Uzasadnienie z 20 maja 2025, sygn. VIII U 352/25

UZASADNIENIE

Decyzją z 19.12.2024 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. na podstawie art. 15 zx ustawy z 2.03.2020 r. (...)19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2024 r., poz. 340 ze zm.) w zw. z art. 83 ust 1 i 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 497 ze zm.) zobowiązał I. W. do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia postojowego w kwocie 6240,00 zł w terminie miesiąca od otrzymania decyzji wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego, naliczonymi od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu wypłaty świadczenia postojowego do dnia zwrotu. Wysokość odsetek ustawowych na dzień wydania decyzji wynosi 2298,61 zł. Wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie od 5.10.2023 r. wynosi 11,25% w stosunku rocznym.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż Zakład na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału ustalił, że przychód osiągnięty w styczniu 2021 r., tj. miesiącu poprzedzającym miesiąc złożenia pierwszorazowego wniosku (...) z 16.03.2021 r. wynosił 350,00 zł. Dodatkowo stwierdzono, że przychód uzyskany w grudniu 2020 r. czyli w miesiącu, który wnioskodawczyni wskazała na pierwszorazowym wniosku jako przychód sprzed pandemii wynosił 1130,00 zł. Zakład stwierdził, że oznacza to, iż przychód za styczeń 2021 r. był niższy o co najmniej 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w grudniu 2020 r., zatem świadczenie wypłacone na podstawie wniosku z 16.03.2021 r. było należne. ZUS stwierdził, że ustalono również, że przychód w marcu 2021 r. czyli w miesiącu poprzedzającym miesiąc złożenia wniosku (...) o kontynuację wypłaty świadczenia z 5.04.2021 r. wynosił 1190,00 zł a także, że przychód osiągnięty w maju 2021 r. dotyczący złożonego wniosku (...) o kontynuację wypłaty świadczenia z 15.05.2021 r. wynosi 1180,00 zł oraz przychód osiągnięty w czerwcu 2021 r. dotyczący złożonego wniosku (...) o kontynuację wypłaty świadczenia z 1.06.2021 r. wynosił 1295,00 zł. Zakład stwierdził, że przychody osiągnięte w marcu 2021 r., maju 2021 r. oraz w czerwcu 2021 r. w porównaniu z przychodem sprzed pandemii wskazanym we wniosku z 16.03.2021 r. za grudzień 2020 r. były wyższe co świadczy o poprawie sytuacji materialnej wnioskodawczyni. Zdaniem ZUS tym samym warunek wymagany celem przyznania kolejnego świadczenia czyli brak poprawy sytuacji materialnej w przypadku ubezpieczonej nie wystąpił. W efekcie Zakład uznał, że świadczenie postojowe wypłacone na podstawie złożonych wniosków (...) z 5.04.2021 r., 15.05.2021 r., 1.06.2021 r. zostały wypłacone przez ZUS nienależnie. Organ rentowy stwierdził, że ubezpieczona złożyła niezgodne z prawdą oświadczenia i jako osoba, która pobrała nienależne świadczenie postojowe jest zobowiązana do jego zwrotu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego.

(decyzja w aktach ZUS)

Odwołanie od przedmiotowej decyzji złożyła I. W., wnosząc o jej zmianę poprzez stwierdzenie, iż nie jest zobowiązana do zwrotu spornego świadczenia ani do uiszczenia naliczonych odsetek. Skarżąca zaprzeczyła twierdzeniom ZUS-u, że jej sytuacja materialna uległa poprawie, wskazując, że rok 2020 zakończyła ze stratą (-) 38530,27 zł. Podała, że na infolinii ZUS uzyskała przed złożeniem w 2021 r. wniosków o świadczenie postojowe, że przed wydaniem decyzji każdy wniosek jest weryfikowany przez pracowników Zakładu, który zadecyduje analizując przychód czy świadczenie postojowe przysługuje. Zaznaczyła, że po tej informacji była przekonana, że jej przychody zostaną dokładnie sprawdzone przed wydaniem decyzji i jeżeli okaże się, że przychód nie przejdzie tej weryfikacji to w efekcie świadczenie nie zostanie przyznane. Podała, że również rok 2021 zakończyła stratą (-) 10470,42 zł, ponownie negując twierdzeniom ZUS-u, że jej sytuacja materialna uległa poprawie. Podała, że prowadziła działalność ponieważ otrzymała bezzwrotną pożyczkę a warunkiem aby nie musiała jej oddawać było utrzymywanie działalności przez 2 lata i tylko dlatego nie zakończyła tej działalności. Wyjaśniła, że działalność zawiesiła od 1.11.2023 r. z powodu wciąż rosnącego zadłużenia z tej działalności jedynie po to, aby nie musiała oddawać pożyczki z urzędu pracy. Zaznaczyła, że gdyby nie otrzymała w ZUS informacji, że jej wnioski zostaną dokładnie sprawdzone to nie zdecydowałaby się na ich złożenie z obawy o to, że będzie musiała zwracać świadczenie postojowe. Podkreśliła, że była przekonana, że skoro jej wnioski zostały pozytywnie zweryfikowane przez ZUS to znaczy to, że spełniła warunki do przyznania spornego świadczenia postojowego. Podniosła też, że nie jest w stanie zwrócić żądanej w zaskarżonej decyzji kwoty, ponieważ jest zadłużona, działalność jest zawieszona, a jej dochody z tytułu zatrudnienia na umowy zlecenia wynoszą 2000-2500 zł miesięcznie, dodając, że nie ma możliwości uzyskania pożyczki na spłatę zadłużenia w ZUS.

(odwołanie k. 3-5)

W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, oraz o zasądzenie od wnioskodawczyni na rzecz (...) Oddziału w G. kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie według norm przepisanych. (odpowiedź na odwołanie k. 8)

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

I. W. urodziła się (...). Wnioskodawczyni zamieszkuje na terytorium Polski i posiada obywatelstwo polskie.

(bezsporne)

Od dnia 20 marca 2020 r. na terenie Rzeczypospolitej Polskiej obowiązywał stan epidemii w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa wirusa (...)2 wywołującego chorobę (...) 19.

(bezsporne)

Odwołująca jest z zawodu masażystką. W badanym okresie wnioskodawczyni prowadziła od 14.01.2020 r. w ramach własnej jednoosobowej działalności gospodarczej salon masażu, w którym wykonywała masaż twarzy. W ramach tej działalności nie wykonywała masażu ciału. Ubezpieczona wykonywała swoją działalność w salonie w wynajmowanym lokalu. W związku z pandemią (...)19 salon masażu prowadzony przez ubezpieczona był zamknięty od marca do czerwca 2020 r. Następnie wnioskodawczyni wykonywała tę działalność od lipca 2020 r. do września 2020 r., a od października 2020 r. ponownie wprowadzono obostrzenia w związku z pandemią i znów działalność ubezpieczonej została wstrzymana. W roku 2020 r. ubezpieczona z prowadzonej działalności poniosła stratę w wysokości (-) 38 530,27 zł. Odwołująca mogła znowu prowadzić swoją działalność od stycznia 2021 r., ale po ponownym uruchomieniu tej działalności nie uzyskiwała z niej dochodów, gdyż wydatki z działalności przekraczały jej przychody. W 2021 r. ubezpieczona przez cały czas próbowała utrzymać swoją działalność, ale w żadnym miesiącu nie miała zysku i musiała dopłacać do swojej działalności. Rok 2021 ubezpieczona także zakończyła stratą w wysokości (-) 10470,42 zł. Wnioskodawczyni otrzymała bezzwrotną pożyczkę w Urzędzie Pracy, którą przeznaczyła na opłacenie 3 miesięcy czynszu za wynajmowany lokal, w którym prowadziła swój salon masażu. Warunkiem braku obowiązku zwrotu tej pożyczki było to, że wnioskodawczyni nie zamknie swojej działalności przez 2 lata. Ubezpieczona zawiesiła prowadzenia swojej działalności od listopada 2024 roku. Aktualnie odwołująca współpracuje na umowy zlecenia w dwóch zakładach i podjęła starania, aby się przebranżowić i zostać asystentką stomatologiczną. Jej obecny dochody z umów zlecenia wynoszą ok. 2000 – 2500 zł miesięcznie.

(zeznania wnioskodawczyni e-prot. z 11.04.2025 r. 00:00:45 w zw. z 00:10:00, podsumowanie księgi przychodów i rozchodów k. 6-7)

Przychody ubezpieczonej z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej wynosiły w 2020 roku:

-w styczniu 670 zł

- w lutym 1870 zł

-w marcu – 510 zł

- w kwietniu – 0 zł

- w maju -0 zł

- w czerwcu – 861 zł

- w sierpniu -2545 zł

- we wrześniu – 2430 zł,

- w październiku – 1932 zł

- w listopadzie – 1130 zł

- w grudniu – 1130 zł.

/wykaz przychodów k. 6/

Przychody ubezpieczonej z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej wynosiły w 2021 roku:

-w styczniu -350 zł

- w lutym -390 zł

-w marcu – 1190 zł

- w kwietniu – 0 zł

- w maju -1180 zł

- w czerwcu – 1295 zł

/wykaz przychodów k. 7/

Ubezpieczona w składanych do ZUS wnioskach z 5.04.2021 r., z 15.05.2021 r. i z 1.06.2021 r. o kontynuację świadczenia postojowe podawała zgodnie z prawdą wymagane informacje. (niesporne, a nadto wnioski w aktach ZUS)

Zaskarżoną decyzją z 19.12.2024 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. na podstawie art. 15 zx ustawy z 2.03.2020 r. (...)19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2024 r., poz. 340 ze zm.) w zw. z art. 83 ust 1 i 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 497 ze zm.) zobowiązał I. W. do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia postojowego w kwocie 6240,00 zł w terminie miesiąca od otrzymania decyzji wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego, naliczonymi od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu wypłaty świadczenia postojowego do dnia zwrotu. Wysokość odsetek ustawowych na dzień wydania decyzji wynosi 2298,61 zł. Wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie od 5.10.2023 r. wynosi 11,25% w stosunku rocznym. Uzasadniając tę decyzję Zakład argumentował, że na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału ustalił, że przychód osiągnięty w styczniu 2021 r., tj. miesiącu poprzedzającym miesiąc złożenia pierwszorazowego wniosku (...) z 16.03.2021 r. wynosił 350,00 zł. ZUS stwierdził, że przychód uzyskany w grudniu 2020 r. czyli w miesiącu, który wnioskodawczyni wskazała na pierwszorazowym wniosku jako przychód sprzed pandemii wynosił 1130,00 zł. Zakład ustalił, że przychód za styczeń 2021 r. był niższy o co najmniej 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w grudniu 2020 r., zatem świadczenie wypłacone na podstawie wniosku z 16.03.2021 r. było należne. ZUS ustalił, że przychód w marcu 2021 r. czyli w miesiącu poprzedzającym miesiąc złożenia wniosku (...) o kontynuację wypłaty świadczenia z 5.04.2021 r. wynosił 1190,00 zł a także, że przychód osiągnięty w maju 2021 r. dotyczący złożonego wniosku (...) o kontynuację wypłaty świadczenia z 15.05.2021 r. wynosi 1180,00 zł oraz przychód osiągnięty w czerwcu 2021 r. dotyczący złożonego wniosku (...) o kontynuację wypłaty świadczenia z 1.06.2021 r. wynosił 1295,00 zł. Zakład stwierdził, że przychody osiągnięte w marcu 2021 r., maju 2021 r. oraz w czerwcu 2021 r. w porównaniu z przychodem sprzed pandemii wskazanym we wniosku z 16.03.2021 r. za grudzień 2020 r. były wyższe co świadczy o poprawie sytuacji materialnej wnioskodawczyni. Zdaniem ZUS tym samym warunek wymagany celem przyznania kolejnego świadczenia, czyli brak poprawy sytuacji materialnej w przypadku ubezpieczonej nie wystąpił. W efekcie Zakład uznał, że świadczenie postojowe wypłacone na podstawie złożonych wniosków (...) z 5.04.2021 r., 15.05.2021 r., 1.06.2021 r. zostały wypłacone przez ZUS nienależnie. Organ rentowy stwierdził, że ubezpieczona złożyła niezgodne z prawdą oświadczenia i jako osoba, która pobrała nienależne świadczenie postojowe jest zobowiązana do jego zwrotu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego.

(decyzja w aktach ZUS)

Powyższy stan faktyczny był zasadniczo bezsporny, a Sąd ustalił istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności na podstawie wskazanych powyżej dokumentów, a także zeznań ubezpieczonej, które Sąd uznał w całości za wiarygodne.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie należało uznać za uzasadnione.

W rozpoznawanej sprawie kwestia sporna sprowadzała się do ustalenia, czy organ rentowy słusznie zobowiązał odwołującą prowadzącą działalność gospodarczą do zwrotu pobranego świadczenia postojowego wypłaconego na podstawie wniosków z 5.04.2021 r. z 15.05.2021 r., z 1.06.2021 r.

Zgodnie z art. 15zq ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem (...) 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374 ze zm.), świadczenie postojowe przysługuje, gdy w następstwie wystąpienia (...) 19 doszło do przestoju w prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 15 zq ust. 4 pkt 1 tejże ustawy osobie prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą świadczenie postojowe przysługuje, jeżeli rozpoczęła prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej przed dniem 1 kwietnia 2020 r. i: 1) nie zawiesiła prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej oraz jeżeli przychód z prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskany w miesiącu poprzedzającym miesiąc złożenia wniosku o świadczenie postojowe był o co najmniej 15% niższy od przychodu uzyskanego w miesiącu poprzedzającym ten miesiąc.

Zgodnie z art. 15 zt ust. 1 ww. ustawy covidowej, Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania (...)19, w drodze rozporządzenia, przyznać ponowną wypłatę świadczenia postojowego, o którym mowa w art. 15zq, dla wszystkich albo niektórych osób, które otrzymały to świadczenie na podstawie art. 15zu, lub przyznać świadczenie postojowe innym osobom, mając na względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, skutki nimi wywołane, ograniczenia w prowadzeniu działalności gospodarczej wynikające z tych stanów oraz obszary życia gospodarczego i społecznego w szczególny sposób dotknięte konsekwencjami (...)19.

W badanym okresie obowiązywało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 stycznia 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii (...)19 (Dz. U. z 2021 r. poz. 152; dalej: "rozporządzenie (...) 19). Rozporządzenie to weszło w życie 1 lutego 2021 r. W § 1 ust. 1 rozporządzenia (...)19 wskazano, że przyznaje się świadczenia na rzecz ochrony miejsc pracy na zasadach określonych w art. 15gga ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem (...)19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, zwanej dalej "ustawą o (...)19", z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału, przedsiębiorcy w rozumieniu art. 4 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 424 i 1086), który na dzień 30 listopada 2020 r. prowadził działalność gospodarczą, oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności ( (...)) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami: 55.10.Z, 55.20.Z, 55.30.Z, 79.11.A, 79.12.Z, którego przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w jednym z trzech miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy w następstwie wystąpienia (...)19 co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego. Natomiast zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia (...)19, przyznaje się ponowne świadczenie postojowe, na zasadach określonych w art. 15zq-15zs i art. 15zu-15zza ustawy o (...)19, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału, osobie, o której mowa w art. 15zq ust. 1 pkt 1 tej ustawy, prowadzącej na dzień 30 listopada 2020 r. pozarolniczą działalność gospodarczą oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności ( (...)) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami:

1) 47.71.Z, 47.72.Z, 47.81.Z, 47.82.Z, 47.89.Z,

2) 49.39.Z, 55.10.Z, 55.20.Z, 55.30.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 79.11.A, 79.12.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1662), lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 91.02.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.04.Z, 96.01.Z

- której przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w jednym z dwóch miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego.

W art. 15 zu ustawy covidowej postanowiono, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych wypłaca świadczenie postojowe niezwłocznie po wyjaśnieniu ostatniej okoliczności niezbędnej do jego przyznania.

Stosownie zaś do treści art. 15zua ustawy covidowej, świadczenie postojowe może zostać przyznane ponownie, na podstawie oświadczenia osoby uprawnionej, której wypłacono świadczenie postojowe, o którym mowa w art. 15zu ust. 1 (ust. 1). Wypłata po raz kolejny świadczenia postojowego może zostać dokonana nie wcześniej niż w miesiącu następującym po miesiącu wypłaty świadczenia postojowego, o którym mowa w art. 15zu ust. 1 (ust. 2). Warunkiem przyznania kolejnego świadczenia postojowego jest wykazanie w oświadczeniu, że sytuacja materialna wykazana we wniosku, o którym mowa w art. 15zs albo 15zsa, nie uległa poprawie (ust. 3).

Kwestie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń postojowych reguluje natomiast art. 15zx powołanej ustawy, który w ustępie 1 stanowi, że osoba, która pobrała nienależnie świadczenie postojowe, jest obowiązana do jego zwrotu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego.

Za nienależnie pobrane świadczenie postojowe uważa się, zgodnie z ust. 2 tegoż uregulowania, świadczenie:

1) przyznane lub wypłacone na podstawie fałszywych oświadczeń lub dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd przez osobę pobierającą świadczenie lub odpowiednio zleceniodawcę lub zamawiającego;

2) wypłacone osobie innej niż osoba uprawniona,;

3) wypłacone w kwocie wyższej niż należna.

W ocenie Sądu w świetle ww. przytoczonych przepisów, wbrew twierdzeniom ZUS-u, wnioskodawczyni spełniła przesłanki do przyznania jej na podstawie wniosków z 5.04.2021 r., z 15.05.2021 r. i z 1.06.2021 r. prawa do świadczenia postojowego. Przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe nie dawało podstaw do przyjęcia, że wypłacone odwołującej świadczenie postojowe było świadczeniem nienależnym i podlegały zwrotowi. Skarżąca nie złożyła fałszywego oświadczenia, czy dokumentów, ani nie wprowadziła świadomie w inny sposób w błąd organu rentowego. Nie można jej również przypisać złej wiary w ubieganiu się o powyższe świadczenie. Odwołująca w dniu składania ww. wniosków o wypłatę świadczenia postojowego była przekonana o spełnieniu przesłanek przewidzianych w art. 15 zq ust.1 pkt 1 i ust. 3 oraz art. 15 zua ust. 3 ustawy covidowej. Sąd, jako organ orzekający, miał na przy tym uwadze, że ochrona zatrudnienia oraz zmniejszenie obciążeń i zachowanie płynności finansowej przedsiębiorców, to główne zadania pakietu regulacji, które składają się na tarczę antykryzysową. Rozwiązania tam zawarte, obejmują nie tylko przedsiębiorców zatrudniających pracowników, a więc zapewniających miejsca pracy, ale również osoby, które prowadzą pozarolniczą działalność gospodarczą oraz wykonują pracę na podstawie umów cywilnoprawnych. Wśród rozwiązań, które mają zapobiegać skutkom epidemii (...)19 w Polsce, jest wsparcie, realizowane przez ZUS, w postaci wypłacania świadczeń postojowych. I dlatego, Sąd, jako organ orzekający, precyzyjnie analizuje stan faktyczny i dokonuje właściwej interpretacji przepisów prawnych.

Zakład aktualnie analizując przychody ubezpieczonej na podstawie złożonych przez nią wniosków z 5.04.2021 r., z 15.05.2021 r., i z 1.06.2021 r. bierze pod uwagę przychody ubezpieczonej w sposób dowolny. Natomiast z księgi przychodów i rozchodów za 2020 r. wynika, iż ubezpieczona miała przychody: w styczniu 670 zł, w lutym 1870 zł, w marcu – 510 zł, w kwietniu – 0 zł, w maju -0 zł, w czerwcu – 861 zł, w sierpniu -2545 zł, we wrześniu – 2430 zł, w październiku – 1932 zł, w listopadzie – 1130 zł, w grudniu – 1130 zł /k. 6/, zaś w 2021 roku: w styczniu -350 zł, w lutym -390 zł, w marcu – 1190 zł, w kwietniu – 0 zł, w maju -1180 zł, w czerwcu – 1295 zł /k. 7/. Mając na uwadze ww. przychody oraz przytoczone wyżej przepisy ustawy covidowej Sąd uznał, że ubezpieczona składając wnioski z 5.04.2021 r., z 15.05.2021 r. i z 1.06.2021 r. spełniła warunki do przyznania jej świadczenia postojowego. Z danych wynikających z księgi przychodów i rozchodów za 2020 r. i za 2021 r. wynika, że sytuacja ubezpieczonej nie uległa poprawie, gdyż ponosiła każdego miesiąca stratę z prowadzonej działalności.W przypadku wniosku z dnia 5.04 2021 r – przychód za luty wyniósł 390 zł a za marzec 1190 zł. W przypadku wniosku z dnia 15.05.2021 r przychód za marzec wyniósł 1190 zł a za kwiecień 0 zł. W przypadku wniosku z dnia 1 czerwca 2021 r, przychód za kwiecień wyniół 0 zł, a za maj 1180 zł, w w związku z tym w jednym z dwóch miesięcy porzedzajacych składanie wniosków, przychód był niższy o co najmniej o 40 %w stosunku do przychodu uzyskanego w poprzednich miesiącach.

Organ rentowy całkowicie przy tym pomija, iż to jego obowiązkiem była weryfikacja każdego wniosku oświadczenie i wydanie decyzji , co do tego świadczenia niezwłocznie po wyjaśnieniu ostatniej okoliczności niezbędnej do jej wydania (art. 15zu ustawy). Oczywistą rzeczą jest , że samo złożenie wniosku nie obligowało Zakładu do wydania pozytywnej decyzji bez sprawdzenia warunków przyznania świadczenia , zaś od decyzji odmownej zgodnie z art. 15zv ustawy służyło odwołanie do sądu (por. wyrok SA w Białymstoku z 30 listopada 2021 r., III AUa 720/21, LEX nr 3291765). Nic nie stało na przeszkodzie, aby Zakład podjął decyzję o wypłacie tych świadczeń dopiero po przeprowadzeniu stosownego postępowania wyjaśniającego. Odwołująca w toku trwania przedmiotowego postępowania podkreślała, iż wszystkie przekazane przez nią informacje były zgodne z prawdą i stanem faktycznym. Swoim zachowaniem ubezpieczona nie zrealizowała przesłanek określnych w art. 15 zx ust. 2 pkt 1 ustawy o przeciwdziałaniu covid-19, gdyż nie można jej przypisać świadomego wprowadzenia w błąd, tj. umyślnego działania, przyjmującego zamiaru bezpośredniego lub ewentualnego, ani nie można jej tym bardziej przypisać fałszywości oświadczenia, co uwarunkowane jest umyślnością działania. W ocenie Sądu nie sposób zatem nie przyznać skarżącej racji. Nie budzi wątpliwości Sądu, iż ustawodawca napiętnował jedynie fałszywe oświadczenia, tj. składane, w zamiarze bezpośrednim bądź ewentualnym, ukierunkowane na pozyskanie świadczenia poprzez świadome wprowadzenie organu rentowego w błąd. Podkreślenia też wymaga, iż organ rentowy w żadnym razie nie może własnych niewymuszonych przez odwołującą błędów sanować stosując przepis art. 15 zx ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych. Biorąc pod uwagę powyższe należało uznać odwołanie za uzasadnione i podlegające uwzględnieniu.

W związku z powyższym Sąd Okręgowy, na postawie art. 477 ¹⁴ § 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję i stwierdził brak podstaw do żądania zwrotu świadczeń postojowych w kwocie 6240 zł wraz z odsetkami