Postanowienie SN z 22 maja 2012, sygn. I CNP 10/12
Data orzeczenia
22 maja 2012
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Grzegorz Misiurek
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 22 maja 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Grzegorz Misiurek
w sprawie ze skargi M. Ś.-B. obecnie B.-Ł.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 2 czerwca 2011 r., wydanego w sprawie
ze skargi M. Ś. – B. o wznowienie postępowania w sprawie
z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej Ł. w W.
przeciwko M. Ś.-B.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 maja 2012 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
2
Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 2 czerwca 2011 r. oddalił apelację
pozwanej M. Ś. – B. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 21 maja 2010 r. w
sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej Ł. w W. o zapłatę.
Pozwana wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku
Sądu Apelacyjnego wskazując m.in., że na skutek wydania powyższego orzeczenia
poniosła szkodę, bowiem „dotychczas przelała na rachunek bankowy powódki
łączną kwotę 59.000 zł, tytułem uzupełnienia wkładu budowlanego, częściowej
spłaty należnych odsetek za opóźnienie oraz kosztów zastępstwa procesowego".
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wymagania o charakterze konstrukcyjnym, jakie musi spełniać skarga
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, określa 4245
§ 1 k.p.c. Należy do nich m.in. wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone
orzeczenie jest niezgodne (pkt 3). Wymóg wskazania przepisu prawa, z którym
zaskarżone orzeczenie jest niezgodne jest niezależny od obowiązku przytoczenia
podstaw skargi i ich uzasadnienia (art. 4245
§ 1 pkt 2 k.p.c.) i nie jest sanowany
przez powołanie przepisów prawa w podstawach, na których skarga została oparta
(por. postanowienie SN z dnia 6 marca 2008 r., II BU 25/07, niepubl.). Skarga M. Ś.
– B. nie spełnia wymogu z art. 4245
§ 1 pkt 3 k.p.c., a braki w zakresie wymagań
konstrukcyjnych nie podlegają uzupełnieniu; w konsekwencji skarga nimi dotknięta
jest odrzucana a limine (art. 4245
§ 1 k.p.c.).
Z tych względów orzeczono jak na wstępie.