Postanowienie SN z 26 września 2012, sygn. II KZ 34/12
Data orzeczenia
26 września 2012
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Jerzy Grubba
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 26 września 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
w sprawie T. K.
skazanego z art. 92 § 1 k.w. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 26 września 2012 r.,
zażalenia wnioskodawcy
na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia
17 lipca 2012 r.,
o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania
na podstawie art. 437§1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zażalenie nie jest zasadne. W istocie też wnioskodawca nie podnosi w nim
żadnych zarzutów przeciwko merytorycznej treści skarżonego zarządzenia
ograniczając się do wskazania, że podtrzymuje żądanie wyznaczenia mu w
charakterze obrońcy z urzędu wymienionego w piśmie radcy prawnego.
W tej sytuacji wypada jedynie stwierdzić, że strona, która ubiega się o
wyznaczenie jej obrońcy czy pełnomocnika z urzędu nie ma jednocześnie
uprawnienia do skutecznego domagania się, aby tym pełnomocnikiem (obrońcą)
była wskazana przez nią konkretna osoba. Oczywistym jest też, że wyznaczenie
takie musi pozostawać w zgodzie z obowiązującymi przepisami procesowymi.
Wniosek oskarżonego z dnia 14.04.2012r. w pełni prawidłowo został zatem
potraktowany jako wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu dla potrzeb
postepowania wznowieniowego. Obrońca taki został wyznaczony i wykonał swoje
obowiązki sporządzając opinię, w której stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie
znajduje podstaw do sporządzenia i wniesienia wniosku o wznowienie
postępowania (k.161 – 163). Skutkiem powyższego było prawidłowe wezwanie
wnioskodawcy do uzupełnienia braku formalnego jego wniosku poprzez
sporządzenie go przez adwokata lub radcę prawnego wyznaczonego z wyboru.
Wnioskodawca w zakreślonym terminie braku tego nie uzupełnił. W pełni słusznie
zatem wydano zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku samodzielnie
sporządzonego przez T. K.
W tej sytuacji nie ma jakichkolwiek podstaw do uwzględnienia zażalenia
wniesionego w sprawie.
Kierując się omówionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.