Postanowienie SN z 28 lutego 2013, sygn. IV KZ 7/13
Data orzeczenia
28 lutego 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Eugeniusz Wildowicz
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 28 lutego 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Eugeniusz Wildowicz
w sprawie K. P.
skazanego z art. 286 § 1 kk
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 28 lutego 2013 r.,
zażalenia skazanego
na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w K. z
dnia 26 listopada 2012 r.,
o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku
Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 6 listopada 2012 r.
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 26 listopada 2012 r. Przewodniczący II Wydziału
Karnego Sądu Okręgowego w K. na podstawie art. 422 § 3 k.p.k. w zw. z art. 458
k.p.k. odmówił przyjęcia wniosku K. P. o sporządzenie i nadesłanie uzasadnienia
wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 6 listopada 2012 r. Powodem odmowy było
stwierdzenie, że skazany złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku
ósmego dnia od otrzymania odpisu tego wyroku, a więc z przekroczeniem zawitego
siedmiodniowego terminu, określonego w art. 422 § 1 k.p.k.
W zażaleniu na to zarządzenie skazany podniósł, że obecnie przebywa w
zakładzie karnym i ma ograniczony dostęp do materiałów niezbędnych do
sporządzenia wniosku. Materiały te otrzymał dopiero w dniu 19 listopada 2012 r. i w
tym dniu sporządził stosowny wniosek oraz przekazał go wychowawcy.
2
Potwierdzenie nadania tego pisma otrzymał w dniu następnym, tj. 20 listopada
2012 r. Podkreślił, że nie ma wpływu na przesyłanie korespondencji przez
administrację zakładu karnego. W tym zakresie jest całkowicie uzależniony od jej
działania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Podstawą zaskarżonego zarządzenia jest ustalenie, że wniosek o
sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 6
listopada 2012 r. skazany złożył u inspektora działu ewidencji Aresztu Śledczego w
S. w dniu 20 listopada 2012 r. Ponieważ skazany odpis tego wyroku z pouczeniem
o sposobie i terminie wniesienia kasacji otrzymał, w tym areszcie, w dniu 12
listopada 2012 r., doszło tym samym do przekroczenia zawitego siedmiodniowego
terminu, określonego w art. 422 § 1 k.p.k. Skuteczne zakwestionowanie tego
ustalenia wymagałoby wykazania, że ten wniosek został złożony w administracji
jednostki penitencjarnej najpóźniej w dniu 19 listopada 2012 r., czego skarżący
niewątpliwie nie uczynił. Co więcej, przyznał że potwierdzenie nadania przesyłki od
inspektora działu ewidencji otrzymał w dniu 20 listopada 2012 r. z datą z tego
właśnie dnia. Taka też data widnieje na kopercie, w której wniosek dotarł do
adresata (k. 143). W takim razie brak jest podstaw do wzruszenia tego zarządzenia.
Natomiast twierdzenie skazanego, że miał przekazać wniosek wychowawcy w dniu
19 listopada 2012 r. może wskazywać na to, iż uchybienie terminowi zawitemu
nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych i być przesłanką do ewentualnego
ubiegania się o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej.
Kierując się powyższym Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.