Uzasadnienie z 5 września 2025, sygn. VI Ka 117/25

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 117/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 15 listopada 2024 r. sygn. II K 1369/22

0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

P. G.

Oskarżony był 7 x karany ostatnio 2024 roku za czyn z art. 244 k.k.

Karta karna

148-149

2.1.1.2.

j.w.

Oskarżony w 2023 r. złożył deklaracje PIT - 37

e-puap

146

2.1.1.3.

2.

j.w.

13 x karany za wykroczenia drogowe od 2021 do 2023 r.

(Wszystkie okoliczności dotyczą czynów z art. 244 k.k.)

Informacja o wykroczeniach

151-152

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.1.1.1.

Karta karna

Dowód z dokumentu. Dokument wystawiony przez właściwy organ w ramach jego kompetencji. Wiarygodny.

2.1.1.2.

e- puap

j.w.

2.1.1.3.

Informacje o wykroczeniach

j.w.

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

- rażąca niewspółmierność kar jednostkowych orzeczonych w wymiarze 8 miesięcy i 6 miesięcy pozbawienia wolności i w konsekwencji kary łącznej orzeczonej w wymiarze 10 miesięcy pozbawienia wolności wymierzonych oskarżonemu w stosunku do stopnia zawinienia oraz społecznej szkodliwości jego czynu oraz w stosunku do jego właściwości i warunków osobistych;

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut nie jest zasadny.

Sąd I instancji wymierzył oskarżonemu kary jednostkowe dostosowane do zawinienia bowiem rażąco zlekceważył orzeczenia sądowe, nakładające na niego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych. Orzeczona kara łączna uwzględnia związek przedmiotowo -podmiotowy pomiędzy popełnionymi przestępstwami. Została wymierzona za zasadzie asperacji. Przedmiotem ochrony z art. 244 k.k. jest respektowanie orzeczeń sądowych ustanawiających określony rodzaj zakazu lub nakazu. (Kunicka-Michalska [w:] Wąsek, Zawłocki II, s. 283). Według Sądu Najwyższego: „Przedmiotem ochrony przepisu art. 244 k.k. jest orzeczenie każdego sądu (cywilnego, administracyjnego lub karnego), zawierające zakaz określonej w nim działalności, także innej niż gospodarcza” (postanowienie SN z 26.02.2004 r., I KZP I KZP 47/03, OSNKW 2004/3, poz. 35).

Zapadło wobec oskarżonego 7 jednostkowych orzeczeń, w których sądy orzekały zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych. ( III K 1116/07; II W 398/22 ; II W 196/22; II K 583/24; II K1387/22;.II W 921/22; II W 821/22)

Zakazy wobec oskarżonego zostały orzeczone za popełnienie wykroczeń drogowych, jak również za popełnienie przestępstw drogowych - prowadzenie samochodu w stanie nietrzeźwości. Uzasadniony jest więc wniosek, że oskarżony prowadzi pojazdy mechaniczne w ruchu lądowym w sposób niebezpieczny dla innych użytkowników ruchu tj. kierowców i pieszych. Tym samym zachodzi większe prawdopodobieństwo popełnienia przez niego poważnego wypadku drogowego, w którym ucierpieć mogą inni uczestnicy ruchu drogowego. Orzekane wobec oskarżonego zakazy miały spełniać rolę prewencyjną. Jak wynika ze zgromadzonego w tej sprawie materiału dowodowego, kierując samochodem oskarżony łamał po kilka nakazów naraz. Po popełnieniu czynów objętych zaskarżonym wyrokiem został w 2024 r. ponownie skazany za popełnienie takiego samego czynu z art. 244 k.k. Co więcej każdorazowo w niniejszej sprawie oskarżony prowadził samochód w ruchu lądowym bez uzasadnionej potrzeby a także mimo możliwości skorzystania z innej formy transportu. Oskarżony mieszka w W.. Może korzystać z połączeń autobusowych. Istnieje także możliwość skorzystania z taksówki. Ponadto w otoczeniu oskarżonego pozostają osoby bliskie posiadające uprawnienia do kierowania pojazdami. Sprawstwo oskarżonego nie budzi wątpliwość w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego gdyż każdorazowo był zatrzymywany przez policjantów do kontroli drogowej. Za każdym razem podjął się kierowania samochodu, pomimo braku koniecznej potrzeby, wiedząc, że łamie w ten sposób orzeczone zakazy prowadzenia pojazdów. Społeczną szkodliwość czynów oskarżonego należy określić jako znaczną z uwagi na rażące naruszenie obowiązujących go zakazów. Oskarżony zachowywał się tak jakby one go nie dotyczyły i uważał, że uniknie kontroli drogowych. Okazując tym samym lekceważenie dla prawomocnych wyroków sądowych. Lekceważenie przybrało postać rażącą. Żadne przesłanki nie przemawiają za złagodzeniem kary gdyż oskarżony był już uprzednio karany. Także popełnianie przez oskarżonego aż 13 wykroczeń drogowych nie przemawia za złagodzeniem kary. (k-151-152 ) Oskarżony może się starać o odbycie kary w systemie dozory elektronicznego.

Wniosek

-o zmianę zaskarżonego wyroku i w miejsce kary 8 miesięcy pozbawienie wolności orzeczenie za czyny w pkt 1- 3 kary 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 godzin w stosunku miesięcznym;

-za czyn określny w pkt 4 aktu oskarżenia kary 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 godzin w stosunku miesięcznym;

-oraz orzeczenie kary łącznej w wymiarze 10 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej pracy na cele społeczne;

-ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wniosek nie jest zasadny.

1.Kary jednostkowe są adekwatne do zawinienia oskarżonego. Kara łączna uwzględnia związek przedmiotowo- podmiotowy pomiędzy popełnionymi przestępstwami.

Sąd I instancji przy wymiarze kary uwzględnił wszystkie okoliczności mające wpływ na ten wymiar. Okoliczności takie jak prowadzenie pojazdów w stanie trzeźwości i respektowanie zasad ruchu drogowego pomimo prowadzenia pojazdów w okresie obowiązywania zakazów nie równoważą okoliczności obciążających oskarżonego. W prawie drogowym obowiązuje bezwzględny zakaz prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości oraz nakaz prowadzenia pojazdu w sposób bezpieczny. Tak więc respektowanie tych zasad nie jest okolicznością łagodzącą wobec oskarżonego gdyż są to zwyczajne obowiązki kierowcy. Przyznanie się oskarżonego do winy stanowi okoliczność łagodzącą jednak nie równoważy w stopniu umożliwiającymi złagodzenie kary okoliczności obciążających: złamanie kilku zakazów naraz, popełnienie 13 wykroczeń drogowych i rażące zlekceważenie orzeczeń sądowych pomimo braku koniecznej potrzeby przemieszczania się samochodem.

2.Material dowodowy jest kompletny i nie wymaga uzupełnienia. Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania nie jest zasadny.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

0.11.

Przedmiot utrzymania w mocy

0.1Wina i kara

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Kary jednostkowe są adekwatne do zawinienia oskarżonego. Kara łączna uwzględnia związek przedmiotowo- podmiotowy pomiędzy popełnionymi przestępstwami.

Sąd I instancji przy wymiarze kary uwzględnił wszystkie okoliczności mające wpływ na ten wymiar. Okoliczności takie jak prowadzenie pojazdów w stanie trzeźwości i respektowanie zasad ruchu drogowego pomimo prowadzenia pojazdów w okresie obowiązywania zakazów nie równoważą okoliczności obciążających oskarżonego. W prawie drogowym obowiązuje bezwzględny zakaz prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości oraz nakaz prowadzenia pojazdu w sposób bezpieczny. Tak więc respektowanie tych zasad nie jest okolicznością łagodzącą wobec oskarżonego gdyż są to zwyczajne obowiązki kierowcy. Przyznanie się oskarżonego do winy stanowi okoliczność łagodzącą jednak nie równoważy w stopniu umożliwiającymi złagodzenie kary okoliczności obciążających: złamanie kilku zakazów naraz, popełnienie 13 wykroczeń drogowych i rażące zlekceważenie orzeczeń sądowych pomimo braku koniecznej potrzeby przemieszczania się samochodem.

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

0.0.11.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

2.

Zwolnienie oskarżonego od kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym znajduje uzasadnienie w treści art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k. gdyż istnieją podstawy do uznanie, że uiszczenie ich było dla oskarżonego zbyt uciążliwe ze względu na jego sytuację rodzinną, majątkową i wysokości dochodów. W 2023 r. oskarżony uzyskał niskie dochody, ma na utrzymaniu dziecko. Ma także do zapłacenia świadczenie pieniężne zasądzone zaskarżonym wyrokiem .

7.  PODPIS

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżony

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Kara

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana