Wyrok z 2 marca 2026, sygn. I C 1593/21

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 2 marca 2026 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie I Wydział Cywilny w następującym składzie:

Przewodniczący: SSO Bożena Chłopecka

po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2026 r. w Warszawie

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa M. M.

przeciwko (...) S.A. z siedzibą w U.

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanej na rzecz powoda 323.710 zł (trzysta dwadzieścia trzy tysiące siedemset dziesięć złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 30 stycznia 2020r. do dnia zapłaty,

II.  ustala, że pozwana w całości ponosi koszty postępowania, z tym, że ich wyliczenie pozostawia referendarzowi sądowemu.

Sygn. akt: IC 1593/21

UZASADNIENIE

W pozwie z dnia 2 kwietnia 2021 roku (data nadania w UP k. 87) skierowanym przeciwko pozwanemu (...) S.A. z siedzibą w U. powód M. M. domagał się zasądzenia od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w U. kwoty 323.710 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 30 stycznia 2020 roku do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za kradzież pojazdu marki I. nr rej. (...) nr podwozia VIN (...). Ponadto powód domagał się zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda wszelkich kosztów niniejszego procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu w przedmiotowym postępowaniu w wysokości 17 zł.

W uzasadnieniu powód podał, że w okresie od dnia 28 grudnia 2019 roku od godziny 18:00 do dnia 29 grudnia 2019 roku do godz. 8:30 doszło do kradzieży jego samochodu marki I. (...) (3). (...) o wartości 323.710 zł. O zdarzeniu powód poinformował organy ścigania, które w styczniu 2020 r. umorzyły śledztwo wobec niewykrycia sprawcy. Powoda z pozwanym łączyła umowa ubezpieczenia, obejmująca swym zakresem kradzież pojazdu. Wartość pojazdu określono jako kwotę 323.710 zł. Kradzież pojazdu zgłoszona została również w pozwanym zakładzie ubezpieczeń bezpośrednio po ujawnieniu zdarzenia. Pismem z dnia 21 lipca 2020 r. (...) S.A. odmówił wypłaty odszkodowania, wskazując, że w sprawie nie doszło do wypadku ubezpieczeniowego polegającego na kradzieży pojazdu I.. Powód wskazał, iż zgodnie z treścią zawartej umowy ubezpieczenia AC spełnił wszystkie obowiązki z niej wynikające i pozwalające na otrzymanie odszkodowania. W ocenie powoda należy mu się cała zadeklarowana w umowie ubezpieczenia wartość auta, przyjęta za stałą w okresie ubezpieczenia. Zdaniem powoda stanowisko ubezpieczyciela, powołujące się na to, iż zdjęcia do polisy AC zostały wykonane w dniu 9 stycznia 2020 roku o godz. 9:37, czyli kilkanaście dni po zgłoszonej kradzieży auta jest nieracjonalne, gdyż to nie on wykonywał te zdjęcia / pozew k. 3-7/.

Pozwany (...) S.A. z siedzibą w U., zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w odpowiedzi na pozew z dnia 14 czerwca 2021 r. wniósł o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pozwany potwierdził objęcie ochroną ubezpieczeniową AC pojazdu marki I. w dniu 12 listopada 2019 roku, kwestionując żądania pozwu tak co do zasady jak i wysokości. Ubezpieczyciel wskazał, iż w toku postępowania likwidacyjnego ustalono, iż zdjęcia do polisy AC zostały wykonane w dniu 9 stycznia 2020 roku o godz. 9:37, czyli w 12 dniu po zgłoszonej kradzieży auta. Pozwany podniósł również fakt, iż jedyny komplet kluczyków do skradzionego powodowi auta nie zawierał tzw. grota. Zdaniem pozwanego brak owego grotu jest brakiem wyposażenia służącego do otwarcia pojazdu w rozumieniu ogólnych warunków ubezpieczenia, co samodzielnie stanowi podstawę do odmowy wypłaty odszkodowania / odpowiedź na pozew k. 97-99/.

W dalszym toku postępowania strony podtrzymywały swoje stanowiska w sprawie.

Zarządzeniem z dnia 20 października 2025 roku Przewodnicząca składu orzekającego zobowiązała pełnomocników stron do złożenia stanowiska na piśmie przed zamknięciem rozprawy i wydaniem wyroku na posiedzeniu niejawnym /zarządzenie k. 267/.

Strona powodowa w piśmie z dnia 28 listopada 2025 roku oraz z dnia 14 stycznia 2026 roku podtrzymała w całości swoje stanowisko w sprawie /k. 273-274v. i k. 279-280v./.

Pozwany (...) S.A. w piśmie z dnia 27 listopada 2025 roku podtrzymał swoje stanowisko w sprawie /pismo k. 270-270v./.

Postanowieniem z dnia 2 marca 2026 r. Sąd Okręgowy w Warszawie zamknął rozprawę /postanowienie k. 282/.

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 12 listopada 209 roku powód M. M. zakupił od O. I. pojazd marki I. (...) (2) rok produkcji 2016 nr rej. (...) za kwotę 150.000 zł. Zakupiony pojazd miał jeden kluczyk. X. nie posiadał tzw. grota / dowody: umowa kupna sprzedaży samochodu k. 18, zeznania powoda M. M. k. 129-130 i k. 158v./.

Bezpośrednio po zakupie pojazdu marki I. o nr rej. (...) powód M. M. zawarł z pozwanym (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w U. umowę jego ubezpieczenia na okres od 12.11.2019r. do 11.11.2020r. Umowa została potwierdzona przez pozwanego (...) S.A. polisą (...) nr (...). Umowa ubezpieczenia obejmowała m.in. zakres ubezpieczenia Autocasco. Suma ubezpieczenia została w niej określona na kwotę 323.710 zł, natomiast w postanowieniach szczególnych strony postanowiły, polisa została wykupiona w wariancie (1) tj. od wszystkich ryzyk (pełna ochrona) z VAT 23%, (2) Auto Wartość Sumy 100%, (3) Auto Ochrona Sumy Ubezpieczenia tj. suma ubezpieczenia nie podlega pomniejszeniu o każde wypłacone odszkodowanie. Umowa z pozwanym została zawarta za pośrednictwem agentki (...) S.A. p. V. F., która wykonała zdjęcia ubezpieczanego pojazdu. Składka ubezpieczeniowa wynosiła łącznie kwotę 25.877 zł / dowód: polisa ubezpieczeń komunikacyjnych k. 12-14, zeznania powoda M. M. k. 129-130 i k. 158v./. Powód uiścił składkę /okoliczność bezsporna/.

Do umowy ubezpieczenia miały zastosowanie ogólne warunki ubezpieczeń komunikacyjnych (...), ustalone uchwałą Zarządu (...) S.A. nr (...) z dnia 24 sierpnia 2018 roku. Zgodnie z § 7.1 OWU zakresem AC objęte były szkody polegające na uszkodzeniu, zniszczeniu lub utracie pojazdu, jego części lub wyposażenia, wskutek zajścia wypadku ubezpieczeniowego w okresie ubezpieczenia / dowody: polisa ubezpieczeń komunikacyjnych k. 12-14/.

W okresie od dnia 28 grudnia 2019 roku od godziny 18:00 do dnia 29 grudnia 2019 roku na trawniku przed posesją na ul. (...) w U. doszło do kradzieży pojazdu marki I. (...) (1) nr rej. (...). Niezwłocznie po odkryciu kradzieży powód udał się na Komisariat Policji w F., gdzie złożył zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa / dowód: potwierdzenie złożenia zawiadomienia k. 16, zeznania powoda M. M. k. 129-130 i k. 158v./.

W dniu 29 grudnia 2019r. powód M. M. zgłosił również pozwanemu kradzież swojego samochodu / dowody: pismo pozwanej k. 22/.

Funkcjonariusze Policji oraz Prokuratura w toku prowadzonego śledztwa nie ustalili osoby odpowiedzialnej za kradzież samochodu. W dniu 14 stycznia 2020 roku Prokuratura Rejonowa (...) w U. wydała postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie kradzieży z włamaniem wobec niewykrycia sprawcy przestępstwa/ dowód: postanowienie k. 32-34, zeznania powoda M. M. k. 129-130 i k. 158v. /.

Powód, w trakcie postępowania likwidującego szkodę, wielokrotnie uzupełniał dokumentację szkodową, składał szereg oświadczeń, o które wzywał go pozwany. W dniu 9 stycznia 2020 roku strony zawarły umowę przeniesienia własności pojazdu marki I. nr rej. (...) wobec zgłoszenia przez powoda kradzieży pojazdu będącego przedmiotem umowy łączącej strony Umowy ubezpieczenia autocasco w celu zabezpieczenia ewentualnych roszczeń (...) S.A. w przypadku odnalezienia tego pojazdu / dowody: umowa przeniesienia własności pojazdu k. 24, oświadczenie dotyczące sposobu wypłaty odszkodowania k. 20/.

Dnia 11 lutego 2020 roku Prezydent Miasta (...) Delegatura Biura Administracji i Spraw Obywatelskich w Dzielnicy (...) wydał decyzję administracyjną na mocy, której został wyrejestrowany samochód osobowy marki I. (...) (1) / dowód: decyzja k. 45v./.

W dniu 21.07.2020r. pozwany wydał pierwszą decyzję o odmowie wypłacenia odszkodowania wskazując w treści, iż zdjęcia do polisy AC zostały wykonane w dniu 9 stycznia 2020 roku o godz. 9:37, czyli kilkanaście dni po zgłoszonej kradzieży auta. Dodał, że, to prowadzi do wniosku, iż nie doszło do wypadku ubezpieczeniowego dotyczącego pojazdu I., zgłoszonego do (...) w dniu 29 grudnia 2019 roku / dowód: decyzja k. 36-37/.

Pismem z dnia 31 sierpnia 2020 roku pełnomocnik powoda wezwał pozwaną do udostępnienia kompletnej dokumentacji szkody. Ponadto pełnomocnik powoda wezwał pozwanego do przesłania metadanych zdjęć dokumentujących samochód osobowy oraz udostępnienie tagów (...) metadanych zdjęć. Pozwany w dniu 23 września 2020 roku mailowo przesłał niekompletne akta szkody, a przesłane zdjęcia nie zawierały żądanych metadanych / dowody: pismo k. 39-42, e-mail wraz z załącznikami k. 48-78/.

Pismem z dnia 19 stycznia 2021 roku pełnomocnik powoda wezwał pozwanego do wypłaty pełnej kwoty odszkodowania w wysokości 323.710 zł w terminie 7 dni pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego / dowód: pismo k. 80/.

Pismem z dnia 3 marca 2021 roku pozwany odmówił wypłaty odszkodowania / dowód: pismo k. 82-84/.

Pozwany wszczął również postępowanie karne o próbę wyłudzenia odszkodowania. Postępowanie to zostało umorzone / dowód: akta sprawy Prokuratury Rejonowej (...)PR(...).

Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie okoliczności między stronami bezspornych, jak również złożonych do akt sprawy niniejszej dokumentów, w tym akt szkody. Sąd w całości dał wiarę dokumentom wymienionym w stanie faktycznym, bowiem żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności, a Sąd nie miał podstaw do kwestionowania ich wiarygodności bądź zawartej w nich treści z urzędu. Ponadto Sąd dał wiarę zeznaniom powoda w zakresie w jakim stanowiły one podstawę ustaleń faktycznych.

Pozwany w odpowiedzi na pozew zanegował natomiast ustaloną w umowie ubezpieczenia wartość pojazdu i tym samym sumę ubezpieczenia twierdząc, że suma ta ustalona została nieprawidłowo i w celu ustalenia wartości pojazdu na datę zawarcia umowy wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego specjalisty. Sąd uwzględnił powyższy wniosek jednak uznał, iż okoliczność ustalenia wartości pojazdu nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, a ponadto skoro umowa ubezpieczenia dotyczyła samochodu nabytego przez powoda, którego wartość wynosiła 323.710 zł czego pozwany (profesjonalista) przy zawarciu umowy nie kwestionował i zgodził się za zapłatą odpowiedniej składki, aby tak ustalona suma ubezpieczenia obowiązywała przez cały okres związania umową, tym bardziej nie ma podstaw do negowania tej wartości i sumy ubezpieczenia po szkodzie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie.

W przedmiotowym postępowaniu M. M. dochodził od pozwanego zakładu ubezpieczeń zapłaty odszkodowania z tytułu kradzieży samochodu, w ramach ubezpieczenia autocasco (AC).

W sprawie niesporne było, że Ubezpieczyciel zawierając z powodem umowę ubezpieczenia Autocasco przyjął za wiarygodne dane odnośnie do wartości I. (...) (2) o nr rej. (...). Na tej podstawie została wyliczona składka ubezpieczeniowa dla wariantu Auto Wartość 100% od wszystkich ryzyk (pełna ochrona). Powód tak wyliczoną składkę bezspornie zapłacił w związku z czym pozwany przyjął na siebie odpowiedzialność zakreśloną umową ubezpieczenia.

Ubezpieczenie autocasco (AC) pojazdów mechanicznych jest ubezpieczeniem dobrowolnym, które chroni przed różnymi rodzajami szkód, np. kradzieżą, uszkodzeniami w wyniku kolizji, zniszczeniami spowodowanymi przez osoby trzecie lub zdarzeniami losowymi. Nie jest objęte Ustawą z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, lecz regulowane jest przepisami Kodeksu Cywilnego, w szczególności art. 821 i n. k.c. wraz z właściwymi przepisami części ogólnej Kodeksu dot. zobowiązań. Warunki ubezpieczenia określa zakład ubezpieczeń w tzw. ogólnych warunkach ubezpieczenia.

Podstawę odpowiedzialności ubezpieczyciela w ramach ubezpieczenia AC, należącego do ubezpieczeń majątkowych, stanowi art. 805 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (j.t. Dz.U. z 2020 r. poz. 1740, ze zm., dalej: k.c.) Zgodnie z art. 805 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Jak stanowi art. § 2 pkt 1 wspomnianego artykułu świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie - przy ubezpieczeniu majątkowym - określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku.

W sprawie bezspornym było, że w dniu, w którym miało dojść do zdarzenia ubezpieczeniowego strony łączyła ważna umowa ubezpieczenia AC, a katalog wypadków objętych ochroną ubezpieczeniową w ramach zawartej między stronami umowy, jak wynika z ogólnych warunków ubezpieczenia, obejmował kradzież samochodu. Nie ulega zatem wątpliwości, iż M. M. był zatem uprawniony do dochodzenia przed sądem odszkodowania z tytułu utraty samochodu.

Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego, przez wszczęciem niniejszego postępowania Komenda Policji U. (...) pod nadzorem Prokuratury prowadziła śledztwo w sprawie kradzieży z włamaniem w dniu 28-29 grudnia 2019 rok samochodu osobowego marki I. nr rej. (...) o wartości 320.000 zł na szkodę M. M.. Na skutek wyniku postępowania dowodowego śledztwa, umorzono je wobec niewykrycia sprawcy (art. 322 § 1 k.p.k.).

W ocenie Sądu Okręgowego, prawomocne postanowienie o umorzeniu śledztwa w sprawie kradzieży samochodu powoda stanowi dokument urzędowy, którego moc dowodową określa art. 244 § 1 k.p.c. Stosownie do powołanego przepisu, dokumenty urzędowe, sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy władzy publicznej i inne organy państwowe w zakresie ich działania, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone. Nie ulega wątpliwości, iż ustalenia poczynione przez organy postępowania karnego zawarte w postanowieniu o umorzeniu postępowania nie są wiążące dla sądów w postępowaniu cywilnym, albowiem sąd ten jest związany jedynie ustaleniami wydanego w postępowaniu karnym wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa (art. 11 zd. 1 k.p.c.). Wydane zatem postanowienie o umorzeniu śledztwa nie stanowiło przeszkody dla sądu orzekającego w przedmiotowej sprawie do przeprowadzenia ewentualnego postępowania dowodowego, którego wynikiem mogło być dokonanie ustaleń odmiennych niż ustalenia organów ścigania. Podkreślenia jednak wymaga, że w postępowaniu cywilnym inicjatywa dowodowa należy do stron. W myśl art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Z kolei jak stanowi art. 3 k.p.c. strony i uczestnicy postępowania obowiązani są dokonywać czynności procesowych zgodnie z dobrymi obyczajami, dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz przedstawiać dowody. Zgodnie natomiast z art. 232 k.p.c. zdanie 1, strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, sąd doszedł do przekonania, iż powód sprostał ciążącemu na nim obowiązku i wykazał, że - że samochód marki I. nr rej. (...) został skradziony.

Jak wynika z przywołanych powyżej norm prawnych strony umowy ubezpieczenia dobrowolnego, jakim jest umowa ubezpieczenia autocasco są uprawnione do kształtowania treści wzajemnych praw i obowiązków w sposób odbiegający od standardowych i ogólnych warunków umowy (art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o działalności ubezpieczeniowej (tekst jedn. Dz. U. z 2010 roku, nr 11, poz. 66 ze zm). Nie mniej jednak postanowienia umowy i ogólnych warunków ubezpieczenia tworzą reżim prawny (umowny) pomiędzy kontrahentami umowy ubezpieczenia. Ogólne warunki ubezpieczeń komunikacyjnych zatwierdzone uchwałą zarządu pozwanego nr (...) z dnia 24 sierpnia 2018 roku wiążą strony na podstawie art. 384 § 2 k.c., co w procesie nie było przedmiotem sporu. Powoływanie się przez pozwanego na naruszenie postanowienia, które statuuje obowiązek ubezpieczonego, ma więc walor prawny naruszenia obowiązku wynikającego z art. 354 § 1 k.c. (wykonanie zobowiązania zgodnie z jego treścią).

Dla oceny praw i obowiązków stron niniejszego procesu w ramach stosunku ubezpieczenia autocasco podstawowe znaczenie ma zatem łącząca strony umowa potwierdzona certyfikatem nr (...), a nadto ogólne warunki ubezpieczenia zatwierdzone uchwałą zarządu pozwanego nr (...) z dnia 24 sierpnia 2018 roku. W sprawach nieuregulowanych w o.w.u. zastosowanie mają powszechnie odpowiednie przepisy kodeksu cywilnego oraz inne stosowne przepisy prawa polskiego.

Odnosząc powyższe regulacje prawne do poczynionych w sprawie ustaleń Sąd doszedł do przekonania, że powództwo skierowane przeciwko (...) na podstawie umowy jest zasadne i podlega uwzględnieniu w całości.

Pozwany w sporze podniósł dwa zarzuty. Pierwszy zasadza się na twierdzeniu o wyłączeniu ochrony ubezpieczeniowej wskutek niezaistnienia faktu kradzieży pojazdu. Co prawda organy ścigania nie znalazły sprawców kradzieży, to Sąd dał wiarę zeznaniom powoda M. M., że samochód został skradziony. Powód potwierdził również, że po ujawnieniu kradzieży był w posiadaniu kluczyków i dowodu rejestracyjnego pojazdu.

W ocenie Sądu zatem w realiach niniejszej sprawy nie ma podstaw do twierdzenia, że nie doszło do kradzieży pojazdu i nie może stanowić podstawy odmowy wypłaty odszkodowania. Z tych przyczyn Sąd uznał, że powództwo jest uzasadnione.

Wobec ustalenia, że umowa łącząca strony przewidywała stałą wartość pojazdu i sumę ubezpieczenia w okresie jej trwania Sąd uwzględnił powództwo w kwocie żądanej przez M. M..

W razie kradzieży pojazdu (...) określa odszkodowanie w kwocie odpowiadającej wartości pojazdu w dniu dokonania kradzież z uwzględnieniem warunków umowy ubezpieczenia. Skoro w umowie potwierdzonej certyfikatem strony umówiły się, że wartość pojazdu będzie niezmienna w czasie obowiązywania umowy należało przyjąć do rozliczenia wartość pojazdu wynoszącą 323.710 zł. Jako wartość pojazdu rozumiano wartość ustalaną na podstawie aktualnych na dzień ustalenia tej wartości notowań rynkowych cen pojazdu danej marki, modelu i typu z uwzględnieniem jego pochodzenia, roku produkcji, daty pierwszej rejestracji, wyposażenia, przebiegu, ilości właścicieli, wcześniaczych napraw, stanu technicznego i charakteru eksploatacji; w przypadku braku notowań rynkowych danego pojazdu wartość pojazdu ustala się metodą wyceny indywidualnej. Pozwany w chwili zawarcia umowy miał możliwość i powinien z tego skorzystać, aby wykonać oględziny pojazdu, sprawdzić jego historię pochodzenia, dokonać ustaleń odnośnie co do ceny zakupu pojazdu i stanu pojazdu w chwili zakupu poprzez żądanie złożenia umowy sprzedaży. Zatem od ubezpieczyciela jako specjalisty i profesjonalisty zależało czy i w jaki sposób oraz na podstawie których dokumentów dokona ustalenia wartości auta. Wynika to nie tylko z powinności ubezpieczyciela wynikającej z OWU AC, ale także z możliwości dokonania takich ustaleń jako profesjonalisty dysponującego wiedzą, doświadczeniem i odpowiednimi narzędziami. Tymczasem agent pozwanego oparł się na informacjach i dokumentach przedstawionych przez ubezpieczającego – z tego względu umowa ubezpieczenia określona jest mianem kontraktu najwyższego zaufania. Pozwany nie zweryfikował tak podstawowych kwestii jak dowód zakupu pojazdu, posiadając informacje, że jest to samochód kiedyś sprowadzony z zagranicy, nie zażądał także dokumentacji z napraw wykonanych w pojeździe, nie zweryfikował numeru VIN. Skoro zaś pozwany oparł się na wycenie indywidualnej pojazdu – którą także przewidywał w swoich OWU i jako wiarygodną przyjął wartość pojazdu przedłożoną przez powoda. Zatem należało uznać, iż w dacie zawierania umowy ubezpieczenia stan pojazdu i przedstawione dane nie budziły wątpliwości pozwanego co do ich rzetelności - tym samym skutki ewentualnego nieprecyzyjnego ustalenia stanu technicznego pojazdu w momencie zawierania umowy ubezpieczenia obciążają Ubezpieczyciela, chyba że byłaby to sytuacja niezależna od niego, np. ubezpieczająca celowo wprowadziła w błąd ubezpieczyciela, czego jednak zgodnie z regułą art. 6 k.c. pozwany w rozstrzyganej sprawie nie wykazał.

Niezależnie od powyższej oceny w ocenie Sądu pozwany nie wykazał kluczowej w sprawie okoliczności, tj. podania nieprawdziwych danych przez powoda co wpłynęło na zawyżenie wartości pojazdu i wyklucza zastosowanie stałej wartości pojazdu przez cały okres ubezpieczenia. Nie ulega wątpliwości, iż powód zawarł umowę przy zastosowaniu opcji Auto Wartość 100%, co oznacza, że wartość szkody winna zostać ustalona w maksymalnej wysokości i to strona pozwana winna wykazać, że zachodzą podstawy do odstąpienia od tego wariantu ustalenia wartości szkody. Ponadto przedłożona powodowi oferta takiego ubezpieczenia została przygotowana przez przedstawiciela pozwanego, zaś powód podpisując taką umowę był w przekonaniu, że pozwany jako podmiot profesjonalny powinien dążyć do ochrony osób zawierających z nim umowy ubezpieczenia.

Na uwzględnienie nie zasługują również zarzuty pozwanego co do daty umieszczenia zdjęć skradzionego auta w systemie pozwanego i obciążanie tym faktem powoda. Zdaniem Sądu te uchybienia stoją po stronie pozwanego, bowiem to nie powód wykonywał przedmiotowe zdjęcia i to nie on umieszczał je w systemie.

Z tych względów orzeczono, jak w pkt I wyroku. O odsetkach ustawowych od tej kwoty orzeczono na podstawie art. 817 § 1 k.c., zgodnie z którym ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku. Wobec zgłoszenia szkody pozwanemu w dniu 29 grudnia 2019 roku uznać należy, że spełnienie przez niego świadczenia winno nastąpić do dnia 29 stycznia 2020 roku. Pozwany miał niczym nieskrępowaną możliwość wyjaśnienia wszelkich wątpliwości w ustawowym terminie. Nieuczynienie tego i brak zapłaty świadczenia w terminie ustawowym skutkuje popadnięciem w opóźnienie i powstaniem obowiązku zapłaty odsetek ustawowych, które Sąd zasądził zgodnie z żądaniem od dnia 30 stycznia 2020 roku (pkt I wyroku).

W punkcie II sentencji wyroku Sąd ustalił, że strony ponoszą koszty procesu według zasady odpowiedzialności za jego wynik, opisanej w art. 98 k.p.c., wskazując, że pozwany przegrał sprawę w całości i ponosi koszty postępowania, pozostawiając szczegółowe wyliczenie tych kosztów referendarzowi sądowemu na podstawie art. 108 § 1 k.p.c.