Wyrok z 30 czerwca 2023, sygn. VI Ka 147/23

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 147/23

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sadu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie z dnia 2 listopada 2022 r. sygn. akt IV K 1240/17

Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☒ inny

Granice zaskarżenia

Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Ustalenie faktów

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

Ocena dowodów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

zarzuty apelacji obrazy prawa materialnego, procesowego, oraz błędu w ustaleniach faktycznych.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Sposób konstrukcji zarzutów apelacji wymusza ujęcie w jednolitym tekście odniesienie się do nich w całości , albowiem zarzuty te choć liczne często powtarzają się i ta sama argumentacja jest wskazywana raz jako obraza prawa materialnego innym razem jako błąd w ustaleniach faktycznych..

Trzeba zatem zaznaczyć , że sąd przeprowadził wszelkie dostępne mu w sprawie dowody, a ich oceny dokonał nie wychodząc poza ramy art.7 kpk. poza ramy. Odnosząc się w pierwszym rzędzie do kompletności materiału dowodowego, który oceniał sąd czyniąc ustalenia faktyczne, zauważyć trzeba, iż całkowicie niezasadnymi są zarzuty oparte o art.170 kpk. jak też wniosek do sądu odwoławczego o przeprowadzenie wskazanych w apelacji dowodów. Odnieść trzeba wrażenie w tym miejscu , iż autor apelacji niezbyt dokładnie zapoznał się z uzasadnieniem zaskarżonego wyroku, albowiem owe wnioski dowodowe miały by zdaniem autora doprowadzić do ustalenia, że oskarżyciel subsydiarny odniósł obrażenia ciała w postaci złamania nosa. Rzecz jednak w tym, iż sąd orzekający ustalił właśnie ,iż P. K. doznał złamania nosa na skutek działań,\ ciosów ciosu/ oskarżonego. Nie jest więc jasne co skarżący poprzez przeprowadzenie tych dowodów chciał by więcej ustalić jak ustalił to sąd rejonowy, nie mając wątpliwości co do tych uszkodzeń ciała P. K., przy czym zapewne intencją autora apelacji jak się należy domyślać było ustalenie czy do owego złamania nosa doszło z przemieszczeniem czy też bez przemieszczenia, jednak dla oceny rozstrzygnięcia w tej przedmiotowej sprawie a raczej sytuacji procesowej nie miało i nie ma to żadnego znaczenia

Przechodząc do zarzutów związanych ustaleniami faktycznymi sądu to stwierdzić trzeba , iż są one jak najbardziej trafne. Jeśli chodzi o podnoszony przez skarżącego fakt rzekomego sprowokowania przez oskarżonego całego zajścia to sąd poczynił w tym zakresie ustalenia w oparciu o zeznania świadka S. jedynego obiektywnego żródła dowodowego, naocznego świadka początku zdarzenia nie związanego z żadną ze stron., a więc przechodząc do kolejnego zarzutu opisanego jako obraza art.424§1 pkt.1 kpk. wskazane tam wersje autora apelacji nie są trafne, co do początku zdarzenia. Nadto sąd wcale nie ustalił jakoby P. K. zadawał ciosy oskarżonemu, dlaej nie jest jasne jakie znaczenie skarżący przypisuje zdjęciu płotu i podmurówki tym bardziej iz nikt z uczestników procesu nie twierdził że płot ten został w jakikolwiek sposób zmieniony, zresztą jakiekolwiek inne zdjęcie tego płotu było by odległe czasowo od zdarzenia. Stwierdzić trzeba , iż zarzuty w tej części apelacji są częściowo niezrozumiałe i oderwane od ustaleń sądu rejonowego.

Całkowicie też oderwanym od owych ustaleń sądu jak i w ogóle doświadczenia życiowego jest dalszy ciąg zarzutów błędu w ustaleniach faktycznych umieszczony w pkt. III . Za przykład niech tu posłuży twierdzenie autora apelacji, iż pokrzywdzony zadawał ciosy nie w obronie własnej , lecz po to by uniknąć odpowiedzialności za grożby karalne i rzekome umyślne zniszczenie łańcuszka. Twierdzenia te połączyć trzeba z innymi dowolnymi tezami skarżącego jakoby z kolei P. K. dokonywał zatrzymania obywatelskiego , a w istocie bronił się przed agresywnym oskarżonym. W realiach tej sprawy są to twierdzenia tak sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego iż ciężko się do nich odnieść. Gdyby bowiem przyjąć tezy apelacji należało by założyć, iż P. K. bronił się przed rzekomym napadem oskarżonego przytrzymując go blisko siebie, Oskarżony zaś był tak zapamiętały w swojej agresji, iż schował się wczołgując pod koniec zdarzenia pod samochód stojący w miejscu zdarzenia i wzywał głośno pomocy, skąd przecież pomagał mu się wydostać świadek D.. Przyznać trzeba, iż jest to dość oryginalny sposób wyrażania agresji wobec innej osoby. Nie jest też przekonującą teza jakoby P. K. dokonał zatrzymania obywatelskiego. Zauważyć bowiem trzeba, iż bardzo dobrze znał oskarżonego wiedział gdzie on mieszka, a w istocie byli on sąsiadami z jednego osiedla, nie istniała więc obawa ucieczki nieznanej osoby. Nie sposób nie odnieść wrażenia, iż P. K. miał zamiar upokorzyć oskarżonego wykorzystując doi tego swoją przewagę fizyczną w dodatku w obecności swojego syna i jego kolegi, przytrzymując oskarżonego a następnie wieszając go za kurtkę na płocie i wyciągając za nogę chowającego się oskarżonego pod wspomniane wyżej auto. Wersja zatem P. K. tłumacząca w ten sposób jego zachowanie nie mogła zostać uznana za wiarygodną.

Przechodząc do pierwszego w kolejności zarzutu mianowicie obrazy prawa materialnego zdaniem sądu odwoławczego jest on niezasadny. Sąd rejonowy w ustalonych okolicznościach faktycznych słusznie doszedł do wniosku , iż w odniesieniu do zachowania oskarżonego zachodzi okoliczność wyłączająca odpowiedzialność karną w postaci obrony koniecznej. Sąd w sposób wyczerpujący i przekonujący umotywował swoją ocenę, którą to ocenę podziela sąd odwoławczy. Nie zmienia tej oceny fakt doznania przez P. K. złamania kości nosowej niezależnie czy z przemieszczeniem czy bez przemieszczenia, niewątpliwie bowiem ten uraz wynikł z chaotycznej obrony oskarżonego przed bezprawnym zamachem na jego prawem chronione dobra, a obrona ta musiała być chaotyczna z uwagi na ewidentną przewagę fizyczną P. K., a z całą pewnością by.la adekwatna do stopnia zagrożenia i sposobu działania napastnika.

Wniosek

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

brak tego rodzaju okoliczności

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie z dnia 2 listopada 2022 r. sygn. akt IV K 1240/17

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

zarzuty jak i argumentacja apelacji nie mogły spowodować zmiany lub uchylenia zaskarżonego wyroku w kierunku postulowanym przez jej autora

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

o kosztach orzeczono na podstawie art.624§1 kpk.

PODPIS

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

pełnomocnik oskarżyciela subsydiarnego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie z dnia 2 listopada 2022 r. sygn. akt IV K 1240/17

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana