Wyrok z 6 czerwca 2025, sygn. VI Ka 675/24

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 675/24

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

3

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 30 lipca 2024 r., sygn. akt II K 239/23

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca oskarżonego

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.

A. N.

oskarżony nakreślił podpisy na wniosku o pożyczkę, jak i na umowie pożyczki z (...) S.A. z dnia 18.12.2015r.; dot. czynu opisanego w pkt. VIII części wstępnej.

opinia biegłego

k. 2792- 2804

A. N.

oskarżony w dniu 21 listopada 2016 r. w Z. kierował po drodze publicznej samochodem marki M. o (...) nr rej. (...), nie stosując się tym samym do decyzji o nr (...) z dnia 31 stycznia 2012 roku wydanej przez Starostę (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania samochodami osobowymi; dot. czynu z pkt. IX części wstępnej.

Zeznania świadka G. M. (uprzednio F.)

k. 2830- 2832

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.

opinia biegłego

Opinia była jasna, rzetelna i spójna. Nie zawierała sprzeczności i nie była kwestionowana przez strony.

2.

Zeznania świadka G. M. (uprzednio F.)

Świadek nie pamiętał okoliczności zdarzenia opisanych w pkt IX części wstępnej wyroku, potwierdził jedynie, że składał podpisy pod protokołami przesłuchania.

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

Obrońca oskarżonego A. N. – adw. J. K. zarzucił:

1. obrazę przepisów postępowania w tym szczególnie art. 437§2 k.p.k. poprzez nieprzeprowadzenie przewodu na nowo w całości wszystkich czynności w tym pominięcie propozycji Prokuratora w trybie art. 335 k.p.k.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Obrońca oskarżonego A. N. w osobie adw. P. K. w odniesieniu do czynu zarzucanego w pkt. VIII części wstępnej wyroku, na zasadzie art. 438 pkt 2 k.p.k. zarzucił:

2. naruszenie przepisów postępowania, które miały wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a to art. 170 § 1 pkt 2 i 5 k.p.k. poprzez oddalenie wniosku dowodowego obrońcy i oskarżonego o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego grafologa (k. 2562) na okoliczność, czy na umowie pożyczki faktycznie znajduje się podpis oskarżonego, w skutek niezasadnego przyjęcia, że wniosek ten zmierza do przedłużenia postępowania, podczas gdy wniosek ten w sytuacji kategorycznego zaprzeczenia przez oskarżonego faktu złożenia na umowie pożyczki własnoręcznego podpisu był konieczny do przeprowadzenia.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Odnośnie czynu zarzucanego w pkt. IX, XI i XII części wstępnej adw. P. K. zarzucił:

3. naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść wydanego wyroku, a to:

- art. 7 k.p.k., art. 5§2 k.p.k., poprzez zaaprobowanie wersji zdarzeń wyłącznie niekorzystnej dla oskarżonego w skutek przyjęcia, że świadkowie mający potwierdzić linię oskarżenia, odnośnie zarzucanych oskarżonemu czynów, są w pełni wiarygodni, a treść ich zeznań stanowi obiektywne źródło dowodowe, w sytuacji bezkrytycznego przyjęcia, że treść obciążających oskarżonego A. N. zeznań złożonych przez G. M. (wcześniej F.) zasługuje w pełni na aprobatę, a mających mieć dodatkowe wsparcie w zeznaniach T. M., w sytuacji w której świadek G. M. (wcześniej F.) pozostawał w jawnym konflikcie z oskarżonym (co Sąd meriti dostrzegł uniewinniając oskarżonego od zarzutu z pkt. 10 części wstępnej wyroku) nadto w sytuacji, w której do zeznań świadka T. M. (matki M. M.) również należało podejść z ostrożnością z uwagi na fakt pozostawania tego świadka pod wpływem G. M., o czym zeznała córka świadka M. M., podczas przesłuchania w dniu 17.07.2024 r.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Z ostrożności procesowej adw. P. K., na zasadzie art. 438 pkt 4 k.p.k. zarzucił:

4. niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu kary łącznej pozbawienia wolności za zbiegające się przestępstwa, w wymiarze 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności w sytuacji, gdy całościowa ocena właściwości i warunków osobistych oskarżonego - w szczególności biorąc pod uwagę odległość w czasie popełnionych czynów do czasu wydania wyroku – wskazując, iż wymierzona oskarżonemu kara łączna pozbawienia wolności przy wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności spełni cele kary.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Prokurator zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i na podstawie art. 438 pkt 4 k.p.k. wyrokowi temu zarzucił:

5. rażącą niewspółmierność wymierzonych A. N.: kary jednostkowej orzeczonej za ciąg przestępstwa na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. w wysokości 1 roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności oraz kary łącznej 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności w stosunku do znacznej społecznej szkodliwości zarzucanych mu czynów, wyrażającej się w ciężarze gatunkowym a także wielości popełnionych przez niego przestępstw oraz uprzedniej karalności oskarżonego, nie spełniającej w tej postaci celów indywidualnego oddziaływania na sprawcę, ani też wymogów ogólnoprewencyjnych.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Ad.2 – Ad.3

Zarzuty zawarte w apelacji adw. P. K. dotyczące czynów opisanych w pkt. VIII, IX, XI i XII części wstępnej wyroku były najdalej idące, jako że zakwestionowano nimi sprawstwo i winę oskarżonego A. N. w zakresie zarzucanych mu przestępstw, co uzasadniało omówienie ich w pierwszej kolejności.

Podkreślić należy na wstępie, że Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Ocena ta jest swobodna, a nie dowolna, ponadto jest zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, a zatem spełnia kryteria określone w art. 7 k.p.k. W oparciu o tę ocenę Sąd Rejonowy poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne i wykazał, że oskarżony dopuścił się przypisanych mu w zaskarżonym wyroku przestępstw.

Odnośnie czynu opisanego w pkt. VIII części wstępnej wyroku Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że okoliczności związane z zawarciem przez oskarżonego umowy pożyczki potwierdzają zeznania A. P., doradcy klienta w (...) S.A., który w dniu 18 grudnia 2015 r. udał się do jego miejsca zamieszkania w C.. Świadek A. P. zeznał, że po przyjeździe oskarżony okazał mu dowód osobisty, zawarte w nim dane zgadzały się z danymi znajdującymi się w systemie, a zdjęcie dowodu było zgodne z wizerunkiem oskarżonego – k. 988. Świadek nie miał przy tym żadnego interesu by bezpodstawnie obciążać swoimi zeznaniami osobę, która nie zaciągnęła pożyczki. Co istotne, oskarżony początkowo przyznawał się do tego, że wziął pożyczkę – k. 1502, by na dalszym etapie postępowania zastrzec, że na umowie pożyczki i na wniosku nie widnieją jego podpisy – k. 2544. Sąd Okręgowy w celu zweryfikowania okoliczności podnoszonej przez apelującego w środku odwoławczym – tj. czy na umowie pożyczki gotówkowej (...) z 18 grudnia 2025 r. znajduje się podpis A. N. – dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu badań pisma ręcznego i dokumentów mgr. Z. H.. Na podstawie przeprowadzonych badań porównawczych biegły stwierdził, że podpisy zarówno we wniosku o pożyczkę, jak i na umowie pożyczki nakreśliła ta sama osoba – tj. A. N.. Również to, że oskarżony wprowadził w błąd upoważnionego pracownika (...) S.A. co do zamiaru spłaty pożyczki składając nieprawdziwe oświadczenie o zatrudnieniu potwierdzają pisemne oświadczenie oskarżonego o zatrudnieniu u M. P. w charakterze kierownika skupu złomu w C. przy ul. (...) i osiąganych z tego tytułu dochodów w kwocie 1840 zł netto miesięcznie – k. 975 oraz zeznania R. P., który zeznał, że oskarżony nie był w dniu 18 grudnia 2015 r. zatrudniony na ww. stanowisku. Świadek R. P. przyznał jedynie, że A. N. co prawda był zatrudniony u jego żony, ale w innym okresie i w innym charakterze, a poza tym nie otrzymywał stałego wynagrodzenia i przebywał na zwolnieniu lekarskim. Prawidłowo zatem Sąd Rejonowy w oparciu o dowody jakimi dysponował na rozprawie głównej przyjął, że to oskarżony dopuścił się czynu kwalifikowanego z art. 297 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i w zw. z art. 4 § 1 k.k., zaś opinia sporządzona przez biegłego w postępowaniu odwoławczym stanowisko to potwierdziła.

Nietrafny był zarzut naruszenia art. 7 k.p.k. i art. 5 § 2 k.p.k. Sąd Rejonowy wskazał materiał dowodowy w oparciu, o który czynił ustalenia faktyczne w odniesieniu do czynów z pkt. IX, XI i XII części wstępnej wyroku polegających na kierowaniu pojazdem po drodze publicznej pomimo decyzji o cofnięciu oskarżonemu uprawnień do kierowania samochodami osobowymi. Odnośnie czynu opisanego w pkt. IX części wstępnej Sąd Rejonowy miał na uwadze to, że świadek G. M. (poprzednio F.) jest skonfliktowany z oskarżonym i dlatego oceniał jego zeznania z ostrożnością. Z oczywistych zatem względów nie ograniczył się tylko do nich, lecz oceniał je w powiązaniu z innymi dowodami – zeznaniami T. M., dokumentacją fotograficzną i protokołem odtworzenia zapisu. W tych okolicznościach Sąd Rejonowy prawidłowo uznał, że dowody te wzajemnie się uzupełniają, tworząc logiczną całość, potwierdzającą kierowanie przez oskarżonego w dniu 21 listopada 2016 r. samochodem po drodze publicznej w Z.. Zeznania złożone przez świadka G. M. (poprzednio F.) na rozprawie odwoławczej wymowy tych dowodów nie zmieniają, bowiem świadek ten nie pamiętał wszystkich podawanych uprzednio okoliczności, a jedynie potwierdził, że podpisał się pod protokołami przesłuchań. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że w odniesieniu do czynu opisanego w pkt. X części wstępnej całkowicie inne względy zaważyły na wydaniu wyroku uniewinniającego oskarżonego od popełniania tego czynu. Sąd Rejonowy wskazał że w odniesieniu do tego czynu, poza zeznaniami G. M. (poprzednio F.) brak jest jednoznacznych i pewnych dowodów wskazujących na sprawstwo i winę A. N.. Apelujący nie wskazał natomiast żadnych argumentów w uzasadnieniu wniesionego środka odwoławczego przeciwko ustaleniom Sądu odnośnie czynów opisanych w pkt XI i XII pomimo zaskarżenia w tej części wyroku. Tymczasem Sąd Rejonowy prawidłowo wskazał, że o sprawstwie oskarżonego w zakresie czynu opisanego w pkt. XI części wstępnej świadczą jego wyjaśnienia, w których przyznał, że kierował po drodze publicznej samochodem marki I. o nr rej. (...) – k. 1263 oraz notatka urzędowa z k. 1260 w powiązaniu z zapisem w notatniku służbowym – k. 2121 i decyzja Starosty (...) o cofnięciu uprawnień – k. 1039. Również prawidłowo Sąd ten wskazał, że zebrany materiał dowodowy, w szczególności zeznania świadka w osobie funkcjonariusza Policji A. A. i wyjaśnienia oskarżonego złożone na rozprawie w dniu 20 lutego 2024 r. wykazał, że oskarżony w dniu 17 kwietnia 2017 r. w C. kierował po drodze publicznej – ul. (...), samochodem osobowym marki A. (...) o nr rej. (...), czym nie zastosował się do zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym orzeczonego wobec niego prawomocnym od dnia 23 marca 2017 r. wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 10 marca 2017 r. w sprawie II K 16/17 oraz do Decyzji Starosty (...) z dnia 31 stycznia 2012 r. nr (...) o cofnięciu uprawnień kategorii (...).

Należało więc stwierdzić, że poczynione przez Sąd Rejonowy ustalenia faktyczne zdecydowanie przemawiają przeciwko argumentacji zawartej w apelacji obrońcy oskarżonego. Nie zaistniały też w sprawie nie dające się usunąć wątpliwości, które zgodnie z art. 5 § 2 k.p.k. należałoby rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego bowiem w powyższym zakresie, tj. w odniesieniu do czynów z pkt. IX, XI i XII części wstępnej wyroku Sąd nie powziął wątpliwości co do sprawstwa oskarżonego a samo uzasadnienie zaskarżonego wyroku spełnia kryteria określone w art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. i umożliwia jego kontrolę instancyjną.

Ad. 1 i Ad. 4

Podkreślić należy, że chociaż zarzut apelacji adw. J. K. odnosił się do nieprzeprowadzenia przez Sąd przewodu na nowo w całości, to w istocie dotyczył on wysokości orzeczonej kary, co wynika wprost ze wskazanego w apelacji zakresu zaskarżenia wyroku „w części dotyczącej orzeczenia o karze”, stąd zarzut ten zostanie omówiony łącznie z zarzutem rażącej niewspółmierności kary z apelacji adw. P. K..

Sąd Rejonowy orzekając o karach jednostkowych opisanych w pkt 1, 2, 3 i 5 części dyspozytywnej i karze łącznej z pkt 6 części dyspozytywnej należycie rozważył wszystkie okoliczności obciążające, przy braku okoliczności łagodzących. Sąd Rejonowy prawidłowo wskazał na dobra prawne jakie swoimi działaniami naruszył oskarżony, a także jego zaplanowane działanie, brak skruchy, lekceważenie dla porządku prawnego. Sąd Odwoławczy zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku argumentację co do wymiaru poszczególnych kar akceptuje i podziela. Dość przy tym stwierdzić, że wymierzając oskarżonemu karę łączną, Sąd mógł ją w wymierzyć w granicach od 1 roku i 9 miesięcy (na zasadzie absorpcji) do 3 lat pozbawienia wolności (zasada kumulacji kar). Wymierzając oskarżonemu karę łączną 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił, że kara ta stanowi odzwierciedlenie całościowej oceny działalności przestępczej oskarżonego. Zdaniem Sądu Odwoławczego kara w takim wymiarze spełni swoje cele w zakresie prewencji ogólnej, jak i indywidualnego oddziaływania. Wyrobi także w oskarżonym przekonanie o jej nieuchronności. Argumenty zawarte w apelacji adw. P. K., to jest całościowa ocena właściwości i warunków osobistych oskarżonego, w szczególności biorąc pod uwagę odległość w czasie popełnionych czynów do czasu wydania wyroku, stanowi natomiast asumpt do niestosowania względem oskarżonego kar w wyższym aniżeli orzeczony wymiarze, czego w apelacji domagał się prokurator.

Podsumowując zatem te rozważania należy z całą stanowczością podnieść, że zwłaszcza w kontekście wektorów mających wpływ na społeczną szkodliwość przypisanych oskarżonemu przestępstw, nie można było uznać, że wymierzone mu zaskarżonym wyrokiem kary jednostkowe i kara łączna 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności są rażąco niewspółmiernie surowe.

Odnośnie zaś zarzutu z apelacji adw. J. K., tj. pominięcia propozycji prokuratora w trybie art. 335 k.p.k., należy wskazać, że zaskarżony wyrok nie zapadł w trybie konsensualnym, tj. na posiedzeniu, lecz po przeprowadzeniu rozprawy. Co więcej, oskarżony nie przyznawał się do wszystkich zarzucanych mu czynów, stąd całkowicie niezrozumiały pozostawał wniosek obrońcy o umożliwienie mu zaakceptowania propozycji prokuratora, na którą zresztą A. N. pierwotnie nie przystał. Zaznaczyć należy, że Sąd Rejonowy przeprowadził przewód na nowo w całości z należytą starannością, umożliwiając oskarżonemu odniesienie się do każdego ze stawianych mu zarzutów. Oskarżony był ponadto reprezentowany przez obrońców, a więc nie doszło do naruszenia jego gwarancji procesowych.

Ad. 5

Odnosząc się w kontekście zakresu zaskarżenia wyroku do okoliczności podlegających analizie przez pryzmat względnej przyczyny odwoławczej opisanej w art. 438 pkt 4 k.p.k., podnieść należy, że Sąd Rejonowy wymierzając oskarżonemu karę za ciąg przestępstw w wysokości 1 roku i 9 miesięcy oraz karę łączną 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności miał w polu widzenia wszystkie okoliczności podniesione przez prokuratora w apelacji, w tym zwłaszcza wysoką społeczną szkodliwość przypisanych oskarżonemu przestępstw, ich ilość, ciężar gatunkowy, jak również jego uprzednią karalność. Orzeczenie kar w takim wymiarze nie narusza dyrektyw z art. 53 k.k. Nie można bowiem stracić z pola widzenia znacznego upływu czasu od popełnienia przestępstw do wydania wyroku oraz tego, że większość czynów skierowanych przeciwko dobru prawnemu jakim jest mienie zakończyła się na etapie usiłowania. Zdaniem Sądu Odwoławczego orzeczone kary jednostkowe, jak i kara łączna spełnią swoje dyrektywy w zakresie prewencji indywidualnej, jak i generalnej.

Wniosek

1. w apelacji adw. J. K.:

- o uchylenie wyroku w części wymiaru kary i wymierzenie kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

2. w apelacji adw. P. K.:

- o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu z pkt. 9 i 11 części wstępnej wyroku, zaś w zakresie pozostałych czynów o wymierzenie kary łącznej pozbawienia wolności o charakterze mniej dolegliwym tj. nieprzekraczającym 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności

- ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez obniżenie orzeczonych kar jednostkowych za zbiegające się przestępstwa, w konsekwencji wymierzenie kary łącznej pozbawienia wolności o charakterze mniej dolegliwym.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

3. w apelacji prokuratora:

- o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego kary jednostkowej za ciąg przestępstw czynów opisanych w pkt I, II, III, IV, VI, VII, i VIII części wstępnej wyroku przy zastosowaniu art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. w wysokości 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Ad. 1 -3

Apelacje okazały się bezzasadne, stąd też brak było podstaw do uwzględnienia któregokolwiek z zarzutów apelacyjnych. Sąd Rejonowy poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne odnośnie wszystkich przypisanych oskarżonemu przestępstw. Wymierzona oskarżonemu kara nie jest rażąco niewspółmierna (zarówno w kontekście jej łagodności, jak i surowości), a tylko taka konstatacja uprawniałaby Sąd Odwoławczy do zmiany orzeczenia w tym przedmiocie.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok został utrzymany w mocy w całości.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności, jak i nie znajdując uchybień określonych w art. 435 k.p.k., art. 439 § 1 k.p.k., art. 440 k.p.k. i art. 455 k.p.k., które podlegałyby uwzględnieniu z urzędu i powodowałyby konieczność ingerencji w treść zaskarżonego wyroku, na podstawie art. 437§1 k.p.k. utrzymano go w mocy w całości.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II.

Na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonego koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 1871,82, na które składa się koszt opinii sporządzonej przez biegłego z zakresu badań pisma ręcznego. Z kolei mając na uwadze względy słuszności, w tym fakt, że wobec oskarżonego orzeczono długotrwałą karę pozbawienia wolności, Sąd Okręgowy w oparciu o art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił go od konieczności uiszczenia opłaty za postępowanie odwoławcze.

7. PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

obrońca oskarżonego adw. P. K.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

sprawstwo i wina oskarżonego; wymiar orzeczonej kary

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

obrońca oskarżonego adw. J. K.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

wymiar orzeczonej kary

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

3

Podmiot wnoszący apelację

prokurator

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wymiar orzeczonej kary

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana