Uzasadnienie z 27 sierpnia 2024, sygn. VI Ka 721/24

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 721/24

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 20 lutego 2024 roku w sprawie o sygn. akt: III K 748/23, III Wydział Karny.

1.2  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☒ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

2.1.1.1.

M. T.

Oskarżona jest osobą niekaraną

Karta karna k. 232

2.1.1.2.

M. T.

Sytuacja majątkowa oskarżonej

Informacja e - (...) k. 224

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Wskazać fakt

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu.

2.1.1.1

Karta karna

Załączony dokument urzędowy został sporządzony w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony. Stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentu.

2.1.1.2

Informacja e - (...)

Załączony dokument urzędowy został sporządzony w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony. Stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentu.

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Wskazać fakt

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu.

.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego

Lp.

Zarzut

3.1

Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego zarzucił:

1)  błąd w ustaleniach faktycznych

-polegający na przyjęciu, iż „nie było żadnych negatywnych skutków zachowania oskarżonej, oskarżona bowiem odkupiła samochód i dalej stanowi on wspólność majątkową i będzie on przedmiotem postępowania o podział majątku wspólnego” oraz, że nie powstała szkoda po stronie pokrzywdzonego, co miało wpływ na treść orzeczenia, albowiem w konsekwencji doprowadziło do braku rozstrzygnięcia przez Sąd Rejonowy w przedmiocie wniosku pokrzywdzonego o orzeczenie obowiązku naprawienia szkody;

2) naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść orzeczenia, a to:

a) art. 2 § 2 k.p.k. poprzez oparcie rozstrzygnięcia na nieprawdziwych ustaleniach faktycznych wskazanych w pkt 1) powyżej,

b) art. 7 k.p.k. poprzez dowolną, a częściowo sprzeczną z zasadami prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego ocenę dowodów, a w szczególności dowodu z wyjaśnień oskarżonej w części obejmującej twierdzenia o odkupieniu pojazdu;

c) art. 424 § 1 pkt 1) k.p.k. poprzez brak wskazania w pisemnym uzasadnieniu wyroku dowodów, na których Sąd Rejonowy oparł się uznając za udowodnione, iż oskarżona odkupiła samochód do majątku wspólnego, a po stronie pokrzywdzonego nie powstała szkoda.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

Apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego i przytoczone na jej poparcie argumenty nie zasługują na uwzględnienie.

Na wstępie podnieść należy, iż Sąd Rejonowy wbrew twierdzeniom skarżącego prawidłowo przeprowadził postępowanie, mianowicie wyjaśnił na rozprawie wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 2 § 2 k.p.k.), wnikliwie i wszechstronnie rozważył wszystkie okoliczności sprawy, uwzględniając przy tym zasady wynikające z dyspozycji art. 7 k.p.k. - zasady prawidłowego rozumowania, wskazania wiedzy, doświadczenia życiowego i na tej podstawie poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne oraz wyprowadził trafny wniosek w przedmiocie kwalifikacji czynu, a także w zakresie winy oskarżonej. Sąd Rejonowy dokonał trafnej oceny materiału dowodowego i na tej podstawie wyprowadził słuszny wniosek, iż oskarżona swoim zachowaniem wyczerpała znamiona zarzucanego jej czynu z art. 284 § 2 k.k. W ocenie sądu odwoławczego nie doszło do obrazy przepisów prawa, na które powołał się pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego.

Zachowanie oskarżonej było obiektywnie czynem niewłaściwym, jednakże jakkolwiek naganny był czyn oskarżonej o tyle należy zauważyć, że ustawodawca przewidział dobrodziejstwo warunkowego umorzenia postępowania, które po spełnieniu określonych przesłanek może zastosować sąd wobec sprawców również tego typu przestępstw. Gdy chodzi o powody zastosowania środka probacji należy najpierw zaznaczyć, oskarżona wyraziła skruchę w zakresie odbioru społecznego jego czynu oraz poczyniła wszelkie kroki celem przywrócenia stanu poprzedniego pojazdu objętego zarzutem czynu z art. 284 § 2 k.k. Zdaniem sądu odwoławczego okoliczności popełnienia tego czynu nie budzą żadnych wątpliwości, zaś wina i społeczna szkodliwość tego czynu nie są znaczne, a postawa oskarżonej, która dotychczas nie była karana za przestępstwo umyślne, jej właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo warunkowego umorzenia postępowania będzie ona przestrzegała porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa. Wyrokiem Sąd Rejonowy warunkowo umorzył na okres próby 1 roku postępowanie karne wobec M. T., a okres ten zdaniem sądu odwoławczego będzie wystarczający dla realizacji celów jakie kara ma osiągnąć wobec oskarżonej. Do takiego wniosku uprawnia sąd choćby to, że oskarżona nie była karana i nie weszła w żaden konflikt z prawem, a w szczególności nie naruszyła ponownie praw pokrzywdzonego oraz jak wynika z jej depozycji dąży do polubownego załatwienia spraw, mimo faktycznego konfliktu okołorozwodowego. Świadczy to o tym, że oskarżona zrozumiała znaczenie swojego czynu, stąd należało wobec niej wysnuć pozytywną prognozę kryminologiczną na przyszłość.

W zakresie podniesionego zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych należy wskazać, że skoro pokrzywdzony dowiedział się o tym, że samochód należący do ich wspólności majątkowej został odkupiony przez M. T. (oskarżoną) – co wynika z protokołów rozprawy, a w szczególności z odpowiedzi pokrzywdzonego na pytanie pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego kierowanego na rozprawie z dnia 7 lutego 2024 r. - „o odkupieniu dowiedziałem się jak przywiozłem dziecko i zobaczyłem, że żona przyjechała tym samochodem”- to nie sposób przyjąć odmiennej wersji wydarzeń, którą przedstawia pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego. (k. 182) Bezspornie zatem pokrzywdzony oraz jego pełnomocnik mają pełną wiedzę w zakresie odkupienia samochodu przez oskarżoną oraz jak wynika z oświadczenia oskarżonej, złożonego na rozprawie odwoławczej, oskarżyciel posiłkowy nie wyraża zgody na jego sprzedaż. Tym samym w toku postępowania sąd I instancji ustalił powyższą okoliczność oraz uznał, że w przypadku gdy strony są w konflikcie o charakterze cywilnym, zaś samochód został przez oskarżoną odkupiony i należy do majątku wspólnego małżonków, to nie zaistniała żadna szkoda po stronie K. T..

Twierdzenia pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego o wątpliwościach w zakresie odkupienia pojazdu przez oskarżoną kwestionujące faktyczny jego odkup oraz w konsekwencji dalsze twierdzenia, że odkupienie pojazdu przez M. T. tylko pozornie przywraca stan faktyczny i prawny istniejący przed jego zbyciem i zabezpiecza K. T. przed szkodą majątkową (zaprzeczające pierwszemu twierdzeniu), należy uznać za oczywiście chybione. Należy podkreślić, że w trakcie toczącego się postępowania M. T. odkupiła od komisu samochód, który obecnie w dalszym ciągu stanowi majątek wspólny małżonków, stąd po stronie pokrzywdzonego nie powstała faktycznie żadna szkoda, co również wskazuje na bezzasadność jego argumentacji dotyczącej braku orzeczenia obowiązku naprawienia szkody.

W zakresie zarzuty prawa procesowego tj. art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez brak wskazania w pisemnym uzasadnieniu wyroku dowodów, na których Sąd Rejonowy oparł się uznając za udowodnione, iż oskarżona odkupiła samochód do majątku wspólnego, a po stronie pokrzywdzonego nie powstała szkoda, należy wskazać, że sąd I instancji dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej w części dotyczącej odkupu pojazdu, czego w toku postępowania sądowego nie kwestionował oskarżyciel posiłkowy - „o odkupieniu dowiedziałem się jak przywiozłem dziecko i zobaczyłem, że żona przyjechała tym samochodem”. Co więcej z akt sprawy wynika, że pokrzywdzony nie godzi na jego sprzedanie pojazdu stanowiącego współwłasność, co zatem wskazuje na niezasadność zarzutów pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, który wysnuł roszczenie odszkodowawcze o połowę wartości samochodu, mimo, że faktycznie w trakcie postępowania sądowego znajduje się on nadal we współwłasności małżeńskiej państwa T.. Jak słusznie wskazał w tym zakresie sąd I instancji - powodem braku rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku pokrzywdzonego o orzeczenie obowiązku naprawienia szkody, było ustalenie, że po stronie pokrzywdzonego nie powstała szkoda, gdyż nie było żadnych negatywnych skutków zachowania oskarżonej, oskarżona bowiem odkupiła samochód i dalej stanowi on wspólność majątkową i będzie on przedmiotem postępowania o podział majątku wspólnego.

Wniosek

Na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

Z uwagi na stwierdzoną wyżej niezasadność zarzutów apelacji, skorelowany z nim wniosek również nie zasługuje na uwzględnienie. Niezasadność podniesionych zarzutów apelacyjnych z art. 438 § 1 pkt 2 i 3 k.p.k. nie mogła bowiem doprowadzić do ich uwzględnienia, a więc do zmiany wyroku.

Kompleksowa analiza zgromadzonego materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że ustalenia faktyczne, jakie na jego podstawie poczynił sąd I instancji, są prawdziwe i odpowiadające zgromadzonym dowodom, a także prawidłowo określono kwalifikację czynu oskarżonej. Przy czym sąd odwoławczy dokonując kontroli zaskarżonego orzeczenia nie dostrzegł wystąpienia bezwzględnych przesłanek wskazanych w art. 439 k.p.k. i 440 k.p.k., które powinny być brane pod uwagę przez sąd odwoławczy z urzędu, stąd wniosek apelacyjny obrońcy oskarżonego również w tym aspekcie nie zasługiwał na uwzględnienie.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia
i podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.).

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności.

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.3  1

Przedmiot utrzymania w mocy

0.1Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 20 lutego 2024 roku w sprawie o sygn. akt: III K 748/23.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.

Wobec niezasadności zarzutów apelacji z przyczyn wskazanych w pkt 3.1. niniejszego uzasadnienia, a także wobec stwierdzenia braku przesłanek z art. 439 k.p.k. i 440 k.p.k., które powinny być brane pod uwagę przez sąd odwoławczy z urzędu, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Należy także podkreślić, że w niniejszej sprawie nie zaistniały przesłanki do zmiany bądź uchylenia rozstrzygnięcia sądu I instancji, na które powołał się pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego.

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.3.1  1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany.

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia.

4.

Konieczność warunkowego umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania.

5.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku

Lp.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

6.  Koszty Procesu

Wskazać oskarżonego.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

M. T.

Zasądza od oskarżyciela posiłkowego K. T. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 złotych tytułem opłaty za II instancję oraz pozostałe koszty sądowe za postępowanie odwoławcze.

Z uwagi na utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy oraz uwzględniając przy tym sytuację rodzinną i majątkową oskarżyciela posiłkowego należało zobowiązać go do uiszczenia opłaty za II instancję w kwocie 100 złotych oraz obciążyć go pozostałymi kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze.

7.  PODPIS

0.17.1.1. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 20 lutego 2024 roku w sprawie o sygn. akt: III K 748/23, III Wydział Karny.

0.17.1.2. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.17.1.3. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.17.1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana