Wyrok z 27 lutego 2023, sygn. I C 197/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 lutego 2023 roku

Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim I Wydział Cywilny w następującym składzie:

Przewodnicząca: Sędzia Beata Grochulska

Protokolant: st. sekr. sąd. Wioletta Kolanek

po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2023 roku w Piotrkowie Trybunalskim

na rozprawie

sprawy z powództwa (...) S.A. z siedzibą w W.

przeciwko S. M. (1)

o zapłatę

1.  zasądza od pozwanej S. M. (1) na rzecz powoda (...) S.A. z siedzibą w W.:

a/ kwotę 104.187,54 (sto cztery tysiące sto osiemdziesiąt siedem 54/100) złotych wraz z odsetkami:

- od kwoty 72.534,52 (siedemdziesiąt dwa tysiące pięćset trzydzieści cztery 52/100) złotych umownymi w wysokości podwojonego oprocentowania umownego, na które składa się suma obowiązującej stawki (...) i marży Banku w wysokości 5,72%, które na dzień sporządzenia pozwu wynoszą łącznie 15,96% w skali roku, z zastrzeżeniem, że tak liczone odsetki nie mogą w stosunku rocznym przekraczać czterokrotności oprocentowania kredytu lombardowego NBP, liczonymi od dnia 28 stycznia 2922 roku do dnia zapłaty,

- od kwoty 23.901,62 (dwadzieścia trzy tysiące dziewięćset jeden 62/100) złotych ustawowymi za opóźnienie tj. w wysokości równej sumie stopy referencyjnej NBP i 5,5 punktów procentowych, liczonymi w stosunku rocznym od dnia wytoczenia powództwa w elektronicznym postępowaniu upominawczym, tj. od dnia 06.10.2021r. do dnia zapłaty,

- od kwoty 7.751,30 (siedem tysięcy siedemset pięćdziesiąt jeden 30/100) złotych ustawowymi za opóźnienie tj. w wysokości równej sumie stopy referencyjnej NBP i 5,5 punktów procentowych, liczonymi w stosunku rocznym od dnia wniesienia przedmiotowego pozwu do dnia zapłaty i płatność tej kwoty rozkłada na raty każda w kwocie po 700,00 (siedemset) złotych miesięcznie, płatne poczynając od dnia 01 marca 2023 roku z góry do dnia 10-go każdego miesiąca, z tym zastrzeżeniem, iż brak zapłaty dwóch rat powoduje natychmiastową wymagalność całości wierzytelności;

2. nakazuje zwrócić ze środków Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Piotrkowie

(...) na rzecz powoda (...) S.A. z siedzibą w W. kwotę 5.209,00

(pięć tysięcy dwieście dziewięć) złotych tytułem zwrotu opłaty sądowej od pozwu;

3.  nie obciąża pozwanej S. M. (1) kosztami procesu.

Sędzia Beata Grochulska

UZASADNIENIE

W pozwie z dnia 04 lutego 2022 roku wniesionym przeciwko S. M. (1) pełnomocnik powoda (...) Bank S.A z siedzibą w W. wnosił o zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kwoty 104.187,54 zł (słownie: sto cztery tysiące sto osiemdziesiąt siedem 54/100) złotych wraz z odsetkami:

a/ od kwoty 72.534,62 zł — umownymi w wysokości podwojonego oprocentowania umownego, na które składa się suma obowiązującej stawki (...) i marży Banku w wysokości 5,72%, które na dzień sporządzenia pozwu wynoszą łącznie 15,96% w skali roku, z zastrzeżeniem, że tak liczone odsetki nie mogą w stosunku rocznym przekraczać czterokrotności oprocentowania kredytu lombardowego NBP, liczonymi od dnia 28.01.2022r. do dnia zapłaty;

b/ od kwoty 23.901,62 zł — ustawowymi za opóźnienie, tj. w wysokości równej sumie stopy referencyjnej NBP i 5,5 punktów procentowych, liczonymi w stosunku rocznym od dnia wytoczenia powództwa w elektronicznym postępowaniu upominawczym, tj. od dnia 06.10.2021r., do dnia zapłaty;

c/ od kwoty 7.751,30 zł — ustawowymi za opóźnienie, tj. w wysokości równej sumie stopy referencyjnej NBP i 5,5 punktów procentowych, liczonymi stosunku rocznym od dnia wniesienia przedmiotowego pozwu do dnia zapłaty; oraz

d/ kosztów postępowania według norm przepisanych oraz kwoty 170,73 zł tytułem notarialnego poświadczenia dokumentów przedłożonych do sprawy.

W piśmie z dnia 22 grudnia 2022 roku pełnomocnik powoda oświadczył, iż na mocy decyzji Bankowego Funduszu Gwarancyjnego dnia 28 września 2022r. o sygn. A (...).720.6.2021.256, pozostającej w mocy od dnia jej doręczenia tj. od dnia 30 września 2022r., rozpoczęto w stosunku do banku (...) S.A. z/s w W. (wierzyciel pierwotny) przymusowe postępowanie restrukturyzacyjne w formie instytucji pomostowej, na podstawie art. 188 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 10 czerwca 2016r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (dalej „ustawa").

Zgodnie z powyższą decyzją, z dniem 3 października 2022r. do instytucji pomostowej Bank (...) S.A., utworzonej przez (...) zgodnie z art. 181 ust. 1 oraz art. 185 ust. 1, ust. 3 i ust. 5 ustawy o (...), przeniesiono ze skutkiem określonym w art. 191 ust. 1 ustawy o (...) Bank S.A., obejmujące ogół praw majątkowych wierzyciela pierwotnego według stanu na koniec dnia wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, tj. 30 września 2022r. Niewątpliwie zaś wierzytelność objęta niniejszą umową powstała przed dniem skutku przymusowej restrukturyzacji — co wynika wprost z daty zawarcia umowy kredytu i z tego powodu przeszła na instytucję pomostową.

Jednocześnie informował, że z dniem 13 października 2022 r. dokonano wpisu w rejestrze prowadzonym dla banku o zmianie firmy z: Bank (...) S.A., na (...) S.A. — co uzasadnia legitymację powoda z aktualnie brzmiącą nazwą strony powodowej. W związku z powyższym nastąpiła zmiana strony powodowej na (...) S.A. z siedzibą w W. (k. 164-177 – odpisy decyzji oraz pełnomocnictw).

W toku procesu pełnomocnik powoda podtrzymywał dotychczasowe stanowiska procesowe. Pozwana nie kwestionowała ani wysokości zadłużenia, faktu zawarcia umowy kredytowej, ani jej wypowiedzenia, ewentualnie wnosiła o rozłożenie spłaty na raty w kwocie po 700 złotych miesięcznie. Na rozprawie w dniu 23 lutego 2023 roku uznała powództwo. Wobec powyższego wniosku pełnomocnik powoda oświadczył, iż w przypadku rozłożenia płatności na raty wnosi o zastrzeżenie wyroku, że brak wpłaty dwóch rat spowoduje natychmiastową wykonalność całości świadczenia.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powód zawarł ze S. M. (2) oraz pozwaną S. M. (1), na ich wniosek, umowę kredytu hipotecznego nr (...) z dnia 16.03.2009r. Na mocy Umowy Kredytu powód udzielił Kredytobiorcom kredytu w kwocie 71.318,56 zł. Umowa nigdy nie była indeksowana/denominowana do waluty obcej. Spłata kredytu miała nastąpić w 240 miesięcznych ratach równych kapitałowo-odsetkowych. Na podstawie aneksu nr (...) z dnia 18.06.2014r. do Umowy Kredytu Strony dokonały modyfikacji postanowień umowy.

Dowód:

• wniosek o udzielenie kredytu hipotecznego (k. 25-36),

• Umowa Kredytu, regulamin do umowy kredytu hipotecznego (k. 37-63),

• Warunki ubezpieczenia nieruchomości będących przedmiotem zabezpieczenia hipotecznego,

• Deklaracja przystąpienia do ubezpieczenia nieruchomości (...) S.A.,

• Deklaracja zgody na przystąpienie do ubezpieczenia od ryzyka utraty stałego źródła dochodu wskutek utraty pracy (k. 69-74),

• Ogólne warunki ubezpieczenia kredytobiorców od ryzyka utraty stałego źródła dochodu wskutek utraty pracy,

• Deklaracja ubezpieczenia z tytułu pakietowego ubezpieczenia na wypadek odmowy ustanowienia hipoteki,

• Deklaracja zgody na objęcie ubezpieczeniem od utraty wartości nieruchomości,

• Deklaracja zgody na objęcie ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej i ochrony prawnej,

• aneks nr (...) z dnia 18.06.2014 r.

Środki pieniężne rozdysponowano zgodnie z dyspozycją Kredytobiorców.

Dowód:

• wniosek o wypłatę kredytu (k. 25-36)

• dyspozycja uruchomienia kredytu nr 1 (k. 79-80).

Kredytobiorcy nie wywiązali się z zobowiązania terminowego dokonywania spłat kredytu w wysokościach ustalonych w Umowie Kredytu. Z uwagi na powstanie zaległości w spłacie rat kredytu powód wezwał Kredytobiorców do zapłaty pismami z dnia 17.02.2020 r. pod rygorem wypowiedzenia Umowy Kredytu i jednocześnie pouczył o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia w trybie art. 75c ustawy Prawo bankowe. Wezwania nie odniosły zamierzonego skutku co spowodowało, że powodowy bank wypowiedział Umowę Kredytu pismami z dnia 19.05.2020 r. Roszczenie stało się wymagalne z dniem 16.07.2020 r.

Dowód:

• wezwania do zapłaty z dnia 17.02.2020 r. z dowodami nadania,

• oświadczenia z dnia 19.05.2020 r. o wypowiedzeniu Umowy Kredytu z dowodem doręczenia i dowodem awizowania (k. 79-80).

Następnie, czyniąc zadość obowiązkowi z art. 187 § 1 pkt 3 k.p.c., powód wezwał ostatecznie Kredytobiorców do zapłaty pismami z dnia 14.10.2020r. dodatkowo informując, że brak spłaty poskutkuje wystąpieniem banku na drogę sądową. Wezwania nie odniosły zamierzonego skutku.

Powodowy bank wystawił wyciąg z ksiąg banku.

Dowód:

• ostateczne wezwania do zapłaty z dnia 14.10.2020 r. z dowodami nadania, wyciąg z ksiąg banku.

Do dnia sporządzenia pozwu pozwana nie uregulowała wymagalnego zobowiązania.

Na wierzytelność dochodzoną pozwem składa się:

1.  kwota 72 534,62 zł tytułem należności głównej (niespłacony kapitał) — wraz z dalszymi odsetkami umownymi w wysokości podwojonego oprocentowania umownego, na które składa się suma obowiązującej stawki (...) i marży Banku w wysokości 5,72%, które na dzień sporządzenia pozwu wynoszą łącznie 15,96% w skali roku, z zastrzeżeniem, że tak liczone odsetki nie mogą w stosunku rocznym przekraczać czterokrotności oprocentowania kredytu lombardowego NBP, liczonymi od dnia 28.01.2022 r. do dnia zapłaty;

2.  kwota 23 901,62 zł tytułem odsetek umownych za okres korzystania z kapitału naliczonych w wysokości:

a)  7,74% od dnia 01.02.2015 r. do dnia 31.03.2015 r.,

b)  7,41% od dnia 01.04.2015 r. do dnia 31.03.2020 r.,

c)  7,26% od dnia 01.04.2020 r. do dnia 03.05.2020 r.,

d)  od dnia 04.05.2020 r. do dnia 31.05.2020 r.,

e)  od dnia 01.06.2020 r. do dnia 30.06.2020 r.,

f)  6,05% od dnia 01.07.2020 r. do dnia 15.07.2020 r., wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi w stosunku rocznym od dnia wytoczenia powództwa w elektronicznym postępowaniu upominawczym, tj. od dnia 05.08.2021 r., do dnia zapłaty, w wysokości określonej w art. 481 § 2 k.c. w związku z art. 482 k.c., tj. równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych;

3.  kwota 7 751,30 zł tytułem odsetek umownych za opóźnienie (karnych) naliczonych od wymagalnego kapitału w wysokości:

a)  od dnia 01.04.2015 r. do dnia 17.03.2020 r.,

b)  od dnia 18.03.2020 r. do dnia 08.04.2020 r.,

c)  od dnia 09.04.2020 r. do dnia 28.05.2020 r.,

d)  od dnia 29.05.2020 r. do dnia 15.07.2020 r.,

e)  od dnia 16.07.2020 r. do dnia 06.10.2021 r.,

f)  od dnia 07.10.2021 r. do dnia 03.11.2021 r.,

g)  od dnia 04.11.2021 r. do dnia 08.12.2021 r.,

h)  od dnia 09.12.2021 r. do dnia 04.01.2022 r.,

i)  od dnia 05.01.2022 r. do dnia 27.01.2022 r

wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi w stosunku rocznym od dnia wytoczenia przedmiotowego powództwa do dnia zapłaty w wysokości określonej w art. 481 S 2 k.c. w związku z art. 482 k.c., tj. równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych;

Dowód:

• wyciąg z ksiąg banku (k. 92-120),

• szczegółowe rozliczenie Umowy Kredytu przed i po wypowiedzeniu.

Zgodnie z § 14 ust. 2 Umowy Kredytu powód uprawniony jest do naliczania od wymagalnego kapitału odsetek karnych w wysokości podwojonego oprocentowania umownego z zastrzeżeniem S 1 ust. 4 Umowy Kredytu.

Zgodnie z § 1 ust. 3 Umowy Kredytu oprocentowanie umowne składa się z obowiązującej stawki (...) i marży Banku, która wynosi 5,72%.

Zgodnie z § 1 ust. 4 Umowy Kredytu odsetki karne ulegają zmianie w przypadku zmiany wskaźnika (...) na zasadach określonych w § 13 Umowy Kredytu, i są nie większe niż odsetki maksymalne, których wysokość nie może w stosunku rocznym przekraczać czterokrotności wysokości stopy kredytu lombardowego NBP.

Zgodnie z § 13 Umowy Kredytu indeks (...) dla każdego miesiąca oblicza się jako średnią arytmetyczną stawek WIBOR 3m, obowiązujących w dniach roboczych w okresie liczonym od 26 dnia miesiąca, poprzedzającego miesiąc ostatni do 25 dnia miesiąca poprzedzającego zmianę. W przypadku, gdy 26 dzień miesiąca jest dniem wolnym od pracy, średnia stawek WIBOR 3m obliczana jest od najbliższego dnia roboczego następującego po tym dniu. W przypadku, gdy 25 dzień miesiąca jest dniem wolnym od pracy, średnia stawek WIBOR 3m obliczana jest do najbliższego dnia roboczego, poprzedzającego ten dzień. Indeks (...) obliczany jest do dwóch miejsc po przecinku. Indeks (...) ulega zmianie w okresach miesięcznych i obowiązuje od pierwszego dnia miesiąca, jeżeli wartość indeksu jest różna od obowiązującej stawki Indeksu (...) o przynajmniej 0,1 punktu procentowego.

Mając na uwadze powyższe, iż odsetki karne wynoszą na dzień sporządzenia pozwu 15,96%, tj. dwukrotność marży banku 5,72% i aktualnego wskaźnika (...) 2,26%. Jednocześnie tak liczone odsetki karne nie mogą w stosunku rocznym przekraczać czterokrotności oprocentowania kredytu lombardowego NBP (umowa kredytu k.25-36).

(...) Bank S.A. KRS (...) jest prawnym następcą (...) Bank S.A. KRS (...), a to w związku z przeniesieniem majątku (...) Bank S.A. (spółka przejmowana) na (...) Bank S.A. w W. (spółka przejmująca), na mocy art. 494 ustawy kodeks spółek handlowych, z równoczesną zmianą firmy na (...) Bank S.A. w W. (KRS (...));

(...) Bank S.A KRS (...) jest prawnym następcą (...) Bank S.A. w W. KRS (...), a to w związku z przeniesieniem majątku (...) Bank S.A. w W. (spółka przejmowana) na (...) Bank S.A. w W. (spółka przejmująca), na mocy art. 494 ustawy kodeks spółek handlowych, z równoczesną zmianą (...) Bank S.A. w W. na (...) Bank S.A. w W. (KRS (...));

Dowód:

•

odpisy pełne z KRS nr (...), (...) oraz (...) (k. 10-25).

Postanowieniem z dnia 11.03.2021r., sygn. akt V GU 255/20, Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim ogłosił upadłość kredytobiorca S. M. (2). Postępowanie upadłościowe toczy się pod sygn. V GUP 74/21.

Pozwana S. M. (1) z zawodu jest opiekunem medycznym. Od ośmiu lat rozwiedziona jest ze S. M. (2). Zarabia miesięcznie ok. 3.000 zł. Mieszka wraz z synem na rzecz którego są zasądzone alimenty. Innych źródeł dochodu nie posiada. Miesięczne koszty związane z utrzymaniem domu wynoszą ok. 450 zł., światło 300 zł. za dwa miesiące. Jest w stanie uiszczać raty kredytu w kwocie nieprzekraczającej 700 zł. miesięcznie (zeznania pozwanej k. 204-204 verte).

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie w/w dowodów, a w szczególności dokumentów urzędowych i prywatnych pochodzących od powoda, których wiarygodność nie została zakwestionowana, w szczególności w zakresie wysokości wpłat dokonanych przez pozwaną, która nie kwestionowała wysokości zadłużenia oraz z zeznań pozwanej co do jej sytuacji materialnej i wysokości dochodów.

Sąd zważył co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.

W niniejszej sprawie powód dochodził zapłaty należności z tytułu zawartej z pozwanymi umowy kredytu konsumpcyjnego. Fakt następstwa prawnego (...) S.A. z siedzibą w W. pierwotnego powoda w (...) Bank S.A. z siedzibą w W. został bezspornie wykazany przez załączone w toku postępowania dokumenty dotyczące przymusowej restrukturyzacji (...) Bank S.A. oraz przejęcia portfela umów przez Bank (...), a następnie zmianę nazwy banku na (...) S.A. z siedzibą w W.. Dotyczy to też kwestii prawidłowego umocowania do działania w niniejszej sprawie pełnomocnika VeloBank.

(dowód k. 164-170, odpisy decyzji, pełnomocnictwa, wypisy z KRS-u).

Roszczenie powoda znajduje oparcie w art. 720 kodeksu cywilnego oraz w przepisach ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz.U. 2018, poz. 993). Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 powołanej ustawy przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255.550 zł albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi, przy czym w myśl ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy za umowę o kredyt konsumencki uważa się w szczególności umowę pożyczki. Z kolei z przepisu art. 5 pkt 8 ustawy wynika, że całkowita kwota do zapłaty przez konsumenta stanowi sumę całkowitego kosztu kredytu i całkowitej kwoty kredytu.

W myśl zaś art. 720 k.c. przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tą samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i takiej samej jakości. Zgodnie z art. 353 k.c. strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Dokonując oceny złożonego powództwa na wstępie należy wskazać, że strona powodowa uczyniła zadość ciążącemu na niej obowiązkowi i w sposób należyty wykazała, że między stronami doszło do skutecznego zawarcia umowy pożyczki, oraz że strona powodowa przekazała stronie pozwanej środki pieniężne określone w umowie, a także, że pozwana uchybiła warunkom umowy nie wywiązując się z obowiązku spłaty zaciągniętej wierzytelności. W ocenie Sądu stronie pozwanej z kolei nie udało się wykazać zasadności podniesionych przez nią zarzutów, a ciężar dowodu w odniesieniu do zarzutów i twierdzeń podniesionych w treści zarzutów spoczywał bezspornie na pozwanych. Zgodnie bowiem z treścią art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Stosownie zaś do treści art. 3 KPC strony i uczestnicy postępowania obowiązani są dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz przedstawiać dowody. Przepis art. 232 k.p.c. stanowi natomiast, że strony zobowiązane są wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Powyżej powołane przepisy statuują jedną z podstawowych zasad procesu cywilnego, jaką jest zasada kontradyktoryjności. Zgodnie z jej założeniem ten, kto powołując się na przysługujące mu prawo, żąda czegoś od innej osoby, obowiązany jest udowodnić okoliczności faktyczne uzasadniające to żądanie, zaś Sąd orzekający nie jest obciążony odpowiedzialnością za rezultat postępowania dowodowego, którego dysponentem są strony (por. wyrok SN z dnia 07 października 1998 r., II UN 244/98, OSNP 1999/20/662).

Kredyt zawarty przez strony miał charakter kredytu konsumenckiego, w związku z czym stosuje się do niego przepisy o ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1083), jak również przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (tekst jednolity – Dz.U. z 2019 r., poz. 2357).

W myśl art. 69 ust. 1 Prawa bankowego przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Pozwana nie kwestionowała faktów: - zawarcia umowy kredytowej ani zaprzestania spłaty swego zobowiązania, trybu wypowiedzenia umowy kredytowej oraz otrzymania wypowiedzenia i wezwania do zapłaty roszczenia.

Nadto należy wskazać na obowiązującą w dacie postawienia przez powodowy Bank zadłużenia w stan natychmiastowej wykonalności regulację prawną zawartą w art. 75 lit. c) Prawa bankowego, zgodnie z którą jeżeli kredytobiorca opóźnia się ze spłatą zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu, bank wzywa go do dokonania spłaty, wyznaczając termin nie krótszy niż 14 dni roboczych. W wezwaniu bank informuje kredytobiorcę o możliwości złożenia, w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, wniosku o restrukturyzację zadłużenia.

Przepis ten wprowadzony został mocą ustawy z dnia 25 września 2015r. o zmianie ustawy - Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015r. poz. 1854) Zgodnie z art. 13 tej ustawy weszła ona w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Ogłoszenie miało miejsce 12 listopada 2015r., zatem art. 75c prawa bankowego zaczął obowiązywać 27 listopada 2015r., czyli obowiązywał w dacie, jak to wskazała strona powodowa, postawienia kredytu w stan pełnej wymagalności.

Tryb wynikający z art. 75c ustawy Prawo bankowe został zachowany przez powoda.

Tym samym uznać należy, że skoro powodowy Bank dochował trybu przewidzianego w art. 75c ustawy prawo bankowe i wypowiedział umowę - powództwo oparte na okoliczności, że dochodzona kwota jest wymagalna, a powództwo uzasadnione. Pozwana uznała powództwo na rozprawie. Nie kwestionowała też wysokości dochodzonego roszczenia. Dlatego też Sąd zgodnie z art. 213 k.p.c. jest związany uznaniem powództwa, gdyż nie zachodzą przesłanki wyłączające możliwość takiego uznania, a w szczególności czynność ta nie jest sprzeczna z prawem, zasadami współżycia społecznego i nie stanowi ominięcia jego zasad.

W konsekwencji skutecznego wypowiedzenia umowy pozwana winna zwrócić całą niespłaconą należność wynikającą z umowy pożyczki.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 720 § 1 k.c. zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę dochodzoną pozwem wraz z umownymi odsetkami zgodnie z treścią umowy i ustawowymi odsetkami za opóźnienie zgodnie z art. 481 k.c. w wysokości wskazanej przez powoda w pozwie. Zgodnie z art. 320 k.p.c. w szczególnie uzasadnionych przypadkach Sąd może rozłożyć na raty zasądzoną kwotę. Biorąc pod uwagę sytuację materialną pozwanej S. M. (1), wysokość jej dochodów – 3.000 zł., fakt wychowywania małoletniego dziecka oraz ogłoszenia upadłości konsumenckiej drugiego z kredytobiorców S. M. (2) Sąd uwzględnił wniosek pozwanej o rozłożenie płatności zaległego kredytu na raty w kwocie po 700 zł. miesięcznie uznając, iż jest to kwota maksymalna do jej możliwości zarobkowych i kosztów utrzymania. Jednocześnie Sąd zgodnie z wnioskiem powoda zastrzegł, iż w przypadku niespłacenia dwóch rat kredytu wierzytelność staje się natychmiast wykonalna.

O kosztach procesu Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. i art. 102 k.p.c. nie obciążając pozwanej kosztami procesu nakazując zwrot opłat poniesionych przez powoda.

Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji.

Sędzia Beata Grochulska