Postanowienie SN z 29 stycznia 2013, sygn. V KO 72/12
Data orzeczenia
29 stycznia 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział V
Przewodniczący
SSN Barbara Skoczkowska
Tagi
POSTANOWIENIE
Dnia 29 stycznia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący)
SSN Roman Sądej
SSA del. do SN Dorota Wróblewska (sprawozdawca)
na posiedzeniu
po rozpoznaniu w sprawie I. B.
wniosku obrońcy skazanego
o zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu
na podstawie § 14 ust. 4 pkt 2; § 2 ust. 3 oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności
adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy
prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.)
p o s t a n o w i ł:
zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. P. - Kancelaria
Adwokacka kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote
osiemdziesiąt groszy), w tym 23 % podatku VAT, tytułem
wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do
wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V Izby Karnej Sądu
Najwyższego z dnia 28 listopada 2012 r. (sygn. akt V KO 72/12), adwokat K. P.
została wyznaczony obrońcą z urzędu skazanego I. B. „w celu sporządzenia
wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Apelacyjnego z dnia 28 kwietnia 2004 r. albo poinformowania, o braku podstaw do
złożenia takiego wniosku.”
2
Obrońca w piśmie z dnia 17 grudnia 2012 r. poinformowała Sąd Najwyższy,
że nie stwierdziła podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania i
jednocześnie wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów nieopłaconej pomocy
prawnej udzielonej skazanemu z urzędu.
Zgodnie z § 14 ust. 4 pkt 2; § 2 ust. 3 oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia
Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności
adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy
prawnej udzielonej z urzędu, za sporządzenie opinii o braku podstaw wniosku o
wznowienie postępowania, adwokatowi zasądza się opłatę w wysokości nie
wyższej niż 150% stawki minimalnej, która w tym przypadku wynosi 360 zł,
powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług.
Okoliczności przedstawione we wniosku o zasądzenie kosztów obrony
wskazują, że zasadnym jest zasądzenie na rzecz obrońcy z urzędu skazanego -
opłaty w stawce minimalnej, powiększonej o stawkę wskazanego podatku.
Mając zatem powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji
postanowienia.