Uzasadnienie z 1 grudnia 2025, sygn. VIII U 2377/25

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 30.07.2025 roku ZUS (...) Oddział w Ł. odmówił L. W. podjęcia wypłaty świadczeń w zbiegu, ponieważ nabyła prawo do renty rodzinnej wcześniej niż 5 lat przed osiągnieciem wieku emerytalnego określonego w art., 24 ust. 1 ustawy emerytalnej, czyli 60 lat dla kobiet.

(decyzja k.61 akt ZUS).

Ubezpieczona odwołała się od powyższej decyzji, podnosząc, że jest ona dla niej krzywdząca, ponieważ takiego punktu wykluczającego nie powinno być w ustawie, a osoby pobierające rentę rodzinną, które mają prawo do własnej emerytury, powinny mieć bezwarunkowo prawo do renty wdowiej, twierdząc, że renta wdowia jej się należy.

( odwołanie k.3 ).

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, argumentując, jak w zaskarżonej decyzji.

(odpowiedź na odwołanie – k. 6)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

L. W. urodziła się (...). Powszechny wiek emerytalny 60 lat ubezpieczona osiągnęła w dniu (...) roku( bezsporne)

Decyzją z dnia 7.02.2005 roku (...) (...) ustalił dla ubezpieczonej prawo do policyjnej renty rodzinnej od 19.01.2005 roku.

(bezsporne – decyzja w załączonych aktach)

Decyzją z dnia 11.09.2008 r organ rentowy przyznał ubezpieczonej emeryturę (symbol (...)) od dnia 1.09.2008 r, tj. od ustania zatrudnienia. Emerytura została zawieszona z powodu zbiegu do więcej niż jednego świadczenia.

(bezsporne – decyzja w aktach ZUS)

Decyzją z dnia 30.05.2012 roku organ rentowy przyznał ubezpieczonej emeryturę (symbol (...)) od dnia 1.05.2012 r, tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek. Wyliczona kwota emerytury była niższa od wyliczonego wcześniej świadczenia w dniu 1.09.2008 r. Emerytura została zawieszona z powodu zbiegu do więcej niż jednego świadczenia.

(bezsporne – decyzja w aktach ZUS)

W dniu 5.03.2025 roku ubezpieczona złożyła wniosek o ustalenie zbiegu świadczeń z rentą rodzinną.

(wniosek w aktach ZUS)

W wyniku tego wniosku organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję.

(bezsporne)

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie wnioskodawczyni nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 95 a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z FUS (Dz.U. 2024 poz.1631t.j) osobie uprawnionej do renty rodzinnej, o której mowa w art. 67 ust. 1 pkt 3, oraz do emerytury, emerytury rolniczej, emerytury z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i członków ich rodzin, emerytury wojskowej, emerytury policyjnej, zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, emerytury pomostowej, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, renty z tytułu niezdolności do pracy, w tym renty szkoleniowej, renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy, renty rolniczej szkoleniowej, renty z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i członków ich rodzin, wojskowej renty inwalidzkiej albo policyjnej renty inwalidzkiej wypłaca się, zależnie od jej wyboru:

1)

przysługującą rentę rodzinną oraz 25 % emerytury, emerytury rolniczej, emerytury z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i członków ich rodzin, emerytury wojskowej, emerytury policyjnej, zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, emerytury pomostowej, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, renty z tytułu niezdolności do pracy, w tym renty szkoleniowej, renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy, renty rolniczej szkoleniowej, renty z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i członków ich rodzin, wojskowej renty inwalidzkiej albo policyjnej renty inwalidzkiej, albo

2)

przysługującą emeryturę, emeryturę rolniczą, emeryturę z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i członków ich rodzin, emeryturę wojskową, emeryturę policyjną, zasiłek przedemerytalny, świadczenie przedemerytalne, emeryturę pomostową, nauczycielskie świadczenie kompensacyjne, rentę z tytułu niezdolności do pracy, w tym rentę szkoleniową, rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy, rentę rolniczą szkoleniową, rentę z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i członków ich rodzin, wojskową rentę inwalidzką albo policyjną rentę inwalidzką, oraz 25 % renty rodzinnej.

Zgodnie z ust. 2 tego przepisu osoba uprawniona ma prawo do wypłaty świadczeń na zasadach określonych w ust. 1 w przypadku:

1)

osiągnięcia wieku emerytalnego określonego w art. 24 ust. 1;

2)

pozostawania we wspólności małżeńskiej do dnia śmierci małżonka;

3)

nabycia prawa do renty rodzinnej po zmarłym małżonku nie wcześniej niż 5 lat przed osiągnięciem wieku emerytalnego określonego w art. 24 ust. 1.

Zgodnie z art. 24 ust. 1 cytowanej ustawy ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego wynoszącego co najmniej 60 lat dla kobiet i co najmniej 65 lat dla mężczyzn (…).

Prawo do świadczenia określonego w ustawie emerytalnej (in abstracto) powstaje z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do jego nabycia. Zatem powstaje i istnieje niezależnie od decyzji organu rentowego, a tylko jego realizacja w postaci wypłaty świadczenia wymaga potwierdzenia decyzją. Tak więc istnienia prawa do świadczeń (in abstacto), związanego ze spełnieniem ustawowych warunków nabycia tego prawa, nie można utożsamiać z przyznaniem i wypłatą świadczenia. Zadaniem organu rentowego, na etapie nabycia in concreto prawa, jest jedynie ustalenie, że zostały spełnione warunki uzyskania uprawnienia emerytalnego oraz jego konkretyzacja w drodze decyzji./tak SN w postanowieniu z dnia 8.05.2025 r, (...) 239/24/

Wobec tego, że ubezpieczona nabyła prawo do renty rodzinnej po zmarłym małżonku wcześniej niż 5 lat przed osiągnięciem wieku emerytalnego, o którym mowa w art. 24 ust. 1, z uwagi na treść obowiązujących przepisów, które zarówno organ rentowy jak sąd ma obowiązek stosować, ubezpieczona nie spełniła warunków do wypłaty świadczeń w zbiegu.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy, na podstawie art. 477 ¹⁴ § 1 kpc orzekł jak w sentencji.