Wyrok z 31 marca 2026, sygn. II Ka 153/25

Przewodniczący:

sędzia SO Paweł Mądry

Protokolant:

p.o. sekr. sąd. Anita Lemisiewicz-Pszczel

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II Ka 153/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

6.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

6.1.  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 29 października 2024r.

w sprawie II K 776/21

6.2.  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

6.3.  Granice zaskarżenia

6.1.1.  Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

6.1.2.  Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

6.4.  Wnioski

☒uchylenie

☐zmiana

7.  Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

7.1.  Ustalenie faktów

6.1.3.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

-------------------------

----------------------------------------------------------------------

-----------------

-------------------

6.1.4.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

-------------------------

----------------------------------------------------------------------

-----------------

------------------

7.2.  Ocena dowodów

6.1.5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

---------------

--------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------

6.1.6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

------------------

---------------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------------

8.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

zarzut obrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na jego treść, a to:

1) art. 7 kpk poprzez odstąpienie od zasady swobodnej oceny dowodów i dokonanie analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny, wbrew zasadom prawidłowego rozumowania oraz wbrew wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, zwłaszcza poprzez:

a) bezzasadną odmowę przyznania waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego V. Z. (1) w toku postępowania przygotowawczego, jak również jego zeznaniom składanym w toku sprawy cywilnej, w zakresie w jakim wskazał, że pozostawał w uzasadnionym okolicznościami przeświadczeniu, że pozostaje właścicielem pojazdów, a wyrok zaoczny ujęty w zaskarżonym wyroku jest niezgodny z prawem;

b) bezzasadną odmowę przyznania waloru wiarygodności dowodom z dokumentów, a to:

- postanowienia Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 15 października 2021 roku, sygn. akg IX P-I Gz 177/21 wraz z uzasadnieniem;

- wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 19 listopada 2021 roku, sygn. akt IX Gc 394/20 wraz z uzasadnieniem;

- postanowienie Prokuratury Rejonowej w Mińsku Mazowieckim z dnia 24 czerwca 2020 roku, sygn. akt PR 1 Ds. 1522.2019 wraz z uzasadnieniem;

w zakresie w jakim z dokumentów tych wynika, że zgodnie z oceną prawną dokonywaną przez Sędziów i Prokuratorów apelacji lubelskiej V. Z. (1) był właścicielem pojazdów, o których mowa w zaskarżonym wyroku i mógł pozostawać w uzasadnionym wskazanymi orzeczeniami przeświadczeniu, że wyrok zaoczny z dnia 27.10.2020 r., sygn. akt IX GC 394/20 jest niezgodny z prawem, a wobec wcześniejszego bezprawnego zachowania S. B. (vide ocena Prokuratury) mógł obawiać się, że realizacja nieprawomocnego orzeczenia przez Komornika uniemożliwi restytucję stanu zgodnego z prawem;

- wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 29.12.2022 roku, w sprawie pod sygn. akt I AGa 49/22 wraz z uzasadnieniem oraz wyrok zaoczny Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 27.10.2020 r., sygn. akt IX GC 394/20 w zakresie w jakim z przedmiotowych orzeczeń wynika, że w okresie od 25.11.2020r. do 14.4.2021r. oskarżony V. Z. (1) nie miał nawet hipotetycznej możliwości ukrycia składników swojego majątku w postaci ciągników siodłowych H. ponieważ te w świetle przytoczonych orzeczeń stanowiły co najmniej od dnia wydania wyroku zaoczonego sygn. akt IX GC 394/20, tj. 27.10.2020 r. własność S. B. (wyrok zastępujący oświadczenie woli i potwierdzający przeniesienie własności);

- pisma procesowe zawarte w aktach sprawy cywilnej ostatecznie zakończonej postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 18 lipca 2024 r., sygn. akt I CSK 2254/23, z których wynika, że oskarżony działał w błędnym, a uzasadnionym okolicznościami przeświadczeniu, że brak wydania pojazdów jest działaniem zgodnym z prawem;

2) art. 8 § 2 kpk poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie wbrew prawomocnemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 29.12.2022 r., sygn. akt I AGa 49/22, że składniki majątku, które miały zostać ukryte przez V. Z. (1) były w okresie od 25.11.2020 r. do 14.4.2021 r. składnikami majątku V. Z. (1), a nie składnikami majątku S. B., co pozostawia zachowanie oskarżonego objęte niniejszym procesem poza zakresem normy z art. 300 § 2 kk;

3) art. 374 § 1 kpk poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie nieobecności oskarżonego V. Z. (1) na rozprawie jako nieusprawiedliwionej, pomimo że ten przedstawił obszerną oraz świadczącą o poważnym stanie zdrowia (cukrzyca, amputacja palców, schorzenia okulistyczne i neurologiczne, iniekcje, stan wykluczający wysiłek fizyczny i bezwzględny nakaz ze strony lekarzy oszczędnego trybu życia), a Sąd uznał obecność oskarżonego na rozprawie za zbędną pomimo, że z uwagi na skomplikowany stan faktyczny sprawy i konieczność składania oświadczeń procesowych co do wszystkich dowodów prowadzonych na rozprawie, ten od samego początku aktywnie uczestniczył w postępowaniu, a z uwagi na stan zdrowia został pozbawiony możności obrony swych praw - co prowadzi do nieważności postępowania;

4) art. 193 § 1 kpk poprzez jego niezastosowanie, a w konsekwencji bezzasadne oddalenie wniosku dowodowego obrońcy o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego neurologa na okoliczność oceny stanu zdrowia oskarżonego, pomimo że z przedłożonej przez obronę dokumentacji medycznej wynika, że oskarżony cierpi na cukrzycę wikłającą schorzenia neurologiczne, co doprowadziło do pozbawienia oskarżonego prawa do obrony i skutkuje nieważnością postępowania;

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

- Sąd Okręgowy nie podziela zarzutu obrońcy z pkt 1 lit. a apelacji dotyczącego błędnej oceny wiarygodności wyjaśnień oskarżonego. W tym zakresie przekonywujące są rozważania Sądu Rejonowy, który trafnie wskazał, że okolicznością usprawiedliwiającą odmowę wydania samochodów nie było wewnętrzne przekonanie oskarżonego co do niezgodności z prawem wyroku zaocznego z 27 października 2020r. Wyrok ten został zaopatrzony w klauzulę wykonalności, zatem oskarżony nie może kwestionować tego faktu poprzez odwołanie się do własnych ocen co do zgodności tytułu wykonawczego z prawem, lecz (jak trafnie wskazuje Sąd I instancji) powinien poddać się egzekucji i podjąć przewidziane prawem działanie przeciwegzekucyjne.

- dokumenty, na które powołuje się obrońca w treści zarzutu z pkt 1 lit. b apelacji nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż – jak trafnie wskazał Sąd Rejonowy w pisemnym uzasadnieniu wyroku – istotne dla rozstrzygnięcia sprawy są jedynie te okoliczności, które miały miejsce, czy dowody, które zostały wytworzone przed dniem 25 listopada 2020r., a zatem przed dniem, w którym oskarżony odmówił wydania samochodów komornikowi sądowemu. Nie sposób przecież rekonstruować zamiaru sprawcy na podstawie dokumentów, które zostały wytworzone po zakończeniu przez sprawcę przestępnego działania. Dodatkowo Sąd Okręgowy zgadza się z ustaleniem Sądu Rejonowego, iż nieudolne jest tłumaczenie przez oskarżonego, że jego status właściciela pojazdów potwierdził prokurator, który nakazał zwrócenie mu samochodów, podczas gdy dla każdego dorosłego i przeciętnego obywatela byłoby jasne, że postanowienie prokuratora nie tworzyło ani potwierdzało prawa własności oskarżonego do tych pojazdów, gdyż prokurator nie jest organem uprawnionym do wydawania tego rodzaju decyzji, zwłaszcza wobec zawisłości sprawy cywilnej w tym przedmiocie. Należy ponownie podkreślić, że Sąd Okręgowy w całości zgadza się z ustaleniem Sądu Rejonowego o tym, że nie istniały obiektywne podstawy do przyjęcia tezy lansowanej przez obrońcę oskarżonego, że działał w „ uzasadnionym okolicznościami przeświadczeniu, że brak wydania pojazdów jest działaniem zgodnym z prawem”.

- w sprawie nie doszło nadto do obrazy przepisu art. 8 § 2 kpk w sposób opisany w zarzucie z pkt 2 apelacji, gdyż treść prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 29 grudnia 2022r. nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, o czym poniżej.

- bezzasadne są także zarzuty opisane w pkt 3 i 4 apelacji. Obrońca w toku postępowania sądowego usiłował wykazać, że stan zdrowia oskarżonego uniemożliwiał mu stawiennictwo na rozprawie, zaś prowadzenie rozprawy pod nieobecność oskarżonego skutkowało naruszeniem prawa do obrony. W ocenie Sądu Okręgowego, analiza akt postępowania sądowego nie prowadzi do wniosków potwierdzających zasadność podnoszonych zarzutów, gdyż Sąd Rejonowy wielokrotnie odwoływał terminy rozprawy uwzględniając w tym względzie wnioski obrońcy. Decyzja Sądu Rejonowego wydana w dniu 25 kwietnia 2023r. o prowadzeniu postępowania dowodowego pod nieobecność oskarżonego i jego obrońcy została wydana w trybie art. 378a § 1 kpk, zaś obrońca w apelacji nie wykazał, aby doszło do obrazy tego przepisu, a tym bardziej aby prowadzenie rozprawy w dniu 25 kwietnia 2023r. skutkowało naruszeniem prawa do obrony oskarżonego. Obrońca nie stawił się na ten termin rozprawy bez usprawiedliwienia, co także przemawia za uznaniem zarzutu apelacji za bezzasadny. Dodatkowo Sąd Rejonowy zasadnie postanowieniem z dnia 15 czerwca 2023r. nie uwzględnił wniosku obrońcy o uzupełniające przesłuchanie świadka S. B., gdyż obrońca nie wykazał, że sposób przeprowadzenia tego dowodu na poprzedniej rozprawie naruszał gwarancje procesowe, w szczególności prawo do obrony.

- w sprawie, na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego nie zaistniała też podstawa do wywołania kolejnej opinii sądowo-lekarskiej (biegłego lekarza neurologa), gdyż zdolność do udziału oskarżonego w rozprawie została ustalona poprzez przeprowadzenie kompleksowej opinii sądowo-lekarskiej (k. 823-825). Obrońca składając wniosek o przeprowadzenie kolejnej opinii nie uzasadnił w sposób przekonywujący, aby po wydaniu pierwszej opinii sądowo-lekarskiej zaistniały nowe okoliczności wymagające ponownego sięgania po wiedzę specjalistyczną z zakresu medycyny.

Wniosek

wnioski o:

1. uniewinnienie oskarżonego V. Z. (1) od zarzucanego mu czynu;

2. zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego zwrotu kosztów obrony z wyboru, powiększonych o zwrot wydatków z tytułu kosztów dojazdu obrońcy oskarżonego wg spisu kosztów;

względnie o:

3. uchylenie zaskarżonego wyroku wraz z zobowiązaniem Sądu
I instancji do powtórzenia postępowania dowodowego w zakresie objętym nieważnością postępowania, tj. wszystkich czynności dowodowych w toku rozprawy, w których oskarżony V. Z. (1) nie mógł uczestniczyć ze względu na stan zdrowia oraz rozważenia wystąpienia błędu, o którym mowa w art. 28 § 1 kk.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

bezzasadność zarzutów warunkowała brak podstaw do uwzględnienia wniosków apelacji

3.2.

II. zarzut błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na wadliwym ustaleniu, że:

a) doszło do ukrycia składników majątku oskarżonego V. Z. (1) wbrew prawomocnemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 29.12.2022 r., sygn. akt I AGa 49/22, utrzymującego w mocy wyrok zaoczny Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 27.10.2020 r., sygn. akt IX GC 394/20, podczas gdy z przedmiotowych prawomocnych i wiążących Sąd karny orzeczeń - stosownie do art. 8 kpk wynika, że nie doszło do ukrycia składników majątku dłużnika V. Z. (1), a co najwyżej do ukrycia składników majątku wierzyciela S. B. - co pozostaje poza zakresem normy przewidzianej w art. 300 § 2 kk (tj. usuwa, ukrywa, zbywa, darowuje, niszczy, rzeczywiście lub pozornie obciąża albo uszkadza składniki swojego majątku zajęte lub zagrożone zajęciem");

b) oskarżony miał w dniu 25 listopada 2020 r. świadomość, że wyrok zaoczny ma moc wiążącą i jest zgodny z prawem, ma klauzulę wykonalności i komornik dąży do wykonania tego orzeczenia podczas gdy jak wynika z działań oskarżonego, wszczętych przez jego osobę postępowań cywilnych i karnych oraz z informacji, które uzyskiwał od swoich pełnomocników pozostawał w przeświadczeniu, że wydany bez merytorycznej oceny i bez przeprowadzenia postępowania dowodowego - zaocznie wyrok jest błędny i jedynie z tej przyczyny nie doszło do wydania pojazdów, a zarazem do uzasadnionego okolicznościami przekonania oskarżonego, że jest właścicielem pojazdów, co skutkowało podjęciem ochrony praw oskarżonego na drodze prawem przewidzianej i błędu, o którym mowa w art. 28 § 1 kk;

c) oskarżony miał zamiar udaremnienia wykonania orzeczenia i działał w celu udaremnienia wykonania orzeczenia Sądu Okręgowego w Lublinie z 27.10.2020 r., IX GC 394/20, podczas gdy jak wynika z niekwestionowanego w tym zakresie stanu faktycznego sprawy - dobrowolnie wydał pojazdy wierzycielowi, a to wobec prawomocnego rozstrzygnięcia sporu cywilnoprawnego, w toku którego Sąd Okręgowy w Lublinie wyrokiem z dnia 19 listopada 2021 roku, w sprawie IX GC 394/20 uznał stanowisko oskarżonego za zgodne z prawem, podobnie jak Prokuratura Rejonowa w Mińsku Mazowieckim w uzasadnieniu postanowienia z dnia 24 czerwca 2020 roku, sygn. akt PR 1 Ds. 1522.2019;

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

- zarzut opisany w pkt II lit. a apelacji opiera się na błędnym rozumieniu przez obrońcę pojęcia „ składnika swojego majątku” zawartego w treści przepisu art. 300 § 2 kk . Sąd Okręgowy w tym zakresie podziela w całości rozważania Sądu Rejonowego, który w uzasadnieniu wyroku wskazał, że przedmiotem czynności sprawczej czynu przypisanego oskarżonemu jest „ majątek-składnik majątku dłużnika, którym on rozporządza w celu udaremnienia wykonania orzeczenia”. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż oskarżony w okresie od 25 listopada 2020r. do 14 kwietnia 2021r. był w posiadaniu przedmiotowych ciągników siodłowych, zaś władztwo nad rzeczą ruchomą jest także aktywem wchodzącym w skład majątku. Nadto oskarżony był wówczas przekonany, że odmawiając wydania ciągników komornikowi postępuje z nimi tak jak właściciel, zatem działał w celu udaremnienia zaspokojenia wierzyciela ukrywając składnik swojego majątku.

- odnosząc się natomiast do dwóch pozostałych zarzutów należy ponownie wskazać, że nieprzekonywujące są argumenty obrońcy o tym, że oskarżony działał w sprawie w stanie uzasadnionego okolicznościami przekonania, że jest właścicielem ciągników siodłowych w sytuacji, gdyż odmawiał wydania ciągników komornikowi sądowemu działającemu na podstawie zaopatrzonego w klauzulę wykonalności wyroku nakazowego Sądu Okręgowego.

Wniosek

wnioski o:

1. uniewinnienie oskarżonego V. Z. (1) od zarzucanego mu czynu;

2. zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego zwrotu kosztów obrony z wyboru, powiększonych o zwrot wydatków z tytułu kosztów dojazdu obrońcy oskarżonego wg spisu kosztów;

względnie o:

3. uchylenie zaskarżonego wyroku wraz z zobowiązaniem Sądu
I instancji do powtórzenia postępowania dowodowego w zakresie objętym nieważnością postępowania, tj. wszystkich czynności dowodowych w toku rozprawy, w których oskarżony V. Z. (1) nie mógł uczestniczyć ze względu na stan zdrowia oraz rozważenia wystąpienia błędu, o którym mowa w art. 28 § 1 kk

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

bezzasadność zarzutów warunkowała brak podstaw do uwzględnienia wniosków apelacji

3.3.

III. zarzut obrazy przepisów prawa materialnego, a to:

1) art. 300 § 2 kk poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe przyjęcie, że zakresem przedmiotowego przepisu objęte jest udaremnienie wykonania orzeczenia o wydanie ruchomości niestanowiących własności dłużnika, a to wbrew jednoznacznemu brzmieniu przepisu [clara non sunt interpretanda), którego celem jest ochrona wierzyciela przed uniemożliwieniem zaspokojenia roszczeń majątkowych przez ukrywanie majątku dłużnika - składników majątku osoby, wobec której toczy się egzekucja (także usuwanie, zbywanie, darowanie, niszczeni, rzeczywiste lub pozorne obciążanie albo uszkadzanie);

2) art. 28 § 1 kk, zgodnie z którym nie popełnia przestępstwa, kto pozostaje w usprawiedliwionym błędzie co do okoliczności stanowiącej znamię czynu zabronionego, poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie uznania, że oskarżony pozostawał w przekonaniu co do zgodności z prawem swojego zachowania, a to wobec działania w zaufaniu do uzasadnienia postanowienia Prokuratury Rejonowej w Mińsku Mazowieckim z dnia 24 czerwca 2020 roku, sygn. akt PR 1 Ds. 1522.2019, uznającego go za prawowitego właściciela pojazdów, a następnie wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 19 listopada 2021 roku, w sprawie IX GC 394/20

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

- Sąd Okręgowy nie podziela twierdzeń obrońcy o tym, że zakres przepisu art. 300 § 2 kk nie obejmuje działania oskarżonego w ramach przypisanego mu czynu. Sąd Okręgowy podziela w całości powyżej zaprezentowane rozważania prawne co do rozumienia pojęcia „ składników majątku sprawcy”. Dodatkowo należy wskazać, że sprawcą czynu z art. 300 § 2 kk może być także osoba, której oddano na przechowanie określony składnik majątku jako osobie godnej zaufania (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2004r. w sprawie II KK 38/03, Lex nr 122000). Wówczas przecież także sprawca, odmawiając wydania przedmiotu na żądanie uprawnionego podmiotu, nie działa jako właściciel tego mienia, lecz osoba, która jest stroną stosunku zobowiązaniowego.

- stanowczo nadto należy stwierdzić, że w sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające zastosowanie przepisu art. 28 § 1 kk. Oskarżony nie działał w sprawie w stanie usprawiedliwionego błędu co do własności ciągników siodłowych, lecz umyślnie, działając z zamiarem bezpośrednim, odmówił wykonania tytułu wykonawczego, mimo że egzekucja prowadzona była przez uprawniony organ w przewidzianej prawem procedurze, a oskarżony był w posiadaniu tych ruchomości.

Wniosek

wnioski o:

1. uniewinnienie oskarżonego V. Z. (1) od zarzucanego mu czynu;

2. zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego zwrotu kosztów obrony z wyboru, powiększonych o zwrot wydatków z tytułu kosztów dojazdu obrońcy oskarżonego wg spisu kosztów;

względnie o:

3. uchylenie zaskarżonego wyroku wraz z zobowiązaniem Sądu
I instancji do powtórzenia postępowania dowodowego w zakresie objętym nieważnością postępowania, tj. wszystkich czynności dowodowych w toku rozprawy, w których oskarżony V. Z. (1) nie mógł uczestniczyć ze względu na stan zdrowia oraz rozważenia wystąpienia błędu, o którym mowa w art. 28 § 1 kk.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

bezzasadność zarzutów warunkowała brak podstaw do uwzględnienia wniosków apelacji

9.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

10.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

10.1.  Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1

Przedmiot utrzymania w mocy

cały wyrok

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

bezzasadność zarzutów apelacji i brak okoliczności uwzględnianych przez sąd odwoławczy z urzędu skutkujących uchyleniem lub zmianą wyroku

10.2.  Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1

Przedmiot i zakres zmiany

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach zmiany

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

10.3.  Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

6.1.7.  Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

---------------------------------------------------------------------------

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3.1.4.1.

------------------------------------------------------------------------------

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

6.1.8.  Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

10.4.  Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

--------------------

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

11.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II

apelacja obrońcy oskarżonego okazała się w całości bezzasadna, zatem z mocy
art. 636 § 1 kpk oskarżony winien ponieść koszty sądowe w całości, jednakże mając na uwadze jego trudną sytuację majątkową Sąd na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk zwolnił go w całości od zapłaty kosztów sądowych, wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa

12.  PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

obrońca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

cały wyrok

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒uchylenie

☐zmiana