Uzasadnienie z 28 stycznia 2025, sygn. IV Ka 508/24

Formularz UK 2

Sygnatura akt

IV Ka 508/24

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1.  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim wydany w dniu 24 czerwca 2024 roku w sprawie o sygn. akt II K 134/24.

1.2.  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3.  Granice zaskarżenia

1.1.1.  Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2.  Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4.  Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5.  Ustalenie faktów

1.1.3.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

1.1.4.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

1.6.  Ocena dowodów

1.1.5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

Obrońca oskarżonego w pisemnej apelacji zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

- obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na jego treść, tj.: a/ 4 kpk, art. 5 kpk i 7 kpk polegającą na:

- wybiórczej ocenie materiału dowodowego i interpretacji wszelkich nie dających się usunąć wątpliwości z niego wynikających wyłącznie na niekorzyść oskarżonego,

- uznaniu, że zeznania świadka M. P. (1) zasługują na pozytywną ocenę i jako takie mogą stanowić podstawę ustaleń faktycznych w sprawie w sytuacji gdy była ona osobiście zainteresowana w rozstrzygnięciu sprawy, jej kolejne zeznania były ze sobą sprzeczne, pozostawały w sprzeczności z notatką służbową z dnia 27.08.2018 roku i nie były możliwe do weryfikacji żadnym innym obiektywnym dowodem, a zwłaszcza zapisem z monitoringu czy też rzekomym przeszukaniem celi oskarżonego, gdyż brak było z tej czynności stosownego protokołu,

- uznaniu, że zeznania świadka G. H. (1) w części dotyczącej dwóch rozmów telefonicznych z oskarżonym w dniach 27 sierpnia 2018r oraz 5 września 2018r stanowią wystarczający dowód na to, iż paczka żywnościowa została odebrana w dniu 24 sierpnia 2018 roku przez oskarżonego w sytuacji gdy świadek ten nie posiadał własnej wiedzy o doręczeniu lub niedoręczeniu przedmiotowej paczki, dopuszczał możliwość pomyłki pracownicy kantyny i doręczenia paczki innemu osadzonemu a jego zeznania nie można było zweryfikować żadnym innym obiektywnym dowodem,

- odmówieniu wiary wyjaśnieniom oskarżonego tylko dlatego, że pozostają w sprzeczności z zeznaniami M. P. (1) oraz G. H. (1), na których Sąd się oparł, w sytuacji gdy zeznania pierwszego świadka były ze sobą sprzeczne, nie miały potwierdzenia w treści notatek służbowych, w zapisie z monitoringu ani w rzekomym przeszukaniu celi oskarżonego gdyż brak było z tej czynności stosownego protokołu natomiast z zeznań drugiego świadka wynikało, że nie posiadał własnej wiedzy o doręczeniu lub niedoręczeniu przedmiotowej paczki, dopuszczał możliwość pomyłki pracownicy kantyny i doręczenia paczki innemu osadzonemu a jego zeznania nie można było zweryfikować żadnym obiektywnym dowodem,

- art. 117 § 2 kpk w zw. z art. 6 kpk polegającą na naruszeniu prawa do obrony oskarżonego przez nieuwzględnienie wniosku obrońcy o odroczenie rozprawy w dniu 18 czerwca 2024r gdyż oskarżony złożył już wyjaśnienia, był powiadomiony o terminie rozprawy i nie wnosił o jej odroczenie w sytuacji gdy na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2024 roku sąd postanowił doprowadzić na rozprawę w dniu 18 czerwca 2024 roku oskarżonego a jego nieobecność na tym terminie nastąpiła z przyczyn od niego niezależnych,

2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, który mógł mieć wpływ na jego treść, polegający na uznaniu oskarżonego winnym popełnienia przypisanego mu w pkt. 1 tegoż wyroku czynu, mimo iż na takie przyjęcie nie pozwala zebrany w sprawie materiał dowodowy albowiem brak było podstawowego dokumentu tj. pokwitowania odbioru paczki przez oskarżonego, paragon sprzedaży wystawiony w dniu 24 sierpnia 2018 roku nie świadczy o rzeczywistym doręczeniu paczki oskarżonemu, treść notatek służbowych budziła szereg wątpliwości na tle innych dowodów, zapis z monitoringu dotyczący wydawania paczki oskarżonemu nie istnieje, z rzekomego przeszukania celi oskarżonego nie sporządzono protokołu natomiast materiał dowodowy wskazuje na różne daty tej czynności, które to okoliczności powodują brak możliwości dokonania rzetelnej i obiektywnej oceny dowodów w tym zwłaszcza zeznań M. P. (2) i G. H. (1), które odnoszą się do zdarzenia sprzed blisko 6 lat.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzuty podniesione w apelacji obrońcy oskarżonego nie zasługują na uwzględnienie. Aby skutecznie podnosić zarzut naruszenia wynikającej z art. 7 kpk zasady swobodnej oceny dowodów należy wykazać, że ustalenia sądu meriti oraz ocena zgromadzonego w niniejszej sprawie istotnego materiału dowodowego z punktu widzenia postawionego oskarżonemu zarzutu nie została poprzedzona ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy (art. 410 kpk) i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy (art. 2 § 2 kpk), a nadto nie była wynikiem rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego (art. 4 kpk) oraz uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego uargumentowane w uzasadnieniu wyroku (art. 424 § 1 pkt 1 kpk) - zobacz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 1990 r., OSNKW 1991 r., nr 7-9, poz. 41 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 września 1998 r., Prok i Pr. 1999 r., nr 2 poz.6). Sąd I instancji wyczerpująco zgromadził w sprawie materiał dowodowy i dokonał jego oceny. W przedmiotowej sprawie sąd I instancji ustalając stan faktyczny dał wiarę zeznaniom świadków M. P. (1) i G. H. (2), a odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonego uznając, że składając w dniu 2 kwietnia 2019 roku w siedzibie K. we W. (związane z zawiadomieniem o popełnieniu przestępstwa z dnia 20 marca 2019 roku skierowanym do Prokuratury Rejonowej w (...)) zeznania, M. R. świadomie i wbrew obiektywnej rzeczywistości podnosił, iż nie otrzymał paczki żywnościowej zamówionej w dniu 18 sierpnia 2018 roku w kantynie Aresztu Śledczego w P. i pracownica kantyny realizująca to zamówienie przywłaszczyła jego paczkę żywnościową wartości 100 złotych, które zostało wpłacone za tę paczkę. Podnieść należy, że sąd I instancji ustalił, że nie ma nagrania z monitoringu znajdującego się w Areszcie Śledczym w P. z dnia 24 sierpnia 2018 roku na podstawie, którego można by było ustalić kto wchodził do celi, w której przebywał oskarżony. Nagrania takiego nie zabezpieczono, gdyż nie było podstaw do takiej czynności, natomiast zapis na monitoringu automatycznie nadpisuje się po 7 dniach (k-331 i 332). W aktach sprawy znajdują się pisemne skargi oskarżonego z dnia 15 grudnia 2021 roku, 12 lipca 2022 roku i 21 marca 2023 roku dotyczące realizacji zamówionych przez niego paczek żywnościowych w innych jednostkach penitencjarnych, w których przebywał i udzielone mu odpowiedzi na jego pisemne skargi (k- 568-569, 572-573, 574-576). Sąd rejonowy dokonał wnikliwej oceny zeznań świadków M. P. (1) i G. H. (2) uzasadniając dlaczego dał im wiarę. Oskarżony był wielokrotnie skazany wyrokami różnych sądów na kary pozbawienia wolności, które odbywał w zakładach karnych, co wynika z jego danych o karalności z K.. Zna zatem obowiązujące zasady odbywania kary pozbawienia wolności w zakładzie karnym, w tym procedurę korzystania z paczek żywnościowych podczas pobytu w izolacji penitencjarnej. Bezsporne jest, iż M. P. (1) nie wzięła potwierdzenia odbioru doręczenia paczki żywnościowej oskarżonemu i to był jej błąd, ale jest konsekwentnie pewna, że doręczenie tej paczki zrealizowała. Takich doręczeń paczek żywnościowych osadzonym realizowała wiele i jak zeznał jej bezpośredni przełożony G. H. (2) była bardzo sumiennym pracownikiem. Oskarżony zdaje sobie sprawę z błędu popełnionego przez M. P. (1), stąd uważał, że może bez konsekwencji złożyć zawiadomienie o popełnieniu przez nią przestępstwa. Prawidłowe są ustalenia sądu I instancji, iż niczego istotnego w tej sprawie nie wniosły zeznania świadków - pracowników obecnych lub byłych Aresztu Śledczego w P., którzy z uwagi na upływ czasu nie pamiętali zdarzenia związanego z doręczaniem paczki oskarżonemu. Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny zeznań świadków M. P. (3) i A. F., którzy wtedy zajmowali celę wspólnie z oskarżonym i nie zapamiętali okoliczności związanych z doręczeniem paczki żywnościowej dla oskarżonego. Trafnie podniósł sąd meriti, że gdyby ta paczka nie była doręczona, to taki incydent współosadzeni pamiętaliby, chociażby z tego względu, że w jednej celi osadzeni częstują się produktami z paczek żywnościowych. Kluczowa dla ustalenia stanu faktycznego jest ocena zeznań świadka G. H. (2). Świadek ten dysponował „własną” wiedzą odnośnie istotnej okoliczności, która podważała wiarygodność M. R.. G. H. (2) przywoływał bowiem w swoich zeznaniach, iż w przeciągu kilku dni od tego, w którym paczka miała być oskarżonemu dostarczona, odbył z nim dwukrotnie rozmowy telefoniczne i o ile w pierwszej z tych rozmów M. R. nadal utrzymywał, iż paczki w ogóle nie otrzymał, o tyle podczas rozmowy drugiej nie kwestionował już samego faktu jej dostarczenia, a jedynie jej niekompletność w stosunku do jej spodziewanej zawartości. W tym stanie rzeczy zeznania G. H. (2) stanowią dowód przeczący wyjaśnieniom oskarżonego, a ich wymowa oceniana łącznie z zeznaniami M. P. (1) dają w ocenie sądu odwoławczego podstawy do dokonanych przez sąd meriti ustaleń, iż opisane w akcie oskarżenia zawiadomienie o przywłaszczeniu paczki żywnościowej, a następnie złożone w dniu 2 kwietnia 2019 r. w siedzibie K. we W. związane z tym zawiadomieniem zeznania, odwołują się do zdarzeń nie mających odzwierciedlenia w obiektywnej rzeczywistości, którego to stanu rzeczy oskarżony był świadom. Nie ma znaczenia dla ustaleń poczynionych przez sąd meriti podnoszony przez obrońcę oskarżonego brak dokumentu potwierdzającego przeszukanie celi , w której przebywał oskarżony po zgłoszonym przez niego braku paczki żywnościowej, którą zamówił. Podnieść należy, że oskarżony nie złożył oficjalnej skargi tylko telefonicznie w dniu 27 sierpnia 2018 roku zgłosił G. H. (2) brak paczki, którą zamówił. G. H. (2) pamiętał, że doszło do sprawdzenia czy są produkty z paczki w celi oskarżonego, ale nie oznacza to, że dokonano przeszukania celi, w której był osadzony M. R.. Nie można w przedmiotowej sprawie także nadmiernie koncentrować się na pierwotnym dokumentowaniu okoliczności związanych z doręczeniem paczki jedynie w formie notatek urzędowych. Podnieść należy, że oskarżony problem paczki zasygnalizował pracownikom kantyny jedynie w rozmowie telefonicznej, a po przeprowadzonych w przeciągu kilku najbliższych dni czynnościach sprawdzających kwestii tej już później przez wielomiesięczny okres czasu w żaden formalny sposób nie podnosił. Dlatego przeprowadzone „na gorąco” czynności wyjaśniające (których okoliczności i przebieg utrwalono w formie notatek) uznano za wystarczające, gdyż zastrzeżeń co do doręczenia paczki oskarżony już dalej nie podnosił. Niezależnie od treści notatek urzędowych z konsekwentnych zeznań M. P. (1) wynika, że jest przekonania, że paczkę oskarżonemu oddała do rąk. Oczywiście wziąć pod uwagę należało, że M. P. (1) była osobiście i bezpośrednio zainteresowaną odsunięciem od siebie podejrzenia, iż z obowiązku jej doręczenia się nie wywiązała. Zasadnie więc sąd I instancji dokonał oceny zeznań wszystkich dotychczas przesłuchanych w tej sprawie świadków i nieosobowego materiału dowodowego. Sąd I instancji w sposób przekonujący uzasadnił dlaczego dał wiarę zeznaniom świadka G. H. (2), a odmówił wiary wyjaśnieniom, oskarżonego. Trafnie ocenił sąd meriti, że M. P. (1) nie mogła dokonać przywłaszczenia paczki żywnościowej oskarżonego, gdyż ryzykowałaby utratą pracy i odpowiedzialnością karną, a zysk który miała ewentualnie osiągnąć z takiego postępowania wynosiłby 100 złotych.

Nie jest trafny zarzut obrońcy oskarżonego obrazy przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na jego treść, art. 117 § 2 kpk w zw. z art. 6 kpk polegającą na naruszeniu prawa do obrony oskarżonego przez nieuwzględnienie wniosku obrońcy o odroczenie rozprawy w dniu 18 czerwca 2024 roku. Podnieść należy, że oskarżony brał udział w rozprawie przed sądem I instancji w dniu 11 kwietnia 2024 roku i odmówił składania wyjaśnień w sprawie, potwierdzając ujawnione przez odczytanie wcześniej złożone wyjaśnienia. Na termin rozprawy w dniu 18 czerwca 2024 roku oskarżony nie został doprowadzony z Aresztu Śledczego w P., gdyż została wyrażona zgoda przez sędziego referenta na przetransportowanie oskarżonego do Zakładu Karnego nr 1 w Ł. w celu poddania go leczeniu usprawniającemu w Pracowni Fizjoterapii. Wniosek o przetransportowanie oskarżonego złożył w dniu 21 maja 2024 roku z upoważnienia dyrektora - zastępca kierownika D. Ewidencji Aresztu Śledczego w P. zaznaczając, że oskarżony powinien być przyjęty na rehabilitację do dnia 24 maja 2024 roku ( k-584-585). W dniu 18 czerwca 2024 roku sąd I instancji nie uwzględnił wniosku obrońcy oskarżonego o odroczenie terminu rozprawy z powodu nieobecności oskarżonego podnosząc, że był prawidłowo zawiadomiony o tym terminie i nie wnosił o doprowadzenie go do sądu. Ponadto sąd rejonowy wydał postanowienie o prowadzeniu rozprawy bez udziału oskarżonego podnosząc, że nie uznaje jego obecności za obowiązkową. W realiach przedmiotowej sprawy oskarżony na tym terminie rozprawy nie był pozbawiony prawa do obrony, gdyż w rozprawie brał udział jego obrońca z urzędu. Oskarżony brał także udział w rozprawie odwoławczej w dniu 3 grudnia 2024 roku i ustosunkował się do złożonego swojego pisemnego wniosku o przesłuchanie w charakterze świadka R. P.. W dniu 28 stycznia 2024 roku na rozprawie odwoławczej prowadzonej w nowym składzie sądu od początku przewodniczący poinformował obecne strony o treści złożonego oświadczenia przez oskarżonego odnośnie jego pisemnego wniosku dowodowego.

Reasumując dokonana ocena przez sąd I instancji ujawnionego w toku przewodu sądowego osobowego i nieosobowego materiału dowodowego jest zgodna z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia życiowego i pozostaje pod ochroną art. 7 kpk.

Wniosek

O zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Skoro podniesione zarzuty w apelacji obrońcy oskarżonego nie zasługiwały na uwzględnienie, to brak było podstaw prawnych do zmiany zaskarżonego wyroku w sposób postulowany przez apelanta i uniewinnienie oskarżonego od dokonania zarzuconego mu czynu.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7.  Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Sąd okręgowy utrzymał w mocy wyrok sądu meriti, który został zaskarżony na korzyść przez obrońcę oskarżonego M. R..

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Skoro zarzuty podnoszone w apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego nie zasługiwały na uwzględnienie, a także nie było podstaw do zmiany lub uchylenia wyroku sądu I instancji z urzędu, należało zaskarżony wyrok utrzymać w mocy.

1.8.  Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

1.9.  Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7.  Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

1.1.8.  Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.10.  Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Punkt 2 wyroku sadu okręgowego

Sąd okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M. J. kwotę 1446,48 złotych, w tym podatek VAT z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Wysokość wynagrodzenia obrońcy z urzędu została ustalona na podstawie § 4, § 17 ust. 2 pkt 4, § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu z dnia 14 maja 2024 r. (Dz.U. z 2024 r. poz. 763).

Punkt 3 wyroku sądu okręgowego

Sąd okręgowy zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym, uznając że ich uiszczenie byłoby zbyt uciążliwe (art. 624 § 1 kpk).

7.  PODPIS

1.11.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego M. R.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Skarżone jest rozstrzygnięcie uznające oskarżonego za winnego zarzuconego mu czynu.

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana