sygn. II KZ 36/12 26 września 2012 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 26 września 2012, sygn. II KZ 36/12

Data orzeczenia 26 września 2012
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Karna, Wydział II
Przewodniczący SSN Michał Laskowski
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Karna #postanowienie SN
Sygn. akt II KZ 36/12
POSTANOWIENIE
Dnia 26 września 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Michał Laskowski
w sprawie L. G.
skazanego z art. 177 § 2 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 26 września 2012 r.,
zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Karnego
Odwoławczego Sądu Okręgowego
z dnia 7 sierpnia 2012r., o odmowie przyjęcia kasacji
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia kasacji sporządzonej
przez obrońcę skazanego, uzasadniając to faktem złożenia przez skazanego po
terminie wniosku o doręczenie wraz z uzasadnieniem wyroku Sądu Okręgowego z
dnia 14 maja 2012 r.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skazany, podnosząc, iż przy jego
wydawaniu nie uwzględniono faktu, że skazanemu przydzielono obrońcę z urzędu,
z którym skazany nie mógł nawiązać kontaktu, co stanowiło przyczynę złożenia
wniosku po terminie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
W dniu 14 maja 2012 r. w Sądzie Okręgowym odbywała się rozprawa
apelacyjna, w toku której rozpoznawana była apelacja obrońcy L. G. od wyroku
Sądu Rejonowego z dnia 21 września 2011 r. Wydanym w tym dniu wyrokiem
zmieniono zaskarżone orzeczenie Sądu rejonowego. Jak wynika z protokołu
rozprawy apelacyjnej (k. 440-441 akt) w rozprawie tej uczestniczył zarówno
oskarżony L. G., jak i jego obrońca. Z protokołu tego wynika również, że po
ogłoszeniu wyroku przewodniczący składu orzekającego pouczył obecne strony o
prawie, terminie i sposobie wniesienia kasacji.
Jak wynika z treści art. 524 § 1 k.p.k. warunkiem do wniesienia kasacji jest
złożenie w terminie zawitym 7 dni od daty ogłoszenia orzeczenia wniosku o jego
doręczenie wraz z uzasadnieniem. Zrozumienie tego warunku, o którym skazany
został pouczony, nie wymaga szczególnej wiedzy. Tymczasem skazany złożył
stosowny wniosek w urzędzie pocztowym po upływie terminu zawitego. Skazany
nie wykazał żadnych okoliczności, które nie pozwoliły mu na zachowanie terminu.
Mógł w tym czasie, także bezpośrednio po ogłoszeniu wyroku uzyskać stosowne
informacje o możliwości wniesienia nadzwyczajnego środka zaskarżenia od
obecnego na sali obrońcy, bądź, jeśli nie zrozumiał treści pouczenia lub nie mógł
nawiązać kontaktu z obrońcą, w sądzie.
Skazany natomiast nie zachował terminu zawitego i w tej sytuacji zaskarżone
zarządzenie jest zasadne i należało orzec o utrzymaniu go w mocy.