Wyrok z 23 grudnia 2025, sygn. VII Ka 859/25
Pokaż pozostałe podstawy prawne (3)
Sygn. akt VII Ka 859/25
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 grudnia 2025 r.
Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:
Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski
Protokolant: st. sekr. sąd. Grzegorz Gładkojć
przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej Olsztyn-Północ w Olsztynie Adama Popka
po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r.
sprawy: J. M. (1), ur. (...) w O., syna S. i A. z domu L.
oskarżonego z art. 107 ust.1 ustawy o ochronie danych osobowych
na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego O. P.
od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie II Wydziału Karnego z dnia 13 października 2025 r., sygn. akt II K 1018/25
I utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,
II zwalnia oskarżyciela posiłkowego O. P. od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
FORMULARZ UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO (UK 2)
UZASADNIENIE |
||||||||||||||||||||
|
Formularz UK 2 |
Sygnatura akt |
VII Ka 859/25 |
||||||||||||||||||
|
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: |
1 |
|||||||||||||||||||
|
1. CZĘŚĆ WSTĘPNA |
||||||||||||||||||||
|
0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji |
||||||||||||||||||||
|
Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 13 października 2025 r. w sprawie II K 1018/25 |
||||||||||||||||||||
|
0.11.2. Podmiot wnoszący apelację |
||||||||||||||||||||
|
☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego |
||||||||||||||||||||
|
☒ oskarżyciel posiłkowy O. P. |
||||||||||||||||||||
|
☐ oskarżyciel prywatny |
||||||||||||||||||||
|
☐ obrońca oskarżonego |
||||||||||||||||||||
|
☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego |
||||||||||||||||||||
|
☐ inny |
||||||||||||||||||||
|
0.11.3. Granice zaskarżenia |
||||||||||||||||||||
|
0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia |
||||||||||||||||||||
|
☐ na korzyść ☒ na niekorzyść |
☒ w całości |
|||||||||||||||||||
|
☐ w części |
☐ |
co do winy |
||||||||||||||||||
|
☐ |
co do kary |
|||||||||||||||||||
|
☐ |
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia |
|||||||||||||||||||
|
0.11.3.2. Podniesione zarzuty |
||||||||||||||||||||
|
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji |
||||||||||||||||||||
|
☒ |
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu |
|||||||||||||||||||
|
☐ |
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany |
|||||||||||||||||||
|
☒ |
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia |
|||||||||||||||||||
|
☒ |
art. 438 pkt 3 k.p.k.
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, |
|||||||||||||||||||
|
☒ |
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka |
|||||||||||||||||||
|
☐ |
||||||||||||||||||||
|
☐ |
brak zarzutów |
|||||||||||||||||||
|
0.11.4. Wnioski |
||||||||||||||||||||
|
☒ |
uchylenie |
☒ |
zmiana |
|||||||||||||||||
|
2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy |
||||||||||||||||||||
|
0.12.1. Ustalenie faktów |
||||||||||||||||||||
|
0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione |
||||||||||||||||||||
|
Lp. |
Oskarżony |
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi |
Dowód |
Numer karty |
||||||||||||||||
|
0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione |
||||||||||||||||||||
|
Lp. |
Oskarżony |
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi |
Dowód |
Numer karty |
||||||||||||||||
|
0.12.2. Ocena dowodów |
||||||||||||||||||||
|
0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów |
||||||||||||||||||||
|
Lp. faktu z pkt 2.1.1 |
Dowód |
Zwięźle o powodach uznania dowodu |
||||||||||||||||||
|
0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów |
||||||||||||||||||||
|
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 |
Dowód |
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu |
||||||||||||||||||
|
. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków |
||||||||||||||||||||
|
Lp. |
Zarzut |
|||||||||||||||||||
|
Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego O. P. wyrokowi zarzucił: I naruszenie prawa materialnego 1/ art. 66 § 1 k.k. i art. 67 § 1 k.k. - przez błędne zastosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania, mimo że: a) stopień społecznej szkodliwości czynu był znaczny, b) oskarżony działał z niskich pobudek, kierując się chęcią zemsty na byłym pracodawcy, c) brak jest pozytywnej prognozy kryminologicznej, skoro czyn miał charakter planowy, umyślny i odwetowy. 2/ art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych w zw. z art. 4 pkt 1 RODO - przez jego błędną wykładnię, mimo że oskarżony przetworzył dane osobowe czterech pracowników, obejmujące ich imiona, nazwiska i wysokość wynagrodzeń, bez jakiejkolwiek podstawy prawnej. 3/ rt. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji - przez jego niezastosowanie, mimo że ujawnione dane płacowe stanowiły tajemnicę przedsiębiorstwa, a więc chronione dobro gospodarcze pracodawcy, co istotnie podwyższa stopień społecznej szkodliwości czynu. II naruszenie przepisów postępowania 1/ art. 7 k.p.k. - poprzez dowolną ocenę dowodów, polegającą na: a) przyjęciu, że czyn nie miał znacznej szkodliwości, mimo że obejmował przetworzenie danych osobowych kilku osób, b) pominięciu faktu, że dane te pochodziły z akt sądowych, do których oskarżony uzyskał dostęp wyłącznie w toku postępowania dowodowego przed sądem pracy i nie miał prawa ich dalej rozpowszechniać. 2/ art. 410 k.p.k. - przez oparcie wyroku jedynie na części materiału dowodowego, z pominięciem okoliczności wskazujących na umyślny, planowy i odwetowy charakter działania. 3/ art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. - przez sporządzenie uzasadnienia, które nie odnosi się do rzeczywistych motywów oskarżonego oraz przyczyn, dla których Sąd uznał jego żal za szczery, mimo że został wyrażony dopiero w reakcji na sprzeciw pełnomocnika pokrzywdzonego wobec wniosku prokuratora o warunkowe umorzenie. III błąd w ustaleniach faktycznych na podst. art. 438 pkt 3 k.p.k. przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na jego treść, polegający w szczególności na błędnym przyjęciu przez Sąd I instancji, że czyn przypisany oskarżonemu nie cechował się znaczną społeczną szkodliwością, podczas gdy prawidłowa ocena całokształtu ujawnionych w sprawie okoliczności faktycznych, w tym sposobu działania oskarżonego, rodzaju naruszonego dobra prawnego oraz skutków czynu, prowadzi do wniosku, iż stopień społecznej szkodliwości był istotny i wykluczał możliwość zastosowania art. 66 § 1 k.k. IV rażącą niewspółmierność orzeczonego środka karnego wobec oskarżonego poprzez orzeczenie wobec oskarżonego świadczenia pieniężnego w symbolicznej wysokości 1.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, które to świadczenie pozostaje rażąco niewspółmierne do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, a także do skutków, jakie czyn ten wywołał wobec pokrzywdzonych i ich pracodawcy. |
☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny zarzut |
|||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny |
||||||||||||||||||||
|
Odnosząc się do zarzutów zawartych w środku odwoławczym, to przede wszystkim zauważyć należy, że zgromadzone w sprawie dowody Sąd meriti poddał wszechstronnej analizie i ocenie, zgodnie z dyrektywami określonymi w art. 4 k.p.k. Także przeprowadzone w oparciu o tę analizę wnioskowanie jest logiczne, zgodne z przesłankami wynikającymi z art. 7 kpk i przekonująco uzasadnione w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że Sąd I instancji prawidłowo zweryfikował tezy aktu oskarżenia w granicach niezbędnych dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia o zawinieniu oskarżonego w zakresie przypisanego mu czynu. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynikają powody takiego rozstrzygnięcia, a Sąd Okręgowy podziela przedstawioną tam argumentację . Wskazać przy tym należy, że zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 5 września 1974 r., zasada swobodnej oceny dowodów, leżąca u podstaw prawidłowego wyrokowania, nie może prowadzić do dowolności ocen i takiego wyboru dowodów, którego prawidłowości nie dałoby się skontrolować w trybie rewizyjnym. Ustalenia faktyczne wyroku tylko wtedy nie wykraczają poza ramy swobodnej oceny dowodów, gdy poczynione zostały na podstawie wszechstronnej analizy przeprowadzonych dowodów, których ocena nie wykazuje błędów natury faktycznej czy logicznej, zgodna jest ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz prowadzi do sędziowskiego przekonania, odzwierciedleniem którego powinno być uzasadnienie orzeczenia. (II KR 114/74 OSNKW 1975/2/28). W konsekwencji Sąd Okręgowy nie podzielił zawartych w apelacji zarzutów obrazy przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, jak i wywodów przytoczonych na ich poparcie oraz nie dopatrzył się obrazy wskazanych przepisów procedury karnej, które to uchybienia mogłyby rzutować na treść wydanego wyroku. W pełni zatem należy podzielić argumentację Sądu I instancji co do analizy i oceny zebranego i ujawnionego materiału dowodowego. Ocena dowodów pozostaje pod ochroną z art. 7 kpk gdy jest poprzedzona ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego oraz jest wyczerpująco i logicznie z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego umotywowana w uzasadnieniu wyroku. Analiza akt sprawy wskazuje, że Sąd Rejonowy trafne ustalenia oparł na dowodach, które przeprowadzone zostały na rozprawie głównej i ocenił je w sposób wszechstronny, uwzględniając wszystkie okoliczności zdarzeń a w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazał jakie fakty uznał za udowodnione, a jakie za nieudowodnione i na jakich w tej mierze oparł się przesłankach. Wbrew zarzutom skarżącego Sąd Okręgowy w pełni podziela stanowisko Sadu I instancji co do warunkowego umorzenia postepowania wobec oskarżonego J. M. (1). Przede wszystkim Sąd Rejonowy zasadnie dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie w jakim nie kwestionował popełnienia zarzucanego mu czynu i wyraził skruchę za swoje zachowanie; co istotne oskarżony potwierdził przesłanie danych, konflikt w firmie oraz wykazał przekonanie, że te dane są znane osobom pracującym w firmie. Także w toku rozprawy odwoławczej J. M. ponownie wyraził skruchę oraz podniósł, że już samo postępowanie prowadzone przeciwko niemu było dostatecznie dolegliwe. Prawidłowo w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazano na spełnienie wymogu w postaci dotychczasowej niekaralności oskarżonego oraz trafnie zauważono w istocie incydentalne zachowanie J. M.; zasadnie także na korzyść oskarżonego policzono przesłanie informacji jednemu z pracowników, a nie osobie obcej oraz wyrażone przekonanie, iż są to informacje, o których rozmawiano pomiędzy pracownikami. W tej sytuacji, wbrew stanowisku wyrażonemu w apelacji, mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności, także Sąd Okręgowy uznał, że w odniesieniu do oskarżonego zachodzi pozytywna prognoza uzasadniająca warunkowe umorzenie postępowania; zebrane i trafnie ocenione dowody wskazują bowiem, że wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy, nie karanego za przestępstwo umyślne, jej właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo warunkowego umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Tym samym zastosowanie środka w postaci warunkowego umorzenia postępowania jest w ocenie Sądu Okręgowego wystarczające do osiągniecia celów postępowania wobec oskarżonego oraz zapobieżenia jego powrotowi do ich popełniania a roczny okres próby umożliwi bieżącą kontrolę jego zachowania oraz pozwoli na zweryfikowanie trwałości poprawnego zachowania. W ocenie Sądu odwoławczego także zasądzone w zaskarżonym wyroku świadczenie pieniężne, płatne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, w kwocie 1000 zł będzie oddziaływało na oskarżonego wychowawczo i zapobiegnie ponownemu popełnieniu podobnego czynu w przyszłości. W konsekwencji nie uwzględniono postulatu w zakresie skazania J. M. i wymierzenie mu kary grzywny. |
||||||||||||||||||||
|
Wniosek |
||||||||||||||||||||
|
o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Olsztynie do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę wyroku poprzez uchylenie rozstrzygnięcia o warunkowym umorzeniu postępowania i uznanie J. M. (1) za winnego popełnienia przestępstwa z art. 107 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych i wymierzenie mu kary grzywny w odpowiednim wymiarze. |
☐ zasadny ☐ częściowo zasadny wniosek ☒ niezasadny wniosek |
|||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. |
||||||||||||||||||||
|
Wobec wskazanych wyżej okoliczności wniosku o zmianę zaskarżonego wyroku nie uznano za zasadny. |
||||||||||||||||||||
|
4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU |
||||||||||||||||||||
|
1. |
||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności |
||||||||||||||||||||
|
5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO |
||||||||||||||||||||
|
0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji |
||||||||||||||||||||
|
0.11. |
Przedmiot utrzymania w mocy |
|||||||||||||||||||
|
Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 13 października r., sygn. akt II K 1018/25 jako prawidłowy utrzymano w mocy. |
||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy |
||||||||||||||||||||
|
Z przyczyn podanych wyżej uznano, że w okolicznościach sprawy nie jest konieczne skazywanie J. M. za przypisane mu zachowanie i wystarczające było warunkowe umorzenie postępowania. |
||||||||||||||||||||
|
0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji |
||||||||||||||||||||
|
0.0.11. |
Przedmiot i zakres zmiany |
|||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach zmiany |
||||||||||||||||||||
|
0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji |
||||||||||||||||||||
|
0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia |
||||||||||||||||||||
|
1.1. |
||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uchylenia |
||||||||||||||||||||
|
2.1. |
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości |
|||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uchylenia |
||||||||||||||||||||
|
3.1. |
Konieczność umorzenia postępowania |
|||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia |
||||||||||||||||||||
|
4.1. |
||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uchylenia |
||||||||||||||||||||
|
0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania |
||||||||||||||||||||
|
0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku |
||||||||||||||||||||
|
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku |
Przytoczyć okoliczności |
|||||||||||||||||||
|
6. Koszty Procesu |
||||||||||||||||||||
|
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku |
Przytoczyć okoliczności |
|||||||||||||||||||
|
II |
Na podstawie art.624 kpk zwolniono oskarżyciela posiłkowego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze uznając, że przemawiają za tym względy słuszności. |
|||||||||||||||||||
|
7. PODPIS |
||||||||||||||||||||
ZAŁĄCZNIK DO FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO
Załącznik do formularza UK 2
|
0.11.3. Granice zaskarżenia |
||||||
|
Kolejny numer załącznika |
1 |
|||||
|
Podmiot wnoszący apelację |
Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego O. P. |
|||||
|
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja |
Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 13 października 2025 r. w sprawie II K 1018/25 |
|||||
|
0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia |
||||||
|
☐ na korzyść ☒ na niekorzyść |
☒ w całości |
|||||
|
☐ w części |
☐ |
co do winy |
||||
|
☐ |
co do kary |
|||||
|
☐ |
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia |
|||||
|
0.11.3.2. Podniesione zarzuty |
||||||
|
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji |
||||||
|
☒ |
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu |
|||||
|
☐ |
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany |
|||||
|
☒ |
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia |
|||||
|
☒ |
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, |
|||||
|
☒ |
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka |
|||||
|
☐ |
||||||
|
☐ |
brak zarzutów |
|||||
|
0.11.4. Wnioski |
||||||
|
☒ |
uchylenie |
☒ |
zmiana |
|||