sygn. II Ka 667/25 30 października 2025 Sąd Okręgowy w Siedlcach

Wyrok z 30 października 2025, sygn. II Ka 667/25

Data orzeczenia 30 października 2025
Sąd Sąd Okręgowy w Siedlcach
Wydział II Wydział Karny
Przewodniczący Sędzia Paweł Mądry
Tagi
#Sąd Okręgowy w Siedlcach #II Wydział Karny #wyrok

Sygn. akt II Ka 667/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 30 października 2025r.

Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

sędzia SO Paweł Mądry

Protokolant:

st. sekr. sąd. Anna Sieczkiewicz

przy udziale prokuratora Artura Trębickiego

po rozpoznaniu w dniu 30 października 2025 r.

sprawy M. B.

oskarżonego z art. 270 §1 kk

na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżonego

od wyroku Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim

z dnia 4 sierpnia 2025 r. sygn. akt II K 123/25

I.  zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

II.  zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 1020 zł tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II Ka 667/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

6.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

6.1.  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 4 sierpnia 2025r.

w sprawie II K 123/25

6.2.  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

6.3.  Granice zaskarżenia

6.1.1.  Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

co do winy

co do kary

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

6.1.2.  Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

art. 438 pkt 3 k.p.k. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

art. 439 k.p.k.

brak zarzutów

6.4.  Wnioski

uchylenie

zmiana

7.  Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

7.1.  Ustalenie faktów

6.1.3.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

------------------------

----------------------------------------------------------------------

----------------

-------------------

6.1.4.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

------------------------

-----------------------------------------------------------------------

-----------------

-------------------

7.2.  Ocena dowodów

6.1.5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

----------------

---------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------

6.1.6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

-----------------

---------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------

8.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

zarzut naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik postępowania, a mianowicie zarzut obrazy przepisów postępowania, a to: art. 4 kpk w zw. z art. 7 kpk i art. 5 § 2 kpk oraz art. 410 kpk poprzez niewłaściwe ich zastosowanie prowadzące ostatecznie do dokonania przez Sąd I instancji dowolnej i jednostronnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wskutek obdarzenia walorem pełnej wiarygodności dowodów w postaci zeznań przesłuchanego w sprawie świadka T. Ż. i opinii biegłego ds. piśmiennictwa w powiązaniu z dokumentami nadesłanymi z postępowań cywilnych, jakie toczą się z udziałem oskarżonego, T. Ż. oraz A. B. prowadzącej jednocześnie do jedynie częściowego obdarzenia walorem wiarygodności wyjaśnień samego oskarżonego, co zdaniem skarżącego zostało nienależycie zostało przez Sąd I instancji ocenione jako sprzecznie w szczególności z zasadami logiki i doświadczenia życiowego przy jednoczesnym zaniechaniu uwzględnienia okoliczności świadczących na jego korzyść wobec nieuprawnionego przyjęcia, iż te w/w one spójne oraz zbieżne zeznania świadka, wnioski i opinia biegłego jak też zgromadzone dokumenty ze sprawy o podział majątku wspólnego, a tym samym wiarygodne i mogące stanowić pełnoprawną podstawę do poczynienia przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych w sprawie, a tym samym jednocześnie przemawiające za odrzuceniem, jako mających być niewiarygodnymi części wyjaśnień oskarżonego, w których nie potwierdzał on faktu podrobienia przez siebie podpisu T. Ż. na załączonej do wniosku o podział majątku wspólnego z dnia 13 maja 2025r. kserokopii umowy użyczenia z dnia 01 sierpnia 2016r. budynku użytkowego położonego w S. przy ul. (...) stanowiącego własność T. Ż. bez większego znaczenia dla oskarżonego, a zdaniem Sądu przedłożenia przedmiotowej kserokopii jako umowy, jako dokumentu mającego stanowić poprawę jego sytuację procesowej w/w sprawie o podział majątku wspólnego toczącej przed Sądem Rejonowym w Sokołowie Podlaskim w sprawie o sygn. akt I Ns 162/24 z udziałem byłej jego żony A. B., gdy tymczasem, jak podawał oskarżony nie przypominał on sobie, aby takowy dokument podrobił w zakresie naniesienia podpisu T. Ż., opinia biegłego wskazywała jedynie na prawdopodobieństwo możliwości takowego podrobienia, zaś przedłożenie wspomnianej kserokopii samo w sobie nie było ukierunkowane ukształtowanie polepszenia sytuacji oskarżonego w tym postępowaniu z uwagi na fakt, iż jak wynikało z treści jego wniosku żądał on ustalenia i przyznania po połowie jemu i jego byłej żonie A. B. czynionych nakładów obiekt budynku użytkowego posadowionego w S. pod adresem ul. (...) po połowie zaś kwota łącznych nakładów na nieruchomość T. Ż. w postaci m.in, budynku użytkowego, okalającego terenu jak też budynku mieszkalnego wraz w terenem przylegającym szacowana była przez oskarżonego na kwotę 340.000zł.

zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, stanowiących podstawę wydania przedmiotowego orzeczenia, polegającego na przyjęciu, że:

- skarżący oskarżony M. B. miał dokonać podrobienia, a następnie posłużenia się, jako podrobionym przez siebie, dokumentem w postaci kserokopii umowy użyczenia z dnia 01 sierpnia 2016r. zawartej z T. Ż. w sprawie o podział majątku wspólnego o sygn. akt I Ns 162/24 toczącej się z udziałem A. B., gdy tymczasem fakt podrobienia przez oskarżonego podpisu na w/w kserokopii umowy nie został w sposób nie budzący wątpliwości stwierdzony zgromadzonymi w sprawie dowodami, zaś załączenie wspomnianej kserokopii umowy z dnia 01 sierpnia 2016r. złożonej przez niego przy w/w wniosku z dnia 13 maja 2024r., który wpłynął do Sądu w Sokołowie Podlaskim z dnia 16 maja 2024r., jak wynikało z treści przedmiotowego wniosku wskazywać miało jedynie na prowadzenie w ówczesnym okresie, a to istnienia wspólności ustawowej małżeńskiej oskarżonego i jego małżonki A. B. w budynku użytkowym pod adresem: S. ul. (...) działalności gospodarczej w związku z przekazaniem tego obiektu oskarżonemu przez T. Ż. do korzystania i w konsekwencji udostępnienia w/w m. in. tego obiektu przez byłą teściową czynienia ulepszeń w tym obiekcie, a nie jak błędnie przyjął Sąd I instancji związane było z polepszeniem sytuacji procesowej oskarżonego w przedmiotowym postępowaniu albowiem kwestia zakresu faktu czynionych nakładów miała być przedmiotem dalszego postępowania w sprawie o podział majątku wspólnego;

- przyjęcie, że oskarżony M. B. prowadzi działalność gospodarczą, osiągając z tego tytułu dochody na poziomie kwoty 25.000zł miesięcznie, gdy tymczasem okresowo pozostawał on w stosunku pracy oraz świadczył usługi wykonując umowę zlecenia, a z tego tytułu osiągał średnie wynagrodzenie na poziomie kwoty ok. 2.500zł miesięcznie netto;

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

- oskarżony w swej apelacji stwierdził, że wyrok Sądu Rejonowego został oparty na błędnym wnioskowaniu, że oskarżony podrobił podpis na umowie z 01 sierpnia 2016r., a następnie świadomie i celowo posłużył się tym dokumentem w postępowaniu sądowym. Oskarżony podkreślił, że w toku postępowania karnego nie przyznał się do podrobienia podpisu T. Ż. ani do świadomego posłużenia się tym dokumentem. Nadto z apelacji wynika, iż wnioskowanie Sądu I instancji o powyższym nie było logiczne zważywszy na zeznania T. Ż., która miała przyznać, że wyrażała zgodę na „ dysponowanie jej podpisem” przez oskarżonego w innych sprawach, zaś z opinii z zakresu badania pisma ręcznego nie wynika w sposób kategoryczny, aby kwestionowany podpis złożył oskarżony. Odnosząc się do tych argumentów oskarżonego należy stwierdzić, że pozostają one niezasadne w świetle zgromadzonego materiału dowodowego. Otóż swobodna ocena zgromadzonych dowodów, a taką przeprowadził Sąd Rejonowy w tej sprawie, prowadzi do wniosku, iż jedynie oskarżony miał interes prawny w tym, aby podrobić podpis T. Ż.. Podpisu tego nie złożyła T. Ż., gdyż wykluczył to biegły z zakresu badania pisma ręcznego, zaś poza oskarżonym nie było innej osoby, która miałaby powód do podrobienia podpisu na umowie, której stronami był oskarżony i T. Ż.. Wbrew oczekiwaniom oskarżonego, fakt przyzwolenia w przeszłości ze strony T. Ż. na to, aby oskarżony składał za nią podpisy w różnego rodzaju pismach czy umowach dodatkowo przemawia za przyjęciem sprawstwa oskarżonego. Opinia z zakresu badania pisma ręcznego dodatkowo wskazuje na to, że oskarżony mógł złożyć kwestionowany podpis, co dodatkowo zawęża krąg osób, które mogły być potencjalnymi sprawcami tego czynu.

- Sąd Okręgowy podziela natomiast stanowisko oskarżonego, iż zgromadzony materiał dowodowy nie stanowi podstawy do wyprowadzenia wniosku, że oskarżony podrobił podpis na potrzeby postępowania cywilnego. W tym zakresie należy zwrócić uwagę, że oskarżony po raz pierwszy użył tego dokumentu w postępowaniu o podział majątku wspólnego (pozew został złożony w dniu 16 maja 2024r. przez jego pełnomocnika), a tymczasem we wcześniej złożonym pozwie, tj. pozwie o zapłatę (data złożenia w sądzie to 15 marca 2024r.) nie odwołano się wprost do tego dokumentu, mimo że w tym postępowaniu ten dokument miałby większą wartość dowodową. Dodatkowo porównanie strony graficznej przedmiotowej Umowy użyczenia lokalu do innej umowy użyczenia lokalu, znajdującej się na k. 26-27, prowadzi do wniosku, iż obie umowy, łudząco do siebie podobne, mogły zostać sporządzone w podobny sposób, przez oskarżonego, w podobnym terminie, czyli jeszcze przed kwietniem 2021r. Jednakże ta okoliczność nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż z opisu czynu przypisanego oskarżonemu nie wynika, że oskarżony podrobił przedmiotową umowę w celu złożenia do postępowania o sygn. akt I Ns 162/24. Materiał dowody zgromadzony w sprawie uzasadniał przyjęcie ustalenia o tym, że oskarżony „ w nieustalonym dniu nie później niż 16 maja 2024r.” podrobił podpis T. Ż. oraz” posłużył się tym dokumentem w toku postępowania I Ns 162/24. Z tych powodów trafny zarzut apelacji oskarżonego, iż Sąd Rejonowy dokonał „ nadinterpretacji” wnioskowania o tym, że oskarżony na potrzeby postępowania o podział majątku miał wygenerować umowę użyczenia, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy i nie skutkuje przyjęciem wniosku o tym, że oskarżony nie popełnił przypisanego mu przestępstwa.

- wobec powyższego bezpodstawne są zarzuty apelacji oskarżonego zmierzające do wykazania, że oskarżony posługując się podrobionym dokumentem w toku postępowania sądowego nie działał w sposób świadomy. Sprzeczne z logicznym wnioskowaniem i doświadczeniem życiowym byłoby przyjęcie, że oskarżony, który sam wytworzył fałszywy dokument, złożył ten dokument w postępowaniu sądowym nie mają świadomości pochodzenia tego dokumentu. Warto w tym kontekście zwrócić uwagę, że przedmiotowy podpis T. Ż. był na tyle odmienny od własnoręcznego podpisu tej osoby, że już podczas pobieżnej lektury dokumentów dołączonych do pozwu o podział majątku wspólnego córka T. Ż. stwierdziła nieprawdziwość tego podpisu. Oskarżony, podobnie jak jego była żona, miał częsty kontakt z dokumentami podpisanymi przez T. Ż., zatem mógł z łatwością dostrzec brak podobieństwa pomiędzy oryginalnym podpisem a podpisem przez niego złożonym, naśladującym podpis T. Ż..

Wniosek

wniosek o:

I. zmianę zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim II Wydziału Karnego z dnia 04 sierpnia 2025r. wydanego sprawie o sygn. akt II K 123/25 poprzez uniewinnienie oskarżonego M. B. od zarzuconego mu aktem oskarżenia czynu;

ewentualnie

II. uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 04 sierpnia 2025r. wydanego w sprawie o sygn. akt II K 123/25 i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Sokołowie Podlaskim II Wydziałowi Karnemu do ponownego jej rozpoznania i rozstrzygnięcia

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

bezzasadność zarzutów apelacji warunkowała brak podstaw do uwzględnienia wniosków apelacji

3.2.

(z ostrożności procesowej w przypadku nie podzielenia w/w zarzutów)

zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej kary za przypisany punktem I sentencji wyroku oskarżonemu M. B. czyn w postaci kary grzywny w wysokości wymierzonych 200 stawek dziennych przy jednoczesnym ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej w kwocie 50 złotych, co zdaniem Sądu I instancji związane miało być z przyjętym działaniem oskarżonego w zakresie przypisanego mu czyny, jako zdaniem Sądu I instancji kary dostosowanej do stopnia jego zawinienia oskarżonego, który to został ocenionym ze strony Sądu, jako znaczny podobnie jak mająca po stronie oskarżonego społeczna szkodliwość jego czynu, a przez wymierzona kara grzywny przy ustalonej jej stawce 50 zł dziennie miała być dostosowaną do tak ocenionego przez Sąd Rejonowy stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości jego czynu oraz statusu osoby prowadzącej działalność gospodarczą, która miałaby zarabiać 25.000zł miesięcznie, gdy tymczasem przypisany oskarżonemu czyn były incydentalnym zdarzeniem w jego życiu nienakierowanym bezpośrednio na osiągnięcie jakiejkolwiek korzyści majątkowej w związku z postępowaniem, gdzie takowa kserokopia wspomnianej umowy została załączoną do wniosku inicjującego w/w postępowanie o podział majątku wspólnego, a co w ostateczności o ile już miałoby przemawiać za uznaniem winnym oskarżonego zarzuconego mu czynu to powinno przemawiać za orzeczeniem kary w zdecydowanie niższym jej wymiarze grzywny przy jednoczesnym określeniu stawki dziennej tak orzeczonej grzywny w dolnych granicach jego ustawowego zagrożenia, jako adekwatnej do tego rodzaju przypisanego oskarżonemu (skarżącemu) czynu na płaszczyźnie jego społecznej szkodliwości i stopnia zawinienia zważywszy na okoliczności związane z przedmiotowym zagadnieniem, bowiem wymiar opisanej wyżej kary wbrew temu, co przyjął Sąd I instancji jest nadmiernie uciążliwym oraz dolegliwym dla skarżącego oskarżonego M. B. w kontekście przywoływanych przez zasad wymiaru kary i jej poziomu wskazanego w sentencji wydanego w sprawie orzeczenia uwadniającego rzeczywistą aktualną sytuację osobistą oraz majątkową oskarżonego związanej z osiąganym przez niego przejściowo wynagrodzeniem z tytułu świadczonej umowy uprzednio umowy o pracę oraz umowy o świadczonych usług wadliwie ustalonym ze strony Sądu, co do jego wysokości oraz charakteru osiąganych z tego tytułu dochodów oskarżonego, a co w kontekście w/w okoliczności winno przemawiać za orzeczeniem kary grzywny o zdecydowanie niższym i łagodniejszym jego wymiarze - co do jej wymiaru jak też wysokości jednej stawki dziennej tak orzeczonej grzywny.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

- bezzasadny jest zarzut apelacji oskarżonego, z którego wynika, iż Sąd Rejonowy wadliwie ustalił wysokość dochodów oskarżonego, a w konsekwencji wadliwie ustalił wysokość stawki dziennej grzywny. Otóż w tym zakresie Sąd Rejonowy odwołał się do zapisu w protokole rozprawy, z którego wynika, że oskarżony na dzień rozprawy osiągał dochód w wysokości ok. 25.000 zł miesięcznie. Oskarżony sugeruje w apelacji, iż doszło do omyłki pisarskiej w tym zakresie, lecz nie złożył w tym zakresie stosowanego wniosku o sprostowanie omyłki pisarskiej w protokole rozprawy. Ponadto, gdyby nawet przyjąć hipotetycznie, iż doszło do omawianej omyłki pisarskiej, to stan majątkowy oskarżonego został doskonale opisany w pozwie o podział majątku wspólnego. Na podstawie tego dokumentu należy przyjąć, że wysokość stawki dziennej grzywny, wskazana w wyroku, pozostaje adekwatna do zgromadzonych informacji o stanie majątkowym oskarżonego.

- Sąd Okręgowy, wbrew zarzutom apelacji, uznaje za prawidłowe rozważania Sądu Rejonowego co do liczby stawek dziennych grzywny wymierzonej oskarżonemu. Bez konieczności powtarzania trafnych argumentów zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku należy stwierdzić, że w sprawie oskarżony nie wykazał, aby doszło do rażącej surowości wymierzonej mu kary grzywny.

Wniosek

wniosek o zmianę wyroku poprzez orzeczenie kary grzywny o zdecydowanie niższym i łagodniejszym jego wymiarze - co do jej wymiaru jak też wysokości jednej stawki dziennej tak orzeczonej grzywny

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

bezzasadność zarzutu apelacji warunkowała brak podstaw do uwzględnienia wniosku apelacji

9.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

10.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

10.1.  Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1

Przedmiot utrzymania w mocy

cały zaskarżony wyrok

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

bezzasadność zarzutów apelacji i brak okoliczności uwzględnianych przez sąd odwoławczy z urzędu

10.2.  Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1

Przedmiot i zakres zmiany

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach zmiany

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

10.3.  Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

6.1.7.  Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

------------------------------------------------------------------------------

art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3.1.4.1.

-------------------------------------------------------------------------------

art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

6.1.8.  Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

10.4.  Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

-------------------

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

11.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II

- apelacja obrońcy okazała się w całości bezzasadna, zatem zgodnie z art. 636 § 1 kpk oskarżony w całości ponosi koszty sądowe za postępowanie odwoławcze,

- zasądzono na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonego wydatki postępowania odwoławczego (20 zł) oraz opłatę (art. 8 ustawy o opłatach w sprawach karnych: 1.000zł), gdyż wobec oskarżonego nie zachodzą podstawy do zwolnienia go od zapłaty kosztów sądowych.

12.  PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

oskarżony

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

cały wyrok

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

co do winy

co do kary

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

art. 439 k.p.k.

brak zarzutów

1.4. Wnioski

uchylenie

zmiana