Uzasadnienie z 19 marca 2025, sygn. IV Ka 744/24

Formularz UK 2

Sygnatura akt

IV Ka 744/24

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1.  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim wydany w dniu 01 października 2024 roku w sprawie o sygn. akt II K 25/24.

1.2.  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3.  Granice zaskarżenia

1.1.1.  Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2.  Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4.  Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5.  Ustalenie faktów

1.1.3.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

M. K. (1)

Alko - sensor, którym dokonano badania oskarżonego na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu w dniu 07 grudnia 2023 roku posiadał ważne świadectwo wzorcowania.

świadectwo wzorcowania

k-133 i 129

1.1.4.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

1.6.  Ocena dowodów

1.1.5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.1.1.1

świadectwo wzorcowania

Dokument wiarygodny wystawiony przez uprawniony organ.

1.1.6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

1. Obrońca oskarżonego w punkcie pierwszym (1 numeracja sądu okręgowego) wniesionej apelacji zaskarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia:

a) art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k. w związku z art. 410 k.p.k. poprzez dowolne, niezgodne z zasadami wiedzy, doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania przyjęcie. iż oskarżony w dniu 07.12.2023 roku około godziny 18:50 na Drodze Krajowej numer (...) w gminie I. oraz w gminie L., powiat (...) - prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości o stężeniu 1,11 mgl/1 zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, które to nieprawidłowe ustalenie zostało poczynione przez Sąd Rejonowy w wyniku błędnej oceny kluczowego w sprawie dowodu i wydanie rozstrzygnięcia w sprawie w oparciu o opinię biegłego z zakresu rachunku retrospektywnego nr (...), sporządzoną w dniu 04.09.2024 roku, która jest nielogiczna i zawiera wewnętrzne sprzeczności, co przejawia się w szczególności tym, że na str. 6 przedmiotowej opinii biegła sądowa z zakresu toksykologii i chemii sądowej wskazuje, że brak pobrania kolejnych próbek krwi w odstępach 30 minutowych pomiędzy nimi powoduje, że nie ma możliwości ustalenia na jakim etapie przemian alkoholu w organizmie znajdował się oskarżony M. K. (1), dalej we wnioskach końcowych biegła wskazuje, że „nie można wykazać godziny, do której doszło do przekroczenia wartości 0,5 ‰ alkoholu we krwi w dniu 07.12.2023r.” to skąd wniosek biegłej, że oskarżony o godzinie 18:50 znajdował się w stanie nietrzeźwości przecież w ocenie Biegłej nie można ustalić dokładnego momentu (godziny), kiedy doszło do przekroczenia wartości 0,5 ‰ alkoholu we krwi w dniu zdarzenia u oskarżonego - co w konsekwencji doprowadziło do poczynienia przez Sąd Rejonowy błędnych ustaleń faktycznych i niesłusznego uznania oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, gdyż należyta i obiektywna ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wskazuje na fakt, że nie można ustalić wartości stężenia alkoholu we krwi oskarżonego w dniu 07.12.2023 roku o godzinie 18:50, a kwestia ta ma kluczowe znaczenie dla ustalenia rzeczywistego stopnia nietrzeźwości oskarżonego, a w konsekwencji sprawstwa i wymiaru kary, a więc gdy poziomu alkoholu w organizmie oskarżonego nie można było ustalić ponad wszelką wątpliwość to w takiej sytuacji zgodnie z art. 5 § 2 k.p.k. należało te wątpliwości, jako niedające się usunąć, rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego.

b) art. 201 k.p.k. w związku z art. 6 k.p.k. poprzez nieuzasadnione oddalenie wniosku dowodowego obrońcy oskarżonego o dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej biegłego z zakresu toksykologii i chemii sądowej, podczas gdy opinia pierwotna była niepełna, niejasna i wewnętrznie sprzeczna, gdyż opinia toksykologa wydana w niniejszej sprawie została oparta o protokół pobrania krwi, który znajduje się w aktach sprawy k. 39, ale protokół ten dotyczy innego pacjenta, a nie osoby oskarżonego M. K. (1), dodatkowo opinia nie zawierała rachunku retrospektywnego celem ustalenia przemian alkoholu w chwili zdarzenia tj. o godz. 18:50, czyli około 1 godziny i 35 minut przed pobraniem krwi do badań, co naruszyło prawo do obrony oskarżonego, gdyż treść opinii jest nieprawidłowa i nie wyjaśnia wątpliwości co do stężenia alkoholu we krwi oskarżonego w dniu 07.12.2023 roku o godzinie 18:50.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Aby skutecznie podnosić zarzut naruszenia wynikającej z art. 7 kpk zasady swobodnej oceny dowodów należy wykazać, że ustalenia sądu meriti oraz ocena zgromadzonego w niniejszej sprawie istotnego materiału dowodowego z punktu widzenia postawionego oskarżonemu zarzutu nie została poprzedzona ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy (art. 410 kpk) i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy (art. 2 § 2 kpk), a nadto nie była wynikiem rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego (art. 4 kpk) oraz uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego uargumentowane w uzasadnieniu wyroku (art. 424 § 1 pkt 1 kpk) - zobacz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 1990 r., OSNKW 1991 r., nr 7-9, poz. 41 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 września 1998 r., Prok i Pr. 1999 r., nr 2 poz.6 ) Sąd rejonowy w przedmiotowej sprawie na podstawie ujawnionego w toku przewodu sądowego materiał prawidłowo ustalił, że oskarżony jest sprawcą zarzuconego mu czynu. Nie jest trafny zarzut obrońcy oskarżonego, że protokół pobrania krwi dołączony do akt sprawy (k-39) nie dotyczył osoby M. K. (1), a zatem opinia pisemna wydana przez biegłą sądową z zakresu toksykologii nie jest wiarygodna, gdyż oparta została o otrzymany wynik stężenia alkoholu we krwi innej osoby. Zdaniem sądu okręgowego nie ma wątpliwości, że protokół pobrania krwi, który kwestionuje skarżący dotyczy osoby oskarżonego. Protokół ten składa się z dwóch części i pierwszą wypełniał lekarz, który zrobił to niedokładnie, gdyż nie wpisał danych oskarżonego, co świadczy o dużym pośpiechu. Drugą część protokołu wypełniała pielęgniarka B. C. i wpisała imię i nazwisko oskarżonego, a także numer PESEL, który dotyczy M. K. (1) (k-39v i k 24-protokół przesłuchania podejrzanego). Bezsporne jest zatem, że wynik z pobranej krwi znajdującej się w fiolce opisanej przez B. C. dotyczył oskarżonego, a nie innej osoby. Opinia zatem biegłej sądowej z zakresu toksykologii uwzgledniająca stan nietrzeźwości oskarżonego wynikający z badania jego krwi (2,62 promila alkoholu we krwi) nie jest dotknięta wadą. Nie ma znaczenia przy tym, że w protokole pobrania krwi lekarz wpisał godzinę tej czynności 20:30, a biegła sądowa w wydanej opinii przyjęła, że materiał do badań został pobrany o godzinie 20:26 . Właśnie taką godzinę wpisała w notatce urzędowej sierżant M. Z. z KPP w T. (k-1). Podnieść w tym miejscu należy, że dane wpisane przez lekarza wypełniającego protokół pobrania krwi budzą wątpliwości. Jest rzeczą oczywistą, że przy stanie nietrzeźwości oskarżonego (2,62 promila alkoholu we krwi) lekarz przeprowadzający z nim wywiad powinien czuć od niego alkohol i wpisać, że badany jest pod jego wpływem. Ponadto w protokole tym jest podkreślona informacja uzyskana od oskarżonego, że nie spożywał alkoholu podczas, gdy w protokole badania stanu trzeźwości analizatorem wydechu (k-2) M. K. (1) podał, że wypił piwo o godzinie 17. Zapisy w protokole pobrania krwi sporządzone przez lekarza pełniącego wówczas dyżur można wytłumaczyć pośpiechem wynikającym z innych wówczas obowiązków. Trafne są ustalenia sądu I instancji, że oskarżonego w dniu zdarzenia zatrzymali inni kierowcy w ramach tzw. ,,zatrzymania obywatelskiego”. Czynność ta wynikała z obserwacji toru jazdy samochodu, którym kierował oskarżony i dokładnie opisał przebieg tego zdarzenia świadek W. M.. Zestawienie dwóch wyników z pomiaru alkoholu w organiźmie oskarżonego: w wydychanym powietrzu (1,11mg/l) i z pobranej krwi (2,62 promila ) wskazuje, że w chwili kierowania samochodem oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 1,11 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu ( wynik korzystniejszy dla oskarżonego). Sąd okręgowy ustalił, że użyty do badania analizator wydechu posiadał aktualne świadectwo wzorcowania. Sąd rejonowy przyjmując w takiej wysokości stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu u M. K. (2) uzasadnił swoje stanowisko. Biegła sądowa z zakresu toksykologii i chemii sądowej M. S. w wydanej opinii pisemnej stwierdziła, że w dniu 07 grudnia 2023 roku o godzinie 18:50 M. K. (1) znajdował bezsprzecznie w stanie nietrzeźwości, a stężenie alkoholu w jego krwi przekraczało bądź zmierzało do przekroczenia wartości 0,5 promila. Biegła sądowa w wydanej opinii pisemnej odniosła się w sposób wyczerpujący do wszystkich istotnych kwestii, stąd sąd rejonowy oddalił wniosek obrońcy oskarżonego o dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej wydanej przez biegłą sądową, gdyż nie zachodziły przesłanki z art. 201 kpk Sąd okręgowy podzielając to stanowisko nie rozpoznał analogicznego wniosku obrońcy oskarżonego zawartego w apelacji czyniąc o tym stosowną wzmiankę w protokole rozprawy. Podnieść w tym miejscu należy, że wydana opinia pisemna przez ww. biegłą sądową jest jednym z dowodów ocenianych przez sąd I instancji będących podstawą dokonanych ustaleń. Sąd I instancji uzasadnił w sposób przekonujący dlaczego przyjął, że oskarżony w chwili zatrzymania znajdował się w stanie nietrzeźwości takim jak w opisie zarzuconego mu czynu- 1,11 mg /l alkoholu w wydychanym powietrzu. Skoro oskarżony nie pił alkoholu po zatrzymaniu go przez innych kierowców i wynik z pobranej krwi o godzinie 20.30 wskazał w 2,62 promila alkoholu w jego krwi, to ustalenia sądu I instancji w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy są prawidłowe. Reasumując ocena dowodów dokonana przez sąd I instancji jest zgodna z zasadami prawidłowego rozumowania wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia życiowego i pozostaje pod ochroną art. 7 kpk.

Wniosek

O uniewinnienie oskarżonego od dokonania zarzuconego mu czynu.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Skoro zarzut pierwszy podniesiony w apelacji pisemnej przez obrońcę oskarżonego okazał się bezzasadny, to brak było podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku apelanta o uniewinnienie oskarżonego od dokonania zarzuconego mu czynu.

3.2.

Obrońca oskarżonego w punkcie drugim (2) wniesionej apelacji z ostrożności procesowej zaskarżonemu wyrokowi zarzucił orzeczenie wobec oskarżonego rażąco niewspółmiernie surowej kary grzywny w wysokości 150 stawek dziennych po 20 zł każda - przy której wymiarze Sąd I instancji dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, polegającego na nieuwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy, takich jak: nieznacznej ilości spożytego alkoholu w ilości jednego piwa w ilości 0,5 litra, która to ilość mogła nawet nie spowodować przekroczenia wartości 0,5 ‰ alkoholu we krwi w dniu 07.12.2023 roku u oskarżonego, warunków osobistych oskarżonego (osoba pracująca, niekarana, wykształcenie wyższe - emeryt, obecnie wykonujący zawód nauczyciela), a także zachowania oskarżonego w momencie zatrzymania pojazdu, gdyż w niniejszej sprawie nie doszło do „obywatelskiego zatrzymania”, natomiast to oskarżony dobrowolnie zatrzymał pojazd zjeżdżając na pobocze, wyłączył silnik pojazdu i nie miał żadnego zamiaru, aby kontynuować dalszą jazdę, dobrowolnie oddając kluczyki do swojego pojazdu, oskarżony był zaskoczony zaistniałą sytuacją i grzecznie wykonywał polecenia - nie nadając im właściwego znaczenia, co w efekcie doprowadziło do orzeczenia zbyt surowej kary, która nie spełnia dyrektyw wymiaru kary określonych w art. 53 k.k.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Na wstępie podnieść należy, że sąd okręgowy podziela stanowisko zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie, że zarzut rażącej niewspółmierności kary jako zarzut z kategorii ocen zasługuje na uwzględnienie wówczas gdy pomiędzy karą orzeczoną przez sąd I instancji a karą jaką należałoby orzec w instancji odwoławczej w §, „bijąca wręcz po oczach” różnica. Oznacza to, że zarzut określony w art. 438 pkt 4 KPK zasługuje na uwzględnienie wówczas gdy spełnione są łącznie dwa warunki. Pierwszy z nich to wskazana wyżej, wyraźna, istotna różnica pomiędzy karą orzeczoną a karą jaką należałoby orzec w instancji odwoławczej, a drugi to stwierdzenie naruszenia przez sąd meriti dyrektyw wymiaru kary określonych w art. 53 kk, co może nastąpić poprzez pominięcie określonych okoliczności o charakterze obciążającym lub łagodzącym lub też nie nadanie tym okolicznościom właściwego znaczenia przy określaniu rodzaju i wymiaru kary wobec osoby oskarżonej (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 21.09.2021 r., II AKa 252/20). Czyn przypisany oskarżonemu charakteryzuje się znacznym stopniem społecznej szkodliwości. M. K. (1) wiedział, że jest nietrzeźwy i zdecydował się prowadzić samochód mając 1,11 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Działał zatem z zamiarem bezpośrednim popełnienia przestępstwa z art. 178a § 1 kk. Sposób jego jazdy (zygzakiem) samochodem po drodze publicznej około godziny 18.50, przy dużym natężeniu ruchu stwarzał realne zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego. Zatrzymanie obywatelskie oskarżonego przez innych kierowców zapobiegło poważniejszym konsekwencjom dla oskarżonego, niż odpowiedzialność karna z art. 178a § 1 kk. Przestępstwo to jest zagrożone aktualnie karą pozbawienia wolności do 3 lat (od 01.10.2023 r.). Orzeczona wobec oskarżonego kara w wymiarze 150 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 20 złotych nie może być postrzegana jako kara rażąco niewspółmiernie surowa. Sąd rejonowy omyłkowo nie powołał w podstawie prawnej wymiaru kary przepisu art. 37a§ 1 kk i analogiczną omyłkę popełnił sąd okręgowy, ale nie ma to uchybienie wpływu na ocenę, że wymierzona oskarżonemu samoistna kara grzywny nie jest karą rażąco niewspółmiernie surową.

Wniosek

O zmianę zaskarżonego wyroku i warunkowe umorzenie postępowania karnego, ewentualnie wymierzenie kary grzywny w niższym wymiarze.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Oskarżony w realiach przedmiotowej sprawy popełnił czyn o znacznym stopniu społecznej szkodliwości, stąd nie zostały spełnione przesłanki z art. 66 § 1 kk do warunkowego umorzenia postępowania karnego. Także wymierzona oskarżonemu kara grzywny w wysokości 150 stawek dziennych została orzeczona w minimalnym wymiarze. Wniosek obrońcy oskarżonego o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez warunkowe umorzenie postępowania karnego lub wymierzenie kary grzywny w niższym wymiarze nie jest zasadny.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7.  Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Sąd okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok przez obrońcę oskarżonego M. K. (1).

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Skoro zarzuty podniesione w apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego nie zasługiwały na uwzględnienie, a także brak było podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku z urzędu, to należało go utrzymać w mocy.

1.8.  Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

1.9.  Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7.  Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

1.1.8.  Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.10.  Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Punkt 2 wyroku sądu okręgowego.

O kosztach sądowych za postepowanie odwoławcze sąd okręgowy orzekł na podstawie art. 636 § 1 kpk. Sąd okręgowy zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 złotych opłaty za drugą instancję i kwotę 20 złotych z tytułu wydatków za postępowanie odwoławcze. Wysokość opłaty została ustalona na podstawie art. 3 ust. 1 w zw. art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (tj. Dz.U. nr 49 poz. 223 z późn.zm).

7.  PODPIS

1.11.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego M. K. (1)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Skarżone jest rozstrzygniecie uznające oskarżonego za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu. Z ostrożności procesowej skarżone jest rozstrzygniecie dotyczące wymierzonej kary.

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☒

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana