Postanowienie SN z 24 maja 2013, sygn. II KZ 18/13
Data orzeczenia
24 maja 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Roman Sądej
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 24 maja 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Roman Sądej
na posiedzeniu w trybie art. 534 § 1 k.p.k. w zw. z art. 126 § 3 k.p.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 24 maja 2013 r.,
w sprawie G. S.,
zażalenia wniesionego przez skazanego,
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 kwietnia 2013r., o
nieuwzględnieniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o
sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w
[…] z dnia 15 stycznia 2013r.,
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny zaskarżonym postanowieniem nie uwzględnił wniosku G. S.
o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku tego Sądu
z dnia 15 stycznia 2013r. wraz z uzasadnieniem. W uzasadnieniu tego orzeczenia
Sąd stwierdził, że skazany nie wykazał, aby uchybienie zawitemu terminowi 7 dni
nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. Uznał, że twierdzenia G. S., iż złożył
on wniosek w terminie w administracji aresztu śledczego nie znalazły potwierdzenia
w informacji tej jednostki.
W zażaleniu na to postanowienie skazany nie przedstawił nowej
argumentacji podważającej stanowisko Sądu Apelacyjnego. Powtórzył jedynie, że
w terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku wysłał wniosek o pisemne jego
2
uzasadnienie, że oddał go w administracji aresztu i nie wie co się z nim dalej stało,
a nadto w tym czasie był transportowany do W. i miał utrudniony kontakt z obrońcą.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Treść zażalenia nie daje podstaw do jego uwzględnienia. Wszystkie
okoliczności w nim zawarte stanowiły powtórzenie treści wniosku o przywrócenie
terminu, zapewniającego, że wniosek złożył w dniu 21 lub 22 stycznia 2013r., a
następnego dnia został przetransportowany do aresztu we W., skąd wrócił 6 lutego
2013 i nikt nie informował go o tym, że Sąd wniosku nie otrzymał. Bezspornie,
wniosek skazanego do Sądu Apelacyjnego nie wpłynął. Co więcej, na żądanie
Sądu, Dyrektor Aresztu Śledczego w W. udzielił informacji, że „dokumentacja
zebrana w sprawie nie potwierdziła, aby osadzony składał w administracji aresztu
ww. wniosek” w okresie od 15 do 22 stycznia 2013 r. (k.406). Sam G. S. wezwany
do nadesłania dowodu nadania wniosku, które to wezwanie (k.397) doręczono mu
w dniu 4 kwietnia 2013r. (k.399), nie udzielił na nie odpowiedzi.
W tym stanie rzeczy trzeba stwierdzić, że zapewnienia skazanego o złożeniu
wniosku pozostają całkowicie gołosłowne, a wprost przeczy im informacja
Dyrektora AŚ, co do której brak podstaw kwestionowania rzetelności. Sąd
Apelacyjny dysponując przedstawionym materiałem miał podstawy do takiego
rozstrzygnięcia, jakie wyrażono w zaskarżonym postanowieniu. W konsekwencji
zażalenie skazanego na uwzględnienie nie zasługiwało, a zaskarżone
postanowienie należało utrzymać w mocy.
Niezależnie od powyższego należy poinformować skazanego, że wniosek o
doręczenie wyroku z uzasadnieniem złożyła jego obrońca z wyboru i odpisy te
zostały jej doręczone w dniu 22 kwietnia 2013r. (k. 410), a więc obrońca ma
możliwość wniesienia kasacji.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej
postanowienia.