Postanowienie SN z 28 listopada 2012, sygn. III KO 97/12
Data orzeczenia
28 listopada 2012
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Dorota Rysińska
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 28 listopada 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dorota Rysińska (przewodniczący)
SSN Jacek Sobczak (sprawozdawca)
SSN Józef Szewczyk
w sprawie W. D.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 28 listopada 2012 r.,
wniosku Sądu Rejonowego z dnia 13 września 2012 r., o przekazanie w trybie art.
37 k.p.k. sprawy oskarżonego W. D.
p o s t a n o w i ł:
przekazać w trybie art. 37 k.p.k. sprawę Sądu Rejonowego w
B. dotyczącą oskarżonego W. D. w W.
UZASADNIENIE
Oskarżony W. D. stanął pod zarzutem popełnienia przestępstwa z art. 233 § 1
k.k. Akt oskarżenia przeciwko W. D. oraz sześciu innym osobom został skierowany
do Sądu Rejonowego w B. w dniu 14 lutego 2008 roku. Oskarżony natomiast
mieszka w W.
Z uwagi na zły stan zdrowia oskarżonego jeszcze przed rozpoczęciem
procesu jego sprawę, postanowieniem z dnia 2 czerwca 2008 roku, wyłączono do
odrębnego postępowania. Sąd opierając się o wnioski zawarte w opinii biegłego J.
K. stwierdził, iż stan zdrowia oskarżonego uniemożliwia mu udział w rozprawach
przed Sądem Rejonowym w B. W związku z powyższym postępowanie w sprawie
zostało zawieszone. Powyższe stanowisko biegły podtrzymywał w kolejnych
opiniach.
Postanowieniem z dnia 13 marca 2012 roku, celem kontroli stanu zdrowia
oskarżonego, a tym samym przesłanek zawieszenia postępowania, dopuszczono
2
dowód z opinii Instytutu Badań i Ekspertyz Kryminalistycznych. Wykonujący opinię
dr n. med. K. L. (biegły kardiolog z listy Sądu Okręgowego w W.), po osobistym
przeprowadzeniu badania, oskarżonego i zapoznaniu się z aktami sprawy oraz
dostępną dokumentacją medyczną wskazał jednoznacznie, iż W. D. jest obecnie i
będzie w przyszłości niezdolny do udziału w postępowaniu przed Sądem
Rejonowym w B.
Jednocześnie z przedłożonej opinii lekarskiej wynika, iż nie ma
przeciwwskazań do udziału oskarżonego w postępowaniu przed sądem rejonowym
w okręgu, w którym oskarżony zamieszkuje.
W związku z przedstawionymi okolicznościami Sąd Rejonowy w B. uznał za
potrzebne zwrócić się do Sądu Najwyższego o przekazanie tejże sprawy, w trybie
art. 37 k.p.k., do Sądu Rejonowego w W., czyli do sądu miejsca zamieszkania
oskarżonego, co umożliwić ma oskarżonemu stawiennictwo na rozprawie, a w
konsekwencji przeprowadzenie postępowania jako takiego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Należy przekazać sprawę oskarżonego W. D. do rozpoznania Sądowi
Rejonowemu w W. Opisany stan rzeczy przemawia za przekazaniem sprawy do
rozpoznania sądowi miejsca zamieszkania oskarżonego.
Zgodnie z art. 37 k.p.k. Sąd Najwyższy może z inicjatywy właściwego sądu
przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli wymaga
tego dobro wymiaru sprawiedliwości. Przez dobro wymiaru sprawiedliwości rozumie
się potrzebę doprowadzenia do przeprowadzenia procesu, który okazuje się być
mało realny bez odejścia od zasady właściwości miejscowej sądu.
Art. 37 k.p.k. nie wyklucza jednocześnie przekazania sprawy sądowi
równorzędnemu w sytuacji, gdy stan zdrowia oskarżonego jest taki, że nie wyklucza
stawiania się przezeń w sądzie co do zasady, ale jednocześnie uniemożliwia
stawianie się w sądzie znacznie odległym od miejsca zamieszkania oskarżonego.
Należy uznać, że taka sytuacja ma właśnie miejsce w niniejszej sprawie. Z
opinii biegłego kardiologa wynika jednoznacznie, że dojazd oskarżonego do sądu
miejscowo właściwego mógłby realnie narazić jego zdrowie, a nawet życie, na
poważny uszczerbek. Nadto, nic nie wskazuje na to, aby miał on ulec polepszeniu,
co dawałoby podstawę do zawieszenia procesu na ten okres. Biegły określił stan
ten jako stały. Jednocześnie biegły, wskazując na zastosowane u oskarżonego
leczenie (wszczepienie ICD w 2010 r.), wskazał, iż znacznie podnosi on
3
bezpieczeństwo chorego i zapobiega nagłym powikłaniom arytmicznym, co
pozwala mu na udział w postępowaniu przed Sądem Rejonowym w W., czyli w
miejscu jego zamieszkania – miejscu nie tak odległym jak miejsce obecnego
prowadzenia postępowania przeciwko oskarżonemu.
Tak więc wzgląd na stan zdrowia oskarżonego oraz na zapewnienie
sprawnego toku postępowania w jego sprawie (a w zasadzie wzgląd na
umożliwienie przeprowadzenie procesu w ogóle), przemawiają za przekazaniem
sprawy oskarżonego równorzędnemu sądowi właściwemu dla miejsca jego
zamieszkania, czyli w tym wypadku – Sądowi Rejonowemu w W.
W związku z powyższym, w oparciu o art. 37 k.p.k., orzeczono jak w
dyspozytywnej części postanowienia.