Wyrok z 10 lutego 2026, sygn. I C 62/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 lutego 2026 r.

Sąd Okręgowy w Olsztynie I Wydział Cywilny

w składzie: Przewodniczący: sędzia Juliusz Ciejek

Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anna Kosowska

po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2026 r., w P., na rozprawie

sprawy z powództwa Gminy C.

przeciwko Skarbowi Państwa - N. (...)

o zapłatę

I.  powództwo oddala,

II.  zasądza od powódki na rzecz pozwanego Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej w Warszawie kwotę 18.095 zł 48 gr (osiemnaście tysięcy dziewięćdziesiąt pięć złotych czterdzieści osiem groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 10.800 (dziesięć tysięcy osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

Sygn. akt I C 62/23

UZASADNIENIE

Pozwem wniesionym w dniu 031.12.2022 r. powódka Gmina C. wniosła o zasądzenie od pozwany Skarb Państwa-N. (...) na rzecz powódki:

a. kwoty 30.352,17 zł z tytułu przekazania powódce przez pozwanego w roku 2012 dotacji celowej w wysokości uniemożliwiającej pełne i terminowe wykonywanie zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, co skutkowało koniecznością pokrycia przez powódkę ze środków własnych różnicy pomiędzy niezbędnymi wydatkami poniesionymi na realizację zadań zleconych, a kwotą otrzymanej na ten cel dotacji, wraz z odsetkami w wysokości ustalonej, jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia 1 stycznia 2013 roku (data wymagalności roszczenia) do dnia zapłaty,

b. kwoty 37.983,09 zł z tytułu przekazania powódce przez pozwanego w roku 2013 dotacji celowej w wysokości uniemożliwiającej pełne i terminowe wykonywanie zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, co skutkowało koniecznością pokrycia przez powódkę ze środków własnych różnicy pomiędzy niezbędnymi wydatkami poniesionymi na realizację zadań zleconych, a kwotą otrzymanej na ten cel dotacji, wraz z odsetkami w wysokości ustalonej, jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia 1 stycznia 2014 roku (data wymagalności roszczenia) do dnia zapłaty,

c. kwoty 37.706,26 zł z tytułu przekazania powódce przez pozwanego w roku 2014 dotacji celowej w wysokości uniemożliwiającej pełne i terminowe wykonywanie zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, co skutkowało koniecznością pokrycia przez powódkę ze środków własnych różnicy pomiędzy niezbędnymi wydatkami poniesionymi na realizację zadań zleconych, a kwotą otrzymanej na ten cel dotacji, wraz z odsetkami, wysokości ustalonej, jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia 1 stycznia 2015 roku (data wymagalności roszczenia) do dnia zapłaty,

d. kwoty 42.899,57 zł z tytułu przekazania powódce przez pozwanego w roku 2015 dotacji celowej w wysokości uniemożliwiającej pełne i terminowe wykonywanie zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, co skutkowało koniecznością pokrycia przez powódkę ze środków własnych różnicy pomiędzy niezbędnymi wydatkami poniesionymi na realizację zadań zleconych, a kwotą otrzymanej na ten cel dotacji, wraz z odsetkami w wysokości ustalonej, jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia 1 stycznia 2016 roku (data wymagalności roszczenia) do dnia zapłaty,

e. kwoty 5.102,74 zł z tytułu przekazania powódce przez pozwanego w roku 2016 dotacji celowej w wysokości uniemożliwiającej pełne i terminowe wykonywanie zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, co skutkowało koniecznością pokrycia przez powódkę ze środków własnych różnicy pomiędzy niezbędnymi wydatkami poniesionymi na realizację zadań zleconych, a kwotą otrzymanej na ten cel dotacji, wraz z odsetki w wysokości ustalonej, jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia 1 stycznia 2017 roku (data wymagalności roszczenia) do dnia zapłaty,

f. kwoty 10.766,73 zł z tytułu przekazania powódce przez pozwanego w roku 2017 dotacji celowej w wysokości uniemożliwiającej pełne i terminowe wykonywanie zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, co skutkowało koniecznością pokrycia przez powódkę ze środków własnych różnicy pomiędzy niezbędnymi wydatkami poniesionymi na realizację zadań zleconych, a kwotą otrzymanej na ten cel dotacji, wraz z odsetkami w wysokości ustalonej, jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia 1 stycznia 2018 roku (data wymagalności roszczenia) do dnia zapłaty,

g. kwoty 13.860,48 zł z tytułu przekazania powódce przez pozwanego w roku 2018 dotacji celowej w wysokości uniemożliwiającej pełne i terminowe wykonywanie zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, co skutkowało koniecznością pokrycia przez powódkę ze środków własnych różnicy pomiędzy niezbędnymi wydatkami poniesionymi na realizację zadań zleconych, a kwotą otrzymanej na ten cel dotacji, wraz z odsetkami w wysokości ustalonej, jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia 1 stycznia 2019 roku (data wymagalności roszczenia) do dnia zapłaty,

h. kwoty 32.362,29 zł z tytułu przekazania powódce przez pozwanego w roku 2019 dotacji celowej w wysokości uniemożliwiającej pełne i terminowe wykonywanie zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, co skutkowało koniecznością pokrycia przez powódkę ze środków własnych różnicy pomiędzy niezbędnymi wydatkami poniesionymi na realizację zadań zleconych, a kwotą otrzymanej na ten cel dotacji, wraz z odsetkami w wysokości ustalonej, jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia 1 stycznia 2020 roku (data wymagalności roszczenia) do dnia zapłaty,

i. kwoty 56.399,31 zł z tytułu przekazania powódce przez pozwanego w roku 2020 dotacji celowej w wysokości uniemożliwiającej pełne i terminowe wykonywanie zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, co skutkowało koniecznością pokrycia przez powódkę ze środków własnych różnicy pomiędzy niezbędnymi wydatkami poniesionymi na realizację zadań zleconych, a kwotą otrzymanej na ten cel dotacji, wraz z odsetkami w wysokości ustalonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia 1 stycznia 2021 roku (data wymagalności roszczenia) do dnia zapłaty,

j. kwoty 57.856,65 zł z tytułu przekazania powódce przez pozwanego w roku 2021 dotacji celowej w wysokości uniemożliwiającej pełne i terminowe wykonywanie zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, co skutkowało koniecznością pokrycia przez powódkę ze środków własnych różnicy pomiędzy niezbędnymi wydatkami poniesionymi na realizację zadań zleconych, a kwotą otrzymanej na ten cel dotacji, wraz z odsetkami w wysokości ustalonej, jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia 1 stycznia 2022 roku (data wymagalności roszczenia) do dnia zapłaty,

oraz koszty postępowania, w tym koszty zastępstwa procesowego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie według norm przepisanych.

W uzasadnieniu powódka wskazała, że przedmiotem sporu jest należność przysługująca jej wraz z odsetkami w wysokości ustalonej jak dla zaległości podatkowych w związku z przekazaniem jej przez pozwanego w latach 2012-2021 dotacji celowej niezapewniającej pełnego i terminowego wykonywania zadań zleconych z zakresu administracji rządowej i koniecznością pokrycia przez powódkę ze środków własnych różnicy pomiędzy niezbędnymi wydatkami poniesionymi na realizację zadań zleconych, a kwotą otrzymanej na ten cel dotacji. Zwrotu tej właśnie różnicy powódka dochodzi w niniejszym postępowaniu. Pozwany w latach 2012-2021 przekazał powódce dotacje celowe na realizację zadań zleconych z zakresu administracji rządowej w łącznej kwocie 460.697,06 zł, podczas gdy dla ich pełnego i terminowego wykonania niezbędna była kwota 782.986,35 zł. W konsekwencji powyższego powódka zobowiązana była do pokrycia różnicy pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami na realizację zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, a kwotą otrzymanych na ten cel dotacji, ze środków własnych. W sumie w latach 2012-2021 różnica pomiędzy niezbędnymi wydatkami poniesionymi przez powódkę na realizację zadań zleconych, a kwotą otrzymanej na ten cel dotacji wynosiła 322.289,29 zł. W celu pełnego i terminowego wykonywania zadań zleconych z zakresu administracji rządowej powódka zobligowana był do utworzenia oraz utrzymywania w strukturach Urzędu Gminy C. odpowiedniej ilości etatów pracowniczych zapewniających prawidłowe funkcjonowanie poszczególnych komórek organizacyjnych wyznaczonych do realizacji tych zadań. Powyższe wiązało się z koniecznością ponoszenia przez powódkę obowiązkowych wydatków obejmujących zarówno wynagrodzenia osobowe pracowników wykonujących zadania zlecone, dodatkowe wynagrodzenie roczne tych pracowników, składki na ubezpieczenia społeczne oraz składki na Fundusz Pracy, a także pozapłacowe koszty utrzymania ww. stanowisk pracy. Tymczasem wysokość przekazanej przez pozwanego dotacji, nie była wystarczająca do pokrycia ww. wydatków, a tym samym nie umożliwiała powódce pełnego wykonywania zadań zleconych. Jako podstawę prawną dochodzonego roszczenia powódka wskazała przepis art. 49 ust. 6 w zw. z art. 49 ust. 1 i 5 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego.

(pozew k. 4-25)

Pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kosztów procesu, w tym w zakresie kosztów zastępstwa procesowego zasądzenia ich od strony powodowej na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Rzeczpospolitej Polskiej według norm przepisanych.

Pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia o zapłatę odsetek od żądanych kwot składających się na należność główną, za okres poprzedzający trzy lata od daty 30.12.2022 r. tj. do 29.12.2019 r.

W uzasadnieniu wskazał, że kwestionuje powództwo zarówno co do zasady jak i co do wysokości, a ponadto roszczenie nie zostało udowodnione zgodnie z art. 6 k.c. Podniósł, że powódce przyznano i wypłacono w pełnej wysokości z budżetu państwa dotacje na realizację w latach 2012-2021 zadań zleconych w zakresu administracji rządowej (dotacja celowa w dziale 750, rozdziale 76011, § 2010 klasyfikacji budżetowej) w kwotach wskazanych w pozwie. Zaprzeczył natomiast jakoby przekazane powódce kwoty dotacji celowych na realizację objętych pozwem zadań zleconych z zakresu administracji rządowej w latach 2012-2021 miały być niewystarczające dla ich pełnego i terminowego wykonania. Zaznaczył, że nie było potrzeby i zasadności zaangażowania w tym celu przez stronę powodową środków własnych. Powódka nie występowała z wnioskiem o przyznanie wyższej dotacji, za wyjątkiem 2018 r. Wówczas wystąpiła z wnioskiem o przyznanie dotacji w kwocie 7.000 zł na zakup zestawu szaf biurowych na potrzeby Urzędu Stanu Cywilnego. Dotacja została przyznana. Powódka w latach 2012-2021 r. dokonała zwrotu niewykorzystanej dotacji przeznaczonej na zadania zlecone na łączną kwotę 3.480,94 zł. Dotyczyło to dotacji przyznanych na realizację zadań zleconych w zakresu spraw obywatelskich, infrastruktury i nieruchomości oraz zarządzania kryzysowego. Zakwestionował również wysokość wydatków osobowych jakie powódka miała ponieść w związku z wykonywaniem w latach 2012-2021 zadań zleconych w zakresu administracji rządowej. Pozwany podkreślił, że strona powodowa nie mogła samodzielnie zdecydować o finansowaniu zadań zleconych ze środków własnych, a skoro taką decyzję podjęła – to nie ma podstaw prawnych do dochodzenia zwrotu wskazanych wydatków od strony pozwanej.

(odpowiedź na pozew – k. 36-71)

Sąd ustalił, co następuje :

Gmina C. wykonuje zadania zlecone z zakresu administracji rządowej. Powódka wykonuje wskazane zadania na podstawie m.in. ustawy o ewidencji ludności, ustawy o dowodach osobistych, ustawy prawo o aktach stanu cywilnego, ustawy kodeks rodzinny i opiekuńczy, ustawy o zmianie imienia i nazwiska, ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, ustawy o zarządzaniu kryzysowym, ustawy o orderach i odznaczeniach, ustawy o podziale zadań i kompetencji określonych w ustawach szczególnych pomiędzy organu gminy a organy administracji rządowej oraz o zmianie niektórych ustaw.

(okoliczność bezsporna)

W celu wykonywania zadań zleconych z zakresu administracji rządowej powódka zobligowana była do utworzenia w ramach struktur Urzędu Gminy odpowiedniej liczby etatów pracowniczych zapewniających prawidłowe funkcjonowanie poszczególnych komórek organizacyjnych wyznaczonych do realizacji tych zadań. Ponadto, powódka zobowiązana była do zapewnienia warunków technicznych do realizacji zleconych zadań. Zadania zlecone były wykonywane przez powódkę poprzez zatrudnionych w tym celu pracowników, którzy wykonywali zadania zlecone w ramach części etatu.

Pracownicy zatrudnieni w Urzędzie Gminy C. wykonywali w ramach części swojego etatu realizację zadań zleconych z zakresu administracji rządowej następujące czynności:

Ł. X.: zadania z zakresu ewidencji działalności gospodarczej,

X. X.: zadania z obszaru USC,

M. R.: zadania z zakresu ewidencji działalności gospodarczej,

Handel (...): zadania z zakresu obrony cywilnej i zarządzania kryzysowego,

G. H.: zadania z obszaru USC.

(dowód: dokumentacja dotycząca zatrudnionych pracowników – płyta CD k. 28, regulaminy pracy – płyta CD k. 28, regulamin wynagradzania – płyta CD k. 28, regulaminy organizacyjne – płyta CD k. 28, zeznania świadka Ł. H. – k. 670-671v, opinia biegłego sądowego W. X. – k. 695-780, opinia biegłej ad hoc O. X. – k. 830-841)

Urząd Stanu Cywilnego (USC) u powódki jest otwarty od 7:30 do 15:30. Żaden dzień nie jest wyłączony z obsługi petentów. Wykonywane są zadania odmiejscowione np. wystąpienie przez interesanta w dowolnym USC o odpis aktu stanu cywilnego do USC właściwego w zakresie wnioskowanego aktu, złożenie wniosku o dowód osobisty.

USC wykonuje zadania z zakresu ewidencji ludności i dowodów osobistych w ramach zadań zleconych. Wójt Gminy prowadzi rejestr mieszkańców i cudzoziemców - odbiorcą końcowym tych danych jest Ministerstwo Cyfryzacji, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, centralny Rejestr Wyborców.

Od marca 2015 r. było ok. 20 zaślubin poza siedzibą USC. Organizacja rocznic ślubów to zadanie N.. Pracownik aby złożyć taki wniosek musi sprawdzić zgodność aktów USC w systemach rejestrów państwowych. Przygotować wniosek o zapytanie o karalność, który przesyła N..

Materialne czynności nieskutkujące sporządzeniem aktu USC, to wszystkie czynności skutkujące sprostowaniem, unieważnieniem, ew. unieważnieniem danej wzmianki.

Pracownik USC sporządza dane co miesiąc zawierające rejestr wszystkich czynności, które wykonał w ramach wszystkich systemów. Jest to przedstawiane N. i na tej podstawie naliczana jest dotacja. Nie są ewidencjonowane telefony i wiadomości e-mail petentów oraz pytania skierowane osobiście przez petentów.

(dowód: zeznania świadka H. G. – k. 671v-672, przesłuchanie stron – k. 672-673v)

Przed 2015 r. kwota przeznaczona na realizację zadań zlecony była określona w postaci pewnego limitu. N. decydował jak podzielić środki na 116 Gmin. W tym celu zbierał dane na temat liczby zdarzeń we własnym zakresie. Pozwany nie ingerował w podział wykonywanych zadań na poszczególnych pracowników albo zakres etatowy. To było zadanie pracodawcy.

Przed 2015 r. nie było możliwości utworzenia rezerwy.

(dowód: przesłuchanie stron – k. 672-673v)

Od 2015 r. dotacje naliczane są w zależności od liczby zdarzeń. Raportowane są one przez formularze RB 50 oraz z comiesięcznych sprawozdań (...) składanych do N.. W sprawozdaniach merytorycznych zawarte są informacje pozwalające na określenie w jakiej kwocie Gminie należałaby się dotacja. Przyjęto jednolitą metodologię naliczania dotacji przez Ministerstwo Finansów na zadania zlecone w całej Polsce. F. czynności przyporządkowano zakresy czasowe, jednolite w całej Polsce. Urzędy Wojewódzkie konsultowane były w tym zakresie, a same zbierały dane z Gmin. Mediana była skorelowana ze stawką roboczogodziny. Stawki te były powiązane są ze wzrostem wynagrodzeń w administracji rządowej. Przez pewien czas stawki były zamrożone - od 3 lat rosną systematycznie. O taki sam procent w jaki wzrasta kwota wynagrodzeń funduszu administracji rządowej, wzrasta stawka roboczogodziny dla potrzeb ustalenia mediany. N. nie ma możliwości zwiększenia stawki roboczogodziny, ani dodania mediany w określeniu do danej Gminy, czy też dodania innych czynności nieujętych w zestawieniu, które składają się na dane zadania zlecone. N. porusza się w ramach limitu przyznanego przez Ministra Finansów, który to limit jest nieprzekraczalny. Ten limit jest ustalany na podstawie wykonania planu w latach poprzednich. Comiesięczne raportowanie służy m.in. ustaleniu rzeczywistych kosztów wykonania zadanie zleconego poprzez liczbę zdarzeń, które wystąpiły. Raporty miesięczne obrazują liczbę faktycznych czynności wykonanych na terenie danej Gminy.

(dowód: zestawienie zadań i ich czasochłonności – k. 347-349, 351, 353-354, 356-358, 360-361, 363-364, 366-367, przesłuchanie stron – k. 672-673v)

W budżecie państwa jest pozycja 47 która zawiera kwotę rezerwy budżetowej z przeznaczeniem na uzupełnienie wydatków w zakresie zadań zleconych. Rezerwa ma charakter ogólny z przeznaczeniem na zadania których nie można było przewidzieć na etapie konstruowania budżetu. Procedura ubiegania się o uzupełnienia tych środków polega na tym, że w oparciu o sprawozdania miesięczne kiedy liczba zdarzeń przekracza kwotę zapisana w budżecie istnieje możliwość wystąpienia do Ministra Finansów na wniosek Gminy o uruchomienie tej rezerwy. Wniosek składa Gmina do N., a ten przekazuje go do Ministerstwa Finansów.

Z tej rezerwy można było uzyskać dodatkowe środki na np. wydatki rzeczowe konieczne do obsługi zadań zleconych. Powódka otrzymała z takiej rezerwy środki z tytułu zakupu szaf do USC.

(dowód: przesłuchanie stron – k. 672-673v)

Zadania z zakresu ewidencji działalności gospodarczej, udzielania zezwoleń, koncesji i zarządzania kryzysowego to są one wykonywane w merytorycznych komórkach Urzędu Gminy. Z przeznaczeniem na te dziedziny wyłączono pewną niewielką kwotę którą rozdzielano mając na celu zachowanie większej sumy na działalność z zakresu USC i spraw obywatelskich. W ciągu roku budżetowego kwota dotacji mogła ulegać zmianom na podstawie art. 170 ustawy o finansach publicznych. Możliwość zmiany kwoty dotacji na zadania zlecone jest do 15 listopada danego roku.

Możliwe jest zwiększenie kwoty dotacji po upływie roku budżetowego jeżeli wynikało to z liczby zdarzeń. Jeżeli plan dotacji obejmował mniejsza liczbę zdarzeń, a było ich więcej można było uzyskać zwiększenie dotacji. N. miał możliwość uwzględnienia wniosku o dotację z rezerwy budżetowej. W innych przypadkach nie było możliwości zwiększenia dotacji po upływie roku budżetowego.

(dowód: przesłuchanie stron – k. 672-673v)

Na wykonywanie zadań zleconych powódka otrzymuje środki finansowe, w formie dotacji celowych, które wpływają na jej konto stając się jej dochodem. Środki te rozliczane są w ramach roku budżetowego.

Powódce w okresie objętym żądaniem pozwu przyznano dotację w dziale 750 rozdziale 75011 § 2010:

- w roku 2012 r. kwotę 30.337 zł,

- w roku 2013 r. kwotę 27.278 zł,

- w roku 2014 r. kwotę 29.984 zł,

- w roku 2015 r. kwotę 26.661,10 zł,

- w roku 2016 r. kwotę 66.542,99 zł,

- w roku 2017 r. kwotę 64.439,99 zł,

- w roku 2018 r. kwotę 65.468,99 zł,

- w roku 2019 r. kwotę 58.775 zł,

- w roku 2020 r. kwotę 43.353,99 zł,

- w roku 2021 r. kwotę 47.856 zł.

Łączna kwota przyznanych powódce w latach 2012-2021 przez pozwanego dotacji celowych wyniosła 460.697,06 zł.

(dowód: decyzja nr (...) – k. 75-78, decyzja nr (...) – k. 80-83v, decyzja nr (...) – k. 85-89, decyzja nr (...) – k. 91-95, decyzja (...) – k. 97-101, decyzja nr FK (...) – k. 103-107, decyzja (...) – k. 109-113, decyzja nr FK (...) – k. 115-121, decyzja nr FK (...) – k. 123-127, decyzja nr (...) – k. 129-133, pisma z lat 2012-2021 r. informujące o wysokości dotacji – k. 135-153, decyzja nr (...) dot. zwiększenia budżetu i zmian plany dotacji – k. 184-188, pismo informujące o zwiększeniu dotacji – k. 190, decyzja nr (...) w sprawie zmian planu dotacji celowej wraz z zmianą planu – k. 192-195, pismo informujące o zmianie planu dotacji z dnia 08.07.2016 r. – k. 197, decyzja nr FK (...) dot. zwiększenia budżetu i zmian planu – k. 199-202, pisma informujące o zwiększaniu planu dotacji celowych w 2016 r. – k. 204, 206-210, 212, decyzja nr FK (...) dot. zwiększenia budżetu i zmian planu – k. 214, pisma informujące o zwiększaniu planu dotacji celowych w 2017 r. – k. 220-222-225, 227, 229-232, 234-236, 238-241, 243-245v, decyzja nr (...) dot. zwiększenia budżetu i zmian planu – k. 247-249, pisma informujące o zwiększaniu planu dotacji celowych w 2018 r. – k. 251, 253-255, 257-258, 260-265, 267, 269-274, 276, decyzja nr FK (...) dot. zwiększenia budżetu i zmian planu – k. 278-284, pisma informujące o zwiększaniu planu dotacji celowych w 2019 r. – k. 286, 288-293, 295, 306, 315, decyzja nr FK (...) dot. zwiększenia budżetu i zmian planu – k. 297-304, decyzja nr FK (...) dot. zwiększenia budżetu i zmian planu – k. 308-313, decyzja nr FK (...) dot. zwiększenia budżetu i zmian planu – k. 317-321, pisma informujące o zwiększaniu planu dotacji celowych w 2020 r. – k. 323-325, 332-334, 343, decyzja nr FK (...) w sprawi zmian planu dotacji – k. 327-330, decyzja nr (...) dot. zwiększenia planu dotacji – k. 336-341, zmiany wysokości dotacji na realizację zadań zleconych – k. 345, pisma informujące o dotacji oraz sposobie rozliczenia dotacji – k. 369-403, sprawozdania z wykonania budżetu – płyta CD – k. 28, sprawozdanie Rb-27ZZ – płyta CD k. 28, sprawozdanie RB-50 – płyta CD k. 28)

Sprawozdania RB 50 to sprawozdania kwartalne o dotacjach i wydatkach poniesionych na zadania zlecone. W pierwszej części umieszcza się informacje o planie finansowym i jego wykonaniu. W tej części w rubryce wykonanie nie można wykazać wyższych wydatków niż otrzymane z dotacji zgodnie z planem finansowym. Są do tych sprawozdań dołączane jeszcze dodatkowe tabele A i B w ramach tego samego formularza, które zawierają informacje dodatkowe. W części A umieszcza się wydatki poniesione ze środków własnych w danym roku budżetowym i nie zrefundowane w tym roku. Natomiast w części B wykazuje się wydatki poniesione w danym roku budżetowym i podlegające refundacji w przyszłym roku budżetowym. Formularz A pozwala na poinformowanie N., że dotacja nie pokryła poniesionych wydatków. Natomiast formularz B jest wykorzystany w sytuacji, gdy nieznane na koniec roku niedobory mogą być zgłoszone, celem rozliczenia ich w roku przyszłym.

W przypadku gdyby Gmina wpisała w formularzu A bądź B zaangażowanie środków własnych, to taki formularz nie byłby odrzucony przez Urząd Wojewódzki.

(dowód: przesłuchanie stron – k. 672-673v)

Poza dotacjami celowymi, powodowa Gmina otrzymywała dodatkową dotacje na jednorazowe wydatki związane z realizacją zadań z zakresu administracji rządowej tj. wymianę szaf biurowych w Urzędzie Stanu Cywilnego.

(dowód: wniosek o udzielnie dotacji – k. 405-406, decyzja nr (...) – k. 408-409, pismo z dnia 06.02.2023 r. – k. 411, zeznania świadka H. G. – k. 671v-672, zeznania świadka Ł. H. – k. 670-671v)

Powódka otrzymała mniejszą kwotę na zakup podręczników przez szkołę, niż rzeczywiście była potrzebna. Kwota została uzupełniona własnymi środkami za zgodą pozwanego. Kwota ta została wskazana w załączniki A formularza RB50. Środki te zostały zwrócone w kolejnym okresie przez Urząd Wojewódzki powódce.

(dowód: zeznania świadka Ł. H. – k. 670-671v, )

Powódka otrzymane dotacje rozliczyła. Powódka dokonała w latach 2015-2019 oraz 2020-2021 zwrotu łącznej kwoty 3.480,94 zł tytułem niewykorzystanej dotacji przyznanej na realizację zadań zleconych.

(dowód: sprawozdania z wykonania budżetu – płyta CD – k. 28, rozliczenie dotacji – k. 413-423, decyzja nr (...) – k. 425-430, pismo z dnia 20.12.2018 r. dotyczące blokady środków – k. 432, sprawozdanie Rb-27ZZ – płyta CD k. 28, sprawozdanie RB-50 – płyta CD k. 28)

Powódka w okresie objętym żądaniem pozwu wydatkowała następujące kwoty na realizacje zadań zleconych:

- w roku 2012 r. kwotę 50.624,30 zł tytułem wynagrodzenia pracowników,

- w roku 2013 r. kwotę 55.474,14 zł tytułem wynagrodzenia pracowników,

- w roku 2014 r. kwotę 51.054,64 zł tytułem wynagrodzenia pracowników,

- w roku 2015 r. kwotę 55.277,84 zł tytułem wynagrodzenia pracowników,

- w roku 2016 r. kwotę 61.578,13 zł tytułem wynagrodzenia pracowników,

- w roku 2017 r. kwotę 83.758,78 zł z czego 70.598,60 zł tytułem wynagrodzenia pracowników i 13.160,18 zł tytułem pozostałych wydatków,

- w roku 2018 r. kwotę 80.164,40 zł z czego 72.447,63 zł tytułem wynagrodzenia pracowników i 7.716,77 zł tytułem pozostałych wydatków,

- w roku 2019 r. kwotę 91.867,23 zł z czego 82.635,97 zł tytułem wynagrodzenia pracowników i 9.231,26 zł tytułem pozostałych wydatków,

- w roku 2020 r. kwotę 96.748,97 zł z czego 88.975,25 zł tytułem wynagrodzenia pracowników i 7.773,72 zł tytułem pozostałych wydatków,

- w roku 2021 r. kwotę 107.138,32 zł z czego 95.297,96 zł tytułem wynagrodzenia pracowników i 11.840,36 zł tytułem pozostałych wydatków,

(dowód: sprawozdania z wykonania budżetu – płyta CD – k. 28, sprawozdanie Rb-27ZZ – płyta CD k. 28, sprawozdanie RB-50 – płyta CD k. 28, opinia biegłego sądowego W. X. – k. 695-780, faktury VAT- płyta CD k. 28, zestawienie obrotów i sald kont analitycznych – płyta CD – k. 28)

Powodowa Gmina w okresie objętym pozwem nie występowała do N. (...) o wypłatę wyższych kwot tytułem dotacji w dziale 750, rozdziale 75011§2010.

Pozwany nie był informowany o przekroczeniu środków wydatkowanych przez powódkę w latach 2012-2021 na zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej finansowane w dziale 750, rozdziale 75011§2010. Powódka nie informowała pozwanego, że nie wystarcza jej środków na pokrycie wydatków z tytułu zadań zleconych.

Powódka w sprawozdaniach Rb-50 nie wykazywała zaangażowania środków własnych w realizację zadań z zakresu administracji rządowej.

Powódka, poza wskazanymi wyżej przypadkami (szafy i podręczniki) nie zwracała się do pozwanego o zwiększenie dotacji. Bez wniosku N. nie może przekazać dodatkowych środków.

(dowód: sprawozdanie Rb-50 z 2012-2021 r. – płyta CD k. 28, sprawozdanie Rb-28S z 2012-2021 – k. płyta CD k. 28, przesłuchanie stron – k. 672-673v, zeznania świadka Ł. H. – k. 670-671v)

Pozwany w 2016 r. przeprowadził kontrolę środków z dotacji za rok 2015. W ramach kontroli weryfikowano ilość wykonanych czynności i zatrudnionych pracowników. W protokole nie było zapisów nakazujących redukcję etatów bądź wynagrodzeń. W wyniku kontroli nie postawiono powódce zarzutu prowadzenia działalność w sposób niecelowy, niegospodarny, bądź naruszający prawo o finansach publicznych.

(dowód: przesłuchanie stron – k. 672-673v, zeznania świadka Ł. H. – k. 670-671v)

Powódka pismem z dnia 23.12.2022 r. wezwała pozwanego do zapłaty na jej rzecz kwoty stanowiącej kwotę wydatkowaną na zadania zlecone, a nie pokryte z przyznanej dotacji, za okres objęty pozwem.

(dowód: wezwanie do zapłaty z dnia 23.12.2022 r. – płyta CD – k. 28)

Sąd zważył, co następuje:

Roszczenie powódki o zapłatę zostało oddalone jako nieudowodnione. W toku postępowania powódka nie zdołała udowodnić ani wykazać zasadności dochodzonego przez siebie roszczenia, a to na niej spoczywał ciężar dowodowy.

Stan faktyczny został ustalony w oparciu o dokumenty przedłożone do akt sprawy oraz zeznania świadków i stron. W niniejszej sprawie przesłuchani zostali świadkowie Ł. H. i H. G. – pracownicy powodowej Gminy. Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadków jak i stron w zakresie w jakim pozostawały w zgodności z dokumentami złożonymi do sprawy.

W niniejszej sprawie zostały dopuszczony dowód z opinii biegłego sądowego W. X. z zakresu rachunkowości oraz biegłej O. X. z zakresu organizacji pracy. W ocenie Sądu każda z opinii jest jasna, pełna oraz koresponduje z zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, a wnioski w nich zawarte są logiczne oraz zgodne z doświadczeniem życiowym. Odnosząc się do opinii biegłego z zakresu rachunkowości wskazać należy, że biegły wyliczenia dotyczące wynagrodzenia oparł na oświadczeniu powódki dotyczącego zaangażowania danego pracownika w zadania zlecone. Jednak w opinii wskazał, że w celu ustalenia czy liczba zatrudnionych pracowników była właściwa – niezbędna i adekwatna do realizowanych czynności – należałoby zlecić opinię biegłemu z zakresu organizacji pracy. Powyższe oznacza, że wyliczenia biegłego z zakresu rachunkowości dotyczące wydatków na zadania zlecone nie pokryte z dotacji zaktualizują się dopiero po potwierdzeniu, że dane z oświadczenia powódki są rzeczywiste. W przypadku ustalenia innego stopnia zaangażowania pracowników konieczne byłoby dopuszczenie uzupełniającej opinii biegłego z zakresu rachunkowości. W tym celu Sąd dopuścił dowód z opinii biegłej ad hoc z zakresu organizacji pracy. Jednak biegła wskazała, że materiał dowodowy złożony do akt sprawy nie pozwala ustalić zasadności zaangażowania pracowników powódki do realizacji zadań zleconych w latach 2012-2021. W ocenie Sądu sporządzone do niniejszej sprawy opinie biegłych są rzetelne i odpowiadają zgromadzonemu w sprawie materiałowi dowodowemu.

W niniejszej sprawie powódka domagała się zasądzenia kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy niezbędnymi wydatkami poniesionymi na realizację zadań zleconych, a kwotą otrzymanej na ten cel dotacji w latach 2012-2021. W toku postępowania podnosiła, że otrzymane we wskazanych latach dotacje celowe nie zapewniały pełnego i terminowego wykonywania zadań zleconych z zakresu administracji rządowej. Powodowa Gmina wskazała, że zmuszona była pokryć ze środków własnych część wydatków, która nie została pokryta z otrzymanej dotacji.

Bezsporne w rozpoznawanej sprawie było to, że w powódka realizowała zadania z zakresu administracji rządowej, które zostały jej zlecone na podstawie ustaw. Również poza sporem pozostawał fakt i wysokość otrzymanych dotacji przez powodową Gminę. Jednak sporna pomiędzy stronami była kwestia tego, czy przekazywane dotacje faktycznie pokrywały rzeczywisty koszt wykonywania zleconych zadań. Powódka stała na stanowisku, że kwota otrzymywanej dotacji w żadnym roku nie była wystarczająca, zaś pozwany uważał, że kwoty te w pełni zaspokoiły roszczenie Gminy.

Na wstępie wskazać należy, iż roszczenie powódki ma charakter cywilnoprawny, a zatem dopuszczalne jest dochodzenie przez powodową Gminę roszczeń na drodze sądowej z tytułu dotacji celowej (postanowienie Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 10.05.2023 r. II (...)/22).

Zgodnie z przepisem art. 49 ust. 1 ustawy jednostka samorządu terytorialnego wykonująca zadania zlecone z zakresu administracji rządowej oraz inne zadania zlecone ustawami otrzymuje z budżetu państwa dotacje celowe w wysokości zapewniającej realizację tych zadań. W przepisie art. 49 ust. 4 ustawy wskazano, że dotacje celowe, o których mowa w ust. 1, są przekazywane przez wojewodów, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej, na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Zgodnie z art. 49 ust. 5 ustawy dotacje celowe, o których mowa w ust. 1, powinny być przekazywane w sposób umożliwiający pełne i terminowe wykonanie zlecanych zadań.

Podstawę prawną dochodzonego przez powódkę roszczenia stanowi przepis art. 49 ust. 6 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, który stanowi, że w przypadku niedotrzymania warunku określonego w ust. 5, jednostce samorządu terytorialnego przysługuje prawo dochodzenia należnego świadczenia wraz z odsetkami w wysokości ustalonej jak dla zaległości podatkowych, w postępowaniu sądowym.

Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku w sprawie II CSK 195/11 z dnia 10.02.2012 r. wskazał, że „ Dotacje te powinny być przekazywane w sposób umożliwiający pełne i terminowe wykonanie zleconych zadań. W rozpoznawanej sprawie, jak to ustalił Sąd I instancji na podstawie opinii Instytutu (...) w P. pełne wykonanie zleconych zadań wymagało przekazania w formie dotacji celowej kwoty wyższej od tej, którą faktycznie przekazano powodowi. W sytuacji gdy dotacja celowa nie umożliwia pełnego wykonania zadań zleconych, należy uznać, że nie została ona przekazana zgodnie z wymogami ustalonymi w art. 49 ust. 5 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. W takiej sytuacji, jak wynika z art. 49 ust. 6 powołanej ustawy, jednostce samorządu terytorialnego przysługuje prawo dochodzenia należnego świadczenia wraz z odsetkami w postępowaniu sądowym. Przepis ten stwarza więc samodzielną podstawę dla wystąpienia z pozwem o zapłatę na rzecz jednostki, której zlecono wykonanie zadań z zakresu administracji rządowej, gdy przekazana dotacja celowa nie zapewnia pełnego i terminowego wykonania zleconych zadań. Gdy z ustaleń dokonanych w procesie, które nie zostały podważone wynika, że dla pełnego wykonania zleconych zadań nie wystarczyły środki przekazane powodowi, może on skutecznie żądać różnicy pomiędzy kwotą jaka rzeczywiście była potrzebna dla pełnego wykonania zleconych zadań a wysokością przekazanej dotacji.” Ponadto, Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 20.02.2015 r. o sygn. akt V CSK 295/14 wskazał, że „W ustępie pierwszym ustawodawca postanowił, że jednostka samorządu terytorialnego wykonująca zadania zlecone ustawami otrzymuje z budżetu państwa dotacje celowe w wysokości zapewniającej realizację tych zadań. Podwójne odesłanie w ustępie szóstym - do ustępu piątego i poprzez jego treść do ustępu pierwszego - nie jest przypadkowe. Dotacja celowa, o której mowa w art. 49 ust. 1, jest dotacją o charakterze obligatoryjnym i jedną z niewielu, w stosunku do której ustawodawca wprost sformułował zasadę adekwatności. Oznacza to, że wysokość dotacji powinna być tak wyliczona według zasad określonych w przepisach ustawy o finansach publicznych obowiązujących w dacie jej przyznania, by przekazane środki zapewniały pełne i terminowe finansowanie wykonania zadań zleconych. Unormowanie to ma swe źródło w art. 167 ust. 1 i 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, który wprowadzając konstytucyjną zasadę podziału dochodów publicznych pomiędzy administrację publiczną i samorząd terytorialny, przyznaje jednostkom samorządowym prawo do udziału w tych dochodach odpowiednio do przypadających im zadań i prawo do zmian w ich podziale w wypadku zmian w zakresie zadań i kompetencji. Skoro ustawodawca odstąpił od zasady proporcjonalności wyrażonej w art. 167 Konstytucji i wprowadził w art. 49 ust. 1 DochSamTerytU regułę adekwatności, to uprawniony jest wniosek, że w tym zakresie przyjął pełną odpowiedzialność administracji rządowej za finansowanie zadań publicznych należących do jej kompetencji lecz zleconych lub zleconych ustawami do wykonywania samorządowi. Żaden przepis rangi ustawowej nie nakłada na jednostki samorządowe obowiązku finansowania zadań zleconych z zakresu administracji rządowej z dochodów własnych, jeżeli poziom środków przekazanych w formie dotacji nie jest wystarczający. Skoro zatem ustęp 6 art. 49 DochSamTerytU przyznaje jednostce samorządu terytorialnego prawo do wystąpienia o należne świadczenie w wypadku niedotrzymania warunku określonego w ustępie 5, a ten nakłada na administrację rządową obowiązek przekazania dotacji celowej w wysokości zapewniającej realizację zadań zleconych (ust. 1) w sposób pełny i terminowy, to prawidłowa wykładnia prowadzi do wniosku, że stanowi on podstawę roszczenia o zapłatę różnicy pomiędzy kwotą rzeczywiście potrzebną do pełnego wykonania zadań zleconych a wysokością przekazanej dotacji. Stanowisko to wspiera treść ustępu 5, który nie stanowi, że dotacja, o której mowa w ust. 1 ma być przekazana w pełni i w terminie, lecz stanowi, że ma być przekazana w taki sposób, by umożliwić pełne i terminowe wykonanie zadań. Roszczenie przyznane jednostce samorządowej nie ma charakteru odszkodowawczego, a więc nie jest konieczne wykazanie bezprawności działania dysponenta dotacji lub powstania szkody po stronie jednostki samorządu terytorialnego.”

Podsumowując tę część rozważań co do zasady gminom przysługuje roszczenie o zwrot świadczeń, wypłaconych ze środków własnych, na pokrycie różnicy między środkami przekazanymi w drodze dotacji, a faktycznie wydatkowanymi na zadania zlecone z zakresu administracji rządowej. Podkreślić należy, że każda gmina ma obowiązek wykonania nałożonych na nią ustawami zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, niezależnie od wysokości środków na ten cel przeznaczonych. Natomiast do Skarbie Państwa spoczywa obowiązek przyznania dotacji w takiej wysokości aby pozwalały na pełne i terminowe wykonanie zadań.

W związku z tym, że spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do ustalenia tego czy powódka rzeczywiście wykonywała zadania w większym zakresie, niż za które otrzymała dotację celową. Powódka powinna wykazać zasadność dochodzonego roszczenia poprzez udowodnienie jakie zadania zostały wykonane w zakresie wyższym niż przewidzianym w przyznanej dotacji. W dalszej kolejności, jeżeli wykazałaby zasadność dochodzonego roszczenia powinna udowodnić również wysokość należnej jej dotacji. Wobec powyższego konieczna stała się ocena materiału dowodowego pod względem tego czy powódka wykonała zadania zlecone w większym wymiarze niż wynika to z przyznanej dotacji oraz ewentualnie wysokości adekwatnej dotacji do wykonanych zadań zleconych.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 6 k.c. „Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne” zaś art. 232 k.p.c. stanowi „Strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Sąd może dopuścić dowód niewskazany przez stronę”. W niniejszej sprawie to powódka żąda zasądzenia określonej kwoty od pozwanego, w związku z tym to na niej spoczywa ciężar udowodnienia zasadności i wysokości zgłoszonego roszczenia.

Powódka złożyła wniosek o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu ekonomii, księgowości i finansów oraz spraw kadrowych i pracowniczych jednostek samorządu terytorialnego. Sąd uwzględnił ten wniosek i dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu rachunkowości W. X.. Biegły w swojej opinii dokonał wyliczeń, które zgodnie z twierdzeniami powódki, wskazały że przyznane dotacje nie pokryły wydatków Gminy na zadania zlecone w latach 2012-2021. Jednakże, jak sam wskazał w opinii wyliczenia dotyczące wynagrodzenia oparł na zestawieniu zaangażowania pracowników sporządzonym przez powódkę. Jednakże to oświadczenie nie zawierało szczegółowych danych dotyczących obciążenia pracowników lecz % zaangażowanie pracownika w zadania zlecone w ramach etatu. Biegły podkreślił, że w celu ustalenia czy liczba zatrudnionych pracowników była właściwa - niezbędna i adekwatna do realizowanych czynności – należałoby zlecić opinię biegłemu z zakresu organizacji pracy (k. 730). Na konieczność sporządzenia opinii biegłego w tym zakresie wskazywała pozwana w odpowiedzi na pozew i taki wniosek złożyła. Podsumowując, wyliczenia biegłego z zakresu rachunkowości W. X. wskazują na to, że przyznane przez pozwanego dotacje nie pokryły rzeczywistych kosztów realizacji zadań zleconych – jednakże wyłącznie przy przyjęciu, że załączone do pozwu oświadczenie o zaangażowaniu etatów oddaje rzeczywiste wykorzystanie czasu pracy pracowników do wykonywania zadań zleconych. Wobec tego dopiero zweryfikowanie tego jak wyglądała organizacja pracy pracowników przez powódkę w zakresie zadań zleconych pozwoli stwierdzić, czy wyliczona przez biegłego sądowego W. X. kwota przysługuje powódce.

Z tego względu Sąd dopuścił dowód z opinii biegłej O. X. z zakresu organizacji pracy. Biegła w sporządzonej opinii odniosła się do oświadczenia powódki dotyczącego procentowego zaangażowania pracowników w zadania zlecone dołączonego do pozwu. Podkreśliła, że Wójt nie podał merytorycznego uzasadnienia przyjętego podziału czasu pracy za zadania własne i zadania zlecone. Biegła określiła, że w celu oceny czy obsada kadrowa była adekwatna do potrzeb w zakresie realizacji zadań zleconych w latach 2012-2021, jakie było obciążenie pracą poszczególnych pracowników niezbędne są:

- rodzaje i liczba wszystkich zrealizowanych zadań (czynności) zleconych w latach 2012-2021,

- czasochłonności każdego rodzaju zadania (czynności) z zakresu zadań zleconych w latach 2012-2021,

- czas pracy pracowników zaangażowanych w realizację zadań zleconych, w uwzględnieniem absencji, urlopów, szkoleń i innych przerw w pracy (k. 838).

Biegła wskazała, że brak powyższych informacji uniemożliwia przeprowadzenie rzetelnego postępowania dowodowego przez co nie jest możliwa ocena zasadności zaangażowania wskazanej w pozwie liczby osób do realizacji zadań zleconych w latach 2012-2021 (k.838v). Podkreśliła, że materiał dowodowy jest niewystarczający, aby dokonać wyliczenia, przyjmując metodę ilościową lub ekspercką jako podstawę. Tym samym nie było możliwe jednoznaczne stwierdzenie czy przyjęty w oświadczeniu powódki podział jest właściwy.

Powódka po zapoznaniu się z wyżej wskazaną opinią biegłego złożyła do akt sprawy zestawienia zawierające wyliczenia dotyczące przepracowanych godzin przez pracowników wykonujących zadania zlecone przy uwzględnieniu % zaangażowania wskazanego na etapie pozwu (k. 855-857) oraz zestawienie czasochłonności wykonywanych zadań (k. 858-864). Przede wszystkim powódka mogła tego rodzaju dokumenty złożyć już na etapie pozwu. Powódka reprezentowana jest przez kancelarię prawną specjalizującą się w tego rodzaju sprawach na terenie całej kraju. Z tego względu powinna wraz z pozwem złożyć niezbędne dokumenty. W odpowiedzi na pozew również pozwana wskazywała na konieczność przedłożenia dokumentów potwierdzających rzeczywiste zaangażowanie czasowe pracowników w zadania zlecone. Na posiedzeniu przygotowawczym w dniu 12.09.2023 r. został sporządzony plan rozprawy (k.658). W punkcie 7 planu został stronie powodowej zakreślony termin od 31.12.2023 r. do ostatecznego oświadczenia co do dokumentów, które zechce przedłożyć bądź zawnioskować w tej sprawie w związku z zgłoszonym w punkcie 9 odpowiedzi na pozew wniosku. Pozwany we wskazanym wyżej punkcie odpowiedzi na pozew odniósł się do dokumentacji niezbędnej do sporządzenia przez biegłego sądowego opinii z zakresu organizacji prac. Powódka takich dokumentów nie przedłożyła. Natomiast przedłożyła sporządzone przez siebie dokumenty dopiero po zapoznaniu się z opinią biegłej z zakresu organizacji pracy.

Powódka domagała się dopuszczenia opinii uzupełniającej w oparciu o przedłożone przez nią dodatkowe dokumenty w piśmie z dnia 19.11.2025 r. Na rozprawie w dniu 27.01.2026 r. pełnomocnik powódki oświadczył, że załączone do ww. pisma dokumenty zostały sporządzone w oparciu o twierdzenia pracowników wraz z sekretarzem gminy, który odpowiada za organizację pracy. Biegła sądowa na rozprawie w dniu 27.01.2026 r. wskazała, że „ rozumiem, że przedstawione mi w tabelach czasy czynności odpowiadają liczbie godzin potrzebnych do wykonania tychże w założonym czasie. Ja nie jestem w stanie ocenić wiarygodności przedstawionych zestawień, mogę tylko przyjąć, że jeżeli ktoś przedstawia materiał, to zrobił to rzetelnie. Wskazanie średniego czasu wykonania czynności bez wskazania ile danych czynności rzeczywiście wykonano nie stwarza możliwości ustalenia rzeczywistego czasu wykonania tych czynności.” (k. 880v). W ocenie Sądu wyłącznie oświadczenie Sekretarza Gminy jest niewystarczające, aby uznać za wiarygodne dane tam wskazane. Oświadczenie powinno być poparte innymi danymi źródłowymi bądź też szczegółowymi zeznaniami pracowników powódki czy innymi środkami dowodowymi, które chociaż uprawdopodobniałyby % zaangażowanie etatu pracownika na zadania zlecone. Ponadto, opinia uzupełniająca sporządzona na podstawie danych ostatecznie przedłożonych przez powódkę miałaby charakter ekspercki. Oznacza to, że byłaby to ocena subiektywna na podstawie opinii kierowników, specjalistów lub samych pracowników co do czasochłonności zadań, a nie ocena obiektywna. Gdyby ta opinia ekspercka miałaby dotyczyć niewielkiej części zleconych zadań, zaś w pozostałym zakresie opinia byłaby sporządzona na podstawie konkretnych danych można byłoby rozważyć wniosek powódki. Jednakże, opinia miała być w całości spekulatywny bo sporządzony jedynie w oparciu o oświadczenie Sekretarza Gminy – zainteresowanego rozstrzygnięciem. W ocenie Sądu taka spekulatywna opinia nie może stanowić ostatecznie podstawy do ustalenia czy i w jakiej wysokości przysługuje powódce dochodzone roszczenie. Z tego względu Sąd pominął wniosek o zlecenie biegłej opinii uzupełniającej jako nieprzydatny dla rozstrzygnięcia.

Powódka na rozprawie w dniu 27.01.2026 r. złożyła wniosek o powołanie nowego biegłego w zakresie oceny % zaangażowania pracowników na podstawie analizy zakresu obowiązków. Sąd oddalił ten wniosek uznając go za spóźniony i nieistotny dla rozstrzygnięcia. Dowód z opinii biegłego zmierza do wyciągnięcia wniosków z faktów już ustalonych, a nie do ustalania tychże.

Na marginesie wskazać należy, że biegła z zakresu organizacji pracy wskazała „nie widziałabym możliwości oceny rzeczywistego zaangażowania pracownika na podstawie zakresu czynności tych pracowników”. W ocenie Sąd wniosek biegłej jest logiczny i zgodny z zebranym materiał dowodowym. Kolejny wniosek powódki w tym zakresie Sąd odrzucił.

W świetle opinii biegłej z zakresu organizacji pracy powódka nie wykazała, że liczba zatrudnionych pracowników była niezbędna i adekwatna do realizowanych czynności oraz w jakiej części etatu wykonywali oni zadania zlecone. Wobec tego, wyliczenie kwoty wydatków niepokrytych z dotacji przez biegłego sądowego z zakresu rachunkowości w niniejszej sprawie nie może zostać uwzględnione. Wyliczenie to zostało oparte na oświadczeniu pracownika powódki dotyczącego % zaangażowania pracowników. Dane tam wskazane nie zostały wykazane w toku postępowania, a więc nie mogą stanowić podstawy wyliczeń biegłego sądowego, a w konsekwencji podstawy do zasądzenia jakiejkolwiek należności na rzecz powódki.

Z uwagi na kwestionowanie przez stroną pozwaną dochodzonego roszczenia oraz niesprostaniu przez powódkę obowiązkowi dowodowemu na niej spoczywającemu, Sąd nie znalazł podstaw prawnych i faktycznych do uwzględnienia powództwa. Wobec niespełnienia przesłanek z art. 6 k.c. w zw. z art. 232 k.p.c. Sąd oddalił powództwo w całości jako nieudowodnione, o czym orzekł w punkcie I sentencji wyroku.

Z uwagi na oddalenie powództwa z przyczyn wyżej wskazanych nie było konieczności badania i odnoszenia się do kwestii związanych z zarzutem przedawnienia.

O kosztach procesu Sąd orzekł w punkcie II sentencji wyroku na podstawie art. 98 k.p.c. Wobec tego, że powódka przegrała sprawę w całości, Sąd obciążył ją również kosztami procesu w całości. W skład kosztów procesu niniejszej sprawy wchodziły koszty poniesione przez pozwanego na wynagrodzenie biegłych sądowych w kwocie 7.295,48 zł oraz wynagrodzenie reprezentującego pozwanego profesjonalnego pełnomocnika, które ustalone zostało na podstawie § 2 pkt 7) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2016 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych czyli 10.800 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, łącznie 18.095,48 zł. Stosownie do art. 32 ust. 3 ustawy z 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej koszty zasądzono na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej RP.