszkodzenia powstały po tym, jak na budowę przejeżdżał ciężki sprzęt pozwanej. Podjazd nie jest przystosowany do takich obciążeń. Jest to garaż na samochody osobowe. Mimo to wykorzystywane do prac budowlanych pozwanej pojazdy ciężarowe o dużym tonażu wykonywały na nim manewry, co mogło powodować dalszą degradację obiektu.

W obawie przed pogłębieniem uszkodzeń, które mogły stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia mieszkańców oraz bezpieczeństwa konstrukcji nieruchomości, a w konsekwencji wyłączenia garażu z dalszego użytkowania, powódka podjęła uchwałę o zamknięciu drogi i wprowadziła w trybie awaryjnym czasową zmianę organizacji ruchu, mającej na celu ograniczenie tonażowe w ciągu pasa drogi wewnętrznej na (...). Zamontowano również zaporę drogową, która obsługiwana była przez zatrudnionych przez powódkę pracowników ochrony obiektu. Po wprowadzeniu zmiany oznakowania i zamknięcia przejazdu dla pojazdów ciężarowych powyżej 3,5 t pozwana chciała wjeżdżać na budowę poprzez drogę wewnętrzną na ww. nieruchomości powódki. Kierownik budowy z ramienia pozwanej wyrażał niezadowolenie, gdyż pozwana chciała w dalszym ciągu korzystać z drogi wewnętrznej powódki, w celu krótszego dojazdu na budowę, mimo że możliwy był dojazd z drogi publicznej przy ul. (...), co jednak wiązało się z dodatkowymi kosztami dla pozwanej, w celu przystosowania zjazdu budowalnego.

Dowód:

Protokół oględzin i zdjęcia uszkodzeń – k. 41-52;

(...) k. 274- 278;

Mapa k. 105

Zdjęcia k. 69-70;78-96; 108-1-83;

Zeznania świadka B. L. – H. k. 230 – 231;

Zeznania świadka O. J. k. 231 – 231v;

Zeznania świadka A. C. k. 279 – 280 v;

Zeznania za powódkę A. H. k. 231- 232.

W związku z zakończeniem okresu obowiązywania umowy zawartej do dnia 30 kwietnia 2023 r. powódka wzywała pozwaną do zwrotu rzeczy. Wyznaczono termin opuszczenia i zwrotu terenu do dnia 30.10.2023 r., a następnie przedłużono termin do dnia 24 listopada 2023 r.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 8 stycznia 2024 r. tut. Sąd udzielił powódce zabezpieczenia roszczenia powódki poprzez nakazanie pozwanej wstrzymania się od korzystania z części (...), z obrębu (...) O., położonej w Ł., w szczególności wykorzystywania jej jako drogi - w tym przejazdu i przechodu.

Bezsporne, a nadto

Zeznania za powódkę A. H. k. 231- 232.

Wykonane z elementów metalowych ogrodzenie placu budowy postawione przez pozwaną na (...) przy granicy z działkami powódki nr (...) przekracza linię granicy , wykraczając na (...) powódki nr (...). Pozwana nie usunęła ww. ogrodzenia po zakończeniu umowy najmu.

Dowód:

Opinia biegłego sądowego k. 311- 315, 362-363;

E-mail geodety k. 169;

Zdjęcia k. 164 – 168;

Zeznania świadka B. L. – H. k. 230 – 231;

Zeznania świadka O. J. k. 231 – 231v;

Zeznania świadka A. C. k. 279 – 280 v.

Zeznania za powódkę A. H. k. 231- 232.

Stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd ustalił na podstawie zgromadzonych w sprawie dokumentów, w tym dokumentacji fotograficznej. Sąd bazował również na zeznaniach przesłuchanych w sprawie świadków powódki oraz przedstawiciela powódki, które to zeznania ocenił jako szczere i prawdziwe. Dowody z zeznań świadków pozwanej i przedstawiciela pozwanej w charakterze strony sąd pominął, wobec ich niestawiennictwa na rozprawie dniu 6 maja 2025 roku i w związku z oznaczeniem przez sąd na podstawie art. 242 k.p.c. terminu, po którego upływie dowodów tych nie dało się już przeprowadzić. Sąd opierał się także na opinii biegłego sądowego z zakresu geodezji, opinię tę sąd uznał za wyczerpującą i przydatną dla sprawy. Biegły ustosunkował się do zarzutów pozwanej w opinii uzupełniającej. Opinia biegłego nie budzi zastrzeżeń, została sporządzona po przeprowadzeniu przez biegłego oględzin, odzwierciedla stan na gruncie powódki na dzień wykonanych oględzin i pomiarów geodezyjnych w dniu 12 listopada 2025 roku.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.

Podstawa roszczenia powódki o przywrócenie posiadania i zaniechanie naruszeń stanowił art. 344 § 1 k.c. Zgodnie z nim przeciwko temu, kto samowolnie naruszył posiadanie, jak również przeciwko temu, na czyją korzyść naruszenie nastąpiło, przysługuje posiadaczowi roszczenie o przywrócenie stanu poprzedniego i o zaniechanie naruszeń. Roszczenie to nie jest zależne od dobrej wiary posiadacza ani od zgodności posiadania ze stanem prawnym, chyba że prawomocne orzeczenie sądu lub innego powołanego do rozpoznawania spraw tego rodzaju organu państwowego stwierdziło, że stan posiadania powstały na skutek naruszenia jest zgodny z prawem.

Czynnie legitymowanym do wystąpienia z ochroną posesoryjną jest każdy posiadacz, którego posiadanie zostało samowolnie naruszone poprzez pozbawienie lub zakłócenie faktycznego władztwa nad rzeczą, niezależnie od tego, czy jest to posiadacz samoistny, zależny. Zgodnie z art. 478 k.p.c. w sprawach o naruszenie posiadania sąd bada jedynie ostatni stan posiadania i fakt jego naruszenia, nie rozpoznając samego prawa ani dobrej wiary pozwanego.

W ocenie Sądu powódka w niniejszym procesie wykazała przesłanki dochodzonego roszczenie z tytułu naruszonego posiadania (...) z obrębu ewidencyjnego (...) O. będących w zasobach powodowej spółdzielni mieszkaniowej. Pozwana użytkowała część wskazanych nieruchomości na podstawie umowy najmu stron wraz z aneksem, która przestała obowiązywać z końcem kwietnia 2023 roku. Po zakończonym najmie powódka konsekwentnie wzywała pozwaną o zwrot przedmiotu umowy, co nie przyniosło oczekiwanego skutku. Zgodnie z poczynionymi ustaleniami pozwana w dalszym ciągu posiadała uprzednio najmowane części działek gruntu powódki o nr (...), nie zdała przedmiotu umowy i wykorzystywała ww. działki m. in. w celu dojazdu na teren budowy zlokalizowany na (...) z (...) O. położonej w Ł., która graniczy z (...) w Ł. o nr (...). Oprócz wykorzystywania działek powódki jako drogi, przez którą przejeżdżały pojazdy ciężarowe pozwanej, pozwana posadowiła ogrodzenie metalowe, które wykracza poza granice działki nr (...) na działki gruntu powódki nr (...) z obrębu ewidencyjnego (...) O..

Pozwana nie usunęła należących do niej ruchomości i przeszkód, w szczególności ogrodzenia, zgłaszała potrzebę korzystania z dodatkowego terenu należącego do powódki aż do zakończenia przedłużającej się inwestycji, co zresztą przyznała w odpowiedzi na pozew. Niemniej jednak nie ma to większego znaczenia dla oceny roszczenia powódki z tytułu naruszonego posiadania (art. 344 § 1 k.c.), a zarzut pozwanej, iż obecnie nie korzysta z nieruchomości powódki, gdyż dojazdy odbywają się z innej strony budynku, nie zasługuje na uwzględnienie. Skoro z przeprowadzonych dowodów wynika, że przez działki powódki przejeżdżał ciężki sprzęt pozwanej, pozwana miała wolę korzystania z drogi przez pojazdy dojeżdżające na budowę, co spotkało się z reakcją powódki, która wprowadziła stosowne oznakowanie i zaporę, zatrudniła ochronę obiektu i wystąpiła do Sądu o udzielenie zabezpieczenia roszczenia o ochronę naruszonego posiadania, co może pośrednio wskazywać, dlaczego pozwana twierdzi, iż obecnie korzysta z dojazdu z innej strony budynku. Z tego powodu zarzuty pozwanej nie powodują utraty roszczeń powódki z tytułu naruszonego posiadania.

Tym samym w pkt I do III sentencji sąd orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.

Rozstrzygnięcie o kosztach procesu zawarte w pkt IV wyroku, znajduje podstawę prawną w art. 98 § 1 i §1 ¹ k.p.c. Powódka wygrała sprawę w całości, wobec czego pozwana zobowiązana jest do zwrotu poniesionych przez powódkę kosztów procesu. Na koszty poniesione przez powódkę składają się opłata o pozwu 200 zł, dwie opłaty od pełnomocnictwa po 17 złotych, wynagrodzenie pełnomocnika – radcy prawnego w kwocie 320 złotych obliczone na podstawie § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z 22 października 2015 r., wydatek na wynagrodzenie biegłego (3032,13 zł oraz 342,49 zł). Łącznie zasądzono na rzecz powoda kwotę 3928,62 zł tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.

Sygn. akt XI GC 114/24

ZARZĄDZENIE

1.  (...)

2.  (...)

(...)

3.  (...)