Zarządzenie z 29 maja 2026, sygn. III RC 3/26

UZASADNIENIE

C. V. działając w imieniu małoletnich powodów A. V. i T. V. (1) domagała się podwyższenia alimentów zasądzonych wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 26 maja 2022 roku sygn. akt VI C 1597/21, od pozwanego R. V. z kwoty po 750 złotych miesięcznie, łącznie 1.500 złotych do kwoty po 1.500 złotych, łącznie 3.000 złotych miesięcznie, płatnych do rąk matki dzieci do 10-tego dnia każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku opóźnienia płatności którejkolwiek z rat.

Uzasadniając żądanie podwyższenia alimentów wskazała, że od ostatniego orzeczenia o alimentach minęły ponad 3 lata, a potrzeby małoletnich uległy znacznemu zwiększeniu, co sprawia, że niezbędne jest partycypowanie przez pozwanego w kosztach utrzymania dzieci w zakresie większym niż dotychczasowym. Małoletnia T. rozpoczęła już edukacje w szkole podstawowej, zaś małoletni A. jest w 8 klasie szkoły podstawowej. Córka uczęszcza przy tym na dodatkowe zajęcia: gimnastykę, szarfy, w okresie wakacyjnym – rurkę oraz koło cyrkowe, co generuje dodatkowe koszt. Syn zrezygnował z zajęć dodatkowych, jednak czeka go egzamin 8-klasisty, co wiąże się z dodatkowymi kosztami związanymi z zajęciami przygotowującymi do egzaminu (korepetycje z języka angielskiego i matematyki). Uwagę zwróciła również na inflację, jak i związany z tym wzrost cen towarów i usług oraz to, że z uwagi na naturalny rozwój dzieci – ich potrzeby znacznie wzrosły także w zakresie zakupu odzieży i obuwia, wyżywieniem i czasem wolnym (dodatkowe kieszonkowe). Pozwanemu zarzuciła natomiast, że nie partycypuje w kosztach utrzymania dzieci – poza alimentami, które płaci. W zakresie sytuacji życiowej i finansowej pozwanego matka małoletnich podała, że prowadzi on dobrze prosperującą działalność gospodarczą pod firmą (...) i z tego tytułu osiąga znacznie wyższy dochód od niej. Matka małoletnich pracuje bowiem w Sądzie Rejonowym w Olsztynie na stanowisku sekretarza sądowego, z czego osiąga miesięczny dochód w kwocie 6.352,50 złotych brutto. W szczegółowym zestawieniu wydatków małoletnich wskazała, że wydatki dotyczące małoletniego A. wynoszą 2.295 złotych (wyżywienie – 840 zł, odzież i obuwie – 150 zł, wydatki szkolne – 50 zł, obiady w szkole – 130 zł, telefon – 35 zł, kieszonkowe – 300 zł, fryzjer – 50 zł, atrakcje i rozrywka – 200 zł, media i część czynszu – 390 zł, leki – 50 zł, dodatkowe nieplanowane wydatki jak urodziny kolegów, wyjazdy i lekarze – 100 zł), zaś dotyczące małoletniej T. wynoszą 2.675 złotych (wyżywienie – 840 zł, odzież i obuwie – 150 zł, wydatki szkolne – 50 zł, obiady w szkole – 130 zł, telefon – 35 zł, kieszonkowe – 300 zł, gimnastyka – 140 zł, atrakcje i rozrywka – 200 zł, media i część czynszu – 390 zł, leki – 50 zł, dodatkowe nieplanowane wydatki jak urodziny kolegów, wyjazdy i lekarze – 100 zł, zajęcia letnie np. rurka, koło cyrkowe – 35 zł za zajęcia raz w tygodniu, półkolonie i obozy letnie – 291 zł).

Pozwany R. V. w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości.

W uzasadnieniu podniósł, że matka małoletnich powodów nie wykazała, że ustalone dotychczas alimenty na dzieci nie są w stanie pokryć bieżących kosztów ich utrzymania. Zaprzeczył przy tym twierdzeniom pozwu, jakoby nie partycypował w kosztach utrzymania dzieci – poza ustalony obowiązek alimentacyjny. Wskazał, że ponosi koszty utrzymania dzieci, kiedy te przebywają u niego, jak i dodatkowe koszty dotyczące zapewnienia im rozrywki np. wyjazdy na gokarty, do aquaparku, jak i wyżywienie, środki czystości, a w razie potrzeby lekarstwa. Dofinansowuje także wyjazdy szkolne małoletnich. Poza tym ponosi także koszt zajęć dodatkowych córki z języka angielskiego, jak i płaci abonament za depozyt krwi pępowinowej małoletnich. Co więcej, po rozwodzie pozwany pozostawił matce dzieci oraz małoletnim mieszkanie, które wyłącznie on spłacał przez wszystkie lata (kredyt hipoteczny) – bez żadnego wkładu finansowego matki małoletnich, a ponadto ubezpieczał i w dalszym ciągu ubezpieczenia z własnych środków utrzymania, zapewniając tym samym małoletnim mieszkanie, bez żadnego wkładu finansowego ich matki – za wyjątkiem bieżących kosztów utrzymania nieruchomości, co jest ustawowym obowiązkiem rodziców względem dzieci. Sam natomiast musiał dokonać zakupu mieszkania dla siebie i w tym celu zaciągnął 2 kredyty – gotówkowy i hipoteczny, które jeszcze przez wiele lat będzie zobligowany spłacać. W ocenie pozwanego dzieci nie potrzebują dodatkowych środków finansowych na swoje niezbędne miesięczne utrzymanie, a niniejszy pozew stanowi próbę uzyskania przez C. V. dodatkowych środków finansowych na nią samą. W zakresie aktualnej sytuacji majątkowej i zarobkowej wskazał, że zarabia miesięcznie kwotę 9.150 złotych netto. W porównaniu do jego sytuacji zarobkowej z daty ustalenia ostatniego, aktualny dochód – wbrew twierdzeniom matki małoletnich powodów m.in. z uwagi na wejście w życie reformy podatkowej (tzw. Nowy Ład) w wyniku którego drastycznie wzrosły wydatki i koszty prowadzenia działalności, w tym zobowiązania wobec ZUS – nie uległ zmianie. Jednocześnie wskazał, że na jego miesięczne koszty utrzymania oscylują wokół kwoty 9.000 złotych, a w ich skład wchodzi opłata za garaż (28 zł), media (gaz, prąd, energia – 541,55 zł), kredyt hipoteczny (rata 1.596,15 zł), pożyczka gotówkowa (rata 1.800 zł), ubezpieczenia i polisy ubezpieczeniowe (896,35 zł), podatki od nieruchomości (34 zł), alimenty (1.500 zł), wydatki na dzieci (kieszonkowe i odzież – 400 zł), kurs języka angielskiego dla T. (133,33 zł miesięcznie, a 1.600 rocznie), wyjazdy na wakacje i ferie oraz weekendy z dziećmi (583,33 zł miesięcznie, a 7.000 zł rocznie), abonament za depozyt krwi pępowinowej (538 zł rocznie – A., 404 zł – T.), wyżywienie (900 zł), środki chemiczne i pielęgnacyjne, lekarstwa (120 zł), fryzjer (80 zł), karnet fitness (99,99 zł), wizyty lekarskie (200 zł – stomatolog i fizjoterapeuta). Podkreślił przy tym, że posiada problemy zdrowotne z barkiem, kręgosłupem i łokciem tenisisty, przez co nie może pracować w pozycji siedzącej ponad normę i korzysta z pomocy pracownika, co wpływa negatywnie na możliwości zarobkowe pozwanego.

Sąd ustalił, co następuje:

W dniu 6 czerwca 2006 roku C. V. i R. V. zawarli związek małżeński. Ze związku małżeńskiego pochodzą małoletnie dzieci stron, tj. urodzony (...) A. V. oraz urodzona (...).

Wyrokiem z dnia 26 maja 2022 roku sygn. akt VI (...) Sąd Okręgowy
w Olsztynie rozwiązał przez rozwód małżeństwo C. V. i R. V. – bez orzekania o winie. Wykonanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi powierzył obojgu rodzicom, ustalając miejsce zamieszkania dzieci przy matce.

W przedmiotowym wyroku Sąd orzekł o obowiązku stron do ponoszenia kosztów wychowania i utrzymania małoletniej i z tego tytułu zasądził od R. V. alimenty na rzecz małoletnich dzieci A. V. oraz T. V. (1), tj. w kwotach po 750 złotych, łącznie 1.500 złotych miesięcznie, płatne do rąk matki C. V. do dnia 10-tego każdego miesiąca z góry wraz z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności z którejkolwiek z raty. Wyrok ten uprawomocnił się z dniem 3 czerwca 2022 roku.

(bezsporne, a nadto dowód: akta VI C (...), a także odpis wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 26 maja 2022 roku sygn. akt VI C 1597/21 – k. 5-5v)

W dacie ustalenia ostatniego obowiązku alimentacyjnego małoletni A. V. miał 10 lat, a T. V. (1) – 7 lat. Dzieci korzystały z edukacji – T. przedszkolnej, a A. – szkolnej. Wówczas w skład wydatków związanych z utrzymaniem małoletnich wchodziły wydatki związane z wyżywieniem, ubraniem, higieną i pielęgnacja, nauką, edukacją, podstawową opieką zdrowotną, dodatkowymi zajęciami, jak i rozrywką oraz wypoczynkiem.

Matka małoletnich C. V. pracowała w Sądzie Rejonowym w Olsztynie na stanowisku sekretarza sądowego, osiągając miesięcznie wynagrodzenie oscylujące wokół kwoty 3.500 złotych netto. W 2022 roku osiągnęła dochód w kwocie 60.734 złotych.

(dowód: zaświadczenie SR w Olsztynie – k. 324, PIT 11 – k. 324-328)

Pozwany R. V. prowadził działalność gospodarczą pod firmą (...). W 2022 roku osiągnął przychód w kwocie 346.711,70 złotych/dochód w kwocie 241.768,21 złotych.

(dowód: PIT 11 za 2022r. – k. 316-318)

Aktualnie A. V. ma 15 lat i jest uczniem 8 klasy Szkoły Podstawowej. Jest dzieckiem zdrowym. Ma alergie.

(dowód: przesłuchanie matki małoletnich powodów C. – k. 293-294v, przesłuchanie pozwanego R. V. – k. 294v-296)

Małoletnia T. V. (1) ma 11 lat i jest uczennicą 4 klasy Szkoły Podstawowej. Jest dzieckiem zdrowym. Uczęszcza na zajęcia dodatkowe – gimnastykę oraz język angielski. Matka małoletniej uiszcza opłaty dotyczące gimnastyki (140 zł miesięcznie), zaś ojciec – języka angielskiego (1.600 zł rocznie).

Od 2024 roku małoletnia T. zaczęła uczęszczać na obozy letnie, których łączny koszt wynosi nawet 3.000-3.500 złotych.

(dowód: przesłuchanie matki małoletnich powodów (...) V. – k. 293-294v, przesłuchanie pozwanego R. V. – k. 294v-296)

Matka małoletnich powodów C. V. ma 43 lata i w dalszym ciągu pracuje na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony w Sądzie Rejonowym w Olsztynie na stanowisku starszego sekretarza sądowego, z czego otrzymuje miesięcznie wynagrodzenie oscylujące wokół kwoty 5.300 złotych. Niemniej jednak otrzymuje także nagrody i dodatki. W 2024 roku osiągnęła dochód w kwocie 108.322,01 złotych.

(dowód: zaświadczenie SR w Olsztynie – k. 260, PIT 11 za 2025r.– k. 319-332)

C. V. zamieszkuje wraz z dziećmi w lokalu mieszkalnym stanowiącym współwłasność jej oraz pozwanego R. V.. Ponosi jedynie koszt utrzymania mieszkania w postaci czynszu – 720 złotych, opłaty za fundusz remontowy – 112 złotych, energia – 210 złotych, media, w tym Internet i TV –138 złotych. Pozwany pokrywa koszty ubezpieczenia mieszkania, w którym zamieszkuje C. V. z dziećmi.

C. V. posiada zobowiązania finansowe z tytułu zaciągniętych umów pożyczki na zakup hulajnogi elektrycznej oraz komputera dla dzieci w (...) – na kwotę 4.494 złotych z miesięczną ratą w kwocie 224,81 złotych (ostatnia z terminem płatności na dzień 10 listopada 2026r.) oraz na kwotę 2.597,63 złotych z miesięczną ratą 129,88 złotych (ostatnia z terminem płatności na dzień 10 lutego 2027r.) oraz pożyczkę zaciągniętą w 2024 roku w pracy na zakup mebli na kwotę 10.000 złotych, z miesięcznym potrąceniem z wynagrodzenia w kwocie 417 złotych.

(dowód: umowy pożyczek – k. 53-70, przesłuchanie matki małoletnich powodów (...) V. – k. 293-294v)

R. V. ma 46 lat i w dalszym ciągu prowadzi działalność gospodarczą pod (...). Obecnie zatrudnia 1 osobę. W 2024 osiągnął przychód w kwocie 549.400,23 złotych/dochód w kwocie 247.588,41 złotych. W okresie od kwietnia 2025 roku do marca 2025 roku osiągnął przychód w kwocie 444.527,40 złotych /dochód w kwocie 188.607,51 złotych.

Pozwany zamieszkuje w lokalu mieszkalnym stanowiącym jego własność. Koszt utrzymania przedmiotowego mieszkania wynosi ok. 800 złotych.

R. V. posiada zobowiązania kredytowe: kredyt hipoteczny na zakup mieszkania, którego miesięczna rata wynosi 1.596 złotych oraz pożyczkę zaciągniętą u członka rodziny, tj. wuja na remont mieszkania na kwotę 200.000 złotych (brak ściśle określonego harmonogramu spłat rat; dotychczas spłacony w kwocie 35.000 zł).

R. V. posiada problemy zdrowotne z barkiem, kręgosłupem i łokciem tenisisty.

(dowód: zaświadczenie z biura księgowego – k. 315, PIT za 2024r. – k. 251-253, dokumentacja medyczna – k. 206-210, umowa pożyczki – k. 132, przesłuchanie pozwanego R. V. – k. 294v-296)

C. V. otrzymuje na małoletni dzieci świadczenie 800 plus.

(okoliczność bezsporna między stronami)

C. V. i R. V. są skonfliktowani. Nie utrzymują kontaktów. C. V. zarzuca pozwanemu, że ten negatywnie wypowiada się na jej temat przy dzieciach, nazywając ją oszustką i kłamczuchą. W ocenie pozwanego dzieci są negatywnie nastawiane wobec jego osoby przez ich matkę.

R. V. utrzymuje kontakty z dziećmi, choć ich zakres nie jest uregulowany. Dzieci nie nocują u niego. Z córką widuje się 1-2 razy w tygodniu, zaś z synem 1-2 co dwa tygodnie. Odwozi T. V. (1) na zajęcia z języka angielskiego, która także opłaca (1.600 zł rocznie). Partycypuje w kosztach utrzymaniach małoletnich ponad ustalony wobec nich obowiązek alimentacyjny w ten sposób, że przelewa na rzecz dzieci – choć nieregularnie – kieszonkowe. Córce T. V. (1) kupuje karty podarunkowe np. do drogerii (...). Poza tym kupuje dzieciom odzież oraz inne artykuły. Opłaca także abonament za depozyt krwi pępowinowej (538,70 zł rocznie – A., 404 zł – T.).

R. V. zabiera dzieci na wyjazdy w kraju, jak i za granice.

(dowód: wydruki przelewów oraz faktury – k.121-131 i k. 135, 138-181, k. 185-196, umowa o uczestnictwo w kursie języka angielskiego – k. 182-182v, przesłuchanie matki małoletnich powodów C. V. – k. 293-294v, przesłuchanie pozwanego R. V. – k. 294v-296)

Sad zważył co, następuje:

Na samym wstępie wskazać należy, że niewątpliwe pozwanego obciąża obowiązek alimentacyjny wobec małoletnich dzieci, a zakres tego obowiązku zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego dziecka oraz zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego (art. 135 § 1 kro).

Powództwo o podwyższenie alimentów oraz pozew wzajemny o ich obniżenie podlegają ocenie w świetle art. 138 kro, zgodnie z którym w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia dotyczącego obowiązku alimentacyjnego.

Przez zmianę stosunków rozumie się zmniejszenie lub ustanie możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji albo istotne zwiększenie się usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego, wskutek czego ustalony zakres obowiązku alimentacyjnego wymaga skorygowania przez stosowne zmniejszenie albo zwiększenie wysokości świadczeń alimentacyjnych. Tak określony przedmiot badania Sądu oznacza, że konieczne jest porównanie stanu istniejącego w dacie ostatniego orzeczenia ustalającego wysokość alimentów ze stanem istniejącym
w dacie orzekania o ich podwyższeniu.

Po analizie zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd uznał,
że w realiach niniejszej sprawy doszło do istotnej zmiany stosunków w zakresie, który uzasadniał zwiększenie wysokości świadczenia alimentacyjnego pozwanego na rzecz małoletnich dzieci z kwot po 750 złotych, tj. do kwot po 1.300 złotych.

Od czasu ostatniego orzekania o obowiązku alimentacyjnym pozwanego względem małoletnich dzieci upłynął bowiem znaczny już czas 3 lat. Wówczas strony zgodnie uznały, że zakres obowiązku alimentacyjnego pozwanego względem dzieci winien zamykać się w kwotach po 750 złotych miesięcznie, łącznie 1.500 złotych miesięcznie, obejmując podstawowe wydatki związane z zapewnieniem dzieciom miejsca zamieszkania, wyżywienia, edukacji i nauki, zakupu odzieży, środków higienicznych i innych artykułów pierwszej potrzeby, jak i opieki lekarskiej, dojazdów, zabawy, wypoczynku. Upływ wskazanego okresu pozwala uznać, iż zakres usprawiedliwionych potrzeb małoletnich – z uwagi na naturalnych rozwój dzieci oraz powszechnie znane procesy ekonomiczne, w tym wzrost cen towarów i usług – uległ zwiększeniu. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w okresie ostatnich 3 lat dzieci stron znacząco się rozwinęły – małoletni A., który w dacie poprzedniego orzekania miał 10 lat, obecnie znajduje się bowiem w wieku bliskim 15 lat, natomiast małoletnia T. z dziecka w wieku przedszkolnym stała się uczennicą 4 klasy szkoły podstawowej.

Dodatkowo małoletnia T. zaczęła uczęszczać na dodatkowe zajęcia z języka angielskiego oraz gimnastyki, przy czym rodzice w pewien sposób podzielili się między sobą ciężarem finansowania tych aktywności. Zgodnie przyznali, że matka pokrywa koszt zajęć z gimnastyki (ok. 140 zł miesięcznie), zaś ojciec języka angielskiego (1.600 zł rocznie). Poza tym małoletnia zaczęła brać udział w obozach organizowanych w okresach wakacyjnych, których koszt sięga kwoty 3.000–3.500 złotych rocznie, co niewątpliwie generuje dodatkowe koszty oraz stanowi istotny i powtarzalny element wydatków związanych z jej utrzymaniem i rozwojem.

W odniesieniu do małoletniego A. wskazać należy, że aktualnie nie uczęszcza on na żadne zajęcia dodatkowe. Niemniej jednak zauważyć należy – co akcentowała matka – że małoletni zaczął przygotowywać się do egzaminu 8-klasisty, co chwilowo wiążę się z koniecznością korzystania z dodatkowych form wsparcia edukacyjnego, tj. korepetycji z matematyki oraz języka angielskiego. Okoliczność ta, choć nie w pełni zmaterializowana także stanowi element usprawiedliwionych potrzeb dziecka. Niezależnie od powyższego uznać należy, że już sam wiek małoletniego A. (nastolatek w okresie dojrzewania) oraz etap jego rozwoju wskazuje na to, że jego potrzeby, a zatem i koszty jego utrzymania uległy istotnemu zwiększeniu w porównaniu do okresu poprzedniego orzekania o alimentach.

Ustalając wysokość alimentów, Sąd uwzględnił także to, że obowiązek przyczynienia się do zaspakajania usprawiedliwionych potrzeb dziecka w równym stopniu ciąży na obojgu rodzicach. Przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dowodowe wykazało, że ciężar wychowania, opieki, organizacji życia codziennego i troski o małoletnich powodów spoczywał i w dalszym ciągu spoczywa na ich matce. Dowody zebrane w sprawie wskazują na to, że matka małoletnich w miarę swych możliwości i posiadanych środków finansowych stara się zapewnić im realizację ich potrzeb, w tym stara się o właściwy rozwój dzieci – jednakże jej sytuacja finansowa stanowi czasem ograniczenie w tym zakresie. W tym też kontekście uznać należy, że obowiązek alimentacyjny przedstawicielki ustawowej małoletnich wyczerpuje się w dużej części na opiece, osobistych staraniach o rozwój dzieci, ich utrzymania oraz wychowania. Powyższej oceny nie zmienia przy tym fakt, że pozwany utrzymuje kontakty z dziećmi – choć w nieuregulowanym zakresie (z synem widuje się raptem 1-2 razy co dwa tygodnie, a z córką 1-2 razy w tygodniu) oraz partycypuje w kosztach utrzymania dzieci ponad ustalony obowiązek alimentacyjny (nieregularnie daje dzieciom kieszonkowe, kupuje odzież i obuwie, zabiera na wyjazdy), jako że nie sprawuje nad nimi stałej pieczy. Dzieci nie nocują bowiem u ojca i nie spędzają z nim ciągiem dłuższych okresów – poza ewentualnymi wspólnymi wyjazdami w kraju oraz za granicę. Z drugiej strony, ustalając wysokość alimentów, Sąd postanowił uwzględnić podnoszoną przez pozwanego okoliczność zamieszkiwania małoletnich wraz z matką w lokalu stanowiącym współwłasność stron, przy jednoczesnym niekorzystaniu przez pozwanego z lokalu oraz ponoszeniu przez niego kosztów ubezpieczenia tego lokalu. Niewątpliwie bowiem powyższe stanowi pośrednią formę wykonywania przez pozwanego obowiązku alimentacyjnego względem dzieci.

Wysokość świadczeń alimentacyjnych od osoby zobowiązanej do alimentacji zależy nie tylko od usprawiedliwionych potrzeb osoby uprawnionej, ale także od możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego. Przechodząc zatem do oceny sytuacji finansowej rodziców małoletnich wskazać należy, że:



sytuacja materialna matki małoletnich jest stabilna. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wykazał bowiem, że od 2022 rok pracuje ona w Sądzie Rejonowym w Olsztynie na stanowisku sekretarza sądowego i osiąga stałe dochody. W 2024 roku osiągnęła dochód w kwocie 108.322,01 złotych. Jej miesięczne wynagrodzenie wynosi ok. 5.300 złotych, przy czym otrzymuje ona uznaniowo także nagrody oraz dodatki. R. przy tym kilka zobowiązań kredytowych (dwie pożyczki na zakup odpowiednio hulajnogi raz komputera dla dzieci, jak i pożyczka u pracodawcy), z tytułu których miesięcznie obowiązana jest uiszczać kwotę 771,69 złotych.



pozwany od 2022 roku prowadzi on działalność pod firmą (...). W 2022 roku osiągnął przychód w kwocie 346.711,70 złotych /dochód w kwocie 241.768,21 złotych, zaś w 2024 roku – przychód w kwocie 549.400,23 złotych/dochód w kwocie 247.588,41 złotych. W okresie od kwietnia 2025 roku do marca 2025 roku osiągnął natomiast przychód w kwocie 444.527,40 złotych/dochód w kwocie 188.607,51 złotych. Powyższe dane wskazują, iż możliwości zarobkowe pozwanego pozostają bardzo dobre i stabilne, a nawet wykazują tendencję wzrostową. Pozwany posiada przy tym zobowiązanie z tytułu kredytu hipotecznego (miesięczna rata 1.596 zł) oraz spłaca pożyczkę udzieloną mu przez członka rodziny, tj. wuja w kwocie 200.000 złotych (nie ma ściśle określonego harmonogramu spłat; dotychczas dokonał spłaty 35.000 zł). Należy mieć jednak na uwadze, że zaciągnięte przez pozwanego zobowiązania finansowe nie mogą zasadniczo wpływać na zakres jego obowiązku alimentacyjnego wobec małoletnich dzieci.

Odnosząc się natomiast do twierdzeń podnoszonych przez pozwanego względem matki małoletnich zarzutów, jakoby przeznaczała ona środki uzyskiwane tytułem alimentów w sposób niezgodny z ich przeznaczeniem, tj. na zaspokojenie własnych potrzeb wskazać należy, że nie zostały one udowodnione. Wskazywane przez pozwanego okoliczności, takie jak korzystanie przez matkę z zabiegów kosmetycznych (m.in. depilacja laserowa ciała), czy wyjazd zagraniczny nie przesądzają bowiem jakkolwiek o tym, że koszt z tego tytułu mógł zostać pokryty ze świadczenia alimentacyjnego na dzieci. Tym bardziej, że matka małoletnich osiąga stały dochód, który co do zasady umożliwia jej samodzielne pokrywanie własnych potrzeb związanych także z wypoczynkiem, czy dbaniem o siebie.

Mając zatem na uwadze całokształt niniejszej sprawy, a w szczególności znaczny upływ czasu od ostatniego orzekania o alimentach, a tym samym wzrost kosztów utrzymania małoletnich wynikający z ich rozwoju, bardzo dobre możliwości zarobkowe pozwanego oraz z fakt, iż główny ciężar opieki, organizacji życia rodzinnego dzieci i osobistych starań o ich wychowanie spoczywa na matce, przy jednoczesnym uznaniu pośredniej formy wykonywania obowiązku alimentacyjnego przez pozwanego (fakt zamieszkiwania małoletnich wraz z matką w lokalu stanowiącym współwłasność stron, przy jednoczesnym niekorzystaniu przez pozwanego z lokalu oraz ponoszeniu kosztów ubezpieczenia tego lokalu) – Sąd uznał za zasadne podwyższenie alimentów należnych od pozwanego na rzecz małoletnich A. V. i T. V. (2) do kwoty po 1.300 zł miesięcznie – na każde z nich, tj. łącznie 2.600 złotych. Tak ustalone alimenty uwzględniają także częstotliwość osobistej styczności pozwanego z dziećmi.

Zważywszy zatem na powyższe, Sąd – podstawie art. 133 § 1 kro, art. 135 § 1 kro, art. 138 kro w zw. z art. 96 § 1 kro – podwyższył alimenty zasądzone wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 26 maja 2022 roku sygn. akt VI (...), od pozwanego R. V. na rzecz małoletnich A. V. i T. V. (1) z kwot po 750 złotych miesięcznie do kwot po 1.300 złotych miesięcznie, tj. łącznie po 2.600 złotych miesięcznie (pkt I wyroku).

W pozostałym zakresie żądanie powództwa o podwyższenie alimentów uznano za zbyt wygórowane i pozbawione uzasadnionych podstaw (punkt II wyroku).

O rygorze natychmiastowej wykonalności wyroku co do pkt I orzeczono na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 kpc (pkt III wyroku).

Z uwagi na fakt, iż pozwany dotychczas realizował ustalony względem małoletnich powodów obowiązek alimentacyjny, Sąd w oparciu o regułę słuszności wyrażona w art. 102 kpc odstąpił od obciążenia pozwanego kosztami procesu (pkt IV).

Sąd nie obciążył pozwanego obowiązkiem uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych ze względów przywołanych w punkcie V wyroku oraz konieczności poczynienia przez pozwanego stosownych działań, w tym oszczędności celem systematycznego realizowania orzeczonego obowiązku alimentacyjnego (pkt V wyroku).

ZARZĄDZENIE

1.  (...)

1.  (...)

- (...)

2.  za 14 dni lub z apelacją.

C., dnia 29 maja 2026 rokur.