Postanowienie SN z 28 listopada 2012, sygn. III KZ 81/12
Data orzeczenia
28 listopada 2012
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Dorota Rysińska
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 28 listopada 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dorota Rysińska
w sprawie A. K.
skazanego z art. 157 § 2 kk
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 28 listopada 2012 r.,
zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego . Wydziału Karnego Sądu
Okręgowego z dnia 17 września 2012 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji
od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 17 kwietnia 2012 r.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
W zażaleniu złożonym na przytaczane na wstępie zarządzenie skarżący A.
K. podnosi, że „nie odgrywa roli termin" wniesienia przez niego kasacji, a właściwie
szeregu pism procesowych, z których wynikało, iż wydanie wobec niego, jako
osoby niewinnej, („niezgodnego z prawdą") wyroku skazującego stanowiło
przestępstwo, naruszające dobro wymiaru sprawiedliwości i znieważające
Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej. Z treści zażalenia można wyczytać, że
skazanemu chodzi o spowodowanie kasacyjnej kontroli wyroku Sądu Okręgowego,
traktowanego przez niego jako „nieważny".
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie może zostać uwzględnione.
W rozważanym piśmie procesowym nie podnosi się żadnego sensownego
argumentu zdolnego zwalczyć zajęte w zaskarżonym zarządzeniu stanowisko, że
pismo procesowe skazanego A. K., potraktowane jako kasacja, zostało przez niego
wniesione po upływie przewidzianego ustawą, 30- dniowego terminu, liczonego od
2
daty doręczenia odpisu wyroku sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem. Fakt
przekroczenia tego terminu przez skazanego nie nasuwa wątpliwości, skoro
rzeczony odpis wyroku z uzasadnieniem został mu doręczony w dniu 30 kwietnia
2012 r. (notatka urzędowa - k. 291), a pismo procesowe, w którym najwcześniej
zakwestionował zasadność tego wyroku zostało przez niego złożone (pod adresem
Prezesa Sądu Okręgowego w O.) w dniu 8 czerwca 2012 r. (k. 247), kolejne zaś w
dniu 20 czerwca 2012 r. (k. 233, por. też k. 285).
Należy zauważyć, że przewidziany przepisem art. 524 § 1 zd. 1 k.p.k. termin
wniesienia kasacji jest terminem zawitym, co oznacza, że czynność podjęta z
uchybieniem tego terminu jest bezskuteczna. W przedstawionej powyżej sytuacji,
Przewodniczący Wydziału miał więc obowiązek odmówić przyjęcia wniesionej przez
skazanego skargi kasacyjnej, zważając i na to, że w pismach procesowych - poza
własną oceną skarżącego co do braku znaczenia dochowania terminu - nie
wskazano żadnej przyczyny usprawiedliwiającej jego przekroczenie.
Z tych zatem względów, nie znajdując podstaw do podważenia
zaskarżonego rozstrzygnięcia, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.