Wyrok z 23 grudnia 2025, sygn. I C 2031/24
Sygn. akt: I C 2031/24
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 grudnia 2025 r.
Sąd Okręgowy w Olsztynie I Wydział Cywilny
w składzie: Przewodniczący: sędzia Juliusz Ciejek
Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anna Kosowska
po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2025 r. w Olsztynie
na rozprawie
sprawy z powództwa (...) Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W.
przeciwko T. K. i D. K.
o zapłatę
I. powództwo oddala,
II. nie obciąża powoda kosztami zastępstwa procesowego na rzecz pozwanych.
Sygn. akt I C 2031/24
UZASADNIENIE
Pozwem wniesionym w dniu 02.11.2024 r. przeciwko T. K. i D. K. powódka (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W., wniosła o zasądzenie solidarnie od pozwanych na rzecz powódki kwoty 162.455,54 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 09.08.2024 r. do dnia zapłaty, tytułem zwrotu świadczenia w postaci kapitału kredytu wypłaconego stronie pozwanej (jako świadczenia nienależnego) z tytułu rozliczenia nieważności bądź bezskuteczności umowy nr (...) (poprzedni nr (...) (...)) z dnia 04.04.2005 r.
ewentualnie ,
gdyby Sąd uznał, iż nie ma podstaw do zasądzenia ww. kwot solidarnie wniosła o zasądzenie ich w częściach równych tj. po 81.227,77 zł od każdego z pozwanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 09.08.2024 r. do dnia zapłaty.
Ponadto, powódka wniosła o zasądzenie solidarnie od pozwanych zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia wydanego w niniejszej sprawie do dnia zapłaty.
Powódka wniosła o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia sprawy prowadzonej przed Sądem Apelacyjnym w B. pod sygn. akt(...).
W uzasadnieniu powódka wskazała, że wniosła niniejszy pozew w celu rozstrzygnięcia kwestii spornych, które powstały w związku z zarzutem pozwanych dotyczącym nieważności (bezskuteczności trwałej) umowy kredytu. Powódka dochodzi roszczeń związanych z umową, w tym rozliczenia nienależnych świadczeń, gdyby umowa w ocenie Sądu okazała się ostatecznie nieważna. Podstawę prawną roszczenia o zapłatę stanowi art. 405 k.c. w zw. z art. 410 k.c.
(pozew k. 4-10v)
W odpowiedzi na pozew pozwani wnieśli o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przepisanych – tj. uiszczonych opłat skarbowych od pełnomocnictw oraz kosztów zastępstwa procesowego w wysokości dwukrotności stawki minimalnej przewidzianej w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia prawomocności wyroku do dnia zapłaty.
Ponieśli zarzut:
- nadużycia prawa,
- przedawnienia co do żądania zwrotu kwoty nominalnej odpowiadającej kwocie wypłaconego kapitału kredytu,
- potrącenia co do żądania zwrotu kwoty nominalnej odpowiadające kwocie wypłaconego kapitału kredytu.
Wskazali, w zakresie podniesionego zarzutu potrącenia, że:
- wierzytelność poddana do potrącenia przez stronę pozwaną w osobie T. K. sumarycznie wyniosła 202.366,34 zł i jest to ½ łącznej wysokości świadczeń nienależnie uiszczonych na rzecz banku przez pozwanych w wykonaniu tej samej nieważnej umowy kredytu oraz skapitalizowanych odsetek ustawowych za opóźnienie w zapłacie części z tych roszczeń przez bank, przy czym ta część wierzytelności strony pozwanej, która była jej należna w walucie obcej (...), została przez nią przeliczona na jej wartość w PLN, według jej średniego kursu NBP przypadającego na dzień dokonania potrącenia i następnie poddana do potrącenia z wierzytelnością banku o zwrot kapitału kredytu,
- wierzytelność banku, która została potrącona przez stronę pozwaną, to wierzytelność o zwrot nienależnego świadczenia w postaci kwoty odpowiadającej wysokości nominalnej kwoty kapitału wypłaconego kredytu tj. 162.455,54 zł w związku z nieważnością tej samej umowy kredytu na którą powołuje się bank,
- umorzenie wierzytelności banku nastąpiło na wskutek oświadczenia o potrąceniu sporządzonego w dniu 08.08.2024 r.
W uzasadnieniu przyznali, że zawarli z bankiem umowę kredytu powiązaną z kursem waluty obcej oraz że wytoczyli powództwo przeciwko banku, w którym zarzucono abuzywność postanowień tej umowy dotyczących sposobu dokonywania przeliczeń kwoty kapitału i rat kredytu.
(odpowiedź na pozew k. 41-49)
Powódka w piśmie z dnia 21.01.2025 r. wskazała, że w zakresie podniesionego zarzutu potrącenia, powód nie uznaje skuteczności oświadczenia o potrąceniu, z uwagi na to, że sprawa przed Sądem Apelacyjnym w B. I Wydział Cywilny o sygn. akt(...) nie została prawomocnie zakończona.
(pismo powódki – k. 88-89, k. 98-103)
Pozwani w piśmie z dnia 12.12.2025 r. poinformowali Sąd, że z powódką zawarli ugodę pozasądową. Wobec tego skierowali do Sądu Apelacyjnego wB. do sprawy(...) pismo o cofnięciu powództwa.
(pismo pozwanych – k. 108)
Sąd na rozprawie w dniu 23.12.2025 r. oddalił wniosek o zawieszenie postępowania.
(protokół rozprawy – k. 130)
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 4 kwietnia 2005 r. pozwani z powódką podpisali umowę o kredyt mieszkaniowy Własny K. hipoteczny o nr (...) (...).
Zgodnie z treścią umowy Bank udzielił kredytu w kwocie 60.620 CHF, a kredytobiorcy zobowiązali się do jego wykorzystania zgodnie z celem określonym w umowie. Celem kredytu był zakup domu mieszkalnego, z przeznaczeniem na potrzeby własne (§ 2 ust. 1 umowy oraz § 3 umowy). Kredyt udzielony został na okres do 15.03.2035 r. w ratach malejących (§ 12 ust. 1 umowy). W § 1 pkt 8 wskazano, że walutą wymienialną, jest waluta wymienialna, inna niż waluta kredytu, której kursy są zamieszczane w Tabeli kursów.
Ponadto w umowie ustalono, że Bankowi przysługiwać będą odsetki od kredytu w walucie kredytu, według zmiennej stopy procentowej, w stosunku rocznym, której wysokość jest ustalana w dniu rozpoczynającym pierwszy i kolejne trzymiesięczne okresy obowiązywania stawki referencyjnej, jako suma stawki referencyjnej i stałej marży (§ 6 ust. 1 zd. 1 umowy). W dniu zawarcia umowy: stawka referencyjna wynosiła 0,7700 %, marża 2,20 p.p., a oprocentowanie kredytu 2,9700 % w stosunku rocznym. (§ 6 ust. 2 zd. 1 umowy).
Strony ustaliły, że wypłata kredytu nastąpi jednorazowo, w formie przelewu, na wskazany rachunek zgodnie z pisemną dyspozycją kredytobiorcy (§ 5 ust. 1 umowy). Kredyt miał być wypłacony w walucie polskiej, na finansowanie zobowiązań w kraju, z zastosowaniem kursu kupna dla dewiz (aktualna Tabela kursów) obowiązującego w pozwanym Banku w dniu realizacji zlecenia płatniczego (§ 5 ust. 2, 3 umowy). W § 1 pkt 7 stwierdzono, że przez pojęcie „aktualna Tabela kursów” należy rozumieć tabelę kursów w pozwanym Banku obowiązującą w chwili dokonywania przez Bank określonych w umowie przeliczeń kursowych.
Prowizja od udzielonego kredytu została ustalona w wysokości 1,2 % kwoty kredytu tj. 727,44 CHF. Miała zostać potrącona przez pozwanego z konta osobistego kredytobiorcy w walucie kredytu w dniu wypłaty kredytu (§ 10 ust. 1 umowy).
Spłata zadłużenia z tytułu kredytu i odsetek następować miała w drodze potrącania przez Bank swoich wierzytelności z tytułu udzielonego kredytu z rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego kredytobiorcy nr (...) (§ 13 ust. 1 umowy). Potrącenie środków z rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego w walucie polskiej miało następować w wysokości stanowiącej równowartość kwoty kredytu lub raty w walucie wymienialnej, w której udzielony jest kredyt, według obowiązującego w pozwanym Banku w dniu wymagalności, kursu sprzedaży dla dewiz w aktualnej Tabeli kursów (§ 13 ust. 4 oraz ust. 7 umowy).
(dowód: umowa k. 14-15)
Kredyt został wypłacony kredytobiorcom w kwocie 162.455,54 zł.
(dowód: informacja banku – k. 16-17, zaświadczenie – k. 54-59)
Na rzecz powódki pozwani uiścili tytułem rat kapitałowo-odsetkowych w okresie od 16.05.2005 r. do 28.08.2019 r. kwotę 84.370,61 zł i 46.909,63 CHF. Kredyt został całkowicie spłacony w dniu 28.08.2019 r.
(dowód: zaświadczenie – k. 54-59)
Pozwana D. K. jest całkowicie ubezwłasnowolniona. Opiekunem prawnym został jej mąż T. K..
(dowód: postanowienie z dnia 27.02.2020 r. – k. 53, okoliczność bezsporna)
Pozwani w dniu 12.01.2021 r. skierowali do powódki reklamację dotyczącą umowy o kredyt mieszkaniowy Własny K. hipoteczny o nr 203- (...). Jednocześnie wezwali do zapłaty kwoty 266.613,76 zł lub 84.370,61 zł oraz 46.909,63 CHF. Termin zapłaty wyznaczyli na 30 dni od dnia otrzymania pisma.
(dowód: reklamacja – k. 60-62)
Pozwani skierowali do Sądu Okręgowego w O. pozew przeciwko powódce o zapłatę kwoty 84.370,61 zł i 46.909,63 CHF tytułem bezpodstawnego wzbogacenia banku w z związku z nieważnością zawartej przez strony umowy kredytu i pobraniem świadczeń nienależnych w okresie od dnia 16.05.2005 r. do dnia 28.09.2019 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 11.02.2021 r. do dnia zapłaty. Tytułem żądania ewentualnego wnieśli o zapłatę kwoty 3.719,52 zł i 46.909,63 CHF w przypadku uznania przez Sąd, że umowa może nadal być wykonywana mimo eliminacji z niej postanowień abuzywnych.
Wyrokiem z dnia 14.06.2024 r. Sąd Okręgowy w O. I Wydział Cywilny w sprawie (sygn. akt(...)) z powództwa T. K. i D. K. przeciwko powódce w niniejszej sprawie ( (...) S.A. z siedzibą w W.) oddalił powództwo.
Od powyższego wyroku kredytobiorcy wywiedli apelację.
(dowód: pozew – k. 18-24, wyrok Sądu Okręgowego wO. z dnia 14.06.2024 r. – k. 25, apelacja – k. 78-83, okoliczność bezsporna)
Powódka pismem z dnia 28.06.2024 r. wezwała pozwanych do zapłaty kwoty 162 455,54 zł w terminie 1 miesiąca od doręczenia pisma. Żądana kwota stanowiła rozliczenie roszczeń w zakresie wypłaconego przez bank kapitału wynikających z bezskuteczności (nieważności) umowy kredytu.
Wezwanie zostało odebrane w dniu 08.07.2024 r.
Pozwany T. K. złożył w dniu 08.08.2024 r. oświadczenie o potrąceniu i przedstawił do potrącenia następujące wierzytelności:
-14.662,35 zł liczone za okres od 11.02.2021 r. do 08.08.2024 r. od kwoty wierzytelności dochodzonej wobec banku w procesie sądowym z tytułu nieważności kredytu, a wyrażonej w walucie PLN,
- 8.152,18 CHF liczone za okres od 11.02.2021 r. do 08.08.2024 r. od kwoty wierzytelności dochodzonej wobec banku w procesie sądowym z tytułu nieważności kredytu, a wyrażonej w walucie (...) odsetki te zostały przeliczone na kwotę 37.532,64 zł po kursie średnim NBP z dnia potrącenia (tj. kursie 4,6040 PLN/ (...) z dnia 08.08.2024 r.),
- dochodzoną w procesie sądowym z tytułu nieważności umowy kredytu kwotę 42.185,30 zł oraz 23.454,81 CHF przeliczone na kwotę 107.985,95 zł po kursie średnim NBP z dnia jej potrącenia (tj. kursie 4,6040 PLN/ (...) z dnia 08.08.2024 r.),
z wierzytelnością banku o zwrot kwoty nominalnie odpowiadającej kwocie wypłaconego kapitału kredytu tj. 162.455,54 zł.
(dowód: wezwanie do zapłaty wraz z potwierdzeniem doręczenia – k. 26-30, oświadczenie o potrąceniu z dnia 08.08.2024 r. – k. 84)
Strony niniejszego postępowania zawarły w dniu 05.12.2025 r. ugodę pozasądową dotyczącą rozliczenia się w związku z umową o kredyt mieszkaniowy Własny K. hipoteczny o nr(...) (...).
Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia na dzień 28.08.2019 r. strony przyjęły, iż kredyt udzielony na podstawie umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia umowy tj. od dnia 04.04.2005 r. stanowił kredyt złotowy udzielony w warunkach, o których mowa w § 1 ust. 6 z zachowaniem: (1) pozostałych parametrów kredytu wynikających z umowy tj. okresu kredytowania – 30 lat licząc od daty zawarcia umowy oraz formy spłaty kredytu w ratach malejących, z uwzględnieniem § 1 ust. 7, (2) poniesionych opłat, prowizji i składek ubezpieczeniowych (§ 1 ust. 5).
Warunki udzielania kredytu złotowego, o którym mowa w § 1 ust. 5 zostały określone w sposób następujący:
1. kwota kredytu (kapitał) stanowiła suma kwot wypłaconych tytułem kredytu i wynosiła 162.455,54 zł, jeśli jakakolwiek część wypłaty nastąpiła w (...), Bank przeliczył ją na walutę polską po średnim kursie NBP z dnia wypłaty,
2. oprocentowanie kredytu według zmiennej stopy procentowej zostało ustalone jako suma wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M i marży w wysokości 1,69%; w dniu wypłaty kredytu lub pierwszej transzy kredytu oprocentowanie wynosiło 7,3%, zaś wartość wskaźnika WIBOR 3M z dnia wypłaty kredytu lub pierwszej transzy kredytu wynosiła 5,61% (§ 1 ust. 6 pkt 1, pkt 2 zdanie 1-2).
W związku z zawarciem ugody, stronie zgodnie oświadczyły, że nie będą występować w przyszłości względem siebie z roszczeniami wywodzonymi z postanowień umowy, jej zawarcia oraz wykonywania w walucie obcej, w brzmieniu sprzed zmiany zasad rozliczenia umowy dokonanej ugodą, ze względu na przyjęte w ugodzie rozwiązania, w tym zmianę umowy w zakresie waluty, wysokości i zasady spłaty wierzytelności kredytowej (§ 3 ust. 2). Ugoda wyczerpuje wszelkie wzajemnej roszczenia stron w zakresie objętym sporem i określonym w § 3 ust. 2, a zarazem wszelkie wzajemne roszczenia stron objęte procesem, w którym ugoda jest zawierana (§ 3 ust. 3). Bank zobowiązał się, że w terminie 21 od dnia podpisania ugody wypłaci kredytobiorcy kwotę dodatkową 100.000 zł (§ 4 ust. 4). Bank zobowiązał się w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu postępowania w sprawie z powództwa kredytobiorców toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w B. pod sygn. (...) do złożenia pisma w ramach postępowania sądowego toczącego się przed Sądem Okręgowym w O.sygn. akt (...) w sprawie z powództwa (...) Banku (...) S.A. przeciwko T. K. i D. K., w którym cofnie powództwo i zrzeknie się roszczenia w całości ( §4 ust. 5). Strony oświadczyły, że w związku z zawarciem ugody oraz cofnięciem przez (...) Bank (...) S.A. powództwa wraz ze zrzeczeniem się roszczenia w całości, o którym mowa w ust. 5 powyżej, nie będą od siebie żądały kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego (§ 4 ust. 7).
Sąd Rejonowy w O., III Wydział Rodzinny i Nieletnich zezwolił T. K. na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu majątkiem ubezwłasnowolnionej całkowicie D. K. na zawarcie ugody pozasądowej w sprawie toczącej się przed Sądem Okręgowym w O. o sygn. akt (...), a następnie przed Sądem Apelacyjnym w B. o sygn. akt (...).
(dowód: ugoda pozasądowa – k. 109-116, postanowienie SR w Olsztynie w przedmiocie zezwolenia na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu – k. 119, okoliczność bezsporna)
Sąd zważył, co następuje:
Roszczenie powódki o zapłatę z tytułu udostępnionego kapitału podlegało oddaleniu.
W czasie trwania niniejszego postępowania strony zawarły ugodę pozasądową, która obejmowała również roszczenie dochodzone w niniejszym sporze. Powyższe oznacza, że przedmiot niniejszego postępowania korzystał z powagi rzeczy ugodzonej. Strony nie kwestionowały treści ani skuteczności zawartej ugody. Wobec powyższego powództwo podlegało oddaleniu w całości.
Sąd dokonał ustaleń faktycznych w sprawie w oparciu o załączone do akt i niekwestionowane przez strony dokumenty.
Sąd nie uwzględnił wniosku dowodowego stron o dopuszczenie dowodu z przesłuchania stron. W świetle zawartej przez strony ugody pozasądowej, co do której skuteczności strony były zgodne, wnioskowany dowód miał zostać przeprowadzony na fakty bezsporne. W tej sprawie Sąd uznał, że zgromadzone w sprawie dowody, w pełni pozwalają na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, zaś wniosek o dopuszczenie dowodu z przesłuchania stron potraktował, z uwagi na powyższe, jako nieistotny dla rozstrzygnięcia sprawy.
Sąd oddalił wniosek o zawieszenie postępowania do czasu ostatecznego zakończenia sprawy z powództwa strony pozwanej będącej na etapie postępowania apelacyjnego przed Sądem Apelacyjnym w B.. Zgodnie z art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy do wyniku innego toczącego się postępowania w postępowaniu cywilnym. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie niezależnie od procedowania przez Sąd Apelacyjny w B. tutejszy Sąd mógł rozstrzygnąć co do roszczenia powódki.
Dla porządku, na wstępie Sąd odniesienie się do zarzutów pozwanych dotyczących nadużycia prawa oraz przedawnienia dochodzonego roszczenia. Ze względu na zawartą ugodę pozasądową powyższe zarzuty stały się bezprzedmiotowej jednak w ocenie Sądu należy ocenić nich zasadność na dzień wniesienia pozwu przez powódkę.
Pozwani podnieśli zarzut nadużycia prawa procesowego w rozumieniu art. 4 1 k.p.c. przez powódkę w związku z wytoczeniem niniejszego powództwa. Wskazać należy, że przepis 4 1 k.p.c. stanowi, że z uprawnienia przewidzianego w przepisach postępowania stronom i uczestnikom postępowania nie wolno czynić użytku niezgodnego z celem, dla którego je ustanowiono (nadużycie prawa procesowego). Sąd w wytoczonym przez powódkę powództwie nie dostrzega niezgodności podjętych czynności procesowych z ich celem. W toku postępowania ocenie podlegać miało to czy powódce należy się określone świadczenie w związku nieważnością umowy kredytu. Powyższe nie spełnia przesłanek wskazanych w art. 4 1 k.p.c.
Podkreślić należy, że roszczenie zwrotne banku nie podległo przedawnieniu, gdyż w świetle art. 405 k.c. roszczenie to nie powstało wobec pozostawania środków w dyspozycji banku. Wyraźnie zaznaczył Trybunał Sprawiedliwości, wypowiadając się przeciwko prawu do dochodzenia zapłaty środków wpłaconych przez konsumenta bankowi dopóki są one w jego dyspozycji.
Nawet gdyby przyjąć przedawnialność takiego roszczenia, to podniesienie takiego zarzutu w przedmiotowej sytuacji trzeba byłoby uznać za nadużycie prawa w świetle zasad współżycia społecznego. Przyznanie konsumentowi nieograniczonego w czasie prawa do żądania zwrotu swoich świadczeń i pozbawienie banku tego prawa byłoby wyrazem rażącej niesymetryczności, a co więcej krótkowzroczności. Nie ponawiając tu już argumentów o elementarnych zasadach uczciwości, wskazać należy, że byłoby to po prostu przeciwskuteczne z punktu widzenia interesów wszystkich konsumentów. Wbrew poglądom osób bezrefleksyjnych, banki w istocie nie mają już „własnych” pieniędzy. Wszystko czego zostaną pozbawione powyżej racjonalnych założeń swojego bilansu i tak „odbiją” sobie na rażącym zaniżaniu oprocentowania lokat, rachunków oszczędnościowych, zawyżonym oprocentowaniu debetów i udzielanych kredytów, czy opłatach za czynności bankowe.
Natomiast, wobec zawarcia ugody pozasądowej i ustalenia sposobu rozliczenia między stronami kwoty wypłaconego kapitału oraz zapłaconych rat kapitałowo-odsetkowych podnoszony zarzut potrącenia stał się bezprzedmiotowy.
Zgodnie z art. 917 k.c. „Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.”
Strony pozostawały w dwóch sporach – w jednym z powództwa kredytobiorców (na etapie postępowania apelacyjnego) w przedmiocie zapłaty z tytułu nieważności umowy kredytu oraz drugim z powództwa banku (niniejszy proces) w przedmiocie zwrotu kwoty udostępnionego kapitału. W tym czasie zawarły ugodę pozasądową, na podstawie której przyjęli sposób rozliczenia oparty na tym, jakby kredyt od samego początku był kredytem złotowym oprocentowanym według zmiennej stopy procentowej ustalonej jako suma wskaźnika WIBOR 3M i marży w wysokości 1,69%. Na mocy postanowień zawartej ugody bank zobowiązał się dokonać zwrotu kwoty 100.000 zł na rzecz kredytobiorców. Strony postanowiły również, że zapłata powyższej kwoty wyczerpuje wszelkie wzajemne roszczenia stron wynikające z zawartej w dniu 04.04.2005 r. umowy o kredyt mieszkaniowy Własny K. hipoteczny o nr(...) (...).
Analiza niniejszej sprawy oraz treści ugody wskazuje na to, że obie strony dokonały wzajemnych ustępstw w celu zakończenia istniejących sporów oraz usunięcia niepewności co do ewentualnych przyszłych sporów na tle umowy kredytu z dnia 04.04.2005 r.
W ocenie Sądu zawarta przez strony ugoda pozasądowa spełnia wymagania dla tego rodzaju czynności opisane w art. 917 k.c. Ma ona charakter trwały, nie zmierzała do obejścia przepisów prawa lecz miała na celu zakończenie dwóch sporów na warunkach akceptowalnych przez obie strony i usunięcie niepewności na przyszłość.
Wobec tego sąd orzekając nie może pominąć tego, że strony doszły do porozumienia i zawarły pozasądową ugodę, której kopia została złożona do akt niniejszej sprawy.
Nadmienić należy, że obie strony potwierdziły poczynione uzgodnienia w przedłożonej do sprawy ugodzie, nie kwestionowały jej treści ani nie powoływały się na wady oświadczenia woli. Oczywistym jest to, że strony oczekiwały zakończenia niniejszego sporu w sposób przez nich uzgodniony.
Powódka oczywiście była uprawniona do cofnięcia pozwu w związku z zawarciem ugody, jednakże tego nie uczyniła. Z tego względu postępowanie nie mogło zostać umorzone lecz wydane rozstrzygnięcie merytoryczne.
Powództwo nie mogło podlegać odrzuceniu albowiem ugoda pozasądowa nie ma przymiotu powagi rzeczy osądzonej w rozumieniu przepisów prawa cywilnego. Wyjaśnić należy, że zawarcie ugody pozasądowej skutkuje powstaniem stanu powagi rzeczy ugodzonej. Natomiast wykonanie ugody prowadzi do wygaśnięcia określonego stosunku prawnego w zakresie którego zawarto ugodę.
Wobec powyższego, żądanie pozwu podlegało oddaleniu jako nieuzasadnione
i sprzeczne z treścią ugody zawartej pomiędzy stronami, o czym Sąd orzekł jak
w punkcie I sentencji wyroku.
Na podstawie art. 102 k.p.c. Sąd nie obciążył powódki kosztami postępowania na rzecz pozwanych. Strony w ugodzie pozasądowej ustaliły, że pozwani nie będą domagać się zwrotu kosztów niniejszego postępowania, co dodatkowo na rozprawie w dniu 23.12.2025 r. zostało potwierdzone przez ich pełnomocnika. Z tego względu Sąd orzekł jak w punkcie II sentencji wyroku.