Wyrok z 5 listopada 2024, sygn. VI Ka 211/24

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 211/24

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

3

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1.  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 3 pażdziernika 2023 r. sygn. akt V K 323/20

1.2.  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3.  Granice zaskarżenia

1.1.1.  Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2.  Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4.  Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5.  Ustalenie faktów

1.1.3.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

1.1.4.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

1.6.  Ocena dowodów

1.1.5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

Grupa zarzutów apelacji obrońcy związana z błędną w ocenie skarżącego oceną dowodów osobowych.

☐ zasadny

☒ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Na wstępie wskazać trzeba, iż apelacja obrońcy jeśli chodzi o jej konstrukcję w zakresie zarzutów opisanych na 14 stronach wskazuje na pewną specyfikę polegającą na powtarzalnym wskazywaniu na te same uchybienia sądu orzekającego , a co za tym idzie wady zaskarżonego rozstrzygnięcia , jednak skonstruowane od strony gramatycznej odmiennie, lub oparte raz o pełen wachlarz przepisów postępowania dotyczących w tym wypadku oceny dowodów innym razem wymieniające tylko część tych przepisów. W tej sytuacji sąd odwoławczy uznał, po lekturze apelacji, iż dla przejrzystości uzasadnienia koniecznym jest pogrupowanie tych zarzutów, co nie zmienia oczywiście konieczności odniesienia się do wszystkich zarzutów.

W pierwszym rzędzie zatem w apelacji obrońcy wyróżnić trzeba grupę zarzutów związanych z oceną dowodów zwłaszcza obrazą w tym względzie art.4,7 i 410 kpk.

Ponownie niejako oczyszczając swego rodzaju przedpole dla oceny zaskarżonego orzeczenia zauważyć trzeba, iż jego część motywacyjna w postaci uzasadnienia jest , co najmniej uboga w treść , dość powiedzieć, iż obszernym zeznaniom pokrzywdzonej D. G. sąd poświęcił w istocie jedno zdanie zawarte w trzech linijkach tekstu, zaś równie obszernym wyjaśnieniom oskarżonego dwa zdania zawarte w 7 linijkach tekstu z czego połowa poświęcona jest rozbiciu przez niego telefonu i braku umiejętności wytłumaczenia dlaczego to zrobił. Oczywiście tak enigmatyczne uzasadnienie nie oznacza w sposób automatyczny, iż sąd nie rozważał całej treści zwłaszcza dowodów osobowych, a treść części dyspozytywnej wyroku uważać trzeba rezultat oceny dowodów.

Oczywiście taki sposób sporządzenia uzasadnienia wymuszał na autorze apelacji snucie pewnych domysłów co do oceny dowodów dokonanej przez sąd orzekający skoro wynikiem tego jest wyrok skazujący.

Pomimo tego zauważyć trzeba po pierwsze, iż sąd nie określił iż dał wiarę świadkom członkom rodziny pokrzywdzonej wskazując jedynie , iż nie byli bezpośrednimi świadkami a jedynie znają sytuację z relacji osoby trzeciej. Z uzasadnienia natomiast zaskarżonego wyroku jak też jak wskazano wyżej jego części dyspozytywnej wynika, iż sąd rozstrzygnięcie to przede wszystkim oparł na zeznaniach pokrzywdzonej i to w części niekorzystnej dla niego oraz na zeznaniach A. i A. B. także w części niekorzystnej dla oskarżonego, a nadto w tym wypadku zdaniem sądu odwoławczego bezrefleksyjnie. Rację ma zatem skarżący , iż sąd dokonywał oceny wybiórczej a nadto jednostronnej o czym niżej.

W pierwszym rzędzie odnieść się trzeba do oceny zeznań A. i A. B. sąsiadów pokrzywdzonej i oskarżonego w okresie zarzutu, z tego tytułu często przyjmujących w swoim domu dzieci ich dzieci z uwagi na przyjażnienie się z ich własnymi dziećmi i co jak się zdaje dla sądu kluczowe z zawodu psychologami. Jak się zdaje sąd był pod dużym wrażeniem relacji obojga świadków z tytułu zapewne wykonywanego przez nich zawodu, albowiem z ich zeznań wysnuł przekonanie o przemocowym charakterze oskarżonego wobec pokrzywdzonych synów a co za tym idzie także żony. Nie dostrzega jednak sąd , iż oceny świadków nie wynikają z żadnych bezpośrednich obserwacji, wręcz odwrotnie jak zeznają nigdy nie byli świadkami takich przemocowych działań. Ich wnioski o przemocowym charakterze oskarżonego miały by natomiast wynikać z obserwacji małoletnich A. i K. w swoim domu, przy czym obsewracje te polegały na tym że kiedy przychodził po nich ojciec to bardzo się śpieszyli ( nie dojadając zupy) a gdy przychodziła po nich matka to nie śpieszyli się w ten sposób. Sąd odwoławczy nie ma powodu zaprzeczać wiedzy specialistycznej obojga świadków w zakresie psychologii niemniej jak się zdaje argument o spieszeniu się gdy przychodzi ojciec i przerywaniu jedzenia zupy jest co najmniej zbyt skąpy do wyciągania wniosków o przemocowym charakterze oskarżonego wobec synów a tym bardziej żony biorąc pod uwagę, iż oboje świadkowie nie rozmawiali w tym zakresie ani z oboma małoletnimi ani z samym oskarżonym czy też pokrzywdzoną, ani też osobiście nie byli świadkami żadnych przemocowych działań. W jakim zatem zakresie zdaniem sądu orzekającego zeznania te potwierdzają tezy aktu oskarżenia trudno się domyślić. Wybiórczość oceny dowodów przez sąd potwierdzają zeznania innego świadka także psychologa z zawodu A. G., która prowadziła terapię małżeńską oskarżonego i pokrzywdzonej i jak zeznała nie obserwowała u obojga typowych cech ofiary i sprawcy przemocy. Sąd pomija te zeznania jak się zdaje na skutek oświadczenia świadka, iż nie jest specialistą w zakresie przemocy w rodzinie. Zestawiając jednak ten dowód z zeznaniami świadków B. oboje oni również nie są specialistami w zakresie przemocy w rodzinie. Zdaniem jednak sądu odwoławczego zeznanie świadka G. ma wyższą wartość dowodową bowiem świadek w odróżnieniu do świadków B. niewątpliwie badała oskarżonego i pokrzywdzoną i choć w zakresie terapii małżeńskiej to siłą rzeczy takie rozmowy czy też badanie musi zahaczać tematycznie o sytuację rodzinną.

Rację ma też obrońca, iż z uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika by sąd w ogóle analizował szereg dokumentów załączonych w odpowiedzi na akt oskarżenia a wskazanych w pkt.8 zarzutów apelacji. Także nie analizował w najmniejszym stopniu zeznań samej pokrzywdzonej w której wskazywała ona cały szereg zachowań męża wskazując iż w istocie nie obawia się jego ewentualnej agresji fizycznej. W dalszym ciągu sąd bardzo pobieżnie lub w ogóle nie analizował zachowania samej pokrzywdzonej , która sama wskazała , iż podejrzewała męża o rzekoma zdradę, którą mu zarzucała a nawet w tym celu wynajęła prywatnego detektywa. Rację ma też skarżący, iż sąd w żadnym razie nie przeanalizował jak to eufemistycznie określił konfliktu finansowego z rodzicami pokrzywdzonej. Rzecz w tym że sytuację tą trudno określić konfliktem w sytuacji gdy oskarżony pożyczył ojcu pokrzywdzonej kwotę około 1, 5 miliona złotych a ten nie zwrócił mu owej kwoty. Tymczasem sama pokrzywdzona w tej sytuacji nie stanęła po stronie męża, co rodziło sytuacje konfliktowe i było prawdziwą przyczyną ograniczenia przez oskarżonego kontaktów synów z dziadkami.

Wskazane wyżej okoliczności wymienione w zarzutach apelacji i dostrzeżone przez sąd odwoławczy a nie dostrzeżone przez sad orzekający mają wpływ na ocenę stopnia winy i społecznej szkodliwości zachowań oskarżonego o czym szerzej w dalszej części uzasadnienia. W tym miejscu wskazać tylko należy , iż zupełnie inaczej oceniać trzeba w kontekście wymienionego w zarzucie jako sposób znęcania się zabraniania kontaktu z rodziną jeśli zakaz ten jak wynika z załączonej do akt korespondencji sms-owej wynika z faktu frustracji oskarżonego z powodu opieszałości w zwrocie długu i braku wsparcia ze strony żony w tym zakresie, a zachowania większej lojalności w tej sytuacji wobec swoich rodziców nie zaś męża, od którego oczekiwała za to partycypowania w utrzymaniu własnej rodziny.

Wniosek

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

3.2.

grupa zarzutów związana z oddaleniem wniosku o przesłuchanie małoletnich pokrzywdzonych A. i K. G..

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Sąd słusznie oddalił ten wniosek dowodowy i zaniechał przesłuchania małoletnich. Zauważyć trzeba przede wszystkim daty urodzin obu małoletnich w zestawieniu z czasokresem zarzutu. Starszy z nich K. w dacie początkowej zarzutu liczył sobie dwa lata zaś młodszego z nich nie było w ogóle na świecie. W dacie natomiast końcowej zarzutu starszy liczył 11 lat młodszy zaś 8 . Biorąc już choćby już pod uwagę wskazany wiek małoletnich nie sposób dociec jakie informacje w kontekście zarzutu skarżący chciałby uzyskać od takich świadków. Wreszcie nie od rzeczy w tym kontekście przypomnieć trzeba, iż to nie nikt inny jak obrońca oskarżonego jeszcze na etapie postępowania przygotowawczego zwrócił się do prokuratora nadzorującego dochodzenie o zaniechanie przesłuchania obu małoletnich wskazując na zagrożenia jakie może stanowić dla ich psychiki takie przesłuchanie ( K 103-104. t I akt) W ocenie sądu odwoławczego należy podzielić tą argumentację również na tym etapie postepowania.

Wniosek

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

3.3.

zarzut błędu w ustaleniach faktycznych .

☐ zasadny

☒ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut ten jest tylko częściowo zasadny. Otóż wbrew twierdzeniom autora apelacji cały wymieniony w akcie oskarżenia wachlarz zachowań oskarżonego wypełniał dyspozycję art 207§1 kk. Wskazał na nie również trafnie sąd rejonowy. Odrębną natomiast sprawą jest ich ocena pod względem ich długotrwałości, intensywności, zagrożenia dla pokrzywdzonych, a wreszcie stopnia zawinienia oskarżonego i społecznej szkodliwości tych zachowań o czym mowa w art. 66§1 kk. W ocenie sądu odwoławczego sąd orzekający w sposób pobieżny ocenił szereg wskazanych w pkt.3.1 dowodów wyciągając na skutek tego błędne wnioski , iż oskarżony jest z natury osobą o charakterze przemocowym ( zeznania świadków B.), nie dostrzegał natomiast dowodów najogólniej mówiąc korzystnych dla oskarżonego zwłaszcza w kontekście jego zawinienia a w istocie przyczyn jego zachowań. Jak wskazano już w pkt.3.1 inaczej spojrzeć trzeba na zabranianie małoletnim kontaktów z dziadkami od strony matki jeśli ci permanentnie nie zwracają ogromnego biorąc pod kwotę uwagę długu pieniężnego, wprawdzie nie zasługuje zachowanie oskarżonego w tym zakresie na akceptację niemniej nie sposób uznać iż było ono choćby ukierunkowane na dokuczenie małoletnim a raczej innym osobom w tym oczywiście pokrzywdzonej niemniej znów nie bez przyczyny. To oczywiście jeden z przykładów. Inne spojrzenie także należy mieć na awantury czy tez kłótnie z żoną, mając na uwadze wskazane wyżej kwestie finansowe i jej postawę wobec tego zagadnienia a nadto co sama przyznała permanentne zarzucanie oskarżonemu zdrad małżeńskich w tym wynajęcie w celu ich wykrycia prywatnego detektywa. Niezwykle istotnym jest czego również sąd nie dostrzegł w swej ocenie , iż pomimo aż 9 letniego zarzutu zgromadzony materiał dowodowy pozwolił sądowi na ustalenie jednego zdarzenia w istocie nie wiadomo o jakim charakterze bowiem wynikającego z rozmowy telefonicznej świadka K. M. z pokrzywdzoną w 2013 lub 2014 roku w której to pokrzywdzona miała być roztrzęsiona, a nadto zdarzenia z dnia 1 listopada 2019 r. oraz zdjęcia pochodzącego z dnia 2 marca 2019r. Pozostała część zarzutu wynika z ogólnikowych zeznań pokrzywdzonej. W ocenie sądu odwoławczego nie uchybiając wiarygodności pokrzywdzonej co do pozostałego okresu ilość konkretnych zdarzeń pozwalających na ich identyfikację w rozumieniu art.207§1 kk. nie świadczy o intensywności zachowań oskarżonego o tego rodzaju charakterze. Nie od rzeczy będzie też zauważyć , iż w okresie zarzutu ze związku oskarżonego z pokrzywdzoną urodziło się dwoje dzieci. Oczywiście oceniając społeczna szkodliwość czynu oskarżonego szczególną uwagę zwrócić trzeba na obu małoletnich. Oczywiście zachowania oskarżonego nie mogą być akceptowalne i nie jest tu wytłumaczeniem jego pogląd o konieczności twardego wychowywania synów. Z drugiej jednak strony zgromadzony materiał dowodowy nie wskazuje aby zachowanie oskarżonego uwidocznione na zdjęciu z dnia 2 marca 2019 r. miało jakiś permanentny charakter a nie było jedynie ekscesem. Zauważyć też trzeba, iż wydarzenia opisywane w akcie oskarżenia nie wywołały jakiegokolwiek trwałego skutku wobec małoletnich. Oskarżony już po rozstaniu się z pokrzywdzoną opiekuje się nimi przez znaczną część roku a strony jeszcze przed wyrokiem rozwodowym zawarły ugodę co do opieki nad dziećmi z czego wynikało by logicznie że pokrzywdzona nie widzi przeszkód dla takiego uregulowania tego zagadnienia. Okoliczność ta zatem świadczy jak wskazano wyżej , iż zdarzenia wobec małoletnich z okresu zarzutu nie miały jakiegoś intensywnego i długotrwałego charakteru.

Reasumując zatem w ocenie sądu okręgowego stopień zawinienia R. G. w kontekście zarzucanego mu czynu jak też społeczna jego szkodliwość nie były znaczne. Natomiast jego postawa po zarzucanym mu czynie jak też jego właściwości i warunki osobiste, osoby nie karanej nigdy za przestępstwo, pracującej, partycypującej w utrzymaniu dzieci zarówno finansowo jak i poprzez osobistą opiekę wskazują, iż pomimo warunkowego umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego a zwłaszcza nie popełni przestępstwa. Z tych zatem powodów sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok i warunkowo umorzył postepowanie przeciwko R. G.. Najdłuższy z możliwych ustawowo okresów próby oraz obowiązek informowania kuratora o przebiegu okresu próby zapewni właściwe wykonanie celów tego wyroku.

Jednocześnie sąd odwoławczy zmniejszył kwotę zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonej. Zauważyć bowiem należy , iż orzeczona przez sąd orzekający kwota nie znajdowała żadnego uzasadnienia w świetle szkód jakich mogła ona doznać. Wreszcie zauważyć też trzeba, iż choć oskarżony pracuje i zarabia stosunkowo duże pieniądze to jednocześnie łozy alimenty na trójkę dzieci a nadto łozy na ich utrzymanie dodatkowo opiekując się nimi przez znaczną część roku osobiście.

Wniosek

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

brak tego rodzaju okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7.  Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

1.8.  Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

1.9.  Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7.  Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

Powody uchylenia i umorzenia wskazano w pkt.3.1 oraz 3.3 uzasadnienia

5.3.1.4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

1.1.8.  Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.10.  Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.624§1 kpk.

7.  PODPIS

1.11.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

obronca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 3 pażdziernika 2023 r. sygn. akt V K 323/20

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

1.12.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

obrońca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sadu Rejonowego w Wołominie z dnia 3 pażdziernika 2023 r. sygn. akt V K 323/20

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

1.13.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

3

Podmiot wnoszący apelację

obrońca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 3 pażdziernika 2023 r. sygn. akt V K 323/20

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana