Wyrok z 19 listopada 2024, sygn. VI Ka 1043/24

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 1043/24

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 19 3 czerwca 2024 roku w sprawie D. K., sygn. akt II K 435/23

Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

1.

D. K.

Oskarżony jest osobą karaną

karta karna k. 271

Sytuacja majątkowa oskarżonego

informacja e - (...)

k. 261

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Wskazać fakt

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu.

1.

Karta karna

Załączone dokumenty urzędowe zostały sporządzone w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony.

Informacja e - (...).

Stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały uch autentyczności.

.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1.

błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść, a polegający na tym, że Sąd niezasadnie przyjął, iż stopień społecznej szkodliwości czynu zarzucanych D. K. i jego wina nie są znaczne, a nadto, że postawa oskarżonego, jego właściwości osobiste uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie on przestrzegać porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa, gdy tymczasem okoliczności popełnienia przestępstwa i zachowanie oskarżonego w chwili popełnienia przestępstwa, długotrwałość i intensywność czynności wykonawczych przestępstwa znęcania się wskazują, iż stopień społecznej szkodliwości czynu jak również stopień winy oskarżonego był znaczny, nadto jego postawa i właściwości osobiste nie dają podstaw do przypuszczenia, że będzie przestrzegać porządku prawnego, a tym samym warunkowe umorzenie postępowania było niezasadne.

☒ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

1.  Prokurator zasadnie podniósł, że sąd pierwszej instancji nieprawidłowo ustalił, że wina oskarżonego i stopień społecznej szkodliwości jego czynu były nieznaczne.

2.  Sąd pierwszej instancji oceniając społeczną szkodliwość czynu oskarżonego skupił się na pojednaniu stron postępowania, uwzględniając postawę pokrzywdzonej, która na ostatniej rozprawie potwierdziła, że doszło do pojednania pomiędzy nią a oskarżonym, ponownie zamieszkali razem, naprawiają relacje i planują wspólne pożycie małżeńskie i nie chce był jej mąż został ukarany. Oczywiście sąd obowiązany jest wziąć pod uwagę stanowisko osoby pokrzywdzonej, niemniej jednak nie może determinować ono ustaleń co do społecznej szkodliwości czynu.

3.  Zgodnie z art. 115 § 2 przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego lub zagrożonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia.

4.  Rację ma natomiast prokurator, że analiza materiału dowodowego nie pozwala na ustalenie, że społeczna szkodliwość czynu oskarżonego nie była znaczna. Faktem jest, że pomiędzy pokrzywdzoną i oskarżonym istnieje konflikt małżeński, oparty na obopólnej zazdrości, podsycany lękiem przed ponowna zdradą. Faktem jest również to, że oboje małżonkowie spożywają wspólnie alkohol, dochodziło pomiędzy nimi wielokrotnie do pojednania, oskarżony wyprowadzał się i następnie wprowadzał do wspólnie zajmowanego mieszkania.

5.  Nie sposób jednak przyjąć, że przypisane działanie oskarżonego wyczerpujące znamiona art. 207 § 1 k.k. wynikało z impulsu, czy przypływu emocji nad którymi oskarżony nie potrafił zapanować. Oskarżony działał w długim okresie czasu, bo od 26 lutego 2022 roku do 9 kwietnia 2023 roku, co świadczy o jego nieustępliwości, wykorzystując nastawienie pokrzywdzonej, która wielokrotnie wybaczała mu zdrady. Do zdarzeń dochodziło zawsze, gdy oskarżony był pod wpływem alkoholu. Z uwagi na wiek i nagminność spożywania alkoholu, oskarżony ma pełną świadomość w jaki sposób zachowuje się po jego spożyciu. Nie jest to okoliczność która mogłaby umniejszać jego winę.

6.  Wszystkie okoliczności sprawy, czas, podejmowane działania, ich rodzaj nie pozawalają na ustalenie, że społeczna szkodliwość czynu oskarżonego nie była znaczna. Nie sposób również stwierdzić, że właściwości i warunki osobiste oskarżonego oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.

7.  Reasumując rację ma prokurator, że w sprawie nie zaistniały ustawowe przesłanki do warunkowego umorzenia postępowania wobec oskarżonego.

Wniosek

o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania (apelacja)

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

o zmianę wyroku i wymierzenie oskarżonemu kary, tak jak w wyroku nakazowym (rozprawa odwoławcza)

☒ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

Sąd odwoławczy nie dostrzega z urzędu a i prokurator nie wskazuje jakie przesłanki legły u podstaw wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zgodnie z art. 437 § 2 k.p.k. uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k., art. 454 k.p.k. lub jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości. Żadna z tych przesłanek nie zachodzi w tym przypadku. Nie stwierdzono bezwzględnej przesłanki odwoławczej, oskarżony nie został uniewinniony, ani nie zapadło orzeczenie o umorzeniu postępowanie.

Warunkowe umorzenie postępowania nie jest umorzeniem postępowania w rozumieniu art. 454 k.p.k. Obecnie po zmianie przepisów w 2013 roku nie ma przeszkody do skazania, gdy postępowanie karne zostało warunkowo umorzone.

W niniejszej sprawie wyrok warunkowo umarzający postępowanie zapadł po przeprowadzeniu rozprawy i całości postępowania dowodowego.

5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1

Przedmiot zmiany.

Wyrok sądu rejonowego został zmieniony i na podstawie art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 37a § 1 k.k. sąd wymierzył oskarżonemu karę jednego roku ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze trzydziestu godzin dziennie.

Na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 k.k. w zw. z art. 34 § 3 k.k. sąd zobowiązał oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu i używania innych środków odurzających.

Natomiast na podstawie art. 72 § 1 pkt 6 k.k. w zw. z art. 34 § 3 k.k. oskarżony został zobowiązany do poddania się terapii uzależnień.

Zwięźle o powodach zmiany.

Zgodnie z treścią art. 37a § 1 k.k. jeżeli przestępstwo jest zagrożone tylko karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, a wymierzona za nie kara pozbawienia wolności nie byłaby surowsza od roku, sąd może zamiast tej kary orzec karę ograniczenia wolności nie niższą od 4 miesięcy albo grzywnę nie niższą od 150 stawek dziennych, w szczególności jeżeli równocześnie orzeka środek karny, środek kompensacyjny lub przepadek.

Sąd odwoławczy uznał, że kara ograniczenia wolności polegająca na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne jest karą, która spełnia swe cele zarówno w zakresie prewencji indywidualnej, jak i generalnej. Sąd odwoławczy wymierzając taką karę uwzględnił stopień społecznej szkodliwości czynu, motywację i sposób zachowania oskarżonego na przestrzeni ponad roku, właściwości i warunki osobiste D. K., a także zachowanie się pokrzywdzonej. Okolicznością łagodzącą była dotychczasowa niekaralność oskarżonego, natomiast okolicznościami obciążającymi były popełnienie przestępstwa w stanie po spożyciu alkoholu, gdyż stan ten był czynnikiem prowadzącym do istotnego zwiększenia jego skutków, sposób działania prowadzący do poniżenia pokrzywdzonej, popełnienie przestępstwa z premedytacją.

6.  Koszty Procesu

Wskazać podmiot.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

D. K.

5.

zwolniono oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za obie instancje, wydatkami obciążając Skarb Państwa.

7.  PODPIS

Anna Kalbarczyk

7.1.1. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

prokurator

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 3 czerwca 2024 roku

7.1.2. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

7.1.3. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

7.1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana