Wyrok z 21 stycznia 2026, sygn. I C 767/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 stycznia 2026 roku

Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny

w składzie:

Przewodniczący:	SSO Wojciech Hajduk
Protokolant:	protokolant sądowy Sandra Conrad

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2026 roku w Gliwicach

sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w E.

przeciwko S. C.

o zapłatę

1.  zasądza od pozwanemu S. C. na rzecz powódki (...) (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w E. kwotę 186.803,13 (sto osiemdziesiąt sześć tysięcy osiemset trzy 13/100) złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 5.03.2024 roku do dnia zapłaty, z zastrzeżeniem, że pozwany odpowiada do wyżej wskazanej kwoty solidarnie z R. H., wobec której Sąd Rejonowy w Lublinie wydał prawomocny nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym
w dniu 22.03.2023 r., w sprawie o sygn.. akt VI Nc-e 340700/24;

2.  zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 17.376,20 (siedemnaście tysięcy trzysta siedemdziesiąt sześć 20/100) złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku;

3.  przyznaje kuratorowi dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego r. pr. Z. U. wynagrodzenie w kwocie 2.635,20 (dwa tysiące sześćset trzydzieści pięć 20/100) złotych.

SSO Wojciech Hajduk

IC 767/25 UZASADNIENIE

Powódka (...) (...) SA w E. domagała się zasądzenia od pozwanego S. C. kwoty 186 803,13 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym oraz kosztów postępowania.

Uzasadniała, że w dniu 11.06.2021 strony zawarły umowę kredytu nr (...) na kwotę 165.799.00zł, którą pozwanemu udostępniono.

Umowa została zawarta za pomocą środków porozumiewania się na odległość, przez złożenie przez złożenia przez pozwanego, na podstawie art. 7 ustawy Prawo bankowe, oświadczenia woli w postaci elektronicznej.

Wobec opóźnienia w spłacie kredytu, zgodnie z art. 75c ust. 1 i 2 Prawa bankowego, skierowano do pozwanego pismo z dnia 06.10.2023 r „ostateczne wezwanie do zapłaty przed wypowiedzeniem umowy”., w którym zobowiązano go, w terminie 14 dni roboczych, do zapłaty zaległości oraz poinformowano o możliwości złożenia w tym terminie wniosku o restrukturyzację zadłużenia

Wobec braku reakcji pismem z dnia 14.12.2023 r. złożono oświadczenie o wypowiedzeniu umowy, z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia, liczonego od daty doręczenia rzeczonego pisma. Na kwotę objętą pozwem, tj. 186.803.13 zł, składają się następujące należności:

-niespłacony kapitał w kwocie: 173.492,59zł;

-odsetki umowne w kwocie: 9.958,22zł;

-odsetki umowne za opóźnienie w kwocie: 3.352,32zł

Ze względu na prawomocny nakaz zapłaty wydany przez Sąd Rejonowy w Lublinie w dniu

22.03.2024 r. przeciwko współkredytobiorcy R. H., powód wniósł o wydanie nakazu wobec pozwanego S. C., z tym zastrzeżeniem, że pozwany odpowiada do ww. kwoty solidarnie z pozwaną R. H.

Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 11.10.2024 sygn. INc 131/24 uwzględniono żądanie.

W sprzeciwie od nakazu zapłaty kurator dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego wniósł o oddalenie powództwa. Zarzucił: niewykazanie skutecznego doręczenia pozwanemu korespondencji, możliwość zaspokojenia roszczenia z ustanowionych zabezpieczeń, przedwczesność postępowania, niewykazanie sposobu wyliczenia odsetek. Uzasadnił, że bank nie przedstawił informacji o wydaniu pozytywnej decyzji kredytowej [§1pkt5umowy], co stanowiło warunek zawieszający skuteczności umowy. Ponadto §1pkt 9 przewiduje szereg zabezpieczeń [ubezpieczenie kredytu] , które mogą prowadzić do zaspokojenia roszczenia. Nie wykazano sposobu wyliczenia odsetek.

USTALENIA FAKTYCZNE

W dniu 11.06.2021 strony zawarły umowę kredytu konsolidacyjnego nr (...) na podstawie której pozwanemu oraz R. H. udostępniono kwotę 165.799.00zł ze spłatą w postaci 144 miesięcznych rat w wysokości 1.902,87zł. Umowa została zawarta przez złożenie przez kredytobiorców, na podstawie art. 7 ustawy Prawo bankowe, oświadczenia woli w postaci elektronicznej [korespondencja mailowa w przedmiocie zawarcia umowy: pełnomocnictwo do dysponowania środkami na rachunku bankowym, wyciąg z taryfy opłat i prowizji banku, dyspozycja uruchomienia kredytu, Polisa (...), Oświadczenie o numerach rachunków i wysokości rat, ogólne warunki ubezpieczenia, karta produktu ubezpieczenia, oświadczenie dot. ryzyka zmiennej stopy procentowej, , formularz informacyjny dotyczący kredytu, prognozowany harmonogram spłaty kredytu, k- 153-177, szczegółowe harmonogramy spłat k- 180-185].

W §1pkt 5 umowy przewidziano, że została zawarta pod warunkiem zawieszającym wydania pozytywnej decyzji kredytowej. Wg §1pkt 9 zabezpieczeniem umowy było ubezpieczenie dla kredytobiorców kredytów gotówkowych udzielanych przez (...) (...)- pakiet NNW, utrata pracy i zwrot kosztów opłat eksploatacyjnych ze wskazaniem banku jako uposażonego i przelewem wierzytelności z ubezpieczenia na rzecz banku. Przewidziano możliwość rezygnacji z ubezpieczenia pod warunkiem dostarczenia aktywnej analogicznej umowy ubezpieczenia zawartej z innym zakładem ubezpieczeń niż zaproponowanym przez bank. W § 9ust 1, ust 2.1 i ust 3 mowa przewidywała możliwość jej rozwiązania przez wypowiedzenie z zachowaniem 30 dniowego terminu wypowiedzenia min. w razie niedotrzymania przez kredytobiorcę warunków udzielenia kredytu. W razie wypowiedzenia umowy kredytobiorca był obowiązany do spłaty całości zadłużenia z należnymi odsetkami i prowizjami do ostatniego dnia okresu wypowiedzenia. W §8 ust2 i 4 wskazano, że bank o powstaniu zadłużenia w pierwszej kolejności informuje kredytobiorcę w formie elektronicznej, a ponadto wysyła monity pisemne. Określono, że pierwszy monit może zostać wysłany nie wcześniej niż 2 dnia po powstaniu zadłużenia przeterminowanego, w razie braku spłaty następny nie wcześniej niż w 31 dniu występowania zadłużenia przeterminowanego, kolejny nie wcześniej niż w 60 dniu. Wypowiedzenie jest poprzedzone wezwanie do zapłaty zadłużenia w terminie 14 dni z informacją o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację. W §12ust1.1 przewidziano, że zawiadomienie o istnieniu zadłużenia będące podstawą wypowiedzenia, a także wypowiedzenie umowy bank wysyła listem poleconym [umowa kredytu k-26-33].

Kredytobiorcy uiszczali raty do października 2023 [historia rachunku do spłaty kredytu k-34-49, zestawienie wpłat k-143-145].

Pismem z dnia 6.10.2023 bank wysłał do pozwanego wezwanie do spłaty zadłużenia z informacją o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację kredytu. Następnie pismem z 13.12.2023 wysłano pozwanemu wypowiedzenie umowy. Obydwa pisma wysłano listami poleconymi bez potwierdzenia odbioru [wypowiedzenie umowy k-23-24, pismo z 6.10.2023 k- 18-19].

Prawomocnym nakazem zapłaty Sądu Rejonowego w Lublinie wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym z dnia 22.03.2023 sygn. VI N-ce 340700/24 uwzględniono żądanie zapłaty wobec współkredytobiorczyni R. H. [zarządzenie referendarza SR w Lublinie z 7.05.2024 sygn. VI N-ce 340700/24, postanowienie SR w Lublinie z 15.05.2024 sygn. VI N-ce 340700/24 k-16016v, dowody doręczenia R. H. k-14 i k-17v].

Umową z dnia 5.06.2025 powodowy bank dokonał przelewu pakietu wierzytelności, w tym wierzytelności objętej niniejszą sprawą, na rzecz (...) w H. [umowa przelewu k-187-192].

ROZWAŻANIA PRAWNE

Powództwo jest uzasadnione. Zgodnie z art. 69 ust. 1 w zw. z art. 78 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. prawo bankowe (Dz.U.2017.1876 ze zm.) przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz do zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Powód na podstawie opisanych wyżej dokumentów wykazał zarówno powstanie zobowiązania, jego treść, prawa i obowiązki stron, skuteczne wypowiedzenie umowy oraz istnienie wierzytelności. Kredytobiorcy całkowicie zaprzestali uiszczania rat od października 2023r.

Pozwany w sprzeciwie od nakazu zapłaty zarzucił, że nie wykazano by

- wydano pozytywną decyzję kredytową,

-nieprawidłowe wezwania naruszające §8 ust2 i 4 umowy,

-sposobu wyliczenia odsetek

-a ponadto że bank mógł zaspokoić się z udzielonych zabezpieczeń.

Zarzuty pozwanego są bezzasadne o tyle że dokumenty przedstawione przez powoda są wystarczające do wykazania roszczenia i jego wymagalności. Znajdują swoje umocowanie w art. 77§1kc w zw. z art. 77 ²kc i 77 ³ kc. Są konsekwencją uprawnienia banku z art. 7 ust. 2 ustawy Prawa bankowego, który upoważnia bank do sporządzania dokumentów związanych z czynnościami bankowymi na informatycznych nośnikach danych. Wydruki z systemu informatycznego banku są więc dokumentami w rozumieniu ww. przepisów Kodeksu cywilnego i stanowią dowód w rozumieniu art. 245kpc, a w niniejszej sprawie nie budzą wątpliwości. Należy wskazać, że istotnie nie przedłożono pozytywnej decyzji kredytowej, jednakże kredyt uruchomiono i przekazano środki. Tym samym doszło do skutecznego zawarcia umowy, brak decyzji nie ma znaczenia dla obowiązków kredytobiorców. Nie przedłożono również korespondencji elektronicznej informującej pozwanego o zadłużeniu, nie wiadomo czy taką kierowano do pozwanego. Jednakże dla skuteczności wypowiedzenia znaczenie ma realizacja obowiązku z art 75c ust 1 i 2 prawa bankowego stanowi, który stanowi, że jeżeli kredytobiorca opóźnia się ze spłatą zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu, bank wzywa go do dokonania spłaty, wyznaczając termin nie krótszy niż 14 dni roboczych, w wezwaniu informuje kredytobiorcę o możliwości złożenia, w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, wniosku o restrukturyzację zadłużenia. Obowiązek ten został spełniony. Pismem z dnia 6.10.2023 bank wysłał do pozwanego wezwanie do spłaty zadłużenia z informacją o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację kredytu. Następnie pismem z 13.12.2023 wysłano pozwanemu wypowiedzenie umowy. Pisma wysłano listami poleconymi bez potwierdzenia odbioru, jednakże z analizy „danych i statusu przesyłki” [k-20 i k-25] wynika, że były dwukrotnie awizowane i zwrócona powódce bez odebrania. Dokumenty te należy uznać za wystarczające, a zastępcze doręczenie należy uznać za skuteczne w świetle §10ust2.1 oraz §12ust1i2 umowy, gdzie przewidziano obowiązek informowania banku o zmianie miejsca pobytu kredytobiorcy oraz uznania za skutecznie doręczone awizowanych przesyłek [wypowiedzenie umowy k-23-24, pismo z 6.10.2023 k- 18-19, §10 i §12 umowy k- 32-32v]. Z dokumentów tych wynika, że na adres pozwanego doręczono oświadczenia banku i pozwany mógł się z nimi zapoznać, co jest wystarczające w rozumieniu art. 61§1kc.

Wyliczenie wysokości odsetek znajduje oparcie w przedłożonych dokumentach- generowanych elektronicznie tj w „ historii rachunku do spłaty kredytu” [k-34-49] oraz wyliczenia odsetek w piśmie z 18.08.2025 [k-145-148].

Zarzut dotyczący możliwości zaspokojenia się z zabezpieczenia kredytu – umowy zabezpieczenia jest o tyle bezzasadny, że zgodnie z §14 OWU w razie zajścia zdarzenia uzasadniającego wypłatę świadczeń do obowiązków ubezpieczonego [kredytobiorcy] należy wykazanie okoliczności uzasadniających odpowiedzialność Zakładu Ubezpieczeń i współpraca z Zakładem Ubezpieczeń. Tym samym niezależnie od tego, że uposażonym był bank, bez działania kredytobiorcy nie można ustalić czy zachodzą okoliczności uzasadniające wypłatę ubezpieczenia. Należy wskazać, ż miejsce pobytu pozwanego nie jest znane. Tym samym skoro nie dokonał ciążącego na nim obowiązku współpracy z Zakładem Ubezpieczeń, nie może obciążać to banku.

W świetle art. 192pkt3kpc zbyci wierzytelności objętej pozwem w toku procesu pozostaje bez wpływu na bieg sprawy. Zawiadomiony o procesie (...) (...) nie przystąpił do sprawy.

W świetle powyższego:

w pkt 1 wyroku na mocy art. 354 kc w zw. z art. 69 ust 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. prawo bankowe zasądzono uwzględniono żądanie zapłaty z zastrzeżeniem, że pozwany odpowiada do wyżej wskazanej kwoty solidarnie z R. H., wobec której Sąd Rejonowy w Lublinie wydał prawomocny nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym w dniu 22.03.2023 r., w sprawie o sygn. akt VI Nc-e 340700/24;

w pkt 2 wyroku na zasadzie art. 98 kpc zasądzono od pozwanego na rzecz powoda kwotę 17.376,20zł kosztów procesu w tym: 5.400zł kosztów zastępstwa procesowego, 9.341zł opłaty od pozwu oraz 2.635,20zł wynagrodzenia kuratora. O wynagrodzeniu kuratora rozstrzygnięto w pkt 3 na zasadzie Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 9.03.2018r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej, w wysokości 40% wynagrodzenia radcy prawnego. Sądowi znane jest orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego w sprawie SK 89/22 z dnia 23 kwietnia 2025 r., w którym podważono podstawę ustalania wysokości wynagrodzenia kuratora tj §1ust1i3 ww. rozporządzenia jako niezgodny z art. 64ust2 Konstytucji. Orzeczenie to nie może być uznane za obowiązujące albowiem nie zostało opublikowane w dzienniku Ustaw. Jest to efekt wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 7 maja 2021 roku, wydanego w sprawie 4907/18, którego argumentacja znalazła następnie pełne potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 4 września 2025 roku w sprawie C – 225/22, w świetle których orzeczenie, na które powołuje się skarżący, nie pochodzi od organu, który mógłby zostać uznany za sąd ustanowiony ustawą. Na marginesie należy nadmienić, że gdyby uznać, że Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018 roku w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej nie może stanowić podstawy do przyznania kuratorowi wynagrodzenia, brak byłoby podstaw do ustalenia innej wysokości. Kurator procesowy nie jest pełnomocnikiem z urzędu, a zatem nie mogą wprost regulować jego wynagrodzenia przepisy określające wynagrodzenie pełnomocnika. Oznaczałoby to zatem, wobec braku normatywnej podstawy, uprawnienie sądu do określenia wysokości wynagrodzenia kuratora, a w tym przypadku wynagrodzenie zastało ustalone na poziomie adekwatnym do nakładu pracy kuratora.