Wyrok z 11 grudnia 2025, sygn. VI Ka 684/25
Pokaż pozostałe podstawy prawne (2)
Sygn. akt VI Ka 684/25
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 grudnia 2025 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli
Protokolant Dominika Cieślak
przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Marcina Zarównego
po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2025 roku
sprawy Z. E. ur. (...) w H.
s. D., N. z domu W.
oskarżonego z art. 178a § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu
z dnia 30 lipca 2025 r. sygn. akt II K 60/25
I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego Z. E. w ten sposób, że w punkcie I części dyspozytywnej podwyższa orzeczoną wobec niego karę grzywny do 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 10 (dziesięciu) złotych;
II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 270 złotych, w tym wymierza mu opłatę w kwocie 250 złotych za drugą instancję.
UZASADNIENIE |
||||||||||||||||||||
|
Formularz UK 2 |
Sygnatura akt |
VI Ka 684/25 |
||||||||||||||||||
|
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: |
1 |
|||||||||||||||||||
|
1. CZĘŚĆ WSTĘPNA |
||||||||||||||||||||
|
1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji |
||||||||||||||||||||
|
Wyrok Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 30 lipca 2025 r., sygn. akt II K 60/25 |
||||||||||||||||||||
|
1.2. Podmiot wnoszący apelację |
||||||||||||||||||||
|
☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego |
||||||||||||||||||||
|
☐ oskarżyciel posiłkowy |
||||||||||||||||||||
|
☐ oskarżyciel prywatny |
||||||||||||||||||||
|
☐ obrońca oskarżonego |
||||||||||||||||||||
|
☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego |
||||||||||||||||||||
|
☐ inny |
||||||||||||||||||||
|
1.3. Granice zaskarżenia |
||||||||||||||||||||
|
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia |
||||||||||||||||||||
|
☐ na korzyść ☒ na niekorzyść |
☐ w całości |
|||||||||||||||||||
|
☒ w części |
☐co do winy |
|||||||||||||||||||
|
☒co do kary |
||||||||||||||||||||
|
☒co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia |
||||||||||||||||||||
|
1.3.2. Podniesione zarzuty |
||||||||||||||||||||
|
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji |
||||||||||||||||||||
|
☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu |
||||||||||||||||||||
|
☒art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu |
||||||||||||||||||||
|
☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia |
||||||||||||||||||||
|
☐art. 438 pkt 3 k.p.k.
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, |
||||||||||||||||||||
|
☒art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka |
||||||||||||||||||||
|
☐brak zarzutów |
||||||||||||||||||||
|
1.4. Wnioski |
||||||||||||||||||||
|
☐uchylenie |
☒zmiana |
|||||||||||||||||||
|
2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy |
||||||||||||||||||||
|
2.1. Ustalenie faktów |
||||||||||||||||||||
|
2.1.1. Fakty uznane za udowodnione |
||||||||||||||||||||
|
Lp. |
Oskarżony |
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi |
Dowód |
Numer karty |
||||||||||||||||
|
1. |
Z. E. |
Sytuacja materialna oskarżonego która pogorszyła się w ostatnim okresie |
Kserokopie umowy zlecenia i szczegółowej listy płac w okresie od września do listopada 2025 r. |
146 - 149 |
||||||||||||||||
|
2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione |
||||||||||||||||||||
|
Lp. |
Oskarżony |
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi |
Dowód |
Numer karty |
||||||||||||||||
|
------------------ |
-------------------------------------------------- |
-------------- |
--------- |
|||||||||||||||||
|
2.2. Ocena dowodów |
||||||||||||||||||||
|
2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów |
||||||||||||||||||||
|
Lp. faktu z pkt 2.1.1 |
Dowód |
Zwięźle o powodach uznania dowodu |
||||||||||||||||||
|
1. |
Kserokopie umowy zlecenia i szczegółowej listy płac w okresie od września do listopada 2025 r. |
Brak podstaw do kwestionowania wiarygodności dokumentów, przedłożonych przez oskarżonego, niekwestionowanych jednak przez prokuratora. |
||||||||||||||||||
|
2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów |
||||||||||||||||||||
|
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 |
Dowód |
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu |
||||||||||||||||||
|
--------------- |
------------------------------ |
-------------------------------------------------------------- |
||||||||||||||||||
|
. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków |
||||||||||||||||||||
|
Lp. |
Zarzut |
|||||||||||||||||||
|
1. Obraza przepisów prawa materialnego mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 178a § 5 k.k. w zw. z art. 44b § 2 k.k. poprzez jego niezastosowanie i nieorzeczenie względem Z. E. przepadku równowartości pojazdu marki W. (...), którego wartość ustalono na kwotę 12.900zł pomimo tego, że Z. E. prowadził pojazd w ruchu lądowym po drodze publicznej znajdując się w stanie nietrzeźwości, gdzie wynik pierwszego badania zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu wynosił 0,94 mg/dm3, zaś drugiego 1,19 mg/dm3, a przy tym orzeczenie przepadku pojazdu mechanicznego nie było w przypadku oskarżonego niemożliwe lub niecelowe z uwagi na jego utratę przez sprawcę, zniszczenie lub znaczne uszkodzenie. |
☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny |
|||||||||||||||||||
|
2. Rażąca niewspółmierność kary orzeczonej wobec Z. E. za zarzucane mu przestępstwo i wymierzenie mu, przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k., kary grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych po 10 złotych każda, co powoduje, że tak wymierzona kara jest niewspółmiernie rażąco łagodna w stosunku do okoliczności popełnienia czynu, stopnia zawinienia oskarżonego, a także społecznej szkodliwości czynów, które to okoliczności jednoznacznie przemawiają za znacznie surowszym wymiarem wobec niego kary, przez co wyrok ten nie spełnia walorów prewencji ogólnej i indywidualnej. |
☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny |
|||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny |
||||||||||||||||||||
|
Zarzut nr 1 Zarzut dotyczący obrazy przepisów prawa materialnego okazał się niezasadny. W niniejszej sprawie bezsporne było, że prowadzony przez oskarżonego Z. E. samochód W. (...) nie stanowi jego wyłącznej własności, jest on jego współwłaścicielem, w związku z czym zgodnie z art. 44b § 2 k.k. możliwe było jedynie orzeczenie przepadku równoważności tego pojazdu którą – zgodnie z wyżej wymienionym przepisem – ustalono w sposób bezsporny na kwotę 12.900 zł. Nie sposób w tej sytuacji nie zauważyć, że orzeczenie wobec oskarżonego obowiązku uiszczenia tej kwoty byłoby dla niego kolejnym obciążeniem finansowym obok kary grzywny i świadczenia pieniężnego o którym mowa w art. 43a § 2 k.k. Sąd Odwoławczy nie znajduje dostatecznych przesłanek aby zakwestionować stanowisko Sądu I instancji, który uznał, iż w niniejszej sprawie zachodzi wyjątkowy wypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami do odstąpienia od orzeczenia przepadku w formie pieniężnej równowartości pojazdu. Według stanowiska doktryny możliwość nieorzeczenia przepadku ze względu na wyjątkowy wypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami może być zastosowana wtedy, gdy spełnione zostaną trzy konkretne warunki: wystąpienie sytuacji o charakterze wyjątkowym, jej uzasadnienie szczególnymi okolicznościami oraz ich szczególność, przy czym to Sąd dokonuje oceny tych okoliczności, kierując się posiadaną wiedzą i doświadczeniem życiowym (por. M. Budyn-Kulik [w:] Kodeks karny. Komentarz aktualizowany, red. M. Mozgawa, LEX/el. 2025 ). W tym kontekście zauważenia wymaga dotychczasowy stosunek do przestrzegania prawa prezentowany przez oskarżonego i jego postawa życiowa. Oskarżony, pomimo 63 lat w chwili popełnienia przestępstwa, nie był dotychczas karany przez Sąd, co nie było kwestionowane w apelacji. Nawet więc jeżeli problemem oskarżonego jest nadużywanie alkoholu ( co może wynikać z przedłożonej przez niego karty informacyjnej leczenia szpitalnego – k. 80 ), nie przekładało się to dotychczas na kierowanie pojazdami w stanie nietrzeźwości, nie zagrażało bezpieczeństwu w komunikacji. Oskarżony w postępowaniu sądowym przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, przejawiał głęboki żal oraz skruchę, co widoczne było także przed Sądem Okręgowym na rozprawie odwoławczej. Nie przedstawiono w toku postępowania dowodów kwestionujących wyjaśnienia oskarżonego, że do spożycia alkoholu w dniu zdarzenia i jazdy w stanie nietrzeźwości doszło w wyniku trudnej sytuacji osobistej, powzięcia informacji o zdradzie wieloletniej partnerki. Orzeczenie przepadku w formie możliwej w niniejszej sprawie i postulowanej w apelacji nie byłoby przy tym dodatkowym, realnym zabezpieczeniem przed jazdą oskarżonego w stanie nietrzeźwości w przyszłości, a jedynie dodatkowym obciążeniem finansowym i w tym kontekście nie sposób nie zauważyć istotnego spadku wysokości dochodów oskarżonego w ostatnim czasie, co wynika także z dowodów przeprowadzonych w postępowaniu odwoławczym. Mając na uwadze całokształt powyższych okoliczności, Sąd Odwoławczy zgodził się z Sądem Rejonowym, iż w realiach niniejszej sprawy zaistniał „wyjątkowy wypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami” w rozumieniu art. 178a § 5 k.k., co uzasadniało odstąpienie od orzeczenia przepadku samochodu w formie orzeczenia jego równoważności. Zarzut nr 2 Zarzut dotyczący rażącej niewspółmierności kary okazał się częściowo zasadny. Czyn popełniony przez oskarżonego, pomimo istnienia wielu okoliczności łagodzących, jest czynem o znacznej społecznej szkodliwości, gdyż naruszał podstawowe zasady bezpieczeństwa w komunikacji i stwarzał realne zagrożenie dla życia i zdrowia innych uczestników ruchu drogowego. Istotny tutaj był nie tylko stopień nietrzeźwości oskarżonego ale także czas i miejsce popełnienia przestępstwa. Kluczowe znaczenie przy ustalaniu odpowiedniej liczby stawek dziennych mają przede wszystkim okoliczności związane z samym czynem. O doborze właściwej liczby stawek dziennych w pierwszej kolejności przesądzają znaczenie i powaga popełnionego czynu, oceniane przez pryzmat jego społecznej szkodliwości (por. M. Filipczak [w:] Kodeks karny. Komentarz, red. J. Kulesza, Warszawa 2025, art. 33.). W tym kontekście kara grzywny orzeczona przez Sąd Rejonowy w wysokości 150 stawek dziennych była niewątpliwie rażąco łagodna. Sąd Odwoławczy w ramach możliwej zmiany zaskarżonego wyroku był jednak limitowany wnioskiem zawartym w apelacji, w której oskarżyciel publiczny wnioskował o podwyższenie tej kary do wysokości 250 stawek dziennych. Natomiast przy wymiarze stawki dziennej grzywny Sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę aktualne dochody sprawcy, jego sytuację osobistą i rodzinną, stan majątkowy oraz realne możliwości zarobkowe (por. wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 20.02.2015 r., II AKa 22/15, LEX nr 1661278.). Sytuacja majątkowa oskarżonego uległa pogorszeniu w ostatnim czasie o czym już była mowa powyżej. Dochody oskarżonego uległy istotnemu pomniejszeniu co związane jest m.in. z utratą prawa do prowadzenia samochodu, o czym oskarżony wyjaśniał na rozprawie głównej. Oskarżony nie posiada znacznego majątku, a uzyskiwany przez niego udokumentowany dochód wynosił w ostatnich miesiącach 2025 r. ok. 1.500 zł. miesięcznie. Sąd Okręgowy nie znalazł w tej sytuacji podstaw do uwzględnienia apelacji w części dotyczącej podwyższenia stawki dziennej grzywny, orzeczonej przez Sąd I instancji w wysokości 10 zł. |
||||||||||||||||||||
|
Wniosek |
||||||||||||||||||||
|
Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez: 1.
wymierzenie Z. E., kary grzywny 2. orzeczenie wobec Z. E. przepadku równowartości pojazdu marki W. (...),to jest kwoty 12.900zł. |
☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny |
|||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. |
||||||||||||||||||||
|
Mając na względzie argumentację przytoczoną w poprzedniej części uzasadnienia wniosek zawarty w apelacji okazał się zasadny jedynie w części dotyczącej podwyższenia ilości stawek dziennych grzywny ze 150 do 250 stawek, w pozostałej części wniosek nie był uzasadniony. |
||||||||||||||||||||
|
4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU |
||||||||||||||||||||
|
--------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności |
||||||||||||||||||||
|
--------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
||||||||||||||||||||
|
5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO |
||||||||||||||||||||
|
5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji |
||||||||||||||||||||
|
1. |
Przedmiot utrzymania w mocy |
|||||||||||||||||||
|
Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy w znacznej części, tj. poza podwyższeniem ilości stawek dziennych grzywny ze 150 do 250 stawek. |
||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy |
||||||||||||||||||||
|
Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej zaskarżony wyrok w wyżej opisanej znacznej części należało utrzymać w mocy. |
||||||||||||||||||||
|
5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji |
||||||||||||||||||||
|
1. |
Przedmiot i zakres zmiany |
|||||||||||||||||||
|
Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok wobec oskarżonego Z. E. w ten sposób że w pkt. I części dyspozytywnej podwyższył orzeczoną wobec oskarżonego karę grzywny do 250 stawek dziennych przy przyjęciu że jedna stawka dzienna równa się kwocie 10 złotych. |
||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach zmiany |
||||||||||||||||||||
|
Sąd Odwoławczy w uzasadnieniu szczegółowo przedstawił i omówił wszystkie argumenty, które przemawiały za uwzględnieniem apelacji oskarżyciela publicznego |
||||||||||||||||||||
|
5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji |
||||||||||||||||||||
|
5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia |
||||||||||||||||||||
|
1.1. |
Bezwzględna przyczyna odwoławcza |
|||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uchylenia |
||||||||||||||||||||
|
--------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
||||||||||||||||||||
|
2.1. |
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości |
|||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uchylenia |
||||||||||||||||||||
|
--------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
||||||||||||||||||||
|
3.1. |
Konieczność umorzenia postępowania |
|||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia |
||||||||||||||||||||
|
--------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
||||||||||||||||||||
|
4.1. |
Zasada ne peius |
|||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uchylenia |
||||||||||||||||||||
|
--------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
||||||||||||||||||||
|
5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania |
||||||||||||||||||||
|
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
||||||||||||||||||||
|
5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku |
||||||||||||||||||||
|
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku |
Przytoczyć okoliczności |
|||||||||||||||||||
|
-------------- |
------------------------------------------------------------------------------------------- |
|||||||||||||||||||
|
6. Koszty Procesu |
||||||||||||||||||||
|
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku |
Przytoczyć okoliczności |
|||||||||||||||||||
|
III. |
Na podstawie art. 635 k.p.k. w zw. z art. 627 k.p.k. Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 270 zł. ( 250 zł. opłata za II instancje + 20 zł. ryczałt za doręczenia ) nie znajdując podstaw – pomimo obecnej sytuacji finansowej oskarżonego - do zwolnienia od zapłaty tak małej kwoty. |
|||||||||||||||||||
|
7. PODPIS |
||||||||||||||||||||
|
1.3. Granice zaskarżenia |
|||||
|
Kolejny numer załącznika |
1. |
||||
|
Podmiot wnoszący apelację |
oskarżyciel publiczny |
||||
|
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja |
Rozstrzygnięcie co do wymiaru kary oraz przepadku. |
||||
|
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia |
|||||
|
☐ na korzyść ☒ na niekorzyść |
☐ w całości |
||||
|
☒ w części |
☐co do winy |
||||
|
☒co do kary |
|||||
|
☒co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia |
|||||
|
1.3.2. Podniesione zarzuty |
|||||
|
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji |
|||||
|
☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu |
|||||
|
☒art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany |
|||||
|
☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia |
|||||
|
☐art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, |
|||||
|
☒art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka |
|||||
|
☐brak zarzutów |
|||||
|
1.4. Wnioski |
|||||
|
☐uchylenie |
☒zmiana |
||||