sygn. II KK 222/12 26 września 2012 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 26 września 2012, sygn. II KK 222/12

Data orzeczenia 26 września 2012
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Karna, Wydział II
Przewodniczący SSN Jerzy Grubba
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Karna #postanowienie SN
Sygn. akt II KK 222/12
POSTANOWIENIE
Dnia 26 września 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 26 września 2012 r.,
sprawy A. K.
skazanego z art. 286 § 1 w zw. z art. 294 § 1 k.k. i in.
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 21 marca 2012 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego z dnia 9
grudnia 2011 r.,
p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,
2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. S. G. Kancelaria
Adwokacka kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) zł. w tym
23% VAT tytułem wynagrodzenia za czynności wykonane w
postępowaniu kasacyjnym jako obrońca z urzędu,
3. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania
kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu
oczywistym.
Skarżący oparł swą skargę na zarzucie zaistnienia w sprawie bezwzględnej
przesłanki odwoławczej z art. 439§1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 40§1 pkt 5 k.p.k. Autor
kasacji nie dostrzegł już jednak, że wskazany przez niego przepis co prawda odsyła
do katalogu osób będących wyłączonymi od orzekania na podstawie art. 40 k.p.k.,
ale jednocześnie wiąże udział w procesie takiej osoby z wydaniem zaskarżonego
orzeczenia. Tymczasem wskazywany przez obronę sędzia nie brał udziału w
wydaniu jakiegokolwiek orzeczenia w sądach, które sprawę rozpoznały – a więc w
Sądzie Okręgowym i Apelacyjnym. Tym samym na etapie postępowania sądowego
prowadzonego przez te Sądy nie mogło dojść do uchybienia wskazanego w kasacji.
Wadą wskazaną w kasacji dotknięte jest jedynie orzeczenie Sądu
Rejonowego o przekazaniu sprawy według właściwości. Z jednej jednak strony nie
to orzeczenie podlegało obecnie zaskarżeniu, a z drugiej, stwierdzić trzeba, że
nawet usunięcie go z obrotu prawnego nie mogłoby wywrzeć jakiegokolwiek skutku
na przeprowadzone postępowania sądowe, skoro sprawa ostatecznie została
rozpoznana przez sądy, których właściwość wynika z ustawy.
Zarzut podniesiony w kasacji ocenić zatem należy jako co najmniej
oczywiście bezzasadny.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na
wstępie.