Postanowienie SN z 24 kwietnia 2013, sygn. II KK 257/12
Data orzeczenia
24 kwietnia 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Kazimierz Klugiewicz
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 24 kwietnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący,
sprawozdawca)
SSN Jerzy Grubba
SSN Eugeniusz Wildowicz
Protokolant Anna Janczak
przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Małgorzaty Wilkosz-Śliwy,
w sprawie W. S.
skazanego z art. 178a § 2 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
w dniu 24 kwietnia 2013 r.,
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego - na niekorzyść
skazanego,
od postanowienia Sądu Apelacyjnego […]
z dnia 16 sierpnia 2012r.,
zmieniającego postanowienie Sądu Okręgowego w W.
z dnia 10 lipca 2012 r.,
w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty
kar pozbawienia wolności
p o s t a n o w i ł:
uchylić zaskarżone postanowienie w części dotyczącej
ustanowienia wobec skazanego okresu próby (pkt II
postanowienia) i w tym zakresie przekazać sprawę
Sądowi Apelacyjnemu do ponownego
rozpoznania.
2
UZASADNIENIE
Zaskarżonym kasacją Prokuratora Generalnego postanowieniem Sąd
Apelacyjny warunkowo przedterminowo zwolnił skazanego W. S. z odbycia
reszty kar pozbawienia wolności, których koniec przypadał na dzień 7 stycznia
2013 r. (pkt I postanowienia). Jednocześnie, na podstawie art. 80 § 1 k.k., Sąd
Apelacyjny ustanowił warunkowo zwolnionemu okres próby do dnia 7 stycznia
2014 r. (pkt II postanowienia), a na podstawie art. 159 k.k.w. i art. 72 § 1 pkt 4
k.k. oddał go w okresie próby pod dozór kuratora i nałożył na niego obowiązek
wykonywania pracy zarobkowej (pkt III postanowienia).
Prokurator Generalny zaskarżył powyższe postanowienie w części
dotyczącej ustanowienia w punkcie II warunkowo zwolnionemu okresy próby,
na niekorzyść skazanego i powołując się na zarzut rażącego i mającego
istotny wpływ na treść postanowienia naruszenia prawa karnego
materialnego, a mianowicie art. 80 § 1 k.k., poprzez ustanowienie warunkowo
zwolnionemu okresu próby do dnia 7 stycznia 2014 r., a więc poniżej
minimalnego ustawowego okresu próby, wynoszącego 2 lata, w sytuacji gdy
koniec tego okresu, biegnącego od daty wydania postanowienia przez Sąd
Apelacyjny przypada dopiero na dzień 16 sierpnia 2014 r., wniósł w konkluzji o
uchylenie tegoż postanowienia w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w
tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna i zawarty w niej
postulat uchylenia w zaskarżonej części postanowienia Sądu Apelacyjnego
oraz przekazania sprawy w tym zakresie temuż Sądowi do ponownego
rozpoznania, zasługuje na uwzględnienie.
Przepis art. 80 § 1 k.k. stanowi bowiem wprost, że w razie
warunkowego zwolnienia czas pozostały do odbycia kary stanowi okres próby,
który jednak nie może być krótszy niż 2 lata ani dłuższy niż 5 lat. Okres
dwuletni jest więc okresem minimalnym w tym sensie, że nawet gdy koniec
kary przypada wcześniej – jak w realiach przedmiotowej sprawy – to
zakończenie okresu próby nie może nastąpić wcześniej niż dwa lata od
warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pobawienia
3
wolności (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 lipca 2009 r., II KK
95/09, LEX nr 519665). Innymi słowy, jeżeli czas pozostały do odbycia kary
jest krótszy niż dwa lata, to okres próby wynosi 2 lata, natomiast jeżeli czas
ten jest dłuższy niż 5 lat – okres próby wynosi 5 lat (oczywiście pomijając w
tym miejscu sytuacje o jakich mowa w art. 80 § 2 i 3 k.k. oraz w art. 163 § 2
k.k.w.).
Ustanawiając więc wobec skazanego W. S. okres próby do dnia 7
stycznia 2014 r. Sąd Apelacyjny w sposób rażący naruszył normę zawartą w
art. 80 § 1 k.k., a uchybienie to miało niewątpliwie istotny wpływ na treść jego
orzeczenia.
Mając zatem powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w
dyspozytywnej części postanowienia.