Wyrok z 5 lutego 2026, sygn. I C 762/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 lutego 2026 roku

Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny

w składzie:

Przewodniczący:	SSO Tadeusz Trojanowski
Protokolant:	protokolant sądowy Monika Atałap

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2026 roku w Gliwicach

sprawy z powództwa C. N.

przeciwko (...) przy (...) w N.

o uchylenie uchwały

1.  uchyla uchwałę nr (...) OGÓŁU WŁAŚCICIELI z dnia 12.06.2025 r. w sprawie: Wyrażenia zgody na montaż klimatyzatora na elewacji budynku (...) przy (...) w N.;

2.  zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 577 (pięćset siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia prawomocności wyroku.

SSO Tadeusz Trojanowski

Sygn. akt I C 762/25

UZASADNIENIE

Wyroku z dnia 5 lutego 2026 roku

Powódka C. N. wniosła o uchylenie uchwały nr (...) Ogółu Właścicieli z dnia 12 czerwca 2025 r., którą Wspólnota Mieszkaniowa wyraziła zgodę na montaż klimatyzatora na elewacji budynku. Wskazała, iż jest jedynym właścicielem lokalu bezpośrednio narażonym na hałas, inne immisje oraz potrzebę znoszenia funkcjonowania klimatyzatora na elewacji budynku. Podniosła, że uchwała została podjęta bez realnej możliwości wyrażenia przez nią stanowiska. Zdaniem powódki, przed podjęciem uchwały nie dokonano żadnej analizy potencjalnych uciążliwości wynikających z montażu klimatyzatora ani nie wyważono interesów właścicieli lokali. Powódka wskazała, że pojęcie interesu właściciela lokalu należy rozumieć szeroko, obejmując nim także komfort korzystania z lokalu oraz ochronę przed immisjami ponad przeciętną miarę.

Pozwana Wspólnota (...) przy (...) w N. wniosła o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie kosztów procesu. Wskazała, że zaskarżona uchwała została podjęta zgodnie z przepisami prawa i na wniosek lokatora G. K., w związku z koniecznością zmiany sposobu ogrzewania lokalu należącego do zasobu gminnego. W uzasadnieniu wskazała, że planowany montaż klimatyzatora nie narusza interesu powódki, albowiem urządzenie zostało dobrane w sposób ograniczający emisję hałasu i wibracji, a jego usytuowanie pod balkonem lokalu powódki ma stanowić dodatkową barierę dla ewentualnych immisji. Pozwana podniosła, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż instalacja urządzenia spowoduje zakłócenia ponad przeciętną miarę.

Sąd ustalił co następuje.

Powódka jest właścicielką lokalu mieszkalnego położonego w (...) przy (...) w N..

W dniu 12 czerwca 2025 r. Ogół Właścicieli (...) przy (...) w N. podjął uchwałę nr (...) (...) w sprawie wyrażenia zgody na montaż klimatyzatora na elewacji budynku Wspólnoty. Uchwała została podjęta w trybie indywidualnego zbierania głosów większością głosów liczonych według wielkości udziałów.

Z treści uchwały wynika, że wyrażono zgodę na montaż klimatyzatora na elewacji budynku zgodnie z warunkami technicznymi ustalonymi przez zarządcę Wspólnoty, przy czym Wspólnota nie miała partycypować w kosztach montażu urządzenia, a wykonanie uchwały powierzono Zarządowi Wspólnoty.

Uchwała została podjęta na wniosek lokatora G. K., który zajmuje lokal mieszkalny położony w tym samym budynku. Lokal zajmowany przez G. K. znajduje się poniżej lokalu powódki. Planowany montaż części zewnętrznej klimatyzatora miał nastąpić na elewacji budynku pod balkonem lokalu zajmowanego przez powódkę.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o twierdzenia stron z pism procesowych i wypowiedzi na rozprawie oraz złożone do akt zdjęcia W sprawie nie było potrzeby prowadzenia postępowania dowodowego wnioskowanego przez pozwaną wspólnotę w pismach, dla rozstrzygnięcia sprawy nie miały istotnego znaczenia dowody zmierzające do ustalenia szczegółowych parametrów technicznych urządzenia, w tym w szczególności dowód z opinii biegłego z zakresu hałasu. Okoliczność, że klimatyzator generuje hałas, pozostawała bezsporna, natomiast przedmiotem sporu nie była abstrakcyjna zgodność urządzenia z normami technicznymi, lecz wpływ jego funkcjonowania na sytuację powódki jako właścicielki lokalu bezpośrednio sąsiadującego z planowaną instalacją.

Sąd pominął również dowód z przesłuchania stron, uznając go za dowód subsydiarny, który przeprowadza się wówczas, gdy inne dowody nie pozwalają na dokonanie ustaleń faktycznych. W niniejszej sprawie zgromadzony materiał dowodowy był wystarczający do poczynienia ustaleń, a przeprowadzenie tego dowodu prowadziłoby jedynie do przedłużenia postępowania.

Sąd oparł się także na własnym doświadczeniu życiowym oraz zasadach logiki przy ocenie oddziaływania planowanego usytuowania klimatyzatora na lokal powódki. Dla tej oceny wystarczające było zapoznanie się z dokumentacją fotograficzną budynku oraz ustalenie wzajemnego położenia lokali stron, co pozwalało na wyobrażenie sobie rzeczywistego charakteru planowanej instalacji.

Sąd zważył co następuje.

Żądanie powódki jest zasadne. Zgodnie z art. 25 ustawy o własności lokali właściciel lokalu może zaskarżyć uchwalę z powodu jej niezgodności z przepisami prawa albo jeżeli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy. Sąd bada sprawę w granicach zaskarżonej uchwały a zatem nie rozstrzyga całokształtu stosunków we wspólnocie. Zgodnie z powyższym artykułem właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę wspólnoty mieszkaniowej, jeżeli narusza ona jego interes. Pojęcie „interesu” w rozumieniu powołanego przepisu należy ujmować szeroko – obejmuje ono nie tylko interes ekonomiczny, lecz także komfort korzystania z lokalu. W realiach niniejszej sprawy sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona uchwała narusza interes powódki. Kluczowe znaczenie miało to, iż uchwała ma charakter blankietowy i nie zawiera żadnych konkretnych ograniczeń ani zabezpieczeń chroniących prawa powódki jako właścicielki lokalu bezpośrednio sąsiadującego z planowaną instalacją. Uchwała pozostawia zarządowi szerokie pole manewru w zakresie doboru urządzenia i sposobu jego montażu, nie zapewniając jednocześnie realnej ochrony interesów powódki.

W ocenie sądu, dla rozstrzygnięcia sprawy nie było konieczne ustalanie, jaki poziom hałasu w decybelach generowałby konkretny model klimatyzatora. Istotą sporu nie jest bowiem abstrakcyjna zgodność urządzenia z normami technicznymi, lecz realna uciążliwość wynikająca z jego usytuowania w bezpośrednim sąsiedztwie lokalu powódki. W tym zakresie decydujące znaczenie ma doświadczenie życiowe oraz subiektywne odczucie osoby zamieszkującej lokal, a nie wyłącznie specjalistyczna wiedza techniczna. Z tych względów sąd pominął wniosek pozwanej o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu hałasu, uznając go za zbędny i zmierzający jedynie do przedłużenia postępowania.

Sąd podzielił argumentację powódki, że z usytuowania lokali w budynku wynika, iż dźwięki emitowane przez klimatyzator, nawet w przypadku ich częściowego wytłumienia przez płytę balkonową, będą docierały do lokalu powódki. Okoliczność, że powódka w lokalu tym faktycznie nie zamieszkuje, pozostaje bez znaczenia prawnego – istotne jest bowiem samo naruszenie jej interesu jako właścicielki lokalu.

Sąd podkreśla, że jego rola w sprawach z art. 25 ust. 1 ustawy o własności lokali ma charakter kasatoryjny. Sąd nie zastępuje wspólnoty w podejmowaniu decyzji ani nie reguluje szczegółowo stosunków między właścicielami, lecz eliminuje z obrotu prawnego uchwały wadliwe. W niniejszej sprawie zaskarżona uchwała, jako zbyt ogólna i nieuwzględniająca interesu powódki, podlegała uchyleniu.

O kosztach procesu sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c., zasądzając od pozwanej na rzecz powódki kwotę 577 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

SSO Tadeusz Trojanowski