Postanowienie SN z 28 listopada 2012, sygn. III KO 85/12
Data orzeczenia
28 listopada 2012
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Dorota Rysińska
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 28 listopada 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dorota Rysińska (przewodniczący)
SSN Jacek Sobczak
SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)
w sprawie H. L.
oskarżonego z art. 207§ 1 k.k.
po rozpoznaniu wniosku Sądu Rejonowego w O.
z dnia 2 października 2012r.,
o przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S.
postanowił :
nie uwzględnić wniosku o przekazanie sprawy .
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w O. w uzasadnieniu wystąpienia o przekazanie sprawy
przeciwko H. L. innemu sądowi równorzędnemu wskazał na to, że oskarżony
aktualnie przebywa w Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w S. oddalonym
od O. o 170 km. W związku z tym, zdaniem Sądu wnioskującego należy przekazać
sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S., jako właściwemu miejscowo ze
względu na miejsce pobytu oskarżonego. W przeciwnym wypadku niezbędne
będzie bezpośrednie transportowanie oskarżonego na każdy termin rozprawy w O.
z S., a po zakończeniu rozprawy odwożenie do miejsca pobytu. Ponadto w czasie
podróży oskarżony będzie wymagał opieki medycznej oraz wyżywienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Najwyższy wielokrotnie podkreślał, iż przekazanie sprawy do
rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. może nastąpić
tylko wtedy, gdy realnie występują okoliczności, które mogą stwarzać uzasadnione
przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym
2
sądzie. Wyjątkowy charakter tego przepisu nakazuje jego stosowanie w
rygorystyczny sposób. Zbyt szerokie stosowanie tego przepisu mogłoby bowiem
osłabić poczucie zaufania do niezależności sądu i jego zdolności do obiektywnego
orzekania.
Wielokrotnie w doktrynie i orzecznictwie wskazywano, iż przepis art. 37 k.p.k.
nie może być traktowany jako sposób rozwiązywania problemów natury technicznej
utrudniających przeprowadzenie rozprawy. Zatem trudności z transportem, opieką
medyczną i wyżywieniem oskarżonego w czasie podróży nie mogą być podstawą
przekazania sprawy innemu sądowi niż właściwy do jej rozpoznania. Jak wynika z
uzyskanej w toku postępowania opinii biegłych psychiatrów, stan zdrowia H. L.
pozwala na przewożenie go na rozprawy do Sądu Rejonowego w O., po
zakończeniu których odwożony będzie do miejsca pobytu.
Biorąc powyższe rozważania pod uwagę, Sąd Najwyższy nie uwzględnił
wniosku.