Uzasadnienie z 3 grudnia 2025, sygn. IV Ka 112/25

Formularz UK 2

Sygnatura akt

IV Ka 112/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1.  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim wydany w dniu 12 listopada 2024 roku w sprawie o sygn. akt II K 247/24.

1.2.  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3.  Granice zaskarżenia

1.1.1.  Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2.  Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

1.4.  Wnioski

☐uchylenie

☒zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5.  Ustalenie faktów

1.1.3.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

G. F.

Oskarżony G. F. w rozmowie z A. E. (1) poinformował ją, że na pokazach firmy będzie sporządzała umowy sprzedaży sprzętu wybranym klientom według przygotowanego w firmie pisemnego schematu tych umów i żeby się w związku z tym nie martwiła. A. E. (1) była świadoma tego, że na spisywanej umowie z kupującym w czasie przeprowadzonej prezentacji do głównego produktu dopisywała inne produkty.

zeznania świadka A. E. (1)

k-777

2.1.1.2.

G. F.

G. F. został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Stare -Miasto w Poznaniu wydanym w dniu 05 grudnia 2024 roku w sprawie o sygn. akt VIIIK 1202/24 za przestępstwo skarbowe z art. 61 § 1 kks w zb z art. 62 § 2a kks w zb. z art. 76 § 2 kks w zw. z art. 6 § 2 kks w zw. z art. 7 § 1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks na karę 75 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 200 złotych.

dane z KRK

k-782

odpis wyroku Sądu Rejonowego Poznań Stare -Miasto w Poznaniu

k-791

1.1.4.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

1.6.  Ocena dowodów

1.1.5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.1.1.1

zeznania świadka A. E. (1)

Zeznania wiarygodne, potwierdzające, że oskarżony faktycznie kierował spółką i zdawał sobie sprawę z wątpliwości świadka, co do niezgodnego z prawem zawierania umów sprzedaży według schematu, który był wcześniej opracowany i zapewnił świadka, że ma się tym nie martwić.

2.1.1.2

dane z KRK

Oskarżony w dacie popełnienia przypisanego mu czynu nie był karany sądownie. Został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Stare -Miasto w Poznaniu wydanym w dniu 05 grudnia 2024 roku w sprawie o sygn. akt VIII K 1202/24 za przestępstwo skarbowe z art. 61 § 1 kks w zb. z art. 62 § 2a kks w zb. z art. 76 § 2 kks w zw. z art. 6 § 2 kks w zw. z art. 7 § 1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks na karę 75 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 200 złotych. Dane z KRK są dokumentem, który w ocenie sądu okręgowego nie budzi wątpliwości.

odpis wyroku Sądu Rejonowego Poznań Stare - Miasto w Poznaniu

Dokument w postaci odpisu prawomocnego wyroku sądu nie budzi wątpliwości.

1.1.6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

Obrońca oskarżonego G. F. we wniesionej apelacji zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

- błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia, a polegający na ustaleniu, niezgodnie ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz zasadami logiki i doświadczenia życiowego, że: oskarżony w nieustalonym czasie nie później niż 26 czerwca 2018 roku wykorzystując uzależnienie od siebie A. E. (1), które to uzależnienie wynikało z faktu zatrudniania jej w firmie (...) w ramach wykonywanej pracy polecił A. E. (1) wykonywanie czynu zabronionego polegającego na tym, że w dniu 26 czerwca 2018 roku w G., pow. (...) woj. (...) jako pracownik firmy (...)doprowadziła N. F. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10 000 złotych przy zawarciu w dniu 26 czerwca 2018 roku umowy sprzedaży ratalnej na zakup towarów: 1. Mata masująca, 2 System piorący, 3. Robot kuchenny, 4. Naczynia, 5. Mata terapeutyczna, 6. Pas masujący, 7. Express, ze sprzedającym (...) z/s w K., ul. (...), poprzez wprowadzenie w błąd co do zakupu przedmiotów o przeznaczeniu medycznym F., czym działał na szkodę N. F., który to błąd miał istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy albowiem doprowadził do ustalenia, że oskarżony popełnił zarzucany czyn,

- błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia, a polegający na ustaleniu, niezgodnie ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz zasadami logiki i doświadczenia życiowego, że: wartość pokrzywdzenia w niniejszej sprawie jest wysoka, podczas gdy wysokość szkody wynosi 4800 zł, a w konsekwencji uznanie wartości szkody jako okoliczności obciążającej co miało wpływ na zaostrzenie kary.

☐ zasadny

☒ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut podniesiony przez obrońcę oskarżonego w złożonej apelacji okazał się zasadny w takim stopniu, że sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok. Rację ma obrońca oskarżonego, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przypisanie oskarżonemu sprawstwa polecającego przy dokonaniu przypisanego mu czynu w zaskarżonym wyroku. Sprawstwo polecające polega na poleceniu wykonania czynu zabronionego przy wykorzystaniu uzależnienia od siebie innej osoby. Istotne jest uzależnienie bezpośredniego wykonawcy pod wydającego polecenie oraz stanowcza forma oddziaływania polecającego na bezpośredniego wykonawcę. Konstytutywnymi elementami sprawstwa polecającego są: 1) zależność między polecającym a wykonującym, 2) polecenie wykonania czynu zabronionego. Do znamion strony przedmiotowej czynu zabronionego będącego sprawstwem polecającym należą: wydanie polecenia wykonania czynu zabronionego jak znamię czasownikowe, istnienie stosunku zależności (uzależnienia) pomiędzy wydającym polecenie a jego adresatem oraz wypełnienie przez adresata (bezpośredniego wykonawcę) znamion zaczerpniętych z przepisu części szczególnej lub przepisu pozakodeksowego składających się na czyn zabroniony (wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 01.09.2011 r., II AKa 208/11. Prok i Pr - wkł. 2012, Nr 12, poz 23). Polecenie jest zobowiązaniem do popełnienia czynu zabronionego, wydanym w formie stanowczej, zawierającym nakaz popełnienia czynu zabronionego. Może być wydane w dowolnej formie, a więc ustnie lub na piśmie. Powinno być odebrane przez wykonującego jako nakaz wykonania czynu zabronionego. Wydane powinno być przed podjęciem czynności zmierzających do wykonania czynu zabronionego lub w momencie rozpoczęcia jego wykonywania. To uzależnienie prowadzi do wystąpienia u odbiorcy polecenia obawy poniesienia ujemnych konsekwencji w razie niepodporządkowania się woli sprawcy polecającego. Wytwarzany w ten sposób nacisk psychiczny skłania odbiorcę polecenia do jego wykonania. Samo polecenie, bez względu na formę, w jakiej zostało wydane, powinno mieć stanowczy i kategoryczny charakter. P. Kardas podkreśla je jako ,,coś więcej niż nakłonienie oraz coś mniej niż rozkaz” ( P. Kardas, w: A. Zoll, KK. Komentarz. Część ogólna, Tom 3, 2013 r., s. 948). Sprawstwo polecające jest dokonane wraz z wypełnieniem wszystkich ustawowych znamion czynu zabronionego przez bezpośredniego wykonawcę. W kontekście ustalonego przez sąd I instancji sprawstwa polecającego w przypisanym czynie oskarżonemu G. F., podnieść należy, że w żadnej części dokonanych ustaleń faktycznych, sąd meriti nie wskazał na jakich dowodach oparł dokonane ustalenia, z których wynikałoby, że oskarżony wydał polecenie A. E. (2), aby w dniu 26 czerwca 2018 roku popełniła przestępstwo oszustwa na szkodę N. F.. Sąd okręgowy dopuścił dowód z zeznań świadka A. E. (1) na tę okoliczność (wyrok w stosunku do A. E. (1) jest prawomocny) i w oparciu o jej zeznania, a także pozostały materiał dowodowy ujawniony w sprawie, ustalił, że takiego polecenia G. F. nie wydał. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, ze oskarżony będąc prokurentem w firmie (...) z siedzibą w K. (k- 69-73) faktycznie kierował działalnością ww. spółki. Oskarżony zatrudnił A. E. (1) do pracy w spółce na umowę zlecenia w dniu 11 maja 2018 roku. A. E. (1) z oskarżonym rozmawiała na temat treści umów zawieranych z klientami po pokazach produktów oferowanych przez ww. spółkę i on ją poinformował, że ma je wypełniać zgodnie z opracowanym schematem. Z zeznań świadka A. E. (1) wynika także, że oskarżony kontaktował się po prezentacji w dniu 26 czerwca 2018 roku z prelegentem w celu uzyskania informacji ile umów zawarto. Bezsporne jest zatem, że oskarżony nadzorował tą prezentację, ustalał jej termin i warunki jej przebiegu. W złożonych wyjaśnieniach przed sądem I instancji oskarżony potwierdził, że prezentację w dniu 26 czerwca 2018 roku przygotowywał osobiście, a spotkanie prowadził prelegent. Ma ta okoliczność kluczowe znaczenie dla odpowiedzialności karnej G. F., gdyż nie każda prezentacja przebiegała według tego samego schematu. Były prezentacje, na których zaproszeni goście losowali nagrody ( prezenty) i informowano ich, że je otrzymają, gdy podpiszą umowę sprzedaży na oferowane podczas pokazu produkty i były prezentacje, gdy tych losowań nie było. Prawidłowe są ustalenia sądu rejonowego, że w dniu 26 czerwca 2018 roku uczestnik prezentacji N. F. został wprowadzony przez prowadzących prezentację w błąd co do charakteru rzekomo wygranych przez niego wszystkich nagród podczas przeprowadzonych losowań, których warunkiem odbioru było podpisanie zakupu jednego z reklamowanych produktów w czasie prezentacji, którego nie miał zamiaru zakupić. N. F. zdecydował się na udział w tej prezentacji w celu zakupu sprzętu medycznego do inhalacji, którego tam nie oferowano. Sąd meriti prawidłowo ustalił, że na tym pokazie od początku wybrano N. F. i zastosowano wobec niego sprawdzone metody socjotechniczne, aby podpisał umowę sprzedaży ratalnej zawartą w imieniu firmy przez A. E. (1). Umowa sprzedaży była z pokrzywdzonym sporządzona przez A. E. (1), która była świadoma, że żadnej nagrody pokrzywdzony nie trzymuje ,,za darmo”, a wszystkie rzekomo wylosowane nagrody podlegają zakupowi przez niego na warunkach opisanych w umowie. Jest rzeczą oczywistą, że pokrzywdzony, który miał 67 lat, wadę wzroku i nie miał okularów, podpisując umowę sprzedaży zawartą w imieniu spółki przez A. E. (1), nie podpisałby takiej umowy, gdyby był świadomy jej treści i konsekwencji z tym związanych. Zdaniem sądu okręgowego oskarżony tak zorganizował działalność (...) z siedzibą w K. , że podczas pokazu nadzorowanego przez niego w dniu 26 czerwca 2018 roku , na tych warunkach, które w tym dniu ustalił działał z zamiarem popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę wybranego przez swoich pracowników biorących udział w prezentacji uczestnika tego pokazu, w tym przypadku N. F.. N. F. w wyniku zawartej umowy sprzedaży wpłacił na rzecz spółki, którą kierował oskarżony w dniu 26 czerwca 2018 roku kwotę 100 złotych, a następnie w dniu 28 czerwca 2018 roku przekazem przesłał na konto (...) z siedzibą w K. kwotę 4800 złotych ( k-22).

Wniosek

O zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Skoro zarzut podniesiony w apelacji obrońcy oskarżonego okazał się zasadny w części dotyczącej niezasadnego przypisania oskarżonemu sprawstwa polecającego w popełnieniu zarzuconego mu czynu, to sąd okręgowy zmienił opis czynu przypisanego G. F. uznając, że brak jest podstaw prawnych do uniewinnienia go od zarzuconego mu czynu.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7.  Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Sąd okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy w pozostałej części.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Zdaniem sądu okręgowego należało utrzymać zaskarżony wyrok w pozostałej części w mocy, dotyczącej zasądzonego w punkcie 5 solidarnie od oskarżonego z A. E. (1) środka kompensacyjnego w kwocie 4900 złotych na rzecz pokrzywdzonego N. F. oraz zasądzonych w punktach 6 i 8 od oskarżonego kosztów procesu za postępowanie przed sądem I instancji.

1.8.  Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

1.Sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że w miejsce przypisanego oskarżonemu czynu uznał oskarżonego G. F. za winnego tego, że w okresie od 26 czerwca 2018 roku do 28 czerwca 2018 roku w G., woj. (...) doprowadził N. F. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem, gdyż będąc prokurentem w firmie (...) z siedzibą w K. i faktycznie kierując działalnością ww. spółki, zatrudnioną w spółce na umowę zlecenia A. E. (1) zobowiązał w celu osiągnięcia zysku przez spółkę do udziału w prowadzonych prezentacjach produktów ww. spółki dla zaproszonych gości i zawierania w czasie prezentacji w imieniu spółki umów pisemnych sprzedaży ratalnej według schematu opracowanego na przygotowanych wzorach, po czym zorganizował termin prezentacji w dniu 26 czerwca 2018 roku w G. rzekomo wyłącznie sprzętu medycznego dla zaproszonych wcześniej osób według przygotowanego na ten dzień schematu obejmującego losowanie fikcyjnie darmowych nagród rzeczowych i wprowadzenie zwycięzcy w błąd co bezpłatnego odbioru wygranych rzeczy, w celu doprowadzenia go do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem, w następstwie tego w tym dniu wszystkie nagrody rzeczowe wylosował N. F. (w wieku 67 lat), który chciał zakupić sprzęt medyczny do inhalacji, a następnie A. E. (1) doprowadziła do odebrania od niego podpisu na umowie sprzedaży ratalnej produktów (w tym wylosowanych nagród) w postaci: maty masującej, systemu piorącego, robota kuchennego, naczyń, maty terapeutycznej, pasa masującego, ekspresu bez wpisania jednostkowych cen zakupu ww. rzeczy i oznaczeniu łącznej kwoty do zapłaty w wysokości 10000 złotych, o której skutkach pokrzywdzony nie był intencjonalnie poinformowany, doprowadzając go do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w łącznej kwocie 4900 złotych, które wpłacił na rzecz ww. spółki, to jest popełnienia przestępstwa z art. 286§1 kk i za to w miejsce wymierzonej w punktach 2,3 i 4 kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz rozstrzygnięć z nią związanych, na podstawie art. 286 §1 kk w zw. z art. 37a§1 kk wymierzył oskarżonemu karę 300 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 20 złotych.

Zwięźle o powodach zmiany

Skoro zarzut podniesiony w apelacji obrońcy oskarżonego okazał się w części zasadny, to sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok eliminując z opisu czynu przypisanego oskarżonemu sprawstwo polecające i wymierzając mu za przypisany czyn samoistną karę grzywny, przy zastosowaniu art. 37a § 1 kk. Spółka, którą faktycznie kierował oskarżony już nie istnieje, oskarżony w dacie popełnienia przypisanego mu czynu nie był karany sądownie oraz wysokość wyrządzonej szkody przestępstwem pokrzywdzonemu nie jest stosunkowo wysoka, stąd w ocenie sądu okręgowego zaistniały przesłanki do zastosowania wobec oskarżonego art 37a § 1 kk. i wymierzenie mu za przypisany czyn kary samoistnej grzywny. Sąd okręgowy w miejsce orzeczonej w punktach 2,3, i 4 kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania i rozstrzygnięć z nią związanych ( także kary grzywny orzeczonej na podstawie art. 33 § 2 kk) wymierzył oskarżonemu na podstawie art. 286§1 kk w zw. z art. 37a§1 kk samoistną karę grzywny ( art. 33 § 1 i 3 kk) w wymiarze 300 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 20 złotych. Przy ustalaniu wysokości jednej stawki dziennej grzywny, sąd okręgowy miał na uwadze sytuację rodzinną i majątkową oskarżonego Orzeczona kara spełni cele w zakresie obu prewencji.

1.9.  Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7.  Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

1.1.8.  Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.10.  Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Punkt 3 wyroku sądu okręgowego.

O kosztach sądowych sąd okręgowy orzekł na podstawie art. 634 kpk. Sąd okręgowy zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 600 złotych opłaty za obie instancje i kwotę 50 złotych z tytułu zwrotu wydatków za postępowanie odwoławcze. Wysokość opłaty została ustalona na podstawie art. 3 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (tj. Dz. U. nr 49 z 1983 r., poz. 223 z późn.zm).

7.  PODPIS

1.11.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego G. F.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Skarżone jest rozstrzygnięcie uznające oskarżonego za winnego popełnienia przypisanego mu czynu w punkcie 2 zaskarżonego wyroku.

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☐uchylenie

☒zmiana