Wyrok z 6 maja 2025, sygn. I C 564/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 19 lutego 2025 roku

Sąd Okręgowy w Warszawie I Wydział Cywilny

w składzie:

Przewodniczący sędzia Marcin Polit

Protokolant sekretarz sądowy Zuzanna Kurek

po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2025 roku w Warszawie

na rozprawie

sprawy z powództwa A. K.

przeciwko Skarbowi Państwa – Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego

o zapłatę

I.  oddala powództwo;

II.  odstępuje od obciążenia powódki obowiązkiem zwrotu pozwanemu kosztów procesu;

III.  przyznaje radcy prawnemu M. M. ze Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Warszawie kwotę 6 642 (sześć tysięcy sześćset czterdzieści dwa) złote, w tym 1 242 (tysiąc dwieście czterdzieści dwa) złote podatku od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu powódce A. K., które nie zostały opłacone w całości ani w części;

IV.  nieuiszczone koszty sądowe przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt I C 564/23

UZASADNIENIE

O kosztach procesu Sąd orzekł po myśli art. 102 k.p.c., zgodnie z wynikającą z tego przepisu zasadą słuszności, uznając, że najstosowniejsze będzie nieobciążanie powódki – jako przegrywającej sprawę – obowiązkiem pokrycia kosztów procesu poniesionych przez stronę pozwaną, z uwagi na jej sytuację osobistą i zdrowotną. Powódka jest osobą niepełnosprawną, cierpi na dziecięce porażenie mózgowe, choruje na epilepsję i mimo tych niewątpliwych trudności stara się w miarę możliwości funkcjonować w społeczeństwie (prowadzi fundację dla osób niepełnosprawnych). Całokształt okoliczności przedmiotowej sprawy może wskazywać, że nawet jeżeli wszelkie związane z przedmiotową inwestycją budowlaną immisje – w myśl przywołanego wyżej, wyrażanego w doktrynie poglądu – nie przekraczały przeciętnej miary i tym samym nie stanowiły wystarczającej podstawy do powstania odpowiedzialności odszkodowawczej, to akurat dla powódki rzeczywiście mogły one być szczególnie dotkliwe. W konsekwencji należało orzec jak w punkcie II sentencji wyroku.