Postanowienie SN z 26 września 2012, sygn. II KZ 33/12
Data orzeczenia
26 września 2012
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Michał Laskowski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 26 września 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Michał Laskowski
w sprawie M. P.
skazanego z art. 280 § 2 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 26 września 2012 r.,
zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 2 sierpnia 2012 r., o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o
doręczenie odpisu uzasadnienia wyroku z dnia 11 maja 2012r.,
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 27 grudnia 2011 r., M. P. uznany został
za winnego przestępstwa z art. 280 § 2 k.k. i za przestępstwo to wymierzono mu
karę 3 lat pozbawienia wolności. Apelację od tego wyroku wniosła obrońca
oskarżonego. Pierwszy termin rozprawy apelacyjnej wyznaczono na dzień 4
kwietnia 2012 r. Zawiadomienie o terminie rozprawy apelacyjnej wysłano na adres
oskarżonego w B. Wobec braku prawidłowego zawiadomienia o terminie rozprawę
odroczono, a nowy jej termin wyznaczono nadzień 11 maja 2012 r. W dniu 17
kwietnia 2012 r. do Sadu Apelacyjnego wpłynęło pismo informujące, że oskarżony
został tymczasowo aresztowany w innej sprawie. W dniu 19 kwietnia 2012 r.
ustalono, że przebywa on w Areszcie Śledczym W. W tym samym dniu wysłano do
oskarżonego zawiadomienie o terminie rozprawy w dniu 11 maja 2012 r.
Zawiadomienie to doręczono oskarżonemu w dniu 10 maja 2012 r., a więc w
przeddzień rozprawy (k. 279 i 288 akt).
W toku rozprawy apelacyjnej w dniu 11 maja 2012 r. stwierdzono, że M. P.
jest prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy i wydano wyrok utrzymujący w
mocy wyrok zaskarżony przez obrońcę oskarżonego. Odpis tego orzeczenia z
pouczeniem doręczono oskarżonemu w dniu 18 maja 2012 r.
(k. 287). W dniu 25 maja 2012 r. oskarżony nadał w Areszcie Śledczym pismo, w
którym wniósł o doprowadzenie na rozprawę i ponowne rozpatrzenie sprawy.
Przewodniczący Wydziału poinformował skazanego, że jego wniosek jest
bezprzedmiotowy wobec prawomocności skazującego wyroku oraz zwrócił się z
pytaniem, czy wniosek jego należy potraktować jako wniosek o doręczenie wyroku
wraz z uzasadnieniem. Pismo to doręczono skazanemu w dniu 5 czerwca 2012 r.
(k.302). W dniu 28 czerwca 2012 r. skazany złożył w areszcie wniosek o przesłanie
wyroku Sądu Apelacyjnego wraz z uzasadnieniem. Zarządzeniem z dnia 2 lipca
2012 r. odmówiono przyjęcia wniosku. Wówczas skazany wniósł o przywrócenie
terminu do złożenia wniosku. Zaskarżonym postanowieniem wniosek ten nie został
uwzględniony.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skazany, podnosząc, że zbyt
późno zawiadomiono go o terminie rozprawy apelacyjnej, a jego wniosek o
doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem został odrzucony. Skazany wniósł o
przywrócenie terminu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Po pierwsze stwierdzić należy, że wprawdzie dopiero w przeddzień
rozprawy, ale skarżący został powiadomiony o terminie rozprawy apelacyjnej. Mógł
zatem oczekiwać, że w jego sprawie zapadnie wyrok. O tym, że tak się stało
wiedział z pewnością od dnia 18 maja 2012 r. Wówczas też rozpoczął się bieg 7
dniowego terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem,
o czym pouczono skazanego. W dniu 25 maja 2012 r., a więc w tym terminie
skazany złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i doprowadzenie na
rozprawę. Informację, że wniosek ten nie może być uwzględniony skazany otrzymał
w dniu 5 czerwca 2012 r. Wtedy też zapytano skazanego, czy traktować jego
wniosek jako wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. Skazany udzielił
odpowiedzi na to pismo dopiero w dniu 28 czerwca 2012 r., składając stosowny
wniosek. Jak ustalono w administracji aresztu wcześniej nie składał żadnych pism
(k. 303), wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku o przywrócenie terminu.
W tej sytuacji brak podstaw do uznania, że skazany nie mógł dotrzymać
terminu z powodu niezależnych od niego okoliczności o nadzwyczajnym
charakterze, a tylko takie mogłyby stanowić przesłankę przywrócenia terminu.
Wobec powyższego zaskarżone postanowienie utrzymano w mocy.